Περισσότεροι Ευρωπαίοι αθλούνται, και συχνότερα απ’ ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, παραμένουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ χωρών και πόλεων
Η έρευνα Eurobarometer για τον αθλητισμό και τη σωματική δραστηριότητα (πηγή στα Αγγλικά) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει ότι, συνολικά, οι Ευρωπαίοι αθλούνται περισσότερο σε σχέση με το 2022. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ χωρών και κοινωνικοοικονομικών ομάδων, παρότι πολλοί Ευρωπαίοι λένε ότι η σωματική δραστηριότητα ωφελεί τη σωματική και την ψυχική τους υγεία.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
«Όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι γίνονται πιο ενεργοί, αλλά η δυνατότητα συμμετοχής εξακολουθεί να εξαρτάται υπερβολικά από το εισόδημα, την ηλικία και την εκπαίδευση», δήλωσε η Ροξάνα Μινζάτου, εκτελεστική αντιπρόεδρος της ΕΕ αρμόδια για τα κοινωνικά δικαιώματα και τις δεξιότητες, τις ποιοτικές θέσεις εργασίας και την ετοιμότητα.
Σχεδόν οι μισοί από τους 26.508 ερωτηθέντες, που εκπροσωπούν ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών και δημογραφικών ομάδων, δήλωσαν ότι γυμνάζονται ή κάνουν σπορ καθημερινά ή αρκετές φορές την εβδομάδα. Την ίδια ώρα, το 39% είπε ότι δεν ασκείται ποτέ ή δεν κάνει σπορ, ποσοστό μειωμένο από 45% το 2022.
Η Φινλανδία και η Δανία βρίσκονται στην κορυφή όσον αφορά την καθημερινή άσκηση, καθώς το 21% και το 20% των ερωτηθέντων αντίστοιχα δηλώνουν ότι γυμνάζονται κάθε μέρα. Και στις δύο χώρες, ένα επιπλέον 59% λέει ότι ασκείται αρκετές φορές την εβδομάδα.
Στον αντίποδα, το 68% των ερωτηθέντων στην Πορτογαλία απάντησε ότι δεν γυμνάζεται ποτέ ή δεν κάνει σπορ, ενώ ακολουθούν η Ελλάδα και η Ρουμανία, αμφότερες με 66%.
Οι λόγοι που επικαλούνται όσοι γυμνάζονται – είτε λιγότερο από μία ώρα την εβδομάδα είτε πάνω από τρεις ώρες – κυμαίνονται από τη διατήρηση της σωματικής υγείας μέχρι τη χαλάρωση και τη βελτίωση της ψυχικής ευεξίας.
Σχεδόν όλοι οι ερωτηθέντες πιστεύουν ότι η σωματική δραστηριότητα συμβάλλει στη βελτίωση της ψυχικής υγείας. Οι περισσότεροι συμφωνούν επίσης ότι βοηθά στην ενίσχυση της συνοχής στις κοινότητες και στη βελτίωση της ευημερίας των περιθωριοποιημένων ομάδων.
Ωστόσο, για όσους δεν γυμνάζονται όσο θα ήθελαν, ο χρόνος αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο, όπως ανέφερε το 37% των Ευρωπαίων. Άλλοι επικαλέστηκαν έλλειψη κινήτρου ή ενδιαφέροντος σε ποσοστό 26% και προβλήματα υγείας ή τραυματισμούς σε ποσοστό 15%. Το κόστος αποτελεί επίσης παράγοντα για το 12% των ερωτηθέντων.
Η συμμετοχή συνδέεται στενά με το μορφωτικό επίπεδο και την οικονομική κατάσταση.
Περίπου το 59% όσων συνέχισαν την εκπαίδευσή τους τουλάχιστον έως την ηλικία των 20 ετών γυμνάζονται ή κάνουν σπορ αρκετές φορές την εβδομάδα, σε σύγκριση με μόλις 23% όσων σταμάτησαν το σχολείο στα 15 ή νωρίτερα. Όσοι δυσκολεύονται περισσότερο να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους έχουν επίσης διπλάσιες πιθανότητες να δηλώσουν ότι δεν ασκούνται ποτέ, σε σχέση με όσους σπάνια ή ποτέ δεν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες – 54% έναντι 26%.
«Όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε οικονομικά προσιτό αθλητισμό και σε ασφαλείς χώρους άσκησης, κοντά στο σπίτι τους», είπε η Μινζάτου. «Αυτό σημαίνει να ανοίξουμε τις πόρτες στα παιδιά των οποίων οι οικογένειες δεν μπορούν να πληρώσουν τις συνδρομές συλλόγων, στους ηλικιωμένους και στα άτομα με αναπηρία».
Το χάσμα μεταξύ των ηλικιακών ομάδων είναι έντονο. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των νέων 15 έως 24 ετών γυμνάζονται ή κάνουν σπορ τουλάχιστον αρκετές φορές την εβδομάδα, έναντι μόλις 25% μεταξύ όσων είναι 75 ετών και άνω. Στους μεγαλύτερους σε ηλικία ερωτηθέντες, τα προβλήματα υγείας ή οι τραυματισμοί είναι το πιο συχνά αναφερόμενο εμπόδιο, ενώ οι νεότεροι και οι μεσήλικες Ευρωπαίοι είναι πολύ πιο πιθανό να επικαλεστούν έλλειψη χρόνου.
Η έρευνα εξέτασε επίσης πόσο συχνά οι πολίτες ασκούνται για άλλους λόγους, όπως για τις μετακινήσεις τους ή κάνοντας κηπουρική.
Το ποσοστό όσων μετακινούνται ενεργητικά αυξήθηκε περισσότερο από όλες τις κατηγορίες, από 24% το 2022 σε 37%. Το να περπατούν τουλάχιστον 10 λεπτά συνεχόμενα δηλώνεται πλέον από το 72% των πολιτών, μια σημαντική αύξηση σε σχέση με το 16% το 2022.
Ωστόσο, δεν αισθάνονται όλοι οι Ευρωπαίοι ότι οι γειτονιές τους είναι κατάλληλες για περπάτημα ή ποδηλασία, γεγονός που ενδέχεται να περιορίζει τις δυνατότητες για ενεργητικές μετακινήσεις.