Η έκθεση σε ζάχαρη κατά τις πρώτες 1.000 ημέρες της ζωής ενός παιδιού, από τη σύλληψη έως περίπου τα δυόμισι έτη, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης άγχους στην ενήλικη ζωή, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Η έκθεση στη ζάχαρη κατά τις πρώτες 1.000 ημέρες της ζωής, από τη σύλληψη έως περίπου την ηλικία των δυόμισι ετών, μπορεί να αφήνει ένα μόνιμο αποτύπωμα στην ψυχική υγεία, αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης άγχους πολλά χρόνια αργότερα, σύμφωνα με νέα μελέτη.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η δελτίωση της ζάχαρης στα πρώτα παιδικά χρόνια συνδέθηκε με διαφορές στις προτιμήσεις για γλυκές τροφές, με διαφοροποιήσεις στα ψυχιατρικά και γενικότερα στα αποτελέσματα που σχετίζονται με την ψυχική υγεία, καθώς και με δομικές διαφορές στον εγκέφαλο.
«Αν γνωρίζουμε πλήρως τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η ζάχαρη στη σωματική και την ψυχική μας υγεία, σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στη διαμόρφωση της δημόσιας υγειονομικής πολιτικής και να αλλάξει τις διατροφικές μας συνήθειες», ανέφερε η Hana Navratilova, κύρια συγγραφέας της μελέτης.
Ερευνητές στο University of Surrey ανέλυσαν τα ιατρικά δεδομένα περισσότερων από 45.000 ανθρώπων που γεννήθηκαν μεταξύ 1951 και 1956, μιας περιόδου που καλύπτει τόσο τα χρόνια της μεταπολεμικής δελτίωσης ζάχαρης στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και τα χρόνια μετά την άρση των περιορισμών.
Το Ηνωμένο Βασίλειο είχε πολιτικές δελτίωσης ζάχαρης κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά τον πόλεμο, από το 1940 έως το 1953, που περιόριζαν την πρόσληψη σε περίπου 40 γραμμάρια την ημέρα για τους ενήλικες.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Translational Psychiatry, (πηγή στα Αγγλικά) συνέκρινε συμμετέχοντες που είχαν βιώσει δελτίωση ζάχαρης κατά την ενδομήτρια ζωή τους και στη συνέχεια μέχρι την ηλικία των 6, 12, 18 και 24 μηνών, ή μόνο κατά την ενδομήτρια περίοδο, με άτομα που δεν είχαν ζήσει ποτέ υπό καθεστώς δελτίωσης.
Άνθρωποι που εκτέθηκαν στη δελτίωση για τον μεγαλύτερο χρονικό διάστημα δήλωσαν μικρότερη προτίμηση για γλυκές τροφές και σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άγχους στην ενήλικη ζωή. Ο κίνδυνος άγχους ήταν κατά 33% χαμηλότερος σε σχέση με όσους δεν είχαν ζήσει ποτέ με δελτίο.
Οι ομάδες που ζούσαν με δελτίωση εμφάνισαν επίσης άγχος και κατάθλιψη σε μεταγενέστερη ηλικία. Η διάμεση ηλικία εμφάνισης άγχους ήταν περίπου τα 62 έτη στις ομάδες με μακρά περίοδο δελτίωσης, έναντι 55 ετών στην ομάδα χωρίς δελτίωση.
Οι ερευνητές σημείωσαν ότι, μετά το τέλος της δελτίωσης, η κατανάλωση ζάχαρης αυξήθηκε ραγδαία· ωστόσο, τα αποτελέσματα του πρώιμου περιορισμού συνέχισαν να διαρκούν για χρόνια.
«Παρά την αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης μετά τη δελτίωση μεταξύ των συμμετεχόντων, τα πρώιμα διατροφικά περιβάλλοντα φαίνεται να έχουν διαρκή σημασία για την ψυχική υγεία», δήλωσε η Nophar Geifman, καθηγήτρια στο University of Surrey και ανώτερη συγγραφέας της μελέτης.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Οι πρώτες 1.000 ημέρες της ζωής αποτελούν ένα κρίσιμο παράθυρο για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και η διατροφή σε αυτή την περίοδο μπορεί να προκαλέσει μόνιμες δομικές αλλαγές στον εγκέφαλο, όπως σημείωσαν οι συγγραφείς.
Προηγούμενη έρευνα που επικαλούνται οι συγγραφείς δείχνει ότι οι δίαιτες πλούσιες σε ζάχαρη μπορούν να μειώσουν την πυκνότητα και τη διαθεσιμότητα των νευρώνων σεροτονίνης, οι οποίοι είναι κρίσιμοι για τη ρύθμιση της διάθεσης, και ότι ο πρώιμος περιορισμός μπορεί να προστατεύει αυτά τα μονοπάτια.