Loader
Διαφήμιση

Το ηλιακό σύστημα θα διαλυθεί πολύ νωρίτερα απ' όσο πιστεύαμε, λένε επιστήμονες

Ο ήλιος δύει πίσω από τα φώτα ενός μακρινού γηπέδου μπέιζμπολ νέων, την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026, στο Λένεξα, Κάνσας. (AP Photo/Charlie Riedel)
Ο ήλιος δύει πίσω από τα φώτα ενός μακρινού γηπέδου μπέιζμπολ νεολαίας, την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026, στο Λένεξα, Κάνσας. (AP Photo/Charlie Riedel) -  Πνευματικά Δικαιώματα  Copyright 2026 The Associated Press. All rights reserved.
Πνευματικά Δικαιώματα Copyright 2026 The Associated Press. All rights reserved.
Από Jonathan Benton
Δημοσιεύθηκε
Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google
Μοιραστείτε το Close Button

Τότε η Γη θα έχει πάψει να υπάρχει, αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι και οι εξώτεροι πλανήτες θα εκτιναχθούν ένα δισ. φορές νωρίτερα απ’ όσο αναμενόταν, σύμφωνα με αστροφυσικές μελέτες.

Οι εξωτερικοί πλανήτες του ηλιακού συστήματος αναμένεται να βυθιστούν στο χάος περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια μετά τον θάνατο του Ήλιου, σύμφωνα με μια νέα μελέτη (πηγή στα Αγγλικά), η οποία μειώνει το προσδόκιμο ζωής τους κατά έναν παράγοντα δισεκατομμυρίου.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Προηγούμενες εκτιμήσεις τοποθετούσαν τη σταθερότητα των τροχιών των γιγάντιων πλανητών σε περίπου ένα κβιντιλίων χρόνια, χρονικό διάστημα πολύ μεγαλύτερο από την τωρινή ηλικία του σύμπαντος.

Ερευνητές στο California Institute of Technology (Caltech) εξέταζαν πώς ο αργός θάνατος του Ήλιου θα επηρεάσει τους εξωτερικούς πλανήτες, συμπεριλαμβανομένων του Δία, του Κρόνου, του Ουρανού και του Ποσειδώνα.

Παλαιότερα, πολλοί επιστήμονες –ανάμεσά τους και ο Ισαάκ Νεύτων– πίστευαν ότι ο Ήλιος θα έχανε τη μάζα του ομαλά καθώς θα πέθαινε, περνώντας πρώτα στη φάση του κόκκινου γίγαντα και στη συνέχεια του λευκού νάνου.

Η Γη, η Αφροδίτη και ο Ερμής θα είναι οι πρώτοι που θα χαθούν, καθώς θα καταναλωθούν από τον Ήλιο όταν εκείνος διασταλεί σε κόκκινο γίγαντα, με τον Άρη να μένει ο μοναδικός επιζών, αρκετά μακριά ώστε να γλιτώσει την κατάποση.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι οι εξωτερικοί πλανήτες θα επιβιώσουν από αυτή τη διαδικασία, με τις τροχιές τους να διευρύνονται περίπου στο διπλάσιο του σημερινού μεγέθους καθώς ο Ήλιος θα χάνει μάζα. Η τελική τους αποσταθεροποίηση αναμενόταν να προκληθεί μόνο από διερχόμενα άστρα, σε χρονικό ορίζοντα 30 έως 100 δισεκατομμυρίων ετών.

Τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι αυτή η εικόνα είναι λανθασμένη. Αντί γι’ αυτό, οι εξωτερικοί πλανήτες θα οδηγηθούν σε αποδιοργάνωση περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια αφότου ο Ήλιος γίνει λευκός νάνος, κάτι που απέχει ακόμη δισεκατομμύρια χρόνια.

Όταν ο Ήλιος μετατραπεί σε λευκό νάνο, θα ψυχθεί γρήγορα και θα συρρικνωθεί στο μισό του σημερινού μεγέθους, αλλά αυτή η μετάβαση δεν θα είναι τόσο ομαλή όσο θεωρούνταν μέχρι τώρα.

Η έρευνα υποστηρίζει ότι το άστρο θα χάσει τη μάζα του μέσα από βίαιες, τυχαίες εκτινάξεις, γνωστές ως «stochastic kicks», και όχι μέσω μιας ήρεμης, σταθερής απελευθέρωσης.

Τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι αυτή η εικόνα είναι λανθασμένη. Αντί γι’ αυτό, οι εξωτερικοί πλανήτες θα οδηγηθούν σε αποδιοργάνωση περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια αφότου ο Ήλιος γίνει λευκός νάνος, κάτι που απέχει ακόμη δισεκατομμύρια χρόνια.

Το ηλιακό σύστημα έχει ηλικία 4,57 δισεκατομμύρια χρόνια και ο Ήλιος υπολογίζεται ότι έχει περίπου άλλα πέντε δισεκατομμύρια χρόνια ζωής πριν διογκωθεί σε κόκκινο γίγαντα. Οι επιστήμονες θεωρούσαν επί μακρόν ότι οι γιγάντιοι πλανήτες θα τον ξεπερνούσαν σε διάρκεια ζωής κατά σχεδόν ασύλληπτο χρονικό διάστημα.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη χρήση υπερυπολογιστών υψηλών επιδόσεων και εκατοντάδων προηγμένων αριθμητικών προσομοιώσεων Ν-σωμάτων, χωρίς καμία χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης.

Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα εικονικό μοντέλο του ηλιακού συστήματος, που περιλάμβανε τον Ήλιο, τον Δία, τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, και στη συνέχεια οι υπερυπολογιστές υπολόγισαν και προσομοίωσαν την ταχύτητα και τη θέση τους σε βάθος δισεκατομμυρίων ετών.

Αυτό που διαφοροποίησε την ανάλυση από προηγούμενες έρευνες ήταν ο προγραμματισμός του τρόπου με τον οποίο ο Ήλιος χάνει τη μάζα του καθώς πεθαίνει, μέσω τυχαίων, βίαιων, επεισοδιακών εκρήξεων, με εκατοντάδες διαφορετικές παραλλαγές του μοντέλου να δοκιμάζονται ώστε να προκύψει μια κοινή, συνεκτική εικόνα.

Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν σε μελέτη με τίτλο «Terminal Instability of the Solar System Triggered by Stochastic Solar Mass Loss», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Astrophysical Journal Letters.

Μετάβαση στις συντομεύσεις προσβασιμότητας
Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google

Σχετικές ειδήσεις

Η τεχνητή νοημοσύνη αποκρυπτογράφησε ναπολεόντειο γράμμα 217 ετών σε έξι ώρες

Το μέλλον των κέντρων δεδομένων AΙ στο διάστημα: Η Google το διερευνά

Διέταξε ο Τραμπ την απαγωγή του Μαδούρο ακολουθώντας τις συμβουλές του Grok;