Η Λισαβόνα φιλοξενεί έκθεση όπου έργα της γλύπτριας Ζοάνα Βασκονσέλος «συνομιλούν» με φορέματα Ιταλού σχεδιαστή μόδας, ανάμεσα στην καθημερινότητα και την αίγλη της υψηλής ραπτικής.
Το MAAT - Μουσείο Τέχνης, Αρχιτεκτονικής και Τεχνολογίας, στη Λισαβόνα, φιλοξενεί έως τις 22 Φεβρουαρίου την έκθεση "VENUS – Valentino Garavani pelo olhar de Joana Vasconcelos" (πηγή στα Πορτογαλικά), εμπνευσμένη από το σύμπαν του καταξιωμένου Ιταλού σχεδιαστή μόδας.
Το πρότζεκτ είναι αποτέλεσμα συνεργασίας ανάμεσα στο Ίδρυμα Βαλεντίνο Γκαραβάνι και Τζανκάρλο Τζιαμέτι, τον σύντροφο ζωής και συνεργάτη του σχεδιαστή μόδας, και τη γλύπτρια και εικαστικό Ζοάνα Βασκονσέλος, η οποία συνέλαβε μια διαδρομή όπου η δική της δουλειά έρχεται σε διάλογο με τα κομμάτια που ο δημιουργός έχει σχεδιάσει όλα αυτά τα χρόνια.
"Ήθελα να δείξω την ποικιλία και το θαύμα του έργου του Valentino, τον τρόπο με τον οποίο δούλεψε τα κεντήματα, όλα τα υφάσματα με τα οποία δούλεψε, εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους. Αλλά και πώς, από τα υλικά, δημιουργούσε αυτήν την ειδυλλιακή γυναίκα, αυτήν τη γυναίκα-θεά", είπε στην Euronews η Πορτογαλίδα καλλιτέχνις, θυμίζοντας πως ο σχεδιαστής "με τα φορέματά του μεταμόρφωνε την ταυτότητα των γυναικών".
Με βάση την συλλογη του σχεδιαστή, στο οποίο είχε πρόσβαση η Ζοάνα Βασκονσέλος για να διαμορφώσει αυτή την έκθεση, η γλύπτρια αποκάλυψε πως επιδίωξε "να επιλέξει φορέματα που δεν ήταν το κλισέ του κόκκινου του Βαλεντίνο, χρώμα στενά συνδεδεμένο με ιδέες ισχύος, πάθους και αισθησιασμού. Παρ’ όλα αυτά, η έκθεση περιλαμβάνει ένα ιδιαίτερα εμβληματικό δείγμα μιας από τις εικόνες-σήμα κατατεθέν του Ιταλού δημιουργού.
Στην παρουσίαση της «VENUS – Ο Βαλεντίνο Γκαραβάνι μέσα από το βλέμμα της Ζοάνα Βασκονσέλος» στα μέσα ενημέρωσης, η Πορτογαλίδα καλλιτέχνις εξήγησε στην Euronews ότι από αυτήν την "ιδέα πολυτέλειας" γεννήθηκε η «Αφροδίτη Βαλκυρία», ένα υφασμάτινο γλυπτό που καταλαμβάνει το κεντρικό σημείο ολόκληρης της έκθεσης.
"Και ήταν από αυτό το έργο που γεννήθηκε η έκθεση, όπου θα κινηθούμε μέσα στο παράδοξο ανάμεσα στο οικιακό και την πολυτέλεια. Η γυναίκα που βρίσκεται στο σπίτι, η γυναίκα στην ιδιωτικότητά της, η γυναίκα που δεν φαίνεται· και η γυναίκα στον δημόσιο χώρο, η γυναίκα που μετατρέπεται σε θεά επειδή φορά ένα φόρεμα του Valentino", εξήγησε η Joana Vasconcelos. Η ίδια η «Αφροδίτη Βαλκυρία» ενσωματώνει τις "υφές" και τα χρώματα των ρούχων που επιλέχθηκαν ως πηγή έμπνευσης για τη σύλληψή της.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτήν τη σχέση, φαινομενικά αντιφατική, "μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου", η γλύπτρια διαμόρφωσε στους χώρους του MAAT μια διαδρομή όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν ορισμένα από τα πιο εμβληματικά έργα της, αλλά και νέες δημιουργίες, σε μια σύμπραξη με ενδυματολογικά κομμάτια που φέρουν την υπογραφή του καταξιωμένου Ιταλού σχεδιαστή.
Για όλη τη διαδικασία επιλογής των φορεμάτων που θα ενταχθούν στην έκθεση και της διασύνδεσής τους με τις δικές της γλυπτικές δημιουργίες, η Ζοάνα Βασκονσέλος εκμυστηρεύτηκε στην Euronews ότι "δεν ήταν πρόκληση", αλλά κάτι "πολύ δυναμικό και διασκεδαστικό". Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η "Αίθουσα των Σίδερων Σιδερώματος", όπως την αποκάλεσε, για την οποία διάλεξε "φορέματα που δεν γίνεται να σιδερωθούν", τα οποία πλαισιώνουν μια εικαστική σύνθεση όπου το συγκεκριμένο ηλεκτρικό οικιακό σκεύος είναι ο πρωταγωνιστής.
"Έτσι, ήταν αυτή η παράξενη μορφή ζωής που με οδήγησε να κάνω αυτή την έκθεση", ένα αληθινό "παιχνίδι ανάμεσα σε φορέματα που φοριούνται μόνο σε ορισμένες περιστάσεις τελειότητας και πολυτέλειας" και τη ζωή "στο οικιακό περιβάλλον, που δεν περιλαμβάνει τέτοιου είδους στοιχεία". Αυτή η δεύτερη διάσταση αποτυπώνεται, σε όλη τη διαδρομή, μέσω της "παρουσίας ξεσκονόπατρων, κατσαρολών και μαχαιροπίρουνων", μαζί με άλλα σκεύη χαρακτηριστικά της ζωής στο σπίτι.
Η έκθεση στο MAAT αποτελεί προσαρμοσμένη εκδοχή ενός πρότζεκτ που παρουσιάστηκε αρχικά στη Ρώμη. Πιο συγκεκριμένα, στο PM23, τον πολιτιστικό χώρο που ίδρυσαν ο Βαλεντίνο και ο Τζανκάρλο Τζιαμέτι, όπου παρέμεινε σε λειτουργία έως τις 19 Ιουλίου 2026.
Η έκθεση «VENUS – Ο Βαλεντίνο Γκαραβάνι μέσα από το βλέμμα της Ζοάνα Βασκονσέλος», που φιλοδοξεί να αποτελέσει μια στιγμή συνάντησης ανάμεσα στην τέχνη και την υψηλή ραπτική, πραγματοποιείται με αφορμή τις εκδηλώσεις για τα 10 χρόνια του MAAT, σε μια περίοδο κατά την οποία το ίδιο το μουσείο παρουσιάζει ακόμη τρεις νέες εκθέσεις.