Ο ομογενειακός σύλλογος έγινε η πρώτη ομάδα που δεν ανήκει στην επαγγελματική κατηγορία και κατακτά το τρόπαιο - Εξασφάλισε έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας - Η άγνωστη ιστορία της ομάδας και ο ρόλος των Πούσκας, Ποστέκογλου και Σαμαρά
Ιστορία έγραψε η πιο επιτυχημένη ελληνική ομογενειακή ομάδα της Αυστραλίας αυτό το Σαββατοκύριακο, αφού κατέκτησε το Κύπελλο της χώρας της Ωκεανίας και έγινε ο πρώτος ιστορικά σύλλογος που επιτυγχάνει κάτι τέτοιο χωρίς να ανήκει στην ανώτερη επαγγελματική κατηγορία της χώρας. Ο λόγος για την περίφημη Ελλάς Μελβούρνης, η οποίο ιδρύθηκε το 1959 από Έλληνες αλλά πλέον ονομάζεται εδώ και δυο δεκαετίες Σάουθ Μέλμπουρν, έχοντας διατηρήσει ωστόσο τα γαλανόλευκα χρώματα και την στενή σύνδεσή της με την ομογένεια.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ειναι χαρακτηριστικό ότι Έλληνες εκτιμάται ότι ήταν περίπου το ένα τρίτο των θεατών στο 30.000 θέσεων AAMI Park, όπου διεξήχθη ο τελικός. Για αυτό και πέρα από πολλές ελληνικές σημαίες, ακούστηκαν από τα μεγάφωνα και ελληνικά τραγούδια ενώ κλήθηκε και ο ομογενής καλλιτέχνης Στιβ Παυλίδης να διασκεδάσει το κοινό με το... μπουζούκι του, όταν δεν υπήρχε αθλητική δράση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, όπως ανακοινώθηκε, δημιουργήθηκε ρεκόρ προσέλευσης για αθλητική διοργάνωση στο συγκεκριμένο γήπεδο.
Ο τελικός με την Μέλμπουρν Βίκτορι, ίσως την πιο επιτυχημένη ομάδα του ποδοσφαίρου της Αυστραλίας τα τελευταία χρόνια, εξελίχθηκε σε θρίλερ ακατάλληλο για καρδιακούς. Η Βίκτορι ήταν το απόλυτο φαβορί για να κατακτήσει το τρίτο Κύπελλο Αυστραλίας της ιστορίας της, ωστόσο δεν μπόρεσε να σκοράρει στο 90λεπτο με αποτέλεσμα το ματς να οδηγηθεί στην παράταση. Εκεί ο Ντένις Γκενρεάου άνοιξε το σκορ στο 5ο λεπτό, αλλά η Ελλάς Μελβούρνης αποδείχθηκε ότι δεν είχε πει την τελευταία λέξη.
Τρία λεπτά πριν από την ολοκλήρωση της παράτασης ο Μαξιμιλιαν Μικολα σημείωσε το γκολ που διαμόρφωσε το τελικό 1-1 στην κανονική διάρκεια και έστειλε τον τελικό στην ρωσική ρουλέτα της διαδικασίας των πέναλτι.
Εκεί οι ποδοσφαιριστές της Ελλάς Μελβούρνης αποδείχθηκαν ψύχραιμοι και με 4-3 εξασφάλισαν το πολυπόθητο τρόπαιο, προκαλώντας ξέφρενα πανηγύρια σε εξέδρες αλλά και στις συνοικίες όπου κατοικούν χιλιάδες μέλη της Ελληνικής παροικίας, καθώς πρόκειται για την πρώτη τόσο σημαντική επιτυχία της ομάδας μετά από πολλά χρόνια.
Μεγάλος πρωταγωνιστής για την Ελλάς Μελβούρνης αναδείχθηκε ο τερματοφύλακάς της Χαβιέ Λόπεζ, ο οποίος απέκρουσε δυο φορές τις εκτελέσεις του πρώην αρχηγού της ομογενειακής ομάδας Χάρισον Σόιερ, ο οποίος αγωνίζεται πλέον στην Βίκτορι. Μοιραίος όμως για την Μέλμπουρν Βίκτορι ήταν ο αρχηγός της Τζέισον Ντέιβιντσον που έστειλε την μπάλα πάνω από το οριζίοντο δοκάρι και ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ότι είναι γιος του θρύλου της Ελλάδας Μελβούρνης Άλαν Ντέιβιντσον.
Αν και όπως γίνεται αντιληπτό, στο πέρασμα των ετών έχει ατονήσει στο ρόστερ το ελληνικό στοιχείο, δεν έχει εξαληφθεί αλλά αντίθετα έχει αρκετούς ποδοσφαιριστές με ελληνικά επώνυμα. Ανάμεσά τους ο μέσος Τόμας Γιαννακόπουλος και ο αμυντικός Τζέικομπ Ηλιόπουλος, που μάλιστα ξεκίνησαν στη βασικη ενδεκάδα του τελικού.
Στο ρόστερ της ομάδας ανήκουν ακόμα ο μέσος Άλεξ Μενελάου, ο Αντρέ Σκαπούλας και ο επιθετικός Κώστας Μπαρμπαρούσης, διεθνής με τη Νέα Ζηλανδία, ο οποίος πριν αρκετά χρόνια αγωνίστηκε και στον Παναθηναϊκό. Επίσης, στο τεχνικό επιτελείο βρίσκεται ο Σαμ Πουτακίδης, ο οποίος εκτελεί χρέη βοηθού προπονητή στο πλευρό του Σίνισα Κοχάτζιτς.
Ο πρόεδρος της ομάδας εδώ και πολλά χρόνια είναι ο Βασίλης Παπαστεργιάδης, που είναι παράλληλα πρόεδρος και της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης. Ο ίδιος, μιλώντας περιχαρής στο ελληνικό πρόγραμμα της κρατικής ραδιοφωνίας της Αυστραλίας SBS, επεσήμανε πως η νίκη αυτή ανήκει σε ολόκληρο το ελληνικό στοιχείο της Αυστραλίας.
Έξοδος στην... Ασία
Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιτυχία της κατάκτησης του Κυπέλλου εξασφαλίζει στην ομάδα θέση στην επόμενη διοργάνωση της δεύτερης κατηγορίας του Ασιατικού Τσάμπιονς Λιγκ. Πως λέμε για «έξοδο στην Ευρώπη» για τις ομάδες που συμμετέχουν στις διοργανώσεις της UEFA; Κάπως έτσι μπορούμε να μιλάμε στην συγκεκριμένη περίπτωση για... «έξοδο στην Ασία».
Επίσης, με την κατάκτηση του τροπαίου γράφεται ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία της ομάδας αλλά και του ποδοσφαίρου της Αυστραλίας, αφού έγινε η πρώτη μη επαγγελματική, η πρώτη που δεν ανήκει στην A-League και που κατακτά το Κύπελλο, δίνοντάς της ώθηση να συνεχίσει την διεκδικήση στην ένταξή της στην κορυφαία επαγγελματική κατηγορία της χώρας.
Η ίδρυση της Ελλάς Μελβούρνης
Η Ελλάς Μελβούρνης ιδρύθηκε το 1959 από Έλληνες μετανάστες και έμβλημα την ελληνική σημαία, έχοντας το μπλε και το λευκό ως βασικά χρώματά της μέχρι και σήμερα, παρόλο που η λέξη «Ελλάς» έχει επισήμως αφαιρεθεί από τον τίτλο της. Θεωρείται ένας από τους ιστορικότερους συλλόγους της Αυστραλίας και σημείο αναφοράς για την ελληνική ομογένεια. Για την δημιουργία της, ουσιαστικά συγχωνεύθηκαν τρεις ομάδες: η Σάουθ Μέλμπουρν Γιουνάιτεντ (South Melbourne United), η Γιάρα Παρκ Αίας (Yarra Park Aias) και η Χελλένικ (Hellenic).
Ανάμεσα στους ανθρώπους που συνέβαλαν στη δημιουργία του συλλόγου ήταν και ο Γεώργιος Σαμαράς, παππούς του πρώην διεθνούς Έλληνα επιθετικού Γιώργου Σαμαρά, ο οποίος έγραψε τη δική του ποδοσφαιρική ιστορία με τη Μάντσεστερ Σίτι, τη Σέλτικ και φυσικά την Εθνική Ελλάδας.
Στα πρώτα χρόνια από την ίδρυσή της, τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, η Ελλάς Μελβούρνης κατέκτησε επτά τίτλους στην κορυφαία πολιτειακή κατηγορία της Football Victoria. Επιπλέον, η ομογενειακή ομάδα ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της National Soccer League (NSL), του εθνικού πρωταθλήματος δηλαδή, στο οποίο συμμετείχε για 28 σεζόν, από το 1977 έως το 2004, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα NSL.
Σαμαράς, Πούσκας και Ποστέκογλου
Ενα από τα τρόπαια, την σεζόν 1990-1991, ο σύλλογος το κατέκτησε έχοντας στον πάγκο του ως προπονητή τον κορυφαίο Ούγγρο Φέρεντς Πούσκας, έναν από τους κορυφαίους σκόρερς όλων των εποχών αλλά και από τους κορυφαίους κόουτς (με αυτόν στον πάγκο έφτασε ο Παναθηναϊκός στον τελικό του Γουέμπλεϊ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1971).
Άλλη σπουδαία προσωπικότητα που έχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του συλλόγου είναι ο Άγγελος Ποστέκογλου (που πριν ενάμισι χρόνο κατέκτησε Europa League με την Τότεναμ). Αγωνίστηκε στον σύλλογο από το 1984 έως το 1993,(έχοντας για πολλά χρόνια τον Πούσκας ως προπονητή, τον οποίο και διαδέχθηκε το 1996 οδηγώντας την ομογενειακή ομάδα στην κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων και ενός Oceania Club Championship. Μάλιστα, το 2000 ως πρωταθλήτρια Ωκεανίας η Ελλάς Μελβούρνης έλαβε μέρος στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της FIFA, που διεξήχθη στα γήπεδα της Βραζιλίας.
Τότε ωστόσο είχε ήδη αλλάξει όνομα. Συγκεκριμένα, το 1996 μετονομάστηκε σε Λέικερς Σάουθ Μέλμπουρν (Lakers South Melbourne), αργότερα σε Σάουθ Μέλμπουρν Σόκερ Κλαμπ (South Melbourne Soccer Club) και από το 1999 πήρε το σημερινό της όνομα Σάουθ Μέλμπουρν. Η ιστορία της άλλαξε το 2005, με την κατάργηση της NSL και την δημιουργία μιας κλειστής επαγγελματικής λίγκας, της A-League.
Τα επεισόδια με τους Σκοπιανούς
Η ομάδα διεκδίκησε τουλάχιστον πέντε φορές την παρουσία της σε αυτήν αποδεχόμενη ακόμα και να πληρώσει την εγγυητική των 15 εκατ. δολαρίων, ωστόσο το αίτημά της ουδέποτε έγινε δεκτό και έτσι αναγκάστηκε να επιστρέψει στην πρώτη περιφερειακή κατηγορία της Βικτώριας, συνεχίζοντας σε ημιεπαγγελματικό επίπεδο.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, αιτία της άρνησης είναι η πρόθεση της διοργανώτριας επαγγελματικής λίγκας να αποκλείσει από αυτήν ομάδες «εθνικού» χαρακτήρα, δηλαδή με μεταναστευτικά στοιχεία, για την αποφυγή επεισοδίων. Άλλωστε δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο τα επεισόδια ανάμεσα στους οπαδούς της Ελλάς Μελβούρνης και σε αυτους της Preston Makedonia, μετέπειτα Lions, που έλκουν την καταγωγή τους από τα Σκόπια.
Πλέον η Ελλάς Μελβούρνης έχει φτάσει συνολικά τους 10 τίτλους στην πολιτεία της Βικτώρια, αφού κατέκτησε τα πρωταθλήματα του 2006, του 2014, του 2016 και τρία Hellenic Cups το 2007, το 2009 και το 2011. Επιπλέον, ανάμεσα στις δεκάδες διακρίσεις του, ο σύλλογος έχει αν επιδείξει ως δυο από τις κορυφαίες την ανάδειξή του ως Σύλλογος του 20ου Αιώνα στη Συνομοσπονδίας της Ωκεανίας αλλά και την ανάδειξή του το 1990 ως Αυστραλιανό Σύλλογο της Δεκαετίας.
Πέρα από όλους τους εθνικούς ή περιφερειακούς τίτλους ωστόσο, ξεχωριστή στιγμή που μνημονεύεται ακόμα και σήμερα ήταν ο τελικός του εθνικού πρωταθλήματος του 1984 ανάμεσα σε δύο ελληνικές ομάδες με τα ίδια χρώματα και ελληνικής καταγωγής φιλάθλους: την Ελλάς Μελβούρνης και την Ολύμπικ Σίδνεϊ.