Η Γκουνλνούρ Μουκαζάνοβα εξερευνά τις νομαδικές της ρίζες στο Frieze London

Τι μπορεί να μας πει ένα κομμάτι ύφασμα για το από πού ερχόμαστε, πού έχουμε βρεθεί και πού κατευθυνόμαστε;

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Στη φετινή Frieze London, μία από τις πιο επιδραστικές διεθνείς εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, η καλλιτέχνις Gulnur Mukazhanova, γεννημένη στο Καζακστάν και εγκατεστημένη στο Βερολίνο, εξερεύνησε αυτά τα ερωτήματα μέσα από μια σειρά υφασμάτινων έργων που συνδέουν αιώνες πολιτιστικής ιστορίας.

Παρουσιασμένη σε συνεργασία με την Turkish Airlines, η έκθεση Bosağa: Journeys Across Cultures and Time περιλαμβάνει ένα τρίπτυχο από τη συνεχιζόμενη σειρά Bosağa, που ξεκίνησε το 2021. Ο τίτλος προέρχεται από μια λέξη κοινή στα καζακικά και σε άλλες τουρκικές γλώσσες, που σημαίνει «κατώφλι» - ένα σημείο μετάβασης ανάμεσα σε τόπους, κουλτούρες ή ακόμη και διαφορετικές καταστάσεις ύπαρξης.

Στον πυρήνα των έργων βρίσκεται ο τσόχος, ένα υλικό βαθιά ριζωμένο στις νομαδικές παραδόσεις της Κεντρικής Ασίας. Παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή γιουρτών, προσφέροντας καταφύγιο σε γενιές προγόνων της καλλιτέχνιδας καθώς ταξίδευαν σε απέραντα τοπία.

Η Mukazhanova συνδυάζει χειροποίητο τσόχο με κομμάτια από ζωηρά υφάσματα που έχει συλλέξει στα ταξίδια της στην Ασία. Αντί να τα ράβει ή να τα κολλά, τα στερεώνει με καρφίτσες, δημιουργώντας μια αίσθηση εύθραυστου και αντανακλώντας την ιδέα ότι τα πράγματα δεν είναι απαραίτητο να είναι μόνιμα.

Το έργο της αντλεί επίσης έμπνευση από το tuskiiz, ένα παραδοσιακό καζακικό κεντητό κρεμαστό για τον τοίχο, συχνά γεμάτο συμβολισμούς και συνδεδεμένο με την προστασία. Στη διαμόρφωση της σειράς συνέβαλε και η έρευνά της για την ιταλική τέχνη του 14ου αιώνα, ιδίως για τα πλούσια διακοσμημένα χαλιά που ταξίδευαν από την Ασία στην Ευρώπη κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού.