«Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν επαναδιατυπώνεται μέσω μονομερών αποφάσεων», επεσήμανε η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αγλαΐα Μπαλτά
Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ προσέφυγε η Ελλάδα για να επισημάνει τα προβλήματα και τους κινδύνους που απορρέουν από την κύρωση του αποκαλούμενου «τουρκολιβυκού» μνημονίου από την λιβυκή βουλή.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Κατόπιν σχετικής εντολής από τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αγλαΐα Μπαλτά, έθεσε το ζήτημα στις κεκλεισμένων των θυρών διαβουλεύσεις.
Η κ. Μπαλτά, η οποία παρενέβη υπό την εθνική της ιδιότητα, καθώς η Ελλάδα ασκεί αυτόν τον μήνα την προεδρία του Συμβουλίου, επισήμανε τους κινδύνους που ενέχει για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο η απόφαση του κοινοβουλίου της Ανατολικής Λιβύης.
Πρόκειται για την πρώτη συζήτηση του θέματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Μέχρι σήμερα, οι θέσεις των εμπλεκόμενων πλευρών είχαν γνωστοποιηθεί στον ΟΗΕ μέσω επίσημων επιστολών και χαρτών. Αντιδράσεις και σχετική αλληλογραφία είχαν υπάρξει επίσης από χώρες της περιοχής, όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Ιταλία.
Σημειώνεται ότι η Γαλλία, Μόνιμο Μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχει χαρακτηρίσει άκυρο το εν λόγω μνημόνιο από το 2020.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ελληνίδα Μόνιμη Αντιπρόσωπος τόνισε ότι η γεωγραφία δεν αλλάζει και ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν μπορεί να επαναδιατυπώνεται μέσω μονομερών αποφάσεων.
Η ελληνική πλευρά υπογράμμισε ότι έχει προσεγγίσει τις λιβυκές αρχές με καλή πίστη και έχει εμπλακεί σε συνομιλίες για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
Παράλληλα, η κ. Μπαλτά επανέλαβε τη θέση που έχει διατυπώσει η Ελλάδα διαχρονικά αλλά και κατά τη διετή συμμετοχή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας υπέρ του τερματισμού των ξένων παρεμβάσεων στη Λιβύη, επισημαίνοντας ότι η χώρα δεν πρέπει να αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης γεωπολιτικών ανταγωνισμών.
Η Ελλάδα επαναβεβαίωσε τη στήριξή της στην ενοποίηση των λιβυκών θεσμών και στην προώθηση της πολιτικής διαδικασίας. Η Μόνιμη Αντιπρόσωπος υπογράμμισε, ωστόσο, ότι οι στόχοι αυτοί δεν μπορούν να επιδιώκονται εις βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων τρίτων χωρών, ούτε η σταθερότητα της Λιβύης να επιτυγχάνεται προκαλώντας αστάθεια εκτός των συνόρων της.