Βουδαπέστη: Σειρά εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από τον θάνατο του Χάρι Χουντίνι

Στο πλαίσιο της σειράς εκδηλώσεων «Houdini 100», ξεκίνησε στη Βουδαπέστη μια τετραήμερη εκδήλωση με αφορμή την 100ή επέτειο από το θάνατο του Χάρι Χουντίνι. Προς τιμήν του Αμερικανού ταχυδακτυλουργού και καλλιτέχνη της απόδρασης ουγγρικής καταγωγής, θα αποκαλυφθεί ανάγλυφο, ενώ μεταξύ άλλων , οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να απολαύσουν κινηματογραφικό φεστιβάλ και τσίρκο.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Κατά την έναρξη της σειράς εκδηλώσεων, η αντιδήμαρχος του 1ου διαμερίσματος, Csilla Fazekas, δήλωσε ότι είναι περήφανοι για το γεγονός ότι στο Κάστρο της Βούδας λειτουργεί το «Σπίτι του Χουντίνι», το οποίο, με τρόπο μοναδικό στην Ευρώπη, διαφυλάσσει την κληρονομιά ενός παγκοσμίου φήμης Ούγγρου, του Χάρι Χουντίνι.

– είπε ο Φαζέκας.

Ο μάγος Ντέιβιντ Μερλίνι, ιδρυτής του «Σπιτιού του Χουντίνι» στη Βουδαπέστη, ανέφερε ότι στην σειρά εκδηλώσεων για την εκατονταετηρίδα έφτασαν καλεσμένοι από πολλά μέρη του κόσμου, μεταξύ των οποίων ο Τζορτζ Χάρντιν, ο μοναδικός εν ζωή απόγονος του Χάρι Χουντίνι, εγγονός του αδελφού του, καθώς και ο τηλεοπτικός παραγωγός Γκέι Μπλάκστοουν, που κατάγεται από τη θρυλική οικογένεια ταχυδακτυλουργών και είναι πρώην πρόεδρος της Academy of Magical Arts, η οποία διαχειρίζεται το Magic Castle του Χόλιγουντ, και ο Πέτερ Γκλοβίτσκι, παγκόσμιος πρωταθλητής ταχυδακτυλουργίας και χειρουργός καρδιάς.

Ο Μερλίνι πρόσθεσε ότι μεταξύ των εκδηλώσεων περιλαμβάνονται η αποκάλυψη αναμνηστικής πλάκας, συνέδριο και δημοπρασία μαγικών αντικειμένων, ενώ παράλληλα θα πραγματοποιηθεί νυχτερινή παράσταση στον τόπο γέννησης του Χουντίνι, στην οδό Τσένγκερι.

Το Σαββατοκύριακο, το Μεγάλο Τσίρκο της Πρωτεύουσας υποδέχεται το κοινό με την παράσταση «Χουντίνι – Δύο ώρες από την αιωνιότητα », ενώ το φεστιβάλ κινηματογράφου Origo ανοίγει τις πύλες του την Παρασκευή στο πολιτιστικό κέντρο Eötvös10.

Η πολυτάραχη ζωή του Χουντίνι

Ο Χάρι Χουντίνι γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1874 στη Βουδαπέστη με το όνομα Έρικ Βάις, ως γιος ενός ραβίνου με πολλά παιδιά. Η οικογένεια μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες τέσσερα χρόνια αργότερα, έζησε για κάποιο διάστημα στο Appleton του Ουισκόνσιν και στη συνέχεια, το 1882, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη.

Ο Έρικ πουλούσε εφημερίδες, γυάλιζε παπούτσια και, σε ηλικία εννέα ετών, έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή ως «πρίγκιπας του τραπεζίου». Στα δώδεκα του έφυγε από το σπίτι, εντάχθηκε σε ένα περιπλανώμενο τσίρκο, αλλά στη συνέχεια επέστρεψε για να βοηθήσει τους γονείς του. Από νεαρή ηλικία γυμναζόταν, έτρεχε, κολυμπούσε και έκανε μποξ.

Ξεκίνησε την καριέρα του ως ταχυδακτυλουργός στα δεκαεπτά του με κόλπα με τραπουλόχαρτα, αλλά είχε ήδη δοκιμάσει και ακροβατικά. Μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα του, αφιέρωσε τον χρόνο του αποκλειστικά στην ταχυδακτυλουργία.

Το καλλιτεχνικό όνομα «Houdini» το υιοθέτησεαπό σεβασμό προς τον Γάλλο Jean-Eugene Robert-Houdin, τον πρώτο σύγχρονο μάγο. Το 1893 γνώρισε τη Wilhelmina Rahner, η οποία έγινε σύζυγός του και βοηθός του στη σκηνή με το όνομα Bess Houdini.

Πώς έγινε καλλιτέχνης της απόδρασης;

Το 1899, ο Χουντίνι συνάντησε τον ιμπρεσάριο Μάρτιν Μπεκ, ο οποίος του πρότεινε να δώσει έμφαση στα ακροβατικά νούμερα απελευθέρωσης στο πρόγραμμά του.

Έγινε διάσημος ως «βασιλιάς των χειροπέδων ». Για την απελευθέρωσή του από τις χειροπέδες της Scotland Yard, έλαβε συμβόλαιο έξι μηνών και εβδομαδιαία αμοιβή 300 λιρών.

Περιόδευσε στην Ευρώπη, ενώ η τοπική αστυνομία συνέδραμε στα ακροβατικά του με κλειδαριές, χειροπέδες και φυλακές· πολλές φορές τον γδύνανε και τον έψαχναν, αλλά πάντα κατάφερνε να ξεφύγει.

Το 1904 επέστρεψε πλούσιος στη Νέα Υόρκη. Τα ακροβατικά του προσέλκυαν το κοινό και στην Αμερική, και από το 1908 —λόγω του μεγάλου αριθμού μιμητών— βασίστηκε στις παραστάσεις του στην απόδραση από κλειστούς χώρους αντί για τις αποδράσεις από αλυσίδες και ζουρλομανδύες.

Η πρώτη του παράσταση αυτού του είδους ήταν η απόδραση από ένα γιγαντιαίο δοχείο γάλακτος γεμάτο νερό και ερμητικά κλειστό εξωτερικά, για την οποία προσέλκυε το κοινό με το ανατριχιαστικό σλόγκαν «Η αποτυχία: θάνατος από πνιγμό».

Ο Χουντίνι κατάφερε να ξεφύγει από θαλάμους γεμάτους νερό, μεγέθους που κυμαίνονταν από το φέρετρο έως το μέγεθος ενός κελιού φυλακής, από λάκκους θαμμένους με χώμα, ακόμη και από το στομάχι μιας φάλαινας που είχε ξεβραστεί στην ακτή. Την επιτυχία του την όφειλε στη ζωηρή φαντασία του, στην τεράστια σωματική του δύναμη, στην ευελιξία και την ευκαμψία του, καθώς και στην ιδιαίτερη επιδεξιότητά του στο άνοιγμα κλειδαριών, κόμπων και άλλων μηχανισμών.

Μπορούσε να κρατήσει την αναπνοή του έως και τέσσερα λεπτά, αλλά ακόμα και έτσι η ζωή του κρεμόταν πολλές φορές από μια κλωστή, ενώ μετά την απελευθέρωσή του λιποθύμησε αρκετές φορές.

Τα κόλπα του τα επινόησε ο ίδιος, με λίγες εξαιρέσεις, ενώ μόνο τέσσερις συνεργάτες του γνώριζαν τη λύση των πιο δύσκολων. Λόγω της μυστικότητάς του, το μυστήριο των περισσότερων απελευθερώσεών του δεν αποκαλύφθηκε ποτέ.

Οι θεατές συνέρρεαν στις παραστάσεις που φέρουν το όνομα του πιο καλοπληρωμένου Αμερικανού ταχυδακτυλουργού. Εκτός από την προετοιμασία των ακροβατικών του, είχε χρόνο να γράψει βιβλία, να δοκιμάσει την πτήση και να γυρίσει ταινία (τον Μάρτιο του 2015 βγήκε στην επιφάνεια η πρώτη του ταινία, που θεωρούνταν χαμένη, με τίτλο «The Grim Game»).

Αξιοποιώντας την πειθώ του και χωρίς να φεισθεί της περιουσίας του, εργάστηκε για την αυτοοργάνωση των ταχυδακτυλουργών, ενώ από το 1917 ήταν πρόεδρος της Αμερικανικής Ένωσης Ταχυδακτυλουργών.

Ως ταχυδακτυλουργός, δεν πίστευε στις «υπερφυσικές» δυνάμεις. Αγωνιζόταν ενάντια στην ευπιστία και την απάτη, παρευρισκόταν σε πνευματιστικές συνεδρίες μεταμφιεσμένος και εκεί, επί τόπου, ξεσκεπάζε τους απατεώνες. Σχετικά με το θέμα αυτό, έγραψε τα βιβλία «Οι θαυματουργοί και οι μέθοδοί τους» και «Ένας μάγος ανάμεσα στα πνεύματα ».

Ωστόσο, μαζί με τη σύζυγό του, αποφάσισαν να κάνουν ένα πειραματικό πείραμα πνευματισμού: συμφώνησαν ότι όποιος από τους δύο πέθαινε πρώτος, θα προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τον επιζώντα σύντροφό του· το πείραμα δεν πέτυχε για τη χήρα του.

Ο μυστηριώδης θάνατός του

Το φθινόπωρο του 1926, ο Χουντίνι ετοιμαζόταν για μια νέα παράσταση, αλλά η πρεμιέρα δεν πρόλαβε να πραγματοποιηθεί. Πέθανε στο Ντιτρόιτ την ημέρα του Χάλοουιν, στις 31 Οκτωβρίου 1926· η επίσημη αιτία θανάτου ήταν περιτονίτιδα που προκλήθηκε από διάτρηση της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Φημολογείται ότι πριν από την τελευταία του παράσταση, στις 22 Οκτωβρίου στο Μόντρεαλ, δύο φοιτητές τον επισκέφτηκαν στο καμαρίνι του και, όταν ο Χουντίνι καυχήθηκε ότι αντέχει κάθε χτύπημα, ένας από αυτούς τον χτύπησε δύο φορές δυνατά στην κοιλιά χωρίς προειδοποίηση. Ο μάγος, ο οποίος δεν είχε χρόνο να προετοιμαστεί για αυτό, παρουσίασε αργότερα το πρόγραμμά του εν μέσω τεράστιων πόνων, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, αλλά δεν μπόρεσαν πλέον να τον βοηθήσουν.

Υπάρχει επίσης η υπόθεση ότι οι πνευματιστές, τους οποίους είχε κατακρίνει και οι οποίοι τον είχαν απειλήσει επανειλημμένα με θανάσιμο κίνδυνο, ενδέχεται να τον δηλητηρίασαν. Η σορός του, η οποία μεταφέρθηκε στην πατρίδα του μέσα στο φέρετρο που είχε ετοιμάσει για τη νέα του παράσταση, θάφτηκε χωρίς νεκροψία στη Νέα Υόρκη, όπου αναπαύεται στο νεκροταφείο Μαχπελά του Γκλέντεϊλ.

Το 2007 συζητήθηκε η ιδέα της εκταφής, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Η μνήμη του Χουντίνι

Ο Χουντίνι έλαβε μεταθανάτια ένα αστέρι στη Λεωφόρο του Χόλιγουντ το 1975, ενώ η μορφή του έχει αποτυπωθεί σε μυθιστορήματα, όπως το «Ragtime» του Ντόκτοροου, καθώς και σε ταινίες.

Στην αμερικανο-καναδική ταινία «Houdini», που γυρίστηκε στην Ουγγαρία το 2014, τον πρωταγωνιστικό ρόλο υποδύθηκε ο μεγάλος θαυμαστής του, ο επίσης ουγγρικής καταγωγής Adrien Brody.

Την κληρονομιά του φυλάει προσεκτικά ο παγκοσμίου φήμης ταχυδακτυλουργός Ντέιβιντ Κόπερφιλντ στο κέντρο ταχυδακτυλουργίας του στο Λας Βέγκας**.**