Τρία χρόνια μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ με 1200 νεκρούς, ο αντισημιτισμός σε Γερμανούς φοιτητές αυξάνεται· οι Εβραίοι θεωρούνται υπεύθυνοι, υβρίζονται ως «παιδοκτόνοι» και πολλοί κρύβουν από φόβο την ταυτότητά τους
14 Δεκεμβρίου 2023: ξεκινά ένα κύμα διαδηλώσεων στα γερμανικά πανεπιστήμια, περίπου δύο μήνες μετά τις 7 Οκτωβρίου. Η ομάδα «Students for Free Palestine» καταλαμβάνει μια αίθουσα διδασκαλίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Κυματίζουν σημαίες της Παλαιστίνης, γίνονται ομιλίες, ενώ είναι ορατές αφίσες με συνθήματα όπως «Σταματήστε τη γενοκτονία». Προκύπτουν αντιπαραθέσεις και συμπλοκές μεταξύ των φιλοπαλαιστινίων και των φιλοϊσραηλινών συμμετεχόντων. Το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο καλεί την αστυνομία, ενώ κατατίθενται καταγγελίες για παραβίαση ιδιοκτησίας, προσβολή και σωματική βλάβη.
Ο Τιμ Γκρόνερτ ήταν εκεί. Ο 52χρονος σήμερα σπούδαζε Νομική, Ιστορία και Ιστορία της Τέχνης στο πανεπιστήμιο στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Όταν έμαθε για τη διαμαρτυρία, ξεκίνησε για να δει με τα μάτια του τι συνέβαινε. «Ήταν σαν σε ταινία», λέει ο Γκρόνερτ σε συνέντευξή του στο Euronews, κάτι που δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί. «Ήταν κλασικά παιδιά της γερμανικής μεσαίας τάξης, κυρίως γυναίκες, με πολύχρωμα μαλλιά και παλαιστινιακά μαντίλια, που ήθελαν να παίξουν τους επαναστάτες.»
Κατά τη διάρκεια των ομιλιών στην αίθουσα διδασκαλίας, οι λέξεις «σιωνισμός» και «γενοκτονία» επαναλαμβάνονται συνεχώς. Ο Τιμ Γκρόνερτ παρεμβαίνει και περιβάλλεται από τους καταληψίες, οι οποίοι τον πιέζουν και τον βρίζουν αποκαλώντας τον «σιωνιστικό γουρούνι» και «βρώμικο μαλάκα». Περίπου 20 από τους 60 παρευρισκόμενους απομακρύνονται από την αστυνομία. Το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο ανακοίνωσε αργότερα ότι «δεν θεωρεί τις καταλήψεις κατάλληλο μέσο επικοινωνίας ή διαμαρτυρίας».
Ο Τιμ Γκρόνερτ και η οικογένειά του γνωρίζουν καλά τέτοιου είδους εχθρικές συμπεριφορές από την καθημερινότητά τους. Φέτος, η σύζυγός του βγαίνει από τη συναγωγή την ημέρα του Γιομ Κιπούρ, την εβραϊκή Ημέρα της Εξιλέωσης. Μπροστά από το κτίριο συναντά μια ομάδα γυναικών που «είχαν σαφώς μεταναστευτικές ρίζες από τη Μέση Ανατολή». Μία από αυτές κρατούσε ένα σκυλί στην αγκαλιά της. Όταν η σύζυγος του Γκρόνερτ σχολίασε πόσο χαριτωμένο ήταν το ζώο, μία από αυτές απάντησε ότι οι «βρώμικοι Εβραίοι» δεν επιτρέπεται να το αγγίζουν.
Ο αντισημιτισμός γίνεται αντιληπτός από όλες τις κατευθύνσεις: από τη δεξιά, την αριστερά και από μουσουλμανικούς κύκλους. Ωστόσο, αυτό που τον φοβίζει, σύμφωνα με τον Γκρόνερτ, είναι ο τρόπος με τον οποίο αναμειγνύεται ο αριστερός αντισημιτισμός με τον μουσουλμανικό. Το φαινόμενο αυτό περιγράφεται στην έρευνα ως «διατομεακό μέτωπο» () ή « αριστερή-ισλαμιστική συμμαχία».
Η προσέγγιση των διαφόρων ομάδων εξηγείται από ιδεολογικές αλληλεπικαλύψεις και κοινές εικόνες εχθρών. Παράλληλα, επιδιώκουν κοινωνικοπολιτικούς στόχους που εν μέρει διαφέρουν ριζικά, ενώ μερικές φορές είναι ακόμη και αντίθετοι. Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στη Γερμανία: παρόμοιες δράσεις παρατηρούνται και σε πανεπιστήμια της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και των Κάτω Χωρών.
Η καμπή της 7ης Οκτωβρίου
Στις 7 Οκτωβρίου 2023, η Χαμάς, η οποία χαρακτηρίζεται ως τρομοκρατική οργάνωση από πολλά κράτη και συμμαχίες, επιτέθηκε σε διάφορα κιμπούτς (κοινοτικές οικιστικές κοινότητες στο Ισραήλ) και στο «Φεστιβάλ Supernova» στο νότιο Ισραήλ. Συνολικά, περίπου 1.200 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 255 μεταφέρθηκαν ως όμηροι στη Λωρίδα της Γάζας, 87 από τους οποίους σκοτώθηκαν. Οι τρομοκράτες βίασαν, βασάνισαν και ακρωτηρίασαν. Η επίθεση θεωρείται η χειρότερη σφαγή Εβραίων μετά το Ολοκαύτωμα. Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να είχε ξεσπάσει ένα κύμα αλληλεγγύης, αλλά αντίθετα παρατηρήθηκε αύξηση του αντισημιτισμού, αντιστροφή των ρόλων θύτη και θύματος και συνεχείς προσπάθειες υποβάθμισης της σοβαρότητας των γεγονότων.
Σύμφωνα με την τρέχουσα αναφορά της «Ίδρυσης Amadeu Antonio», ο αριθμός των αντισημιτικών περιστατικών στα πανεπιστήμια πολλαπλασιάστηκε μέσα σε τρία χρόνια μετά την επίθεση: μεταξύ 2022 και 2025 καταγράφηκαν συνολικά 1.056 αντισημιτικά περιστατικά στα πανεπιστήμια. Η καταμέτρηση βασίζεται σε έρευνα της Ομοσπονδιακής Ένωσης Κέντρων Έρευνας και Πληροφόρησης για τον Αντισημιτισμό (RIAS). Ο αριθμός αυξήθηκε από 23 περιστατικά το 2022 σε 151 το 2023 και 458 το 2024. Για το 2025 αναφέρθηκαν 424 περιστατικά.
Το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ (HU) και το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο (FU) του Βερολίνου συγκαταλέγονταν τα τελευταία χρόνια μεταξύ των πιο γνωστών σκηνών διαμαρτυριών υπέρ των Παλαιστινίων και συγκρούσεων σχετικά με τον αντισημιτισμό στα γερμανικά πανεπιστήμια. Ωστόσο, παρόμοιες καταλήψεις σημειώθηκαν και στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο (TU) του Βερολίνου, στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και σε πανεπιστήμια της Βρέμης.
«Ήταν σχεδόν στα όρια των αντι-ισραηλινών λαϊκών γιορτών. Γίνονταν μαθήματα μαγειρικής και πλέκονταν κουφιά, θεώρησα ότι αυτό είχε κάτι πολύ κακόγουστο και κυνικό», λέει η ανθρωπολόγος και εβραία ερευνήτρια της σύγχρονης εποχής, καθηγήτρια Δρ. Ντάνι Κρανζ, η οποία στις 7 Οκτωβρίου έχασε επίσης φίλους και γνωστούς και παραλίγο να βρεθεί και η ίδια στο νότιο Ισραήλ.
Σε ορισμένους επιστημονικούς κλάδους, ο αντισημιτισμός που σχετίζεται με το Ισραήλ έχει γίνει μέρος της γενικής συναίνεσης, λέει η Κρανζ σε συνέντευξή της στο Euronews. «Στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, αυτό είναι εντελώς υπερ-εκπροσωπημένο», αναφέρει η επιστήμονας, η οποία από τον Οκτώβριο του 2026 είναι επισκέπτρια καθηγήτρια Hertie στο «Ινστιτούτο Εβραϊκών Σπουδών της Χαϊδελβέργης» και ιδρυτική πρόεδρος του «Δικτύου Εβραϊκών Σπουδών του Παρόντος e. V.» καθώς και μέλος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής του Ομοσπονδιακού Επιτρόπου για την Εβραϊκή Ζωή στη Γερμανία και την Καταπολέμηση του Αντισημιτισμού».
Ακόμη και στις τουαλέτες των πανεπιστημίων συναντά κανείς ανοιχτό μίσος εναντίον των Εβραίων. Τον Οκτώβριο του 2024, στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βερολίνου γράφτηκε σε έναν τοίχο το σύνθημα «Free jews from being». Η διατύπωση είναι προβληματική, διότι καλεί τους Εβραίους να είναι Εβραίοι, παρουσιάζοντας την ταυτότητά τους ως κάτι από το οποίο πρέπει να απελευθερωθούν οι άνθρωποι.
Τον Ιούλιο του 2025, σε μια τουαλέτα του Πολυτεχνείου της Δρέσδης αναγραφόταν: «Κάθε καζανάκι, ένας νεκρός Εβραίος!» Στην ανδρική τουαλέτα του Πανεπιστημίου της Κολωνίας βρέθηκαν επίσης τα συνθήματα «Kill all Juice!» και «I ♥ Hamas».
«Τα προμηνύματα υπάρχουν ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’60», λέει η Κραντς. Ο αντιισραηλινός αντισημιτισμός είναι η πιο διαδεδομένη μορφή στα πανεπιστήμια. Τα πανεπιστήμια και οι παράγοντες που δραστηριοποιούνται εκεί τοποθετούνται μάλλον στο αριστερό πολιτικό φάσμα. Το σημείο καμπής ήταν το έτος 1967: «Από τότε, με κάθε πολεμική ενέργεια, αυξανόταν και ο αντισημιτισμός. Ειδικά στον Πόλεμο των Έξι Ημερών, η εικόνα του Ισραήλ μετατράπηκε από θαύμα σε κατακτητή».
Μέχρι τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, το Ισραήλ θεωρούνταν ευρέως από τη δυτικογερμανική κοινή γνώμη ως μια μικρή, απειλούμενη χώρα, που έπρεπε να αντισταθεί στους υπερδύναμους αραβικούς γείτονές της. Η εκπληκτικά γρήγορη στρατιωτική νίκη ενίσχυσε αρχικά την εικόνα μιας σχεδόν θαυματουργής επιτυχίας. Ωστόσο, με την κατάκτηση και την επακόλουθη κατοχή της Δυτικής Ιορδανίας, της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Λωρίδας της Γάζας, η αντίληψη αυτή άλλαξε ολοένα και περισσότερο: το Ισραήλ δεν θεωρούνταν πλέον μόνο απειλούμενο, αλλά και στρατιωτικά ανώτερη κατοχική δύναμη.
Δεν φταίει λοιπόν, όπως συχνά προβάλλεται σήμερα, η τρέχουσα ισραηλινή κυβέρνηση. «Όλο αυτό, ότι ο Μπίμπι είναι τόσο φρικτός και ότι χωρίς τον Νετανιάχου ο κόσμος θα ήταν εντάξει – συγγνώμη, αλλά αυτό είναι απόλυτη ανοησία», λέει η Κραντς. Και προσθέτει: «Πραγματικά δεν θέλω να υπερασπιστώ την τρέχουσα κυβέρνηση, την οποία, άλλωστε, ούτε εγώ η ίδια ψήφισα».
Το όριο μεταξύ νόμιμης κριτικής και αντισημιτισμού
Η φιλοπαλαιστινιακή διαμαρτυρία δεν είναι αυτομάτως αντισημιτική. Η διαμαρτυρία ενάντια στον πόλεμο στη Γάζα, ενάντια στην ισραηλινή κυβέρνηση ή ενάντια στις γερμανικές παραδόσεις όπλων αποτελεί, εκ πρώτης όψεως, επιτρεπτή πολιτική έκφραση γνώμης. Αντισημιτικά είναι, ειδικότερα, οι απειλές εναντίον Εβραίων φοιτητών, οι αντισημιτικές προσβολές και η υποστήριξη της βίας εναντίον Εβραίων ή η χρήση παραδοσιακών στερεοτύπων.
«Όταν ασκείται απολύτως φυσιολογική κριτική στο κράτος του Ισραήλ, όπως συμβαίνει με κάθε άλλο κράτος, τότε πρόκειται για νόμιμη κριτική», λέει ο Ντάνι Κρανζ. Μόνο αν, φυσικά, εμπίπτει στη λεγόμενη «γραμμή των 3D» – «απονομιμοποίηση, δαιμονοποίηση και διπλά πρότυπα» –, τότε πρόκειται για αντισημιτισμό που σχετίζεται με το Ισραήλ.
Ένα παράδειγμα διπλών προτύπων είναι η αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Όπως σε κάθε πόλεμο, έτσι και εκεί πεθαίνουν παιδιά. «Δεν έχω ακούσει ποτέ: “Η Ρωσία δολοφονεί παιδιά” ή “Οι Ρώσοι είναι συλλογικά δολοφόνοι παιδιών”».
Η ερευνήτρια του αντισημιτισμού Μόνικα Σβαρτς-Φρίζελ έχει προσθέσει ένα τέταρτο «D» για την «αποπραγματοποίηση» ().Στον επιστημονικό και κοινωνικό διάλογο για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, ο όρος αυτός περιγράφει μια παραμόρφωση ή την παραβίαση της πραγματικότητας. Τα ιστορικά γεγονότα, οι γεωπολιτικές πραγματικότητες καθώς και η εβραϊκή οπτική παραγκωνίζονται συστηματικά και/ή αρνούνται και συμπιέζονται σε ένα άκαμπτο σχήμα «μαύρου-άσπρου», με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια παραμορφωμένη εικόνα του κράτους.
«Αυτό οδηγεί σε μεγάλο βαθμό στο να μην αναγνωρίζεται το Ισραήλ ως πραγματικό κράτος», λέει ο Ντάνι Κρανζ,ότι «το Ισραήλ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει».
Εβραίοι φοιτητές ανάμεσα στον φόβο και τον αποκλεισμό
Πλέον δεν υπάρχουν κατασκηνώσεις διαμαρτυρίας από φοιτητές που επικρίνουν το Ισραήλ, αλλά ο αντισημιτισμός παραμένει. Σύμφωνα με το Ίδρυμα Amadeu Antonio, οι Εβραίοι φοιτητές κρύβουν πλέον την ταυτότητά τους από φόβο για επιθέσεις. Κρύβουν το κολιέ τους με το Αστέρι του Δαβίδ, δεν φορούν κιπά σε δημόσιους χώρους και δεν αναφέρουν οικογενειακούς δεσμούς με το Ισραήλ. Σε ορισμένες περιπτώσεις αποφεύγουν εντελώς το πανεπιστημιακό campus, επειδή δεν είναι σαφές σε ποια μέρη υπάρχει κίνδυνος και αν ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αντισημιτικό μίσος κατά τη διάρκεια των μαθημάτων.
Επίσης, μια συνεχιζόμενη γρήγορη έρευνα του Πανεπιστημίου της Κωνσταντίας από τα έτη 2023, 2024 και τα μέσα του 2026 υποδηλώνει αύξηση των αντισημιτικών στάσεων που σχετίζονται με το Ισραήλ μεταξύ των φοιτητών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το ποσοστό όσων υποστηρίζουν είτε σαφώς αντισημιτικές είτε τείνουσες προς τον αντισημιτισμό θέσεις αυξήθηκε από 17 τοις εκατό το 2023 σε 23 τοις εκατό το 2026.
Αντίθετα, το ποσοστό όσων εκφράζουν εκδηλωμένες, σαφώς αντισημιτικές στάσεις παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό σταθερό, κυμαινόμενο μεταξύ 7% και 8%. Ταυτόχρονα, η σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό δείχνει ότι οι αντισημιτικές στάσεις είναι ακόμη πιο διαδεδομένες σε αυτόν. Το αντίστοιχο ποσοστό αυξήθηκε από το 2023 από 20% σε 32%. Τα πανεπιστήμια δεν αποτελούν, επομένως, ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά αντανακλούν μια γενικότερη κοινωνική εξέλιξη.
Πόσο έντονα επηρεάζει ο αντισημιτισμός την καθημερινότητα των εβραίων φοιτητών, αποκαλύπτουν περαιτέρω έρευνες της Ένωσης Εβραίων Φοιτητών της Γερμανίας (JSUD) και της Anti-Defamation League (ADL). Περίπου το 85% των ερωτηθέντων εβραίων φοιτητών δήλωσαν ότι έχουν κρύψει συνειδητά την εβραϊκή τους ταυτότητα στο πανεπιστημιακό campus τουλάχιστον μία φορά. Περίπου το ένα τρίτο γνωρίζει Εβραίους συμφοιτητές που έχουν δεχτεί λεκτικές ή σωματικές απειλές, ενώ περίπου το 20% ανέφερε συγκεκριμένες σωματικές επιθέσεις στο πανεπιστημιακό περιβάλλον.
«Υπάρχουν περίπου 24 περιστατικά αντισημιτισμού την ημέρα και αυτά είναι μόνο τα περιστατικά που καταγράφονται. Αυτό σημαίνει ότι μιλάμε για τα εμφανή περιστατικά. Δεν γνωρίζουμε καθόλου ποιο είναι το κρυφό φαινόμενο», λέει η καθηγήτρια Δρ. Ντάνι Κρανζ. Στη συνέχεια, υπάρχουν επίσης αυτά τα αντιιμπεριαλιστικά-μετααποικιακά, ακροδεξιά-ισλαμιστικά και ριζοσπαστικά χριστιανικά ρεύματα, καθώς και το κοινωνικό κέντρο, στο οποίο αυτό το φαινόμενο επεκτείνεται.
Και η Εβραϊκή Ένωση Φοιτητών εκτιμά ότι ο αριθμός των μη καταγεγραμμένων περιστατικών είναι υψηλός. Ο πρόεδρος Ρον Ντέκελ δήλωσε ότι, μετά τις 7 Οκτωβρίου 2023, «δεν θα είναι δυνατό να σπουδάσει κανείς στα γερμανικά πανεπιστήμια χωρίς να βιώσει αντισημιτισμό». Πολλά αντισημιτικά περιστατικά στα πανεπιστήμια δεν γίνονται ποτέ δημόσια γνωστά, από φόβο μήπως η κατάσταση επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.