Από ακτιβίστρια κατά των εξώσεων σε πρώτη δήμαρχο Βαρκελώνης, η Άντα Κολάου αναλαμβάνει να ηγηθεί του Frente Amplio στις εκλογές της 29ης Νοεμβρίου.
Άντα Κολάου (Βαρκελώνη, 1974) από την ηγεσία διαδηλώσεων κατά των εξώσεων βρέθηκε να γίνει η πρώτη γυναίκα δήμαρχος της Βαρκελώνης, πόλη στην οποία διετέλεσε δημοτική σύμβουλος για οκτώ χρόνια. Πιο πρόσφατα, συμμετείχε επίσης σε ανθρωπιστική νηοπομπή με προορισμό τη Γάζα. Τώρα αντιμετωπίζει μια νέα πολιτική πρόκληση: να ηγηθεί του Φρεντε Άμπλιο στις βουλευτικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου και να επιχειρήσει να ενώσει μια ισπανική αριστερά βαθιά κατακερματισμένη.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η ανακήρυξή της ως υποψήφια στις 12 Οκτωβρίου, την Ημέρα της Ισπανικότητας, ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ του Κινήματος Σουμάρ, της Ενωμένης Αριστεράς, του Μας Μαδρίδ και της Καταλούνια εν Κομού. Οι διαπραγματεύσεις όμως δεν κατάφεραν να φέρουν στο σχήμα το Ποδέμος, που θα κατέλθει χωριστά σε μεγάλο μέρος της ισπανικής επικράτειας. Ο κατακερματισμός αποτελεί ένα από τα κύρια εμπόδια για τη νέα συμμαχία, ιδίως στις επαρχίες όπου το εκλογικό σύστημα δυσκολεύει την εκπροσώπηση των μικρότερων ψηφοδελτίων.
Η Κολάου έχει επιχειρήσει να διευκολύνει την προσέγγιση μεταξύ των διαφορετικών δυνάμεων. Μόλις δύο ημέρες μετά τον ορισμό της, δήλωσε έτοιμη να παραιτηθεί από την πρώτη θέση στα ψηφοδέλτια και ακόμη και να αλλάξει το όνομα του Φρεντε Άμπλιο, αν αυτό επέτρεπε την επίτευξη συμφωνίας. Η προσφορά, ωστόσο, δεν στάθηκε αρκετή για να κλείσει μια κοινή υποψηφιότητα σε πανεθνικό επίπεδο.
Από τον αγώνα κατά των εξώσεων στην πολιτική
Γεννημένη στη Βαρκελώνη στις 3 Μαρτίου 1974, η Κολάου σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές της. Η δημόσια πορεία της ξεκίνησε μέσα από κοινωνικά κινήματα που συνδέονταν με το δικαίωμα στην κατοικία, ένα ζήτημα που θα κατέληγε να γίνει ο άξονας της πολιτικής της διαδρομής.
Το 2009 συμμετείχε στην ίδρυση της Πλατφόρμας Πληγέντων από τις Υποθήκες, της PAH, που δημιουργήθηκε στο αποκορύφωμα της οικονομικής κρίσης για να καταγγείλει τις εξώσεις και να ζητήσει μεγαλύτερη προστασία για τις υπερχρεωμένες οικογένειες.
Ως εκπρόσωπος της οργάνωσης, εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του κοινωνικού ακτιβισμού στην Ισπανία. Η παρέμβασή της στο Κογκρέσο των Βουλευτών το 2013, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τη νομοθεσία περί υποθηκών, συνέβαλε στην εδραίωση της εθνικής της παρουσίας.
Ένα χρόνο αργότερα έκανε το άλμα στη θεσμική πολιτική με την Γκουανιέμ Μπαρτσελόνα, μια δημοτική πλατφόρμα που στη συνέχεια μετατράπηκε σε Μπαρτσελόνα εν Κομού και συσπείρωσε κοινωνικά κινήματα και διάφορες οργανώσεις της αριστεράς.
Η σύνδεσή της με τον ακτιβισμό συνεχίστηκε και μετά την περίοδο της ως δημάρχου. Το 2025 συμμετείχε στην Global Sumud Flotilla, μια διεθνή αποστολή που επιχείρησε να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα και να σπάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό. Η Κολάου ταξίδευε με το πλοίο Sirius, όταν οι ισραηλινές αρχές αναχαίτισαν το σκάφος και την συνέλαβαν στις 2 Οκτωβρίου.
Οκτώ χρόνια στην ηγεσία της Βαρκελώνης
Τον Μάιο του 2015, η Μπαρτσελόνα εν Κομού κέρδισε τις δημοτικές εκλογές και η Κολάου έγινε η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε τη δημαρχία της Βαρκελώνης. Η άφιξή της στο δημαρχείο σήμανε τη μετάβαση από μια ακτιβίστρια συνηθισμένη να απαιτεί αλλαγές σε μια ηγέτιδα που όφειλε να τις εφαρμόσει μέσα από τους θεσμούς.
Κατά τη διάρκεια των δύο θητειών της, από το 2015 έως το 2023, προώθησε πολιτικές για την κατοικία, μέτρα για να ρυθμιστεί η τουριστική δραστηριότητα και αστικές μεταμορφώσεις με στόχο τη μείωση της κυκλοφορίας και την επέκταση του πεζόδρομου.
Η διακυβέρνησή της βρέθηκε επίσης στο επίκεντρο αντιπαραθέσεων. Έργα όπως οι «supermanzanas» προκάλεσαν κριτική για τις επιπτώσεις τους στην κινητικότητα και στο εμπόριο, ενώ οι δυσκολίες πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή στέγη συνέχισαν να αποτελούν ένα από τα βασικά προβλήματα της πόλης.
Το 2019 κατάφερε να διατηρηθεί στη δημαρχία παρότι δεν είχε κερδίσει τις εκλογές, χάρη στη στήριξη του PSC και δημοτικών συμβούλων που συνδέονταν με τον Μανουέλ Βαλς, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας από το 2014 έως το 2016. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Μπαρτσελόνα εν Κομού τερμάτισε τρίτη και η Κολάου έχασε την δημοτική εξουσία από τον σοσιαλιστή Ζαούμε Κολμπόνι.
Αφού αποχώρησε από τη δημαρχία και στη συνέχεια από την έδρα της ως δημοτική σύμβουλος, απομακρύνθηκε από την πρώτη θεσμική γραμμή μέχρι την επιστροφή της ως υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές του 2026.
Η πρόκληση της ανασυγκρότησης της αριστεράς
Η εμπειρία της Κολάου στην ηγεσία της Μπαρτσελόνα εν Κομού, μιας πλατφόρμας που γεννήθηκε από τη συνεργασία κομμάτων και κοινωνικών κινημάτων, αποτελεί έναν από τους προδρόμους του νέου πολιτικού της ρόλου. Ωστόσο, το εθνικό σκηνικό παρουσιάζει διαφορετικές δυσκολίες.
Η αριστερά που βρίσκεται στα αριστερά του PSOE κουβαλά εντάσεις από τη ρήξη ανάμεσα στο Ποδέμος και το Σουμάρ το 2023. Οι διαφωνίες για τα πρόσωπα στην ηγεσία, τις εκλογικές λίστες και την πολιτική στρατηγική έχουν εμποδίσει την ανασυγκρότηση μιας συμμαχίας που να συγκεντρώνει όλες τις οργανώσεις.
Το Φρεντε Άμπλιο επιχειρεί να ανοίξει μια νέα περίοδο με την Κολάου στην πρώτη γραμμή, ωστόσο προσέρχεται στις κάλπες χωρίς να έχει επιτύχει αυτόν τον στόχο. Η πρώην δήμαρχος καλείται να συνδυάσει τις διαφορετικές ευαισθησίες της συμμαχίας και να υπερασπιστεί ένα αυτόνομο σχέδιο απέναντι σε ένα εκλογικό σώμα που θα έχει επίσης την επιλογή του Ποδέμος.
Η κατοικία επιστρέφει σε κεντρική θέση στον λόγο της, συνδέοντας το παρελθόν της ως ακτιβίστριας με την εθνική της υποψηφιότητα. Σε αυτό προστίθενται ζητήματα όπως το κόστος ζωής, οι δημόσιες υπηρεσίες και η σχέση με το PSOE ενόψει πιθανών κοινοβουλευτικών συμφωνιών.
Η 29η Νοεμβρίου θα είναι η πρώτη της εκλογική δοκιμασία ως υποψήφια για την προεδρία της κυβέρνησης. Μετά από οκτώ χρόνια στην ηγεσία της Βαρκελώνης, η Κολάου καλείται σε ένα διαφορετικό εγχείρημα: να μεταφέρει την εμπειρία της από τις δημοτικές συγκλίσεις σε μια ισπανική αριστερά που ακόμη δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει τις διαιρέσεις της.