Διαφήμιση

Στο ιστιοφόρο Amerigo Vespucci του 1931 εκπαιδεύονται οι ναυτικοί του μέλλοντος (βίντεο)

Φόρτωση του βίντεο
Ο Αμέριγκο Βεσπούτσι στο λιμάνι της Τσιβιταβέκια
Το Amerigo Vespucci στο λιμάνι της Τσιβιταβέκια -  Πνευματικά Δικαιώματα  Credits: foto di Ambra Filomarino
Πνευματικά Δικαιώματα Credits: foto di Ambra Filomarino
Από Stefania De Michele & Fanuel Morelli
Δημοσιεύθηκε
Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google
Μοιραστείτε το Close Button
Αντιγραφή/Επικόλληση το λινκ του βίντεο πιο κάτω: Copy to clipboard Σύνδεσμος αντιγράφηκε!

Στο ιστιοφόρο Amerigo Vespucci οι δόκιμοι αξιωματικοί συνεχίζουν να μαθαίνουν να προσανατολίζονται με τα αστέρια, την ώρα που το ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό επενδύει σε drone, υποβρύχια και νέες τεχνολογίες

Τρεις γέφυρες για να διασχίσει, κατάρτια που πρέπει να χαμηλώσουν και ένα ιστιοφόρο σχεδόν ενός αιώνα ιστορίας που ανοίγει δρόμο κατά μήκος ενός καναδικού ποταμού.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Κατά τον πλου στον ποταμό Άγιο Λαυρέντιο, ανάμεσα στο Κεμπέκ Σίτι και το Μόντρεαλ, το Amerigo Vespucci χρειάστηκε να εκτελέσει έναν ιδιαίτερο ναυτικό χειρισμό: να μειώσει προσωρινά το ύψος του μεσαίου και του πλωριού καταρτιού, ώστε να μπορέσει να περάσει κάτω από τις γέφυρες. Μια σκηνή που μοιάζει να έρχεται από άλλη εποχή, αλλά αποτυπώνει ιδανικά τη ζωή πάνω στο εκπαιδευτικό πλοίο του ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού.

Στο Vespucci η σύγχρονη τεχνολογία δεν έχει σβήσει την παράδοση. Στην εποχή των παγκόσμιων δορυφορικών συστημάτων πλοήγησης (GNSS), των ηλεκτρονικών ναυτικών χαρτών, των ραντάρ και των δορυφορικών επικοινωνιών, στο ιστιοφόρο οι δόκιμοι αξιωματικοί μαθαίνουν ακόμη να προσανατολίζονται παρατηρώντας τον ουρανό.

«Διαθέτουμε δορυφορικές επικοινωνίες και ηλεκτρονική ναυσιπλοΐα, όμως ακόμη και σήμερα διδάσκουμε στους δόκιμους πώς να ταξιδεύουν με τη βοήθεια των άστρων», ανέφερε στο Euronews ο κυβερνήτης του πλοίου Vespucci, Πλοίαρχος Νικάσιο Φάλικα. Μακριά από τις ακτές, οι δόκιμοι πραγματοποιούν αστρονομικές παρατηρήσεις: αναγνωρίζουν τα άστρα, μετρούν το ύψος τους πάνω από τον ορίζοντα και, μέσα από μια σειρά υπολογισμών, προσδιορίζουν τη θέση του πλοίου.

«Δεν είναι μια θέση τόσο ακριβής όσο αυτή που μπορεί να δώσει μια εφαρμογή GPS, αλλά προσφέρει μια ένδειξη για το πού βρισκόμαστε και προς τα πού πηγαίνουμε». Αυτή είναι η φιλοσοφία του Vespucci: να κρατά μαζί την καινοτομία και την κληρονομιά γνώσεων της ναυτοσύνης, μεταδίδοντας στις νέες γενιές μια γνώση που μεταλαμπαδεύεται σχεδόν εδώ και έναν αιώνα.

Η συνύπαρξη όμως παρελθόντος και μέλλοντος δεν αφορά μόνο την εκπαίδευση των δοκίμων. Το Πολεμικό Ναυτικό καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει έναν βαθύ τεχνολογικό και στρατηγικό μετασχηματισμό: νέες απειλές, ολοένα πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα, drones και ανταγωνισμό για τον έλεγχο των θαλάσσιων χώρων, συμπεριλαμβανομένου και του υποθαλάσσιου.

Το βάπτισμα της θάλασσας για τους μελλοντικούς αξιωματικούς του Ναυτικού

Καθελκυσμένο το 1931, το Amerigo Vespucci είναι ένα εκπαιδευτικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού, κατασκευασμένο για να εκπαιδεύει τις νέες γενιές αξιωματικών. Με τα επιβλητικά κατάρτιά του, τα πανιά και τους χειρισμούς που απαιτούν τον συντονισμένο κόπο δεκάδων ναυτών, αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της ιταλικής ναυτικής παράδοσης.

Η κύρια αποστολή του είναι να εκπαιδεύει τους δόκιμους αξιωματικούς της Ναυτικής Ακαδημίας του Λιβόρνο. Για εκείνους, το να ανεβαίνουν στο πλοίο σημαίνει ότι λαμβάνουν το αποκαλούμενο «Βάπτισμα της Θάλασσας»: την πρώτη πραγματική εμπειρία πλου μετά το πρώτο έτος σπουδών στη στεριά.

Το πλήρωμα αριθμεί συνήθως μεταξύ 220 και 240 ατόμων, αλλά κατά τη θερινή καμπάνια ενισχύεται με την παρουσία των δοκίμων. Φέτος, 163 από αυτούς επιβιβάστηκαν στη Βαλτιμόρη, στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να περάσουν τρεις μήνες στη θάλασσα και να επιστρέψουν στην Ιταλία.

Το τιμόνι του Amerigo Vespucci
Το τιμόνι του Amerigo Vespucci Credits: Ambra Filomarino

Η εργασία των ανθρώπων πάνω στο πλοίο αποτελεί ακριβώς μία από τις πτυχές στις οποίες το Ναυτικό βιώνει έναν βαθύ μετασχηματισμό. Ενώ στο Vespucci η ναυτιλία απαιτεί ακόμη την άμεση εμπλοκή ενός πολυάριθμου πληρώματος και την ανάκτηση παραδοσιακών ναυτικών δεξιοτήτων, στα πολεμικά πλοία νέας γενιάς η αυτοματοποίηση και τα συστήματα χωρίς πλήρωμα αλλάζουν τον ίδιο τον τρόπο λειτουργίας στη θάλασσα.

Το Ναυτικό ανάμεσα σε αυτοματοποίηση, drones και νέες τεχνολογίες

Οι νέες τεχνολογίες επιτρέπουν τη διαχείριση ολοένα και πιο σύνθετων συστημάτων, μειώνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις τον αριθμό των ατόμων που χρειάζονται στο πλοίο και εισάγοντας πρωτόγνωρες επιχειρησιακές δυνατότητες.

«Η αυτοματοποίηση του συστήματος του πλοίου, στα διάφορα στοιχεία του, από τα μηχανικά μέχρι τα συστήματα αισθητήρων, οδηγεί σε μια ορισμένη μείωση των πληρωμάτων που απαιτούνται για την αποτελεσματική λειτουργία», εξήγησε στο Euronews ο Αλεσάντρο Μαρόνε, υπεύθυνος του προγράμματος «Άμυνα, ασφάλεια και διάστημα» του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων (Istituto Affari Internazionali - IAI).

Ένας μετασχηματισμός που μπορεί να συμβάλει επίσης στην αντιμετώπιση μιας από τις διαρθρωτικές αδυναμίες του Ναυτικού: του στρατολογικού ζητήματος. Σύμφωνα με τον Μαρόνε, σε σύγκριση με τον Στρατό και την Αεροπορία, το προσωπικό του Ναυτικού πρέπει να αντιμετωπίσει μεγαλύτερη θυσία ως προς την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής, καθώς περνά μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα εν πλω.

Σε αυτό προστίθεται η σταδιακή συρρίκνωση μιας παραδοσιακής δεξαμενής στρατολόγησης: εκείνων που προέρχονται από τον κόσμο των λιμανιών, τη ναυτιλία και τις πολιτικές θαλάσσιες δραστηριότητες. «Υπάρχει μικρότερο ποσοστό Ιταλών που εργάζονται ήδη στη θάλασσα, πάνω στη θάλασσα και που μπορούν να αισθανθούν μια επιπλέον έλξη προς το Ναυτικό», παρατήρησε.

Η αυτοματοποίηση και η χρήση συστημάτων χωρίς πλήρωμα μπορούν να αντισταθμίσουν τουλάχιστον εν μέρει αυτές τις δυσκολίες.Ταεναέρια, επιφανείας και υποβρύχια dronesαποτελούν πράγματι ένα από τα βασικά πεδία ανάπτυξης του Ναυτικού, το οποίο καλείται να τα εντάξει σταδιακά στις επιχειρησιακές του δυνατότητες.

Δεν πρόκειται όμως για μια απλή μετάβαση. «Το σύστημα του πλοίου είναι ένας περιορισμένος χώρος, τόσο φυσικά όσο και ως προς τη διαθέσιμη ηλεκτρική ενέργεια για τη λειτουργία των drones και τον ηλεκτρομαγνητικό χώρο για την καθοδήγησή τους», εξήγησε ο Μαρόνε. Η ενσωμάτωση αυτών των συστημάτων στο πλοίο παρουσιάζει επομένως συγκεκριμένες δυσκολίες, αλλά αποτελεί στρατηγική επένδυση για την τεχνολογική ανάπτυξη.

Μεσόγειος, Ερυθρά Θάλασσα και αποτροπή: Ο στρατηγικός ρόλος του Ναυτικού

Η τεχνολογική καινοτομία ανταποκρίνεται επίσης σε μια αλλαγή του διεθνούς πλαισίου. Το ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό είναι εδώ και χρόνια ενεργό στη λεγόμενη διευρυμένη Μεσόγειο, μια περιοχή που έχει γίνει ολοένα και πιο «θερμή» σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ασφάλεια, με περιφερειακές κρίσεις, απειλές στις εμπορικές θαλάσσιες οδούς και νέες ανάγκες αποτροπής.

Οι εντάσεις στα Στενά του Ορμούζ και στην Ερυθρά Θάλασσα, με τις επιθέσεις των Χούθι σε εμπορικά πλοία, δείχνουν πόσο κεντρική έχει γίνει η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρομών. Το Ναυτικό όμως πρέπει να είναι έτοιμο και για σενάρια παραδοσιακής σύγκρουσης υψηλής έντασης.

«Το Ναυτικό είναι ταυτόχρονα ενεργό σε επιχειρήσεις ναυτικής ασφάλειας, δηλαδή στην αντιμετώπιση, για παράδειγμα, της απειλής των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα και στην περιπολία στη Μεσόγειο, αλλά και στη συμβολή σε συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας υψηλής έντασης», εξήγησε ο Μαρόνε. Οι δυνατότητές του περιλαμβάνουν τη συμβολή στα σχέδια αποτροπής και συλλογικής άμυνας του ΝΑΤΟ, μέσω της ομάδας αεροπλανοφόρου, των υποβρυχίων και των πλοίων αμφίβιας απόβασης.

Η Ιταλία έχει επενδύσει διαχρονικά στη διατήρηση αυτών των προηγμένων δυνατοτήτων. Η ομάδα αεροπλανοφόρου στηρίζεται σήμερα στα πλοία Cavour και Trieste, ενώ θεμελιώδης ρόλος ανατίθεται στο υποθαλάσσιο σκέλος. Η υποθαλάσσια διάσταση είναι άλλωστε ένα από τα πεδία στα οποία θα κριθεί σημαντικό μέρος της μελλοντικής τεχνολογικής και στρατιωτικής ανταγωνιστικότητας.

Από τα αεροπλανοφόρα στα υποβρύχια: Η ιταλική αμυντική βιομηχανία

Ο μετασχηματισμός του Ναυτικού δεν αφορά μόνο τα μέσα, αλλά και την ικανότητα της εθνικής βιομηχανίας να σχεδιάζει και να αναπτύσσει ολοένα πιο προηγμένες τεχνολογίες. Πρόκειται για έναν τομέα στον οποίο η συνεργασία μεταξύ ενόπλων δυνάμεων, μεγάλων εταιρειών, μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ερευνητικών κέντρων αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.

Ο Μαρόνε αναφέρει, μεταξύ άλλων, την εξέλιξη του υποθαλάσσιου σκέλους. «Περάσαμε από την παραγωγή με άδεια, με μια συνεργασία κατώτερου επιπέδου με μια μεγάλη γερμανική εταιρεία, σε μια νέα κλάση υποβρυχίων στην οποία υπάρχει πολύ περισσότερη Ιταλία, με τη Fincantieri και άλλες εταιρείες».

Η αλλαγή αφορά κυρίως την εθνική ικανότητα να αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό και την τεχνολογική ανάπτυξη. «Υπάρχει πολύ περισσότερη Ιταλία ως design authority, ως τεχνολογία (πηγή στα Ιταλικά). Είναι ένας ενάρετος κύκλος ανάπτυξης τεχνολογιών για την υποθαλάσσια διάσταση», παρατήρησε.

Σε αυτή τη διαδρομή εντάσσεται και το Εθνικό Κέντρο Υποθαλάσσιας Διάστασης (Polo Nazionale della Dimensione Subacquea), (πηγή στα Ιταλικά) μια πρωτοβουλία που φέρνει μαζί το Ναυτικό με άλλα υπουργεία, ερευνητικά κέντρα, μικρομεσαίες επιχειρήσεις και μεγάλες εταιρείες του κλάδου. Στόχος είναι η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για το υποθαλάσσιο πεδίο, με ιδιαίτερη έμφαση στα drones και τα αυτόνομα συστήματα.

Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό, μια ευρωπαϊκή πρωτοπορία

Το ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό, σύμφωνα με τον Μαρόνε, ξεκινά από πλεονεκτική θέση και στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Μόνο τρεις χώρες, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία, διαθέτουν ομάδα αεροπλανοφόρου.

Η Ιταλία έχει επιπλέον την ιδιαιτερότητα ότι μπορεί να χρησιμοποιεί τα F-35 τόσο στο Cavour όσο και στο Trieste, διευρύνοντας τις δυνατότητες προβολής ισχύος. Για να διατηρηθεί όμως αυτό το τεχνολογικό πλεονέκτημα δεν αρκούν οι δεξιότητες και η συνεργασία με τη βιομηχανία. Απαιτείται και σταθερός οικονομικός προγραμματισμός.

«Το βασικό πρόβλημα για το Ναυτικό είναι η βεβαιότητα των δημόσιων επενδύσεων, άρα του προϋπολογισμού Άμυνας σε μια πολυετή προοπτική», προειδοποίησε ο Μαρόνε. Μια αύξηση των πόρων, έστω και σταδιακή, είναι αναγκαία για να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων και να προσφέρει στις εταιρείες έναν επαρκώς προβλέψιμο ορίζοντα.

«Η βεβαιότητα δίνει στον ιδιωτικό τομέα το σήμα να επενδύσει το ίδιο του το κεφάλαιο στην τεχνολογική ανάπτυξη», πρόσθεσε, αναφερόμενος όχι μόνο στους μεγάλους βιομηχανικούς ομίλους, αλλά και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τις νεοφυείς εταιρείες.

Περισσότερα από 16.000 μίλια για να ταξιδέψει η ιταλική σημαία στον κόσμο

Η διεθνής παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού δεν εξαντλείται στις επιχειρήσεις ασφάλειας και αποτροπής. Υπάρχει μια λιγότερο ορατή, αλλά ουσιαστική δουλειά που ξεκινά πολύ πριν από μια αποστολή.

Για να επιχειρεί κανείς στις θάλασσες πρέπει πρώτα να τις γνωρίσει, και αυτή ακριβώς είναι η αποστολή του Amerigo Vespucci, που διαμορφώνει τους μελλοντικούς αξιωματικούς μέσα από την άμεση εμπειρία της ναυτιλίας και, ταυτόχρονα, μεταφέρει την ιταλική σημαία στα λιμάνια όλου του κόσμου.

Το πλοίο Vespucci είναι επίσης μια πρέσβειρα της Ιταλίας. Η τελευταία του διεθνής καμπάνια το οδήγησε για πάνω από έξι μήνες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, με μια αποστολή που συνδύασε εκπαίδευση, διπλωματία και προβολή της ιταλικής κληρονομιάς.

Το ιστιοφόρο συμμετείχε στους εορτασμούς για την 250ή επέτειο της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών, με στάσεις στη Βαλτιμόρη, τη Νέα Υόρκη και τη Βοστώνη, πριν συνεχίσει προς τον Καναδά, όπου έδεσε σε άλλα δύο λιμάνια.

Συνολικά, διανύθηκαν πάνω από 16.000 μίλια και περισσότεροι από 200.000 επισκέπτες ανέβηκαν στο πλοίο για να θαυμάσουν το πλοίο και να γνωρίσουν την ιστορία του ιταλικού Ναυτικού.

Ένα μοναδικό πλήρωμα από το 1931 μέχρι σήμερα

Ένα νήμα συνδέει όσους ταξίδεψαν στο Vespucci σχεδόν πριν από έναν αιώνα με όσους σήμερα ανεβαίνουν στο πλοίο για να μάθουν το επάγγελμα του ναυτικού. Είναι η μετάδοση μιας γνώσης που περνά από γενιά σε γενιά, μέσα από την άμεση εμπειρία και την καθημερινή ζωή στη θάλασσα.

Μια γνώση που παραμένει θεμελιώδης ακόμη κι ενώ το Ναυτικό εξοπλίζεται με ολοένα πιο προηγμένες τεχνολογίες και αντιμετωπίζει νέες επιχειρησιακές προκλήσεις, γιατί η καινοτομία σημαίνει επίσης να γνωρίζεις τη θάλασσα, να μπορείς να την «διαβάζεις» και να εκπαιδεύεις όσους θα ταξιδεύουν σε αυτήν.

Ο Φάλικα αποτελεί μέρος αυτής της ιστορίας πολύ πριν γίνει κυβερνήτης του πλοίου. Η πρώτη του επιβίβαση χρονολογείται από το 1998, όταν ήταν ακόμη δόκιμος. Στη συνέχεια επέστρεψε στο πλοίο ως εκπαιδευτής των δοκίμων της Ναυτικής Ακαδημίας και ως διοικητής του τμήματος δοκίμων της Στρατιωτικής Ναυτικής Σχολής Φραντσέσκο Μοροζίνι της Βενετίας. Η σημερινή είναι η τέταρτη επιβίβασή του, αυτή τη φορά ως κυβερνήτης του ιστιοφόρου.

Ίσως αυτή να είναι η ιδιαιτερότητα του Amerigo Vespucci: ένα πλοίο που συνεχίζει να αλλάζει πλήρωμα, αλλά διατηρεί μια κοινή μνήμη και μια αποστολή που διασχίζει τις γενιές.

«Μου αρέσει να σκέφτομαι ότι υπάρχει ένα και μόνο πλήρωμα, αυτό του πλοίου Vespucci, το οποίο από το 1931, με τακτική εναλλαγή, έφτασε μέχρι σήμερα και μπορεί ακόμη να συνεχίσει να μεταδίδει και να διδάσκει πώς να ταξιδεύει κανείς στη θάλασσα».

Μετάβαση στις συντομεύσεις προσβασιμότητας
Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google

Σχετικές ειδήσεις

Ιταλία: Με το Amerigo Vespucci στα λιμάνια της Μεσογείου και του κόσμου

Στο ιστιοφόρο Amerigo Vespucci του 1931 εκπαιδεύονται οι ναυτικοί του μέλλοντος (βίντεο)

Ρομπότ-πιανίστας με 53 δάχτυλα παίζει Σοπέν μαζί με τον Ρομπέρτο Προσέντα