Διαφήμιση

Κωνσταντίνος Βήτα: Θέλω να είναι βιωματικά τα έργα που φτιάχνω, να έχουν κάτι από τη ψυχή μου

Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google
Φόρτωση του βίντεο
Κωνσταντίνος Βήτα
Κωνσταντίνος Βήτα -  Πνευματικά Δικαιώματα  Κορίνα Φωτίου
Πνευματικά Δικαιώματα Κορίνα Φωτίου
Από Γιώργος Μητρόπουλος
Δημοσιεύθηκε ,ανανεώθηκε πριν
Μοιραστείτε το Close Button
Αντιγραφή/Επικόλληση το λινκ του βίντεο πιο κάτω: Copy to clipboard Σύνδεσμος αντιγράφηκε!

Ο γνωστός μουσικός και στιχουργός παρουσιάζει έργα ζωγραφικής του στο MOMUS- Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη

Ο Κωνσταντίνος Βήτα παρουσιάζει αυτή την περίοδο μια σειρά από έργα ζωγραφικής του στο MOMUS- Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη. Η ατομική έκθεση του γνωστού μουσικού και στιχουρχού έρχεται να μας συστήσει μια λιγότερο γνωστή πλευρά του. Έχει τίτλο «Μόνο η ακτογραμμή μένει» και περιλαμβάνει έργα που χρονολογούνται από το 2019 έως σήμερα.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

21 χρόνια μετά την πρώτη του ατομική έκθεση στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, ο καλλιτέχνης επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με μια σειρά ονειρικών, μη ρεαλιστικών αποτυπώσεων, στις οποίες κυριαρχεί η φύση και σε δεύτερο πλάνο, ατελείς ανθρώπινες φιγούρες.

«Μόνο η ακτογραμμή μένει»
«Μόνο η ακτογραμμή μένει» Κωνσταντίνος Βήτα

Στο εικαστικό του σύμπαν, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει. Αυτή η παύση δίνει χώρο στην εσωτερικότητα και την ευκαιρία να ξεδιπλωθεί η δύναμη και η ομορφιά της φύσης, αλλά και τα συναισθήματα των προσώπων. Όλα αυτά έχουν το δικό τους σώμα, ίχνος και αποτύπωμα, παρά την ακινησία και τη σιωπή. Η ανθρώπινη μοναξιά συνυπάρχει με την ποιητικότητα και τη μελαγχολία, αλλά και με μια διακριτική, κρυφή αισιοδοξία: την προσδοκία ότι οι άνθρωποι, έστω και μέσα σε ένα φανταστικό τοπίο, κάποτε θα συναντηθούν, θα σμίξουν και ότι η ομορφιά μπορεί να σώσει τον κόσμο, όσο άσχημος κι αν είναι αυτός σήμερα.

Ο Κωνσταντίνος Βήτα ξεκίνησε να ζωγραφίζει στα 12 του. Στη συνέχεια έκανε σπουδές ζωγραφικής και ιστορίας της τέχνης στη Μελβούρνη, όπου γεννήθηκε. Μουσική και ζωγραφική πηγαίνουν χέρι χέρι στη ζωή του, τα τελευταία χρόνια.

Τον συναντήσαμε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και μιλήσαμε για την έκθεση, για τη δημιουργική διαδικασία που ακολουθεί, τις καλλιτεχνικές επιρροές του και πού συναντιούνται η ζωγραφική με τη μουσική του.

Το Κεφάλαιο, 2020, λάδι σε καμβά, 90×90 εκ.
Το Κεφάλαιο, 2020, λάδι σε καμβά, 90×90 εκ. Κωνσταντίνος Βήτα

Πότε ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με την ζωγραφική; Ποια ήταν η αφορμή;

Κατάλαβα ότι μου άρεσε η ζωγραφική, όταν ήμουν παιδί, γύρω στα 12. Από μικρό παιδί μου άρεσε να ζωγραφίζω ή να μουτζουρώνω χαρτιά, ίσως γιατί δεν τα κατάφερνα με τα σχολικά μαθήματα ίσως και λόγω της δυσλεξίας μου κατάλαβα πως είχα μια ιδιαίτερη σχέση με το σχέδιο. Μετά την εφηβεία, είπα στους γονείς μου ότι θέλω να κάνω κάτι με τη ζωγραφική. Είχαν αντιρρήσεις, ο πατέρας μου περισσότερο γιατί ήθελε να τον βοηθάω στη δουλειά του. Έφυγα κάποια στιγμή. Πήγα στην Μελβούρνη, επειδή ήμουν Αυστραλός υπήκοος και έτσι ξεκίνησα τη ζωγραφική. Σπούδασα στο Prahan Institute, στην αρχή είχα μια κλίση στη γλυπτική, γρήγορα κατάλαβα πως έπρεπε να γυρίσω στη ζωγραφική και εκεί ήταν που επέμεινα. Αυτός ήταν ο δρόμος μου.

Πώς ξεκινάς ένα έργο;

Σχεδιάζω διάφορα σκίτσα με το μολύβι και μετά επιλέγω εκείνο που δείχνει περισσότερο πως έχει μια ενδιαφέρουσα προοπτική. Μετά βάζω πρόχειρα χρώματα για να καταλάβω που πηγαίνει το πράγμα. Τα θέματα είναι κυρίως δικά μου. Δεν προκύπτουν από φωτογραφίες. Θα έλεγα πως το να κοιτάζω μια φωτογραφία ή να αντιγράψω κάτι μου φαίνεται λίγο βαρετό. Παλιά μου άρεσαν οι φωτογραφίες, όμως όσο μεγάλωνα έχασα το ενδιαφέρον μου για τη φωτογραφία. Μου αρέσουν οι φωτογραφίες των φίλων μου που ανεβάζουν στο Instagram ας πούμε. Οι πίνακές μου προκύπτουν πολλές φορές από πνευματικά ζητήματα ή ερωτήματα που σκέφτομαι μέσα στο χρόνο, ένα διάλογο με έναν άνθρωπο, ένα λάθος που έκανα μέσα στην ημέρα μπορεί να φέρει από μέσα μου μια εικόνα ή μια ανάμνηση που προσπαθώ να την ξαναφέρω στη ζωή.

Διακοπές, 2022, λάδι σε καμβά, 80×120 εκ.
Διακοπές, 2022, λάδι σε καμβά, 80×120 εκ. Κωνσταντίνος Βήτα

Για πες μου ένα συγκεκριμένο παράδειγμα.

Πριν λίγο καιρό πέρασα από μια εκκλησία. Σ’ αυτή την εκκλησία υπήρχε μια εικόνα με ένα άρμα. Πάνω στο άρμα ήταν δυο φιγούρες ενώ πίσω τους ήταν ένας μ’ ένα μαστίγιο και μπροστά τους ένα ποτάμι. Αυτή η εικόνα με αναστάτωσε πραγματικά. Αυτό είναι τώρα το επόμενο θέμα που φτιάχνω. Δεν έχει καμία σχέση με αυτό που είδα. Απλά προσπαθώ να καταλάβω και να το επεξεργαστώ. Αυτό που θα φτιάξω μπορεί να μην θυμίζει καθόλου αυτό που είδα. Για να επιστρέψω σε αυτό που με ρώτησες, δεν είναι πάντα εύκολο να βρεις το επόμενο θέμα. Οπότε αφήνω λίγο χρόνο.

Χρειάζομαι ένα διάλλειμα, δίνω χρόνο μέχρι να έρθει η επόμενη ιδέα. Περιμένω να έρθει κάτι από μέσα μου. Θέλω να είναι βιωματικά τα έργα που φτιάχνω. Μου αρέσει να έχουν μια εσωτερική επεξεργασία, κάτι από τη ψυχή μου. Μπορεί αυτό να μη το καταλάβει ο θεατής, όμως για μένα αυτή η εσωτερική αναφορά έχει σημασία. Ο θεατής μπορεί να δει ένα απλό τοπίο. Πολλές φορές ξεκινάω με ένα συγκεκριμένο σχέδιο, αλλά μέχρι και τελευταία στιγμή όλα αλλάζουν, όλα είναι ρευστά, προκύπτουν και άλλες ιδέες που αλληλοεπικαλύπτονται. Πίσω από κάθε πίνακα υπάρχουν αλλεπάλληλα στρώματα δημιουργίας. Στον θεατή δεν μπορεί να δοθεί όλη η πληροφορία. Είναι μια κωδικοποιημένη εικόνα, που δεν μπορεί να αποκρυπτογραφηθεί στην ολότητά της, ούτε καν από μένα.

Ιωάννης ο Βαπτιστής, 2022, λάδι σε καμβά, 90×90 εκ.
Ιωάννης ο Βαπτιστής, 2022, λάδι σε καμβά, 90×90 εκ. Κωνσταντίνος Βήτα

Πώς θα περιέγραφες το εικαστικό σου σύμπαν; Τι είναι αυτό δηλαδή που αποτελεί το δικό σου κόσμο της ζωγραφικής;

Δεν μπορώ να αξιολογήσω ή να περιγράψω τα έργα μου. Μου αρέσει να ζωγραφίζω, όποτε συγκεντρώνομαι μόνο σε αυτό. Όταν πάω σε μια γκαλερί και δω κάτι που μου αρέσει ή ένα ζωγράφο που μου αρέσει, τότε λειτουργεί περισσότερο το αισθητήριο και οι γνώσεις μου για την τέχνη. Αλλά και πάλι δεν μου αρέσει να αξιολογώ τη ζωγραφική, όπως και κάθε είδους τέχνη.

Από πού έχεις αντλήσει στοιχεία για την τεχνική και το στυλ σου;

Όσον αφορά την τεχνική μου, έχω πάρει στοιχεία από όλα αυτά που έχω διδαχθεί και που συνεχίζω να μαθαίνω, να γνωρίζω. Έχω μια εικόνα του τι συμβαίνει σήμερα στην τέχνη. Ένα πράγμα όμως που μου άρεσε πάντα ήταν ο ιμπρεσιονισμός. Μου άρεσαν ζωγράφοι όπως ο Γκογκέν, ο Σεζάν, ο Εντουάρ Βιλάρ, ο Πιέρ Μπονάρ. Αυτοί ήταν οι ζωγράφοι που με άγγιξαν βαθιά, όπως επίσης ο Μπουζιάνης και ο Θεοτοκόπουλος. Ακόμα και σήμερα, το κίνημα των Les Nabis και οι εξπρεσιονιστές συνεχίζουν να με γοητεύουν. Πηγαίνω προς τα κει και βλέπω ότι και πολλοί σύγχρονοι καλλιτέχνες έχουν αντίστοιχες αναφορές σε εκείνη την εποχή, με ένα σύγχρονο, καινούργιο τρόπο βεβαίως.

Ποια είναι η θεματολογία των έργων σου;

Το συνδετικό στοιχείο των πινάκων που παρουσιάζονται στην έκθεση, αλλά και γενικότερα των έργων μου είναι η φύση. Υπάρχει έντονη η παρουσία της. Μέσα σε αυτή τη φύση, υπάρχουν κάποιες μικρές ανθρώπινες φιγούρες, κυρίως ατελείς και κάποιες φορές σαν καρικατούρες. Δεν με ενδιαφέρει να δώσω τη λεπτομέρεια στη μορφή όσο το να αποτυπώσω κάτι από τη ψυχή τους, μια λεπτομέρεια από τον εσωτερικό τους κόσμο, μια ιδιαίτερη κίνηση ίσως που θα τους χαρακτηρίσει.

Η Εξαφάνιση, 2024, λάδι σε καμβά, 100×150 εκ
Η Εξαφάνιση, 2024, λάδι σε καμβά, 100×150 εκ Κωνσταντίνος Βήτα

Ποια είναι η σχέση που αναπτύσσουν αυτοί οι άνθρωποι με το τοπίο;

Οι φιγούρες που τοποθετώ στη φύση δεν έχουν απαραίτητα σχέση με το συγκεκριμένο τοπίο. Στην αρχή τις τοποθετώ εκεί, γιατί θέλω να υπάρχει κάποιος σε αυτό το τοπίο. Μου άρεσαν πάντα οι φιγούρες από τα φρέσκο της Πομπηίας, εκείνες οι ατελείς, ξεθωριασμένες από τον χρόνο. Η φιγούρα έρχεται στο κάδρο για να πει κάτι, να δημιουργήσει τον υπαινιγμό ή να δημιουργήσει το παράδοξο.

Ποια είναι η δική σου σχέση με τη φύση;

Τη φύση χαίρομαι να τη βλέπω και μου αρέσει, την έχω ανάγκη όπως όλοι μας. Προσπαθώ να συνδέομαι μαζί της. Μερικές φορές δεν τα καταφέρνω. Υπάρχουν φορές που νιώθω ότι είμαι ξένος, όταν πηγαίνω στη φύση. Μου αρέσει να την αναπνέω, να υπάρχει γύρω μου. Μου αρέσει η μοναχικότητα που βγάζει, ότι όλα μέσα στη φύση συνδέονται. Δεν μπορώ να εξηγήσω τη σχέση μου με τη φύση, γιατί είναι αποσπασματική. Έχω ζήσει τόσο πολύ μέσα στη πόλη και καταλαβαίνω πως έχω αποξενωθεί. Αυτό είναι κάτι που δεν μου αρέσει. Θα ήθελα να βιώνω περισσότερο τη φύση, είμαι και από ένα χωριό της ορεινής Κορινθίας και έχω πολλές αναμνήσεις από εκεί. Ίσως φτιάχνω αυτά τα έργα για να καταλάβω ποια είναι η σχέση μου με τη φύση.

Πώς μοιράζεις το χρόνο σου ανάμεσα στη ζωγραφική και τη μουσική; Πώς λειτουργείς;

Κάποιες φορές με ταλαιπωρεί αυτή η κατάσταση, γιατί έχω ξεκινήσει να ζωγραφίζω ένα πίνακα και ταυτόχρονα μου έρχεται η επιθυμία να πάω στον υπολογιστή, να ανοίξω τα συνθεσάιζερ και να φτιάξω μουσική. Μου συμβαίνει πολλές φορές. Προσπαθώ να συγκρατηθώ και να συνεχίσω τη ζωγραφική. Είναι κάτι που δεν το έχω διευθετήσει. Ακούω κάποιους ήχους που μου λένε έλα να παίξουμε λίγο μουσική…. Ο πίνακας λέει έλα να συνεχίσουμε… τελικά τα αφήνω έτσι όπως είναι τα πράγματα. Βρίσκω το χρόνο.

Ζωγραφίζω κυρίως τις νύχτες, που είμαι πιο ήρεμος. Όλα αυτά τα έργα έχουν γίνει με τεχνητό φως και έχουν δουλευτεί κυρίως νύχτα. Κάποιες φορές όταν θέλω να δω αν έχω κάνει σωστά κάποια χρώματα, παίρνω τα έργα και τα πηγαίνω στην ταράτσα του σπιτιού μου. Τα αφήνω λίγο έξω. Κάθομαι εκεί, πίνω ένα καφέ και τα κοιτάω και λέω εντάξει, δεν έχω ξεφύγει τόσο πολύ με το τεχνητό φως. Κάπως έτσι λειτουργώ.

Μέχρι να γυρίσεις, 2025, λάδι σε καμβά, 100×150 εκ
Μέχρι να γυρίσεις, 2025, λάδι σε καμβά, 100×150 εκ Κωνσταντίνος Βήτα

Στη μουσική σου δίνεις την αίσθηση ότι εστιάζεις περισσότερο στην πόλη και το αστικό τοπίο. Στη ζωγραφική σου, αισθάνομαι ότι σε ενδιαφέρει κυρίως η φύση. Ποια είναι η δική σου άποψη και πώς συνδέονται αυτές οι δύο φαινομενικά αντίθετες καλλιτεχνικές πλευρές σου;

Ναι η μουσική μου είναι αρκετά διαφορετική από τη ζωγραφική μου. Μπορεί, ας πούμε, στη ζωγραφική να γίνομαι λίγο πιο βουκολικός (γέλια) και να συνδέομαι περισσότερο με τη φύση. Όσον αφορά τη μουσική, πολλοί πιστεύουν ότι επηρεάζομαι από τις πόλεις. Επειδή όντως αυτή η μουσική έχει σχέση με τις πόλεις, με τον τρόπο που ζούμε, ακούγεται σε κλαμπ και μέσα σε ακουστικά, πιστεύουμε ότι και αυτός που τη φτιάχνει, είναι επηρεασμένος από όλα αυτά. Να σου πω την αλήθεια ένα κτίριο δεν μπορεί να με επηρεάσει καθόλου μουσικά.

Τις μόνες φορές που αισθάνθηκα ότι κάποιος κάνει μουσική για τις πόλεις ήταν στον Philip Glass, όπου συναντάς εκείνο τoν άγριο μινιμαλισμό που μοιάζει να έρχεται μέσα από κτίρια, μέσα από την τεχνολογία, από την ίδια την επιστήμη. Πολύς κόσμος μου λέει ότι η μουσική μου είναι επηρεασμένη από την πόλη και τη ζωή σ’ αυτή. Όλα σε επηρεάζουν στη τέχνη. Μπορεί να είναι κάτι από μια σχέση. Στη δική μου περίπτωση οι στίχοι παίζουν κάποιες φορές καθοριστικό ρόλο και εκεί ακούς αναφορές που έχουν σχέση με το αστικό τοπίο.

Ο τίτλος της έκθεσης «Μόνο η ακτογραμμή μένει» σε τι αναφέρεται;

Δεν τον διάλεξα εγώ. Στον επιμελητή της έκθεσης Θοδωρή Μάρκογλου άρεσε αυτή η φράση που είναι από το τελευταίο άλμπουμ των Στέρεο Νόβα. Υπάρχει ένα ποιηματάκι με λίγο μουσική που λέγεται «Η ακτογραμμή». Λέει: «Μόνο η ακτογραμμή μένει να επαναλαμβάνει στη σιωπή την ανέφικτη υπόσχεση». Ο Θοδωρής κράτησε το «Μόνο η ακτογραμμή μένει», γιατί σε όλους αυτούς τους πίνακες υπάρχει η γραμμή ενός ορίζοντα. Ένιωσε ότι αυτή η γραμμή συνδέει όλους αυτούς τους πίνακες.

Πριν καιρό είχε έρθει η Μαρία Τσάγκαρη η εικαστικός και μου είπε «Κωσταντίνε υπάρχει στους πίνακές σου μια γραμμή, σαν ορίζοντας που καθορίζει τα πάνω και τα κάτω» ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι όντως υπάρχει μια γραμμή στους πίνακές μου, γιατί εγώ δεν το είχα προσέξει ποτέ.

«Μόνο η ακτογραμμή μένει»
«Μόνο η ακτογραμμή μένει» Κωνσταντίνος Βήτα

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Κ. ΒΗΤΑ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές στο Παλλάδιο Ωδείο Αθηνών και σπούδασε Ζωγραφική και Ιστορία της Τέχνης στο Prahran Institute της Μελβούρνης. Το 1992 ίδρυσε την ηλεκτρονική μπάντα Στέρεο Νόβα, ενώ από το 1996 ακολουθεί την προσωπική του πορεία ως μουσικός, παραγωγός και συνθέτης. Έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από 25 μουσικά άλμπουμ και έχει συνθέσει μουσική για κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ, χορό και θέατρο. Παράλληλα, συνεχίζει τη ζωγραφική και το εικαστικό του έργο.

Έχει συνεργαστεί με σύγχρονους δημιουργούς από ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνικών πεδίων και έχει παρουσιάσει μουσικές συνθέσεις και projects σε πολιτιστικούς θεσμούς, μεταξύ των οποίων η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το Φεστιβάλ Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και το Institute of Contemporary Arts (ICA) του Λονδίνου. Συμμετείχε επίσης στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.

Το 2005 παρουσίασε την πρώτη του ατομική εικαστική έκθεση στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, με τίτλο «Ηχητικά τοπία / Soundscapes», σε επιμέλεια του Βασίλη Αμανατίδη και της Θούλης Μισιρλόγλου. Το 2025, το PCAI (Polygreen Culture & Art Initiative) παρουσίασε το εικαστικό του project  «Ο Χώρος και η Μνήμη» στο Περίπτερο Πικιώνη στους Δελφούς, σε επιμέλεια της Κίκας Κυριακάκου, στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός».

«Μόνο η ακτογραμμή μένει»
«Μόνο η ακτογραμμή μένει» Κωνσταντίνος Βήτα

INFO

MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Εγνατίας 154 (εντός ΔΕΘ-HELEXPO), τηλ. +30 2310240002

Μέρες & ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 10:00-18:00, Πέμπτη:12:00-20:00

Μετάβαση στις συντομεύσεις προσβασιμότητας
Μοιραστείτε το Σχόλια Ακολουθήστε τo Euronews στο Google

Σχετικές ειδήσεις