Ο αυτοκινητόδρομος 46 είναι το μεγαλύτερο «ερείπιο» αυτοκινητοδρόμου στη Γερμανία. Τον χαρακτηρίζει όχι η αποτελεσματικότητά του, αλλά η ναζιστική οικοδομική ιδεολογία και η προπαγάνδα.
Η διαδρομή 46 έχει μήκος 70 χιλιομέτρων και θεωρείται το μακρύτερο καταγεγραμμένο «ερείπιο» αυτοκινητοδρόμου στη Γερμανία. Σήμερα δεν είναι παρά ένα απομεινάρι που θυμίζει ένα μεγαλόπνοο έργο από την εποχή του εθνικοσοσιαλισμού, το οποίο άρχισε λίγο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ο αυτοκινητόδρομος εκτείνεται ανάμεσα στο Μπαντ Χερσφελντ και το Βίρτσμπουργκ. Η διαδρομή χαρακτηρίζεται λιγότερο από την αποτελεσματικότητά της και περισσότερο από τη ναζιστική ιδεολογία των μεγάλων έργων και την προπαγάνδα. Ο αυτοκινητόδρομος επρόκειτο να παρουσιάζει στους οδηγούς την ομορφιά της γερμανικής πατρίδας. Στα τοπία-«σκηνικά» περιλαμβάνονταν, για παράδειγμα, τα ερείπια του κάστρου Χόμπουργκ.
Μετά το 1945 τα έργα δεν συνεχίζονται
Αρχικά η μακριά διαδρομή είχε σχεδιαστεί ως σύνδεση βορρά–νότου μέσα από τη νότια Ρεν και τον Σπέσαρτ. Οι πρώτες οικοδομικές εργασίες ξεκίνησαν το 1937, με μεγάλη διάθεση προσωπικού και τα πιο σύγχρονα μηχανήματα.
Στις 4 Οκτωβρίου 1939 οι εργασίες για τον αυτοκινητόδρομο σταμάτησαν. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε. Η προτεραιότητα πλέον ήταν η στρατιωτικοποίηση.
Ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό έργο είναι ο ψηλός πυλώνας γέφυρας κοντά στο Σόντερφελντ, στον ποταμό Φραγκική Ζάλε. Κατά μήκος της διαδρομής συναντώνται επίσης αρκετές τυπικές κατασκευές της δεκαετίας του 1930, όπως θολωτές διόδοι από λαξευτή πέτρα και στόμια σηράγγων από φυσική πέτρα. Τεχνικά, η κατασκευή ακολούθησε τις τότε προδιαγραφές του δικτύου αυτοκινητοδρόμων του Ράιχ.
Μετά το 1945 τα έργα δεν συνεχίστηκαν. Αφενός λόγω της μη πρακτικής χάραξης, που ήταν κατά τόπους στενή και με μεγάλες κλίσεις. Αφετέρου εξαιτίας των νέων συγκοινωνιακών προτεραιοτήτων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας. Αντί γι’ αυτό, κατασκευάστηκε η Α7 ως άξονας βορρά–νότου μέσω της Έσσης και της βόρειας Βαυαρίας.
Η διαδρομή 46 τελεί από το 2003 υπό καθεστώς προστασίας μνημείου. Θεωρείται το μακρύτερο, συνεχώς διατηρημένο τμήμα μιας αυτοκινητοδρομικής χάραξης στην Ευρώπη που δεν ολοκληρώθηκε και δεν παραδόθηκε ποτέ στην κυκλοφορία.
Η παλιά χάραξη είναι σήμερα πλήρως ενταγμένη στο τοπίο και σε τμήματά της λειτουργεί ως βιότοπος για ζώα και φυτά, καθώς και ως μονοπάτι για πεζοπόρους.
Σε ορισμένα σημεία έχουν τοποθετηθεί ενημερωτικές πινακίδες που εξηγούν την ιστορία της διαδρομής 46.