Η ταχύτερα εξαπλούμενη επιδημία Έμπολα στην ιστορία σκοτώνει πάνω από 1.000 ανθρώπους στο ανατολικό Κονγκό, καθώς οι υγειονομικές αρχές προσπαθούν να περιορίσουν τον ιό εν μέσω σύγκρουσης και δυσπιστίας, χωρίς εγκεκριμένη θεραπεία.
Παρότι αξιωματούχοι του Κονγκό αναφέρουν ότι η απότομη αύξηση των νέων κρουσμάτων φαίνεται να επιβραδύνεται, προειδοποιούν ότι η επιδημία δεν έχει φτάσει ακόμη στο αποκορύφωμά της. Η πιο πρόσφατη έκθεση του εθνικού ινστιτούτου δημόσιας υγείας επισημαίνει ότι η μετάδοση παραμένει σταθερή, ενώ οι πρόσφατες διακυμάνσεις στα κρούσματα αποδίδονται πιθανότατα σε καθυστερήσεις στην αναφορά και σε συνεχιζόμενη ενοποίηση των δεδομένων.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση του ινστιτούτου δημόσιας υγείας, έχουν καταγραφεί 2.536 επιβεβαιωμένα κρούσματα Έμπολα και 1.033 θάνατοι, ενώ τουλάχιστον 738 ασθενείς βρίσκονται σε απομόνωση ή νοσηλεία.
Η επιδημία που κηρύχθηκε στις 15 Μαΐου διαφέρει από τις περισσότερες προηγούμενες εξάρσεις του Έμπολα στις κοινότητες, καθώς ο ιός Bundibugyo που την προκαλεί δεν διαθέτει εγκεκριμένα εμβόλια ή θεραπείες.
«Δεν έχει υπάρξει ξανά επιδημία Έμπολα που να ξεκινά με τόσα πολλά κρούσματα, επειδή εντοπίστηκε τόσο αργά», δήλωσε στο Associated Press (AP) η Trish Newport, υπεύθυνη έκτακτων προγραμμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, που εργάζεται στο Κονγκό.
Σε ένα δυσμενές σενάριο, η τρέχουσα επιδημία θα μπορούσε να πλησιάσει τη χειρότερη στην ιστορία, σύμφωνα με μοντέλα υπολογιστών που εκπόνησαν τον περασμένο μήνα ερευνητές από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (US CDC).
Για σύγκριση, η επιδημία στη Δυτική Αφρική την περίοδο 2014-2016, η μεγαλύτερη έξαρση Έμπολα μέχρι σήμερα, προκάλεσε περισσότερους από 11.000 θανάτους και χρειάστηκε περίπου οκτώ μήνες από το πρώτο κρούσμα για να φτάσει τους 1.000 θανάτους.
Η τρέχουσα επιδημία εντοπίζεται κυρίως στην απομακρυσμένη επαρχία Ιτούρι, όπου καταγράφεται σχεδόν το 90% των κρουσμάτων, αλλά έχουν επιβεβαιωθεί περιστατικά και σε πέντε ακόμη επαρχίες, μεταξύ των οποίων μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του Κονγκό, η Κισανγκάνι, καθώς και στη γειτονική Ουγκάντα.
Επιδημία σε μια ασταθή περιοχή
Μέρος της επιδημίας εξελίσσεται στη μεγάλη πόλη και ανθρωπιστικό κόμβο Γκόμα, την οποία αντάρτες που υποστηρίζονται από τη γειτονική Ρουάντα κατέλαβαν πριν από περισσότερο από έναν χρόνο, γεγονός που περιπλέκει ακόμη περισσότερο την ανταπόκριση.
Οι συγκρούσεις με τους αντάρτες M23 που υποστηρίζονται από τη Ρουάντα, οι επιθέσεις των Συμμαχικών Δημοκρατικών Δυνάμεων, που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος, και οι μαζικές εκτοπίσεις δυσκολεύουν την επιτήρηση, την ιχνηλάτηση επαφών και την πρόσβαση στις πληγείσες κοινότητες.
Δημοσιογράφοι του AP σημείωσαν ότι οι ξένοι συχνά αντιμετωπίζονται με καχυποψία, ενώ ομάδες ενημέρωσης της κοινότητας προσπαθούν να διαδώσουν τα μέτρα πρόληψης για τον Έμπολα, αντιμετωπίζοντας επιθέσεις και κατηγορίες ότι η επιδημία είναι απάτη.
Τώρα, αναταραχή επικρατεί και μεταξύ των ίδιων των τοπικών ομάδων αντιμετώπισης του Έμπολα, μετά από εβδομάδες επικίνδυνης εργασίας σε συνθήκες κρίσης με ελάχιστη ή καθόλου αμοιβή από την κυβέρνηση του Κονγκό. Ορισμένοι εργαζόμενοι έχουν προχωρήσει σε απεργία στα κέντρα θεραπείας και εμποδίζουν την πρόσβαση. Στους απεργούς περιλαμβάνονται επιδημιολόγοι, ερευνητές κρουσμάτων, οδηγοί και νεκροθάφτες.
Η αντίσταση των κοινοτήτων και η έλλειψη τεστ επιβραδύνουν την ανταπόκριση
Η έλλειψη εμπιστοσύνης και η αντίσταση από τους κατοίκους παραμένουν από τα μεγαλύτερα εμπόδια στον περιορισμό της επιδημίας, σύμφωνα με τις αρχές και τους υγειονομικούς.
Φήμες γύρω από τα κέντρα θεραπείας του Έμπολα, φόβοι για απομόνωση και άρνηση ασφαλών ταφών έχουν οδηγήσει ορισμένους ανθρώπους να αποφεύγουν τα τεστ ή να αναζητούν φροντίδα μόνο όταν η κατάσταση της υγείας τους είναι πλέον κρίσιμη.
Οι ομάδες αντιμετώπισης δυσκολεύονται επίσης να εκτιμήσουν πόσο έχει εξαπλωθεί η επιδημία και πόσο μπορεί να επιδεινωθεί, καθώς παρακολουθείται μόλις περίπου το 77% των γνωστών επαφών σε εθνικό επίπεδο, ποσοστό πολύ κάτω από τον στόχο του 95% που, σύμφωνα με τους υγειονομικούς, απαιτείται για να διακοπεί η μετάδοση.
Ο κίνδυνος παγκόσμιας διασποράς της επιδημίας παραμένει χαμηλός
Ο ΠΟΥ εξακολουθεί να αξιολογεί τον κίνδυνο από την επιδημία ως «πολύ υψηλό» εντός του Κονγκό και «υψηλό» στην Ουγκάντα, όπου επεκτάθηκε, και στις γειτονικές χώρες, επικαλούμενος τη διασυνοριακή εξάπλωση, τις συχνές μετακινήσεις πληθυσμού και τη συνεχιζόμενη μετάδοση στο ανατολικό Κονγκό.
Ο οργανισμός αναφέρει ότι ο παγκόσμιος κίνδυνος μετάδοσης είναι χαμηλός, επισημαίνοντας ότι ο Έμπολα μεταδίδεται μέσω άμεσης επαφής με σωματικά υγρά μολυσμένου ατόμου και όχι μέσω του αέρα, γεγονός που τον καθιστά πολύ δυσκολότερο στη μετάδοση σε σχέση με τους αναπνευστικούς ιούς.
Αν και ο ΠΟΥ θεωρεί πιθανή την εμφάνιση επιπλέον εισαγόμενων κρουσμάτων όσο η επιδημία επεκτείνεται, μέχρι στιγμής αυτά εντοπίζονται και περιορίζονται γρήγορα.