Γιατί έκανε τώρα τυπικά δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού ο Μακρόν - Αδιέξοδο στην αριστερά για πρόσωπο κοινής αποδοχής που θα αναλάβει την πρωθυπουργία
Σε μια περίοδο πρωτόγνωρης πολιτικής αβεβαιότητας εισέρχεται η Γαλλία με τον πρωθυπουργό Γκαμπριέλ Ατάλ να τελεί επισήμως υπό παραίτηση και την κούρσα για τη διαδοχή του να βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Ο πρόεδρος της χώρας Εμανουέλ Μακρόν έκανε τυπικά δεκτή την παραίτηση Ατάλ, ο οποίος μετά τα αποτελέσματα των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών δεν ήταν πλέον δυνατόν να παραμείνει στη θέση του.
Η κυβέρνηση ωστόσο θα παραμείνει ως υπηρεσιακή και θα διαχειρίζεται «τα τρέχοντα ζητήματα», μέχρι να σχηματιστεί ένα νέο υπουργικό συμβούλιο. Είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Ατάλ να παραμείνει σε αυτήν την προσωρινή θέση μέχρι τη λήξη των Ολυμπακών Αγώνων του Παρισιού, που θα ξεκινήσουν σε 10 ημέρες.
«Προκειμένου αυτή η περίοδος να λήξει το συντομότερο δυνατόν, επαφίεται στις δημοκρατικές δυνάμεις να εργαστούν από κοινού για να οικοδομήσουν έναν συνασπισμό», προστίθεται στην ανακοίνωση του Μεγάρου των Ηλυσίων.
Η «υπό παραίτηση» κυβέρνηση δεν κινδυνεύει να «πέσει» από πρόταση μομφής.
Διχασμένο το στρατόπεδο της αριστεράς
Στην κούρσα της διαδοχής του Ατάλ το τοπίο εξακολουθούσε και σήμερα να είναι νεφελώδες, λόγω της αδυναμίας των αριστερών κομμάτων να καταλήξουν σε ένα κοινής αποδοχής πρόσωπο. Μία αδυναμία που σταδιακά προσλαμβάνει διαστάσεις ρήξης, με τα αριστερά κόμματα, που αποτελούν τον συνασπισμό του Νέου Λαϊκού Μετώπου, να φιλονικούν δημοσίως για το αδιέξοδο και να επιρρίπτουν ευθύνες το ένα στο άλλο.
Από το βράδυ της Δευτέρας, άρχισε να καθίσταται σαφές ότι το Σοσιαλιστικό κόμμα, οι Οικολόγοι και το Κομμουνιστικό κόμμα τείνουν να συμφωνήσουν στο πρόσωπο της Γαλλίδας καθηγήτριας Οικονομικών Λοράνς Τουμπιανά, που δεν έχει κομματική ένταξη, αλλά συνέταξε σε μεγάλο βαθμό τη συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, και της οποίας την υποψηφιότητά απέρριψε ασυζητητί, ως «μη σοβαρή», η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν Λυκ Μελανσόν, θεωρώντας πως μόνο ένα πολιτικό στέλεχος από τις τάξεις της θα μπορούσε να εφαρμόσει κατά γράμμα το προεκλογικό πρόγραμμα του Λαϊκού Μετώπου, το οποίο διαθέτει τη σχετική αλλά όχι την απόλυτη πλειοψηφία.
Γιατί ο Μακρόν κάνει τυπικά δεκτή την παραίτηση Ατάλ
Ως προς την παραίτηση της κυβέρνησης του Γκαμπριέλ Ατάλ, ο λόγος για τον οποίον έγινε τυπικά δεκτή σήμερα είναι διττός: Από τη μία πλευρά εξασφαλίζεται πως αφού είναι κυβέρνηση υπ´ατμόν δεν μπορεί να υποβληθεί πρόταση μομφής σε βάρος της ενόσω παραμένει εν λειτουργία, ενώ από την άλλη οι 17 υπουργοί της που έχουν εκλεγεί και βουλευτές, λόγω του προσωρινού χαρακτήρα της κυβέρνησης δεν υποχρεούνται να παραδώσουν τη βουλευτική τους έδρα και συνεπώς θα μπορέσουν να λάβουν μέρος μεθαύριο, Πέμπτη, στην κρίσιμη ψηφοφορία που θα γίνει για την εκλογή του νέου προέδρου της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.
Σύμφωνα με πολλούς Γάλλους αναλυτές, πρόκειται για μία εξαιρετικά διασταλτική ερμηνεία του γαλλικού Συντάγματος το οποίο προβλέπει ρητά ότι ένας βουλευτής που γίνεται υπουργός οφείλει να παραδίδει τη βουλευτική του έδρα.
Στο μεταξύ, ο πρόεδρος Μακρόν κάλεσε τα ηγετικά στελέχη της παράταξής του να εργαστούν με στόχο τη δημιουργία μίας ευρείας διακομματικής συνεργασίας που θα επέτρεπε στη Γαλλία να αποκτήσει μία αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Ορισμένα από αυτά τα στελέχη έχουν δημοσίως δηλώσει ότι θα επιθυμούσαν τη συνεργασία της παράταξης Μακρόν με το κόμμα της παραδοσιακής γαλλικής δεξιάς, τους Ρεπουμπλικάνους, ενώ άλλα στελέχη κλίνουν προς τη συνεργασία με την αριστερά.
Η επικείμενη εκλογή του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης θα μπορούσε ενδεχομένως να δείξει προς τα πού πηγαίνουν τα πράγματα. Και αυτό διότι αν δεν υπάρξει συνεργασία της παράταξης Μακρόν με τους Ρεπουμπλικάνους, τότε το Νέο Λαϊκό Μέτωπο της αριστεράς θα μπορούσε να κερδίσει την προεδρία του σώματος. Ήδη πιθανολογείται ότι υποψήφιά του θα είναι η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των οικολόγων Σιριέλ Σατλέν. Στην αντίθετη περίπτωση όχι, αφού το άθροισμα των βουλευτών των δύο παρατάξεων είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των βουλευτών των κομμάτων της αριστεράς.