Δέκα σημάδια ότι μένετε σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο, από house car μέχρι δώρα turndown

Χωρίς έναν σαφή, διεθνώς καθορισμένο ορισμό για το τι ακριβώς συνιστά ένα πεντάστερο ξενοδοχείο, η εμπειρία που θα ζήσετε μπορεί να διαφέρει δραματικά.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Οι μεγάλες ξενοδοχειακές αλυσίδες προσπαθούν να παρακάμψουν λίγο αυτό το πρόβλημα, χωρίζοντας τα brands τους σε κατηγορίες όπως «luxury», «lifestyle» ή «premium», όμως και πάλι, το επίπεδο δεν είναι απαραίτητα το ίδιο, ακόμη και αν συγκρίνετε δύο μονάδες της ίδιας βαθμίδας.

Ένα από τα προνόμια του να είσαι ταξιδιωτική δημοσιογράφος είναι ότι έχω σταθεί αρκετά τυχερή ώστε να έχω ζήσει πάνω από μερικές εξαιρετικά κομψές διαμονές, και υπάρχουν κάποια μικρά, αλλά αισθητά, στοιχεία που ξεχωρίζουν ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο από όλα τα υπόλοιπα.

Όσο σημαντικός κι αν είναι ο σχεδιασμός, η τοποθεσία και η θέα του ξενοδοχείου, στην πραγματικότητα όλα κρίνονται στο επίπεδο της εξυπηρέτησης. Είναι σε άλλο επίπεδο, αλλά κυρίως, θα την περιέγραφα με δύο λέξεις: διακριτική και αυθόρμητη.

Με απλά λόγια, το προσωπικό είναι διαθέσιμο ανά πάσα στιγμή, χωρίς όμως να αισθάνεστε ότι πλανάται πάνω από το κεφάλι σας, και συχνά δείχνει να μαντεύει τι χρειάζεστε πριν καν το σκεφτείτε εσείς.

Ορίστε μερικές πιο συγκεκριμένες ενδείξεις ότι μένετε σε ένα πραγματικά πολυτελές ξενοδοχείο…

Το check-in γίνεται καθιστοί

Μετά από μια κουραστική ημέρα ταξιδιού, το check-in σε ένα ξενοδοχείο μοιάζει με ανυπέρβλητο τελευταίο εμπόδιο.

Στο μυαλό σας έχετε ήδη ξαπλώσει μπρούμυτα στα λευκά, τραγανά σεντόνια· σωματικά, όμως, πρέπει ακόμη να δώσετε την ταυτότητά σας, να ακούσετε κάποιον να σας εξηγεί πού σερβίρεται το πρωινό, μέχρι τι ώρα είναι ανοιχτό το σπα και πότε πρέπει να κάνετε check-out…

Αν και ο κλασικός πάγκος υποδοχής εξακολουθεί να υπάρχει στα πολυτελή ξενοδοχεία, δεν θα περάσετε παρά λίγες στιγμές εκεί, πριν σας οδηγήσουν σε έναν άνετο καναπέ για να ολοκληρώσετε μια πολύ πιο απλουστευμένη διαδικασία check-in, με έναν φρεσκοστυμμένο χυμό (ή, ανάλογα με την ώρα της ημέρας, ένα ποτήρι σαμπάνια).

Δεν θα κρατήσει πολύ, αλλά όσο εσείς χαλαρώνετε, οι αποσκευές σας θα έχουν ήδη μεταφερθεί στο δωμάτιο.

Χωρίς να χρειάζεται να περιμένετε αμήχανα μέχρι να φτάσουν μετά από εσάς ή, ακόμη χειρότερα, να περπατάτε ένα βήμα ή δύο πίσω από κάποιον που σπρώχνει τις βαλίτσες που ήδη καταφέρατε να περάσετε από αεροδρόμια, σταθμούς και ταξί μια χαρά, ευχαριστώ πολύ.

Κάποια ξενοδοχεία το πάνε ένα βήμα παραπέρα, προσφέροντας check-in απευθείας στη σουίτα.

Δεν χρειάζεται να ξεπακετάρετε

Μπορεί να μην είναι για όλους, αλλά ορισμένα πολυτελή brands, όπως το St. Regis, που διαθέτει butlers για τους ενοίκους των σουιτών, προσφέρουν υπηρεσίες πακεταρίσματος και ξεπακεταρίσματος.

Το δοκίμασα μία φορά, και θα παραδεχτώ ότι το άτομο που μάζεψε τα πράγματα το έκανε πιθανότατα πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι εγώ, αλλά δεν μου άρεσε το γεγονός ότι δεν ήξερα ακριβώς πού βρίσκεται τι.

Τείνω επίσης να βάζω στην κορυφή της βαλίτσας όσα ξέρω ότι θα χρειαστώ σύντομα, και παρότι κάποιες φορές νιώθεις ότι το προσωπικό σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία μπορεί να διαβάσει το μυαλό σου, δύσκολα θα προβλέψει ότι ο επόμενος σταθμός του ταξιδιού μου περιλαμβάνει μέρα στην παραλία, με ανάγκη για μπικίνι και καπέλο.

Υπάρχουν μενού για τα πάντα

Η εξατομίκευση είναι κλειδί στα πολυτελή ξενοδοχεία, και αυτό μεταφράζεται σε μενού για οτιδήποτε μπορεί να χρειαστείτε.

Προτιμάτε μαξιλάρια με φτερά ή memory foam; Υπάρχει μενού και γι’ αυτό.

Θέλετε το προσωπικό να σας ετοιμάσει ένα μπάνιο στο οποίο θα βουτήξετε κατευθείαν μετά από μια μέρα εξερεύνησης; Υπάρχει μενού και γι’ αυτό.

Κατά τη διάρκεια μιας διαμονής στο Four Seasons Resort Bali στο Jimbaran Bay πριν από μερικά χρόνια, συνάντησα ακόμη και ένα μενού «work from hotel», όπου μπορούσες να ζητήσεις να σου δανείσουν πράγματα όπως πληκτρολόγιο ή οθόνη υπολογιστή.

Το μίνι μπαρ περιλαμβάνεται, όπως και το πλύσιμο των ρούχων

Για χρόνια θεωρούσα ότι η παραγγελία room service ήταν το απόλυτο δείγμα χλιδής, μια κίνηση ικανή να με οδηγήσει στην οικονομική καταστροφή εγώ και οι επόμενες γενιές.

Ύστερα, όταν «αναγκάστηκα» να το παραγγείλω επειδή το εστιατόριο του ξενοδοχείου ήταν πλήρως κλεισμένο (και ήμουν εξαιρετικά απρόθυμη να βγω να ψάξω εναλλακτική), ανακάλυψα ότι… στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο ακριβό, αν τα βάλεις όλα κάτω.

Το μίνι μπαρ, όμως, είναι εκεί όπου τραβάω τη γραμμή.

Ευτυχώς, τα υπερπολυτελή ξενοδοχεία συχνά περιλαμβάνουν τα σνακ του μίνι μπαρ, και δεν είναι απλώς τα συνηθισμένα KitKat και Pringles. Ακόμη σκέφτομαι τα κάσιους με γεύση tom yam που δοκίμασα στο ÀNI Thailand, ενώ και οι φρέσκες καρύδες καθημερινά ήταν σίγουρα καλοδεχούμενες.

Ένα ακόμη προνόμιο που λατρεύω σε μια ακριβή διαμονή είναι όταν περιλαμβάνεται και το πλύσιμο των ρούχων, όπως στο Bvlgari. Ως άνθρωπος που τείνει να ταξιδεύει για μερικές εβδομάδες κάθε φορά αντί για μικρά ταξίδια, και που έχει δει τα πολύτιμα κέρματά του να «τρώγονται» σε πλυντήρια αυτοεξυπηρέτησης περισσότερες από μία φορές, το θεωρώ πραγματική σωτηρία.

Και τα δύο δείχνουν ότι το ξενοδοχείο δεν έχει ανάγκη να σας χρεώνει για κάθε μικροπράγμα, λίγα επιπλέον ευρώ εδώ κι εκεί δεν θα αλλάξουν τον ισολογισμό του, αλλά θα εκνευρίσουν τους ταξιδιώτες που έχουν ξοδέψει μεγάλο μέρος από τα με κόπο κερδισμένα χρήματά τους στη χρέωση του δωματίου.

Μια υπερπλήρης υπηρεσία turndown

Ένα παράπονο που έχω πλέον με τα ξενοδοχεία είναι ότι κανένας από τους διακόπτες δεν είναι χειροκίνητος. Χρειάζεστε τηλεχειριστήριο για ρολά και κουρτίνες, και δίπλα στο κρεβάτι υπάρχουν δέκα κουμπιά με διαφορετικές σκηνές φωτισμού.

Και ας μην αρχίσω καν για τις περιπτώσεις όπου δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα αν δεν χρησιμοποιήσετε το iPad του δωματίου, ανατριχιάζω.

Γι’ αυτό είναι πάντα ευχάριστο να επιστρέφετε μετά την υπηρεσία turndown και να βλέπετε ότι οι συσκοτιστικές κουρτίνες έχουν ήδη κλείσει, ο φωτισμός βρίσκεται σε μια ευχάριστη ένταση και σας περιμένει ένα ζευγάρι παντόφλες δίπλα στο κρεβάτι, με ένα σοκολατάκι στο μαξιλάρι.

Τα πιο πολυτελή brands το πάνε ένα βήμα παρακάτω, αφήνοντας μικρά δώρα, τα οποία συχνά αντικατοπτρίζουν το τι κάνατε εκείνη την ημέρα (εφόσον έχετε κλείσει κάποια δραστηριότητα μέσω του ξενοδοχείου). Μετά από μια μέρα σε φυτεία τσαγιού στη Σρι Λάνκα, είχα κάποτε λάβει δώρο λίγο τσάι για να πάρω μαζί μου και χειροποίητα φλιτζάνια για να το απολαύσω.

Το προσωπικό ξέρει το όνομά σας, αλλά και τις προτιμήσεις σας

Ίσως στην αρχή να σας φανεί κάπως παράξενο, αλλά δουλειά του προσωπικού στα υπερπολυτελή ξενοδοχεία, από τον θυρωρό μέχρι τον σερβιτόρο, είναι να γνωρίζει ποιοι μένουν στο κατάλυμα και να τους χαιρετάει με το όνομά τους.

Στόχος είναι να κάνει τη διαμονή να μοιάζει περισσότερο με επιστροφή στο σπίτι, αλλά υπάρχει και ένα απρόσμενο μπόνους: Δεν χρειάζεται ποτέ να υπογράψετε για τον λογαριασμό.

Μπορείτε να μοιραστείτε τις προτιμήσεις σας με πολλές ξενοδοχειακές αλυσίδες, για πράγματα όπως η προτίμηση σε υψηλότερο όροφο ή σε δωμάτιο καπνιστών, αλλά η crème de la crème θα εντοπίσει λεπτομέρειες όπως τον αγαπημένο σας καφέ ή κοκτέιλ, και θα πάει πέρα από το να ξέρει απλώς τις αλλεργίες σας. Θα πείτε στο προσωπικό σε μία μονάδα ότι μισείτε τον κόλιανδρο, και αυτή η πληροφορία θα μεταβιβαστεί σε κάθε επόμενη διαμονή.

Δεν χρειάζεται καν να είστε τακτικός επισκέπτης για αυτή την αντιμετώπιση, αφού πολλά ξενοδοχεία θα «σκανάρουν» την παρουσία σας στα social media για να αντλήσουν πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν ώστε να προσαρμόσουν τη διαμονή σας.

Ανατριχιαστικό ή ιδιοφυές; Εσείς αποφασίζετε…

Πάνω στα πράγματα αναγράφεται το όνομά σας

Ένα χειρόγραφο σημείωμα από τον general manager που σας καλωσορίζει στο ξενοδοχείο είναι σχετικά συνηθισμένο, αλλά τι θα λέγατε για ένα μαξιλάρι με κεντημένα τα αρχικά σας;

Αυτό ακριβώς θα βρείτε στο The Peninsula Beverly Hills, και για όσους ταξιδεύουν με τετράποδους φίλους, υπάρχουν και πετσέτες σκύλου με μονόγραμμα.

Μπορεί να φαίνεται λίγο παλιομοδίτικο σήμερα, αλλά ορισμένα ξενοδοχεία όπως το Rosewood δημιουργούν ακόμη προσωποποιημένα επιστολόχαρτα, φακέλους ή επαγγελματικές κάρτες για όταν βρίσκεστε «σε κατοικία».

Το ξενοδοχείο λειτουργεί με βάση τον δικό σας χρόνο, όχι τον δικό του

Είναι ένα γενικότερο concept, το ξέρω, αλλά ακολουθήστε τη σκέψη μου.

Σε μια τυπική εμπειρία ξενοδοχείου, σας ενημερώνουν τι ώρα είναι το check-in και το check-out και πότε είναι ανοιχτά τα εστιατόρια, τα μπαρ και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις. Σε ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο, αυτό σίγουρα δεν ισχύει.

Για παράδειγμα, στο The Peninsula οι επισκέπτες μπορούν να κάνουν check-in από τις 6 το πρωί και check-out μέχρι τις 10 το βράδυ ως στάνταρ, και πολλά high-end καταλύματα κρατούν σκόπιμα τον δείκτη πληρότητας αρκετά κάτω από το 100%, ώστε να μπορούν να εξυπηρετήσουν οποιαδήποτε ώρα άφιξης ή αναχώρησης.

Όπου αυτό δεν είναι εφικτό, κάποια ξενοδοχεία διαθέτουν και day rooms, που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι επισκέπτες.

Μπορείτε να φάτε όποτε θέλετε, και αυτό ξεπερνά την 24ωρη υπηρεσία room service. Κατά τη διάρκεια μιας διαμονής στο Bvlgari Resort Bali, μπορούσα να παραγγείλω πρωινό στη βίλα οποιαδήποτε στιγμή (μία φορά την ημέρα), και το μενού ήταν πραγματικά τεράστιο, περιλαμβάνοντας ακόμη και κοκτέιλ.

Η υπηρεσία καθαρισμού ακολουθεί επίσης το δικό σας πρόγραμμα, αντί να προσπαθεί να καθαρίσει όσο το δυνατόν περισσότερα δωμάτια όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αντί για μια θολή πρωινή αφύπνιση, το προσωπικό φαίνεται να έχει μια έκτη αίσθηση για το πού βρίσκεστε στον χώρο και ξέρει πότε μπορεί να καθαρίσει χωρίς να σας ενοχλήσει, και σε κάποιες περιπτώσεις θα το κάνει πολλές φορές μέσα στην ημέρα.

Δεν περιορίζονται στο να τακτοποιούν γύρω από τα πράγματά σας· συχνά οργανώνουν τα καλλυντικά σας στο μπάνιο ή φροντίζουν τα καλώδια φόρτισης να είναι τακτοποιημένα, συγκρατημένα με ένα (branded) cord-keeper.

Ξέρουν τι χρειάζεστε, πριν καν το συνειδητοποιήσετε

Το προσωπικό πληρώνεται για να απομακρύνει κάθε τριβή από τη διαμονή σας, οπότε μπορεί να μην μπορεί να ελέγξει τον καιρό ή τον αριθμό των εντόμων που θα συναντήσετε, αλλά μπορεί να σας δώσει μια ομπρέλα πριν βγείτε έξω και να φροντίσει να υπάρχει εντομοαπωθητικό στο δωμάτιο.

Και εδώ η εξατομίκευση είναι βασική: έχω δει προσωπικό να αντικαθιστά μια οδοντόκρεμα που κοντεύει να τελειώσει και να αφήνει αλόη στο μπάνιο όταν έτυχε να ακούσει ότι έχω καεί από τον ήλιο, χωρίς καν να το ζητήσω.

Το ξενοδοχείο διαθέτει δικό του όχημα

Κανείς δεν θα σας κατηγορήσει αν θέλετε να εκμεταλλευτείτε στο έπακρο τις εγκαταστάσεις, αλλά αν επιθυμείτε να βγείτε έξω από τα όρια της χλιδής του ξενοδοχείου σας, ορισμένα brands προσφέρουν χρήση του «house car».

Στο Aman New York, μπορείτε να μεταφερθείτε δωρεάν οπουδήποτε μέσα σε ακτίνα 20 μιλίων, ενώ το The Peninsula London προσφέρει το ίδιο μέσα σε ακτίνα 2 μιλίων.

Για όσους προτιμούν να οδηγούν οι ίδιοι, το Hotel Café Royal στο Λονδίνο δίνει στους επισκέπτες την ευκαιρία να βρεθούν πίσω από το τιμόνι supercars όπως μια Porsche 911 Turbo ή μια Ferrari 488 κατά τη διάρκεια της διαμονής τους.