Οι Δημοκρατικοί δείχνουν ότι θα κερδίσουν τη Βουλή των ΗΠΑ. Η κρίσιμη μάχη είναι για τη Γερουσία, όπου λίγες αναμετρήσεις σε απρόσμενες πολιτείες για τους Ρεπουμπλικανούς θα κρίνουν ποιος θα ελέγχει την Ουάσινγκτον
Άνοιξαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τα εκλογικά τμήματα για τις ενδιάμεσες εκλογές που, πριν από έναν χρόνο, οι Ρεπουμπλικάνοι περίμεναν ότι θα τους αφήσουν με ακέραιη την πλειοψηφία τους στη Γερουσία. Αυτή η προσδοκία έχει πλέον περιοριστεί σε ελπίδα.
Ας ξεκινήσουμε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου το ερώτημα δεν είναι πια αν θα κερδίσουν οι Δημοκρατικοί, αλλά με πόση διαφορά. Οι αγορές προβλέψεων τους δίνουν πιθανότητα 95% να αναλάβουν τον έλεγχο.
Το Cook Political Report εκτιμά πλέον ότι 222 έδρες τουλάχιστον «γέρνουν» προς τους Δημοκρατικούς, τέσσερις περισσότερες από τις 218 που απαιτούνται για την πλειοψηφία, έναντι 195 για τους Ρεπουμπλικάνους, ενώ 18 αναμετρήσεις είναι εντελώς αμφίρροπες.
Ένα καλό βράδυ για τους Δημοκρατικούς μπορεί να τους φέρει να ελέγχουν έως και 230 έδρες. Ένα εξαιρετικό βράδυ σημαίνει και τη Γερουσία, και ένα «μπλε κύμα».
Ο μαγικός αριθμός
Οι Ρεπουμπλικάνοι κατέχουν 53 από τις 100 έδρες της Γερουσίας. Για να πάρουν τον έλεγχο, οι Δημοκρατικοί χρειάζονται καθαρή αύξηση κατά τέσσερις έδρες. Τρεις δεν αρκούν: σε μια Γερουσία 50-50, ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντι Βανς ρίχνει την καθοριστική ψήφο, όπως έκανε και η Κάμαλα Χάρις, που ως αντιπρόεδρος έσπασε την ισοψηφία 33 φορές, αριθμό ρεκόρ. Ωστόσο, ο γερουσιαστής Τζον Φέτερμαν, Δημοκρατικός από την Πενσιλβάνια, θα μπορούσε να θολώσει την καθαρή κομματική γραμμή σε ορισμένες ψηφοφορίες σε μια Γερουσία 50-50.
Οι αγορές προβλέψεων δίνουν πλέον στους Δημοκρατικούς πιθανότητα περίπου τρεις στις τέσσερις να κερδίσουν τη Γερουσία. Το Cook κατατάσσει έξι αναμετρήσεις ως εντελώς αμφίρροπες, όλες σε έδρες που σήμερα ανήκουν στους Ρεπουμπλικάνους.
Το πεδίο της μάχης καλύπτει 12 έδρες. Οι Δημοκρατικοί υπερασπίζονται τρεις: το Μίσιγκαν, τη Μινεσότα και το Νιου Χάμσαϊρ. Οι Ρεπουμπλικάνοι υπερασπίζονται εννέα: την Αλάσκα, την Αϊόβα, το Κάνσας, το Μέιν, τη Νεμπράσκα, τη Βόρεια Καρολίνα, το Οχάιο, τη Νότια Καρολίνα και το Τέξας.
Δύο από τις τρεις Δημοκρατικές έδρες δείχνουν ασφαλείς. Στη Μινεσότα, η Πέγκι Φλάναγκαν προηγείται της Μισέλ Ταφόια κατά 5,2 μονάδες στον μέσο όρο του RealClearPolitics. Στο Νιου Χάμσαϊρ, ο Κρις Πάπας προηγείται του πρώην γερουσιαστή Τζον Ε. Σουνούνου κατά οκτώ μονάδες στον ίδιο μέσο όρο. Το Μίσιγκαν είναι άλλη ιστορία, στην οποία θα επανέλθουμε.
Βόρεια Καρολίνα: Εγκαταλελειμμένη
Η Βόρεια Καρολίνα είναι πολιτεία που εναλλάσσεται, αλλά κλίνει προς τους Ρεπουμπλικάνους: έχει ψηφίσει τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο για την προεδρία σε κάθε εκλογή από το 1980, με μία μόνο εξαίρεση. Με την αποχώρηση του γερουσιαστή Τομ Τίλις, θα έπρεπε να είναι μια δίκαιη μάχη.
Αντί γι’ αυτό, οι εθνικοί Ρεπουμπλικάνοι σχεδόν γύρισαν την πλάτη τους. Το super PAC Senate Leadership Fund, το βασικό ταμείο του κόμματος για τις μάχες στη Γερουσία, είχε προγραμματίσει να δαπανήσει 71 εκατ. δολάρια στηρίζοντας τον υποψήφιό τους, Μάικλ Γουάτλι. Ακύρωσε τις υπόλοιπες διαφημίσεις στις αρχές Οκτωβρίου, αφού είχε ξοδέψει πάνω από 30 εκατ. δολάρια. Ο πρώην κυβερνήτης Ρόι Κούπερ προηγείται πλέον του Γουάτλι κατά οκτώ μονάδες σε δημοσκοπήσεις τόσο της Quantus Insights όσο και της Trafalgar Group, δύο εταιρειών δημοσκοπήσεων που κλίνουν προς τους Ρεπουμπλικάνους.
Εκτός απροόπτου, η Βόρεια Καρολίνα θα είναι η πρώτη έδρα που θα περάσει από τους Ρεπουμπλικάνους στους Δημοκρατικούς. Θα απομένουν ακόμη τρεις ανατροπές.
Οχάιο και Τέξας: Τα μεγάλα έπαθλα
Στο Οχάιο, οι Δημοκρατικοί έβαλαν ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά στοιχήματά τους. Ο Σερόντ Μπράουν, που έχασε την έδρα του πριν από δύο χρόνια, είναι ξανά υποψήφιος απέναντι στον Ρεπουμπλικάνο Τζον Χιούστεντ, ο οποίος διορίστηκε στην παλιά έδρα του Τζ. Ντι Βανς στη Γερουσία το 2025. Ο Μπράουν προηγείται κατά 2,8 μονάδες στον μέσο όρο του RealClearPolitics, σε μια πολιτεία όπου ο Τραμπ είχε κερδίσει με διψήφια διαφορά.
Το Τέξας θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη ανατροπή. Η πολιτεία δεν έχει εκλέξει Δημοκρατικό στη Γερουσία από το 1988. Κι όμως, ο Δημοκρατικός Τζέιμς Ταλαρίκο προηγείται του Ρεπουμπλικάνου Κεν Πάξτον με 49% έναντι 47% στη νεότερη δημοσκόπηση του Texas Southern University, σε ευθυγράμμιση με άλλες πρόσφατες έρευνες. Ωστόσο η διαφορά αυτή βρίσκεται εντός του περιθωρίου σφάλματος και στην πράξη ισοδυναμεί με ισοπαλία.
Το Τέξας μάλλον δεν γίνεται «μπλε». Οι Ρεπουμπλικάνοι προηγούνται σε όλες τις άλλες πολιτειακές αναμετρήσεις στη δημοσκόπηση του Hobby School του Πανεπιστημίου του Χιούστον, από τον κυβερνήτη μέχρι τον επίτροπο σιδηροδρόμων. Αυτό από το οποίο θα μπορούσε να ωφεληθεί ο Ταλαρίκο είναι η διάσπαση της ψήφου στο ψηφοδέλτιο: ψηφοφόροι που στηρίζουν Ρεπουμπλικάνο για κυβερνήτη, γενικό εισαγγελέα ή Κογκρέσο και μετά περνούν στον Δημοκρατικό για τη Γερουσία. Ο Ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης Γκρεγκ Άμποτ κερδίζει το 93% των Ρεπουμπλικάνων στην έρευνα του Hobby. Ο Πάξτον το 88%.
Μέρος του προβλήματος για τον Πάξτον είναι ο Ταλαρίκο, ένας πειθαρχημένος νεαρός υποψήφιος που έκανε μια δυνατή εκστρατεία. Το άλλο μέρος του προβλήματος είναι ο ίδιος ο Πάξτον. Ο πολιορκημένος γενικός εισαγγελέας, που βρέθηκε αντιμέτωπος με διαδικασία καθαίρεσης από το ίδιο του το κόμμα στη Βουλή του Τέξας το 2023 και αθωώθηκε από τη Γερουσία της πολιτείας, έχει αρνητική εικόνα στο 57% των πιθανών ψηφοφόρων και θετική μόλις στο 42%, σύμφωνα με το Texas Southern University. Στις προκριματικές εκλογές τον στήριξε ο Τραμπ έναντι του γερουσιαστή τεσσάρων θητειών Τζον Κόρνιν. Αν ο Πάξτον χάσει, θα είναι πληγή που οι Ρεπουμπλικάνοι θα έχουν εν μέρει ανοίξει μόνοι τους.
Η περίεργη περίπτωση της Αλάσκας
Η Αλάσκα ψηφίζει Ρεπουμπλικάνους για πρόεδρο, αλλά έχει έντονο ανεξάρτητο χαρακτήρα. Έστειλε τη Δημοκρατική Μέρι Πελτόλα στη Βουλή το 2022. Τώρα η Πελτόλα διεκδικεί την έδρα του γερουσιαστή Νταν Σάλιβαν και προηγείται με 48% έναντι 46% στην τελευταία δημοσκόπηση New York Times/Siena. Και πάλι, πρόκειται για διαφορά εντός του περιθωρίου σφάλματος.
Και μετά εμφανίστηκε ο άλλος Νταν Σάλιβαν. Η New York Times αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα ότι στελέχη των Δημοκρατικών, μεταξύ των οποίων συνεργάτες της Πελτόλα και αξιωματούχοι στην Επιτροπή Προεκλογικής Εκστρατείας των Δημοκρατικών για τη Γερουσία (Democratic Senatorial Campaign Committee - DSCC), επιστράτευσαν τον Ντάνιελ Τζ. Σάλιβαν, έναν συνταξιούχο δάσκαλο, για να είναι υποψήφιος-«λαγός» και να μπερδέψει τους ψηφοφόρους. Η πολλαπλή υποψηφιότητα με στόχο τη σύγχυση είναι γενικά νόμιμη, αλλά η εικόνα της είναι πολύ αρνητική. Η Πελτόλα αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή. Ο κυβερνήτης Μάικ Ντανλίβι έχει διατάξει ποινική έρευνα και το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ προσέφυγε, χωρίς επιτυχία, στη δικαιοσύνη για να εμποδίσει την Αλάσκα να επικυρώσει το αποτέλεσμα αν ο Σάλιβαν ηττηθεί.
Ένα τέχνασμα που σχεδιάστηκε για να πάρει ψήφους από τον Σάλιβαν μπορεί να καταλήξει να κοστίσει στην Πελτόλα την έδρα ή τη νομιμότητα της νίκης της. Αν η Πελτόλα κερδίσει, αναμένεται ο πρόεδρος Τραμπ να επιτεθεί επιθετικά στο αποτέλεσμα.
Κάνσας: Πάστορας στον άμβωνα
Το Κάνσας δεν έχει εκλέξει Δημοκρατικό στη Γερουσία από το 1932. Φέτος, οι Δημοκρατικοί κατεβάζουν τον Άνταμ Χάμιλτον, επικεφαλής πάστορα της μεγαλύτερης μεθοδιστικής ενορίας στη χώρα, απέναντι στον γερουσιαστή Ρότζερ Μάρσαλ. Ο Χάμιλτον προηγείται κατά 4,1 μονάδες στον μέσο όρο του RealClearPolitics.
Ακόμη και οι δημοσκόποι της Washington Post, των οποίων η δική τους έρευνα έδινε προβάδισμα 10 μονάδων στον Χάμιλτον, προειδοποιούν ότι οι Δημοκρατικοί ήταν πολύ πιο πρόθυμοι να απαντήσουν από τους Ρεπουμπλικάνους. Ωστόσο, σε μια πολιτεία που ο Τραμπ κέρδισε με διψήφια διαφορά, μια αναμέτρηση με μονοψήφια διαφορά είναι προειδοποίηση.
Η υπόλοιπη εικόνα: Στο Μέιν, ο Τρόι Τζάκσον προηγείται της γερουσιάστριας Σούζαν Κόλινς κατά 3,6 μονάδες στον μέσο όρο του RealClearPolitics, αλλά η Κόλινς δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται, καθώς έχει ιστορία απρόσμενων εκλογικών νικών. Η Αϊόβα είναι κορώνα-γράμματα, με τον Τζος Τουρέκ στο 48% και την Άσλι Χίνσον στο 47% στην δημοσκόπηση New York Times/Siena. Στη Νότια Καρολίνα, η γερουσιάστρια Ντάρλιν Γκρέιχαμ, που διορίστηκε τον Ιούλιο μετά τον θάνατο του αδελφού της, Λίνζι, προηγείται της Δημοκρατικής Άνι Άντριους κατά 2,6 μονάδες στον μέσο όρο του RealClearPolitics. Η Νεμπράσκα προσφέρει στους Ρεπουμπλικάνους τη μεγαλύτερη ανάσα, με τον γερουσιαστή Πιτ Ρίκετς να προηγείται του ανεξάρτητου Νταν Όσμπορν κατά έξι μονάδες στην τελευταία δημοσκόπηση Times/Siena.
Μίσιγκαν: Το σωσίβιο των Ρεπουμπλικάνων;
Αν οι Ρεπουμπλικάνοι κρατήσουν τελικά τη Γερουσία, το Μίσιγκαν μπορεί να είναι το σημείο όπου θα το καταφέρουν. Είναι η μόνη έδρα που κατέχουν οι Δημοκρατικοί και την οποία το RealClearPolitics κατατάσσει στις αμφίρροπες, σε μια πολιτεία που έχει ψηφίσει διαδοχικά Τραμπ, Μπάιντεν, Τραμπ. Με την αποχώρηση του γερουσιαστή Γκάρι Πίτερς, μια Ρεπουμπλικανική νίκη θα υποχρέωνε τους Δημοκρατικούς να βρουν πέντε ανατροπές έδρας.
Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών είναι ο Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ, προοδευτικός πρώην αξιωματούχος δημόσιας υγείας, τον οποίο στηρίζουν ο Μπέρνι Σάντερς και η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτές, τους οποίους οι Ρεπουμπλικάνοι συνδέουν με τους Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές Αμερικής (Democratic Socialists of America - DSA). Σκληρός επικριτής του Ισραήλ, έχει δεσμευθεί να αντιταχθεί σε οποιαδήποτε νέα αμερικανική βοήθεια προς τη χώρα. Το πρόγραμμά του εξακολουθεί να περιλαμβάνει το «Medicare for All» και την κατάργηση της ICE, αλλά στις προεκλογικές εμφανίσεις του έχει αφήσει κατά μέρος την αριστερή ατζέντα για ένα λαϊκιστικό αφήγημα.
Κάποιοι μέσα στο ίδιο του το κόμμα ήταν πιο σκληροί. Την Κυριακή, η βουλευτής Χέιλι Στίβενς, την οποία ο Ελ-Σαγιέντ είχε νικήσει οριακά στις προκριματικές των Δημοκρατικών, τάχθηκε υπέρ του Ρεπουμπλικάνου υποψηφίου Μάικ Ρότζερς, αφού αποκλείστηκε από κοινή προεκλογική εκδήλωση. Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία Τσακ Σούμερ το χαρακτήρισε «απεχθή προδοσία». Ο γερουσιαστής Τζον Φέτερμαν, επίσης Δημοκρατικός, πήρε το μέρος της Στίβενς, λέγοντας ότι ο Ελ-Σαγιέντ έχει «τη χειρότερη περίπτωση συνδρόμου μικρού άνδρα που έχει δει ποτέ». Ο Ελ-Σαγιέντ εξακολουθεί να προηγείται κατά 5,3 μονάδες στον μέσο όρο του RealClearPolitics, αλλά τα στοιχεία της Trafalgar Group τον φέρνουν μπροστά μόλις κατά μία μονάδα. Μια Ρεπουμπλικανική νίκη στο Μίσιγκαν θα ήταν μεγάλη ανατροπή, αλλά η διαδρομή προς αυτή είναι στενότερη από εκείνη του Ελ-Σαγιέντ.
Όλα κρίνονται στη συμμετοχή
Θα έπρεπε να είναι μια χρονιά στην οποία οι Ρεπουμπλικάνοι θα κρατούσαν τη Γερουσία. Αντί γι’ αυτό, η δυσαρέσκεια για την Ουάσινγκτον, την οικονομία και τον Τραμπ έχει μετατρέψει την αναμέτρηση σε κλειστή μάχη που μπορεί να γείρει προς οποιαδήποτε πλευρά.
Με βάση τους περισσότερους δείκτες, οι Δημοκρατικοί έχουν πλεονέκτημα ενθουσιασμού. Οι δημοσκοπήσεις ευνοούν τους Δημοκρατικούς σε εθνικό επίπεδο, αλλά αυτό το σφάλμα το έχουμε ξαναδεί. Το ερώτημα είναι ποιο μοντέλο θα επαληθευθεί. Το 2022, οι δημοσκόποι υποτίμησαν τους Δημοκρατικούς. Το 2024, οι Ρεπουμπλικάνοι ξεπέρασαν τις προσδοκίες των περισσότερων δημοσκόπων.
Και τα δύο μοντέλα καταλήγουν στο ίδιο σημείο: αν αυτός ο ενθουσιασμός θα μετατραπεί σε ψήφους. Οι Ρεπουμπλικάνοι ελπίζουν να συγκρατήσουν το «μπλε κύμα». Η συμμετοχή θα γυρίσει τη ροή, προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.