Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Γάλλος καλλιτέχνης θα περάσει μια εβδομάδα κλεισμένος σε ένα βράχο

euronews_icons_loading
Γάλλος καλλιτέχνης θα περάσει μια εβδομάδα κλεισμένος σε ένα βράχο
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο Αμπραάμ Πουανσεβάλ είναι Γάλλος καλλιτέχνης.

Από το μεσημέρι της Τετάρτης κλείστηκε σε έναν συμπαγή όγκο από πέτρες, βάρους 12 τόνων και θα μείνει εκεί για μια εβδομάδα.

Η διαδικασία ξεκίνησε στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης στο Παλαί ντε Τοκιό στο Παρίσι, παρουσία πλήθους ΜΜΕ.

Ο βράχος συνδέεται με τον εξωτερικό κόσμο με αγωγό εξαερισμού και ένα τηλέφωνο έκτακτης ανάγκης.

Μηχάνημα καταγράφει τους καρδιακούς παλμούς του καλλιτέχνη.

Θα τρέφεται με αποξηραμένο κρέας και σούπες.

Άγνωστο παραμένει πως θα εξυπηρετεί τις βιολογικές του ανάγκες.

Όταν θα βγει από το βράχο θα ξεκινήσει στις 29 Μαρτίου να κλωσάει 12 αβγά κότας.

Επί 26 ημέρες θα προσπαθήσει να διατηρήσει θερμοκρασία 37 βαθμών, ώστε τα αβγά να εκκολαφθούν.

Αυτή δεν είναι η πρώτη περίεργη παράσταση που δίνει ο καλλιτέχνης.

Στο παρελθόν έχει «θαφτεί» επί οκτώ ημέρες κάτω από βράχο, έχει διασχίσει ένα ποτάμι ενώ ήταν κλεισμένος σε ένα μεγάλο μπουκάλι από φελλό και έχει διασχίσει τις Άλπεις μέσα σε βαρέλι.

Κύπρος: Οδοιπορικό στην κατεχόμενη Μόρφου

euronews_icons_loading
Κύπρος: Οδοιπορικό στην κατεχόμενη Μόρφου
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Είμαστε στη Μόρφου, στην κατεχόμενη Κύπρο. Μετά το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις του Μοντ Πελεράν, Αναστασιάδης και Ακιντζί, συναντήθηκαν κατ’ ιδίαν, τονίζοντας την ανάγκη να υπάρξει συνέχιση της Διάσκεψης για την εξεύρεση λύσης. Η Διάσκεψη θα είναι “ανοικτού τέλους”. Το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις πάντως, φαίνεται πως δεν δυσαρέστησε όλους τους Τουρκοκύπριους. Ένας από αυτούς είναι και ο Ραμαντάν Καντουλού.

«Νομίζω πως είναι αδύνατο να επιτευχθεί η επανένωση και να γίνει η Κύπρος και πάλι μία. Σκεφτείτε την Κύπρο ως δύο τμήματα, το ένα είναι ένα πορτοκάλι και το άλλο ένα μήλο. Είναι ανέφικτο να ενώσεις ένα πορτοκάλι και ένα μήλο.»

Μετά την εισβολή του 1974, οι Ελληνοκύπριοι της Μόρφου εκτοπίστηκαν νότια.

Χιλιάδες Τουρκοκύπριοι στην κατεχόμενη Μόρφου, μένουν σε σπίτια που ανήκαν σε οικογένειες Ελληνοκύπριων, μέχρι το 1974. Όπως και η οικογένεια Καντουλού. Τα σπίτια μοιράστηκαν μέσα από ένα σύστημα λοταρίας.

«Αυτό το σπίτι μου ανήκει πλέον. Έχω έγγραφα που το αποδεικνύουν. Οι Ελληνοκύπριοι μου λένε, ότι τα έγγραφα δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένα. Δεν είναι δικό μου θέμα αυτό. Μένω εδώ 43 χρόνια, 43 χρόνια είναι μια ολόκληρη ζωή,» μας λέει ο Ραμαντάν.

Την ώρα που κάποιοι Τουρκοκύπριοι θέλουν την επανένωση, οι Κάντουλου διαφωνούν. Εν αντιθέσει με το 2004, όταν το προτεινόμενο Σχέδιο Ανάν, απορρίφθηκε από τους Ελληνοκύπριους με συντριπτική πλειοψηφία 76% και υπερψηφίστηκε από τους Τουρκοκύπριους σε ποσοστό 65%, σήμερα όλο και περισσότεροι Τουρκοκύπριοι δηλώνουν διστακτικοί, όπως ο Αλί.

«Είμαστε Τούρκοι. Είναι Έλληνες. Διαφορετική θρησκεία, διαφορετική γλώσσα, όλα είναι διαφορετικά. Θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα. Ακούσατε ποτέ να δημιουργήθηκε πρόβλημα μετά το 1974; Ότι σκοτωνόμαστε; Όπως συμβαίνει στη Συρία; Όχι! Ο σημαντικότερος λόγος για αυτό είναι η παρουσία του Τουρκικού στρατού,» λέει ο Αλί.

Ο Μιχάλης Γεωργιάδης θεωρεί πως η παρουσία 30.000 ανδρών του τουρκικού στρατού είναι απαράδεκτη. Η οικογένεια του εκδιώχθηκε από τη Μόρφου όταν ήταν 18 ετών.

Ο Μιχάλης διεκδικεί την οικογενειακή του περιουσία του.

Η ανάγκη επιστροφής της Μόρφου στην ελληνοκυπριακή διοίκηση τέθηκε ως βασική προϋπόθεση οριστικής λύσης του Κυπριακού, από την Ελληνοκυπριακή πλευρά.

Από τη στιγμή που άνοιξε η πράσινη γραμμή και επετράπη η διέλευση στην κατεχόμενη Κύπρο, το 2003, ο Μιχάλης επισκέπτεται συχνά την γειτονιά όπου μεγάλωσε. «Εδώ είναι το σημείο όπου βρισκόταν η εκκλησία. Θυμάμαι πολλά. Θυμάμαι το Πάσχα και την μεγάλη φωτιά που ανάβαμε, την Ανάσταση. Θυμάμαι να γιορτάζουμε όλοι μαζί. Σήμερα έχει γίνει τζαμί. Αυτό με λυπεί και με εξοργίζει.Ανέβηκα επάνω και είδα τον καμπαναριό να είναι πεσμένο κάτω, βρήκα και πολλά έπιπλα κατεστραμμένα.»

Πάμε στη Λεμεσό να συναντήσουμε την Έλενα και τη μητέρα της, είναι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες από την κατεχόμενη Μόρφου. Εδώ, στη Λεμεσό μένουν σε ένα σπίτι που ανήκε σε οικογένεια Τουρκοκυπρίων, πριν το 1974. «Έχω μία φωτογραφία στο facebook που λέει: Μόρφου η πόλη μου!Θέλω το σπίτι μου! Θέλω την πόλη μου! Αυτή είναι μία φωτογραφία από τότε που ήμουν μικρό κορίτσι στην βεράντα του σπιτιού μου. Η μυρωδιά από τις πορτοκαλιές είναι ακόμη έντονη. Έτσι μεγαλώσαμε.»

Η Έλενα κοιτάζει το τζαμί στη Λεμεσό.
Σε περίπτωση επανένωσης η Έλενα θα μπορούσε να δεχθεί την επιλογή ενός Τουρκοκύπριου προέδρου.Δεν είναι θέμα θρησκείας μας εξηγεί. Οι μελλοντικοί ηγέτες, πρέπει να υπηρετούν το κοινό καλό. «Μία μελλοντική ομοσπονδιακή κυβέρνηση όπως μας λένε θα περιλαμβάνει Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Για εμένα είμαστε όλοι Κύπριοι. Για εμένα δεν είναι σημαντικό εάν ο πρόεδρος ονομάζεται Γιάννης ή Νίκος ή Μουσταφά ή Αχμέντ.»

Η Κίτι είναι ένα χωριό κοντά στη Λάρνακα. Εκεί μένουν η Χατίς και ο Λάρκος. Είναι και οι δύο μουσικοί και δηλώνουν ερωτευμένοι.
Δεν τους απασχολούν τα σύνορα, η θρησκεία και η γλώσσα. Μιλούν Ελληνικά και Τουρκικά.

Αυτή είναι η Άριον. Θα μεγαλώσει άραγε σε ένα ενωμένο νησί στο οποίο θα κυριαρχεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη;

«Είμαστε Κύπριοι, όπως όλη μου η οικογένεια,» λέει συγκινημένη η Χατίς.

Ο Λάρκος προσθέτει:
«Πρόκειται για μία κουλτούρα με διαφορές. Τουρκοκυπριακές και ελληνοκυπριακές, το φαγητό που τρώμε, τα ρούχα που φοράμε, τα τραγούδια που τραγουδάμε.Πρέπει να συγχωρήσουμε όχι να ξεχάσουμε τι συνέβη. Ας είμαστε ενωμένοι.»

Insiders - Filming in Cyprus

Live updates from our Insiders team

Κύπρος: Οδοιπορικό στην κατεχόμενη Μόρφου