Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Futuris: Νέα προσέγγιση στη σχέση ανθρώπων και μηχανών

euronews_icons_loading
Futuris: Νέα προσέγγιση στη σχέση ανθρώπων και μηχανών
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Πολλά μηχανήματα στα σημερινά εργοστάσια είναι πλήρως αυτοματοποιημένα. Συχνά χρειάζονται πολλές εβδομάδες ή και μήνες για να μάθει κανείς τον χειρισμό τους.

Το πρότζεκτ Factory2Fit που εντάσσεται στο πρόγραμμα Horizon 2020 ρίχνει μια νέα ματιά στη σχέση ανθρώπων και μηχανών.

Η Μαρίια Κρεπόσνα σχεδιάζει λογισμικά για την εταιρεία Prima Power:

«Όταν κάποιος αγοράζει νέο εξοπλισμό χρειάζεται εκπαίδευση για τον χειρισμό του, τη λειτουργία του συστήματος, τη χρήση των εξαρτημάτων, τη μεταχείριση συσκευών ασφαλείας, τον προγραμματισμό τους και ούτω καθεξής.

Η εκπαίδευση παίρνει λοιπόν πολύ χρόνο και ακόμη περισσότερο χρόνο χρειάζονται οι χειριστές για να εξοικειωθούν πραγματικά με τα συστήματα και να ξέρουν πώς να τα χρησιμοποιούν.

Για την εκπαίδευση χρησιμοποιούνται τρισδιάστατα μοντέλα ώστε όταν γίνει η εγκατάσταση των μηχανημάτων να μοιάζει όπως το είδαν στον υπολογιστή τους και παράλληλα γνωρίζουν ήδη τη χρήση των εξαρτημάτων ασφαλείας οπότε, όταν τελικά γίνει η εγκατάσταση των μηχανημάτων, να χρειαστούν λιγότερο χρόνο για να εκκινήσει η παραγωγή και να φτάσουν στον επιθυμητό όγκο παραγωγής ταχύτερα από ό,τι στο παρελθόν.

Έχουμε πολλούς πελάτες που συνεργάζονται μαζί μας για τη δημιουργία της πλατφόρμας και αυτό που τους αρέσει είναι η δυνατότητα να παραμετροποιούν το σύστημα με τρισδιάστατα μοντέλα που θα είναι ακριβώς τα ίδια με τα τελικά μηχανήματα που θα εγκατασταθούν».

Τα νησιά και ο κίνδυνος εξαφάνισής τους λόγω κλιματικής αλλαγής

euronews_icons_loading
Τα νησιά και ο κίνδυνος εξαφάνισής τους λόγω κλιματικής αλλαγής
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Οι Σεϋχέλλες θεωρούνται ένας επίγειος παράδεισος. Αλλά ακόμη και εδώ οι καταιγίδες δεν είναι ένα σπάνιο φαινόμενο. Επίσης καθώς η θάλασσα απορροφά περισσότερη θερμότητα και CO2 από την ατμόσφαιρα, θερμαίνεται κι αυτή περισσότερο και γίνεται πιο όξινη. Αυτό προκαλεί τον αποχρωματισμό και το θάνατο των κοραλλιών στους υφάλους. Η Ραφαέλα Γκαμέιρο και η Νόρα φον Χιλάντερ είναι επικεφαλής του προγράμματος αποκατάστασης υφάλων που γίνεται σε συνεργασία με μια τοπική ΜΚΟ. Η Ραφαέλα Γκαμέιρο αναφέρει:

«Είχαμε δύο σημαντικά περιστατικά μαζικού αποχρωματισμού κοραλλιών: το ένα το 1998 και το άλλο το 2016. Οδήγησαν σε θάνατο πάνω από το 90% των κοραλλιών στα νησιά. Όταν βουτάς, μπορείς να δεις ότι το μεγαλύτερο μέρος του κοραλλιογενή υφάλου είναι νεκρό. Μοιάζει σχεδόν με ένα νεκροταφείο κοραλλιών».

Για να σώσουν τα κοράλλια, οι ακτιβιστές δημιουργούν τεχνητά φυτώρια, όπου μεγαλώνουν και στη συνέχεια μεταφέρουν στο βράχο πιο ανθεκτικά κοράλλια. Ο θάνατός τους μπορεί να προκαλέσει κατάρρευση όλου του θαλάσσιου οικοσυστήματος, παρασύροντας μαζί τους όλη τη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα. Αυτό θα έχει σοβαρό αντίκτυπο στις παράκτιες περιοχές, σύμφωνα με την Νόρα φον Χιλάντερ: «Είναι ένα φράγμα, κυρίως για τα κύματα που χτυπούν τη στεριά. Εάν εξαφανιστούν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, θα υπάρξουν τεράστια προβλήματα για νησιά όπως οι Σεϋχέλλες, όσον αφορά στην παράκτια διάβρωση του εδάφους, τις πλημμύρες και του πώς θα είναι οι παραλίες».

Ο αποχρωματισμός των κοραλλιών είναι μόνο ένα παράδειγμα του πώς η θέρμανση των νερών πλήττει τα θαλάσσια οικοσυστήματα και τις παράκτιες κοινωνίες σε όλο τον κόσμο. Οι ειδικοί του ΟΗΕ έχουν ξεκαθαρίσει ότι αν η παγκόσμια υπερθέρμανση ξεπεράσει τον 1,5°C, θα έχει τεράστιες συνέπειες στους ωκεανούς, στα παγωμένα εδάφη και τους παγετώνες. Οι επιστήμονες ζητούν γρήγορη αντίδραση ώστε να μειωθούν οι εκπομπές και να βοηθηθούν οι πιο ευάλωτες περιοχές.

Οι τυφώνες, οι έντονες βροχές και η παράκτια διάβρωση των εδαφών βάζουν σε κίνδυνο τα μικρά νησιωτικά κρατίδια, όπου το 1/3 του πληθυσμού τους ζει κοντά στη θάλασσα. Η Ε.Ε. που έχει στενές σχέσεις με τις Σεϋχέλλες, βοηθά τη χώρα να ενισχύσει την ακτογραμμή της: «Εδώ, η παράκτια διάβρωση σημαίνει εξαφάνιση των νησιών. Αυτό είναι γεγονός. 90.000 άνθρωποι ζουν εδώ στις Σεϋχέλλες. Τα σπίτια τους, τα εστιατόριά τους, η επαγγελματική τους δραστηριότητα, όλα είναι σε κίνδυνο, λόγω της κλιματικής αλλαγής. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη να δράσουμε όλοι μαζί» επισημαίνει ο Βενσάν Ντεζέρ, Ευρωπαίος Πρέσβης στον Μαυρίκιο και τις Σεϋχέλλες.

Ένας αυξανόμενος αριθμός τουριστών από την Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία επισκέπτονται αυτές τις πανέμορφες παραλίες και τα τοπία του La Digue, του τρίτου σε αριθμό κατοίκων νησιού του συγκροτήματος. Για πολλούς από αυτούς η πρώιμη έλευση της εποχής των βροχών δημιουργεί απογοήτευση. Ντόπιοι αγρότες, όπως ο Τζίμι Μέλον, φοβούνται ότι οι καλλιέργειές τους θα καταστραφούν από τις πλημμύρες: «Στις παπάγιες δεν αρέσει το νερό. Μία δύο μέρες με βροχή φτάνουν για να καταστραφούν».

Το μόνο σχολείο που υπάρχει στο νησί υποχρεώθηκε να ζητήσει από τους μισούς μαθητές του να μείνουν σπίτι τους, καθώς το σύστημα αποχέτευσης πλημμύρισε. Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια. Ο Μισέλ Μαντλέν είναι διευθυντής του σχολείου: «Δεν μπορούμε να κλείνουμε το σχολείο κάθε φορά που βρέχει και πλημμυρίζουμε. Πρέπει να βρούμε μια αποτελεσματική λύση μια και καλή».

Ντόπιοι και τουρίστες έπρεπε να βρουν τρόπο να κινηθούν στους πλημμυρισμένους δρόμους, καθώς το υπάρχον αποχετευτικό δίκτυο δεν επαρκεί, όταν υπάρχει μεγάλη βροχόπτωση. Σημαντικό ρόλο παίζει βέβαια και η μεγάλη ανοικοδόμηση του νησιού.

Η Ε.Ε. κατέβαλε τρία εκατομμύρια ευρώ από το Πρόγραμμα Προσαρμογής στην Παγκόσμια Κλιματική Αλλαγή για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των πλημμυρών στο La Digue αλλά και στην πρόληψη της αλάτωσης των γεωργικών εκτάσεων. Ο Ζαν-Κλοντ Λαμπρός είναι ο υπεύθυνος του Προγράμματος Κλιματικής Προσαρμογής, στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής:

_«Θα υπάρχουν πρότζεκτ που θα εφαρμοστούν στο πλαίσιο του προγράμματος που η Ε.Ε. έχει δεσμευτεί να χρηματοδοτήσει. Το ένα είναι το σχέδιο διαχείρισης της ακτογραμμής. Το άλλο έχει να κάνει με την ενίσχυση της δυνατότητας αντιμετώπισης των πλημμυρών στο λεκανοπέδιο και σε άλλες περιοχές. Υπάρχει επίσης ένα πρότζεκτ για την προστασία των παραλιών και τέλος ένα άλλο για τον περιορισμό της εισόδου του θαλασσινού νερού στην ενδοχώρα. Σήμερα ο πλανήτης είναι σαν ένα παγκόσμιο χωριό. Δεν μπορούμε να δρούμε σαν να είμαστε μόνοι μας. Εάν καίμε δηλαδή περισσότερα καύσιμα, εάν πετάμε περισσότερα σκουπίδια, αυτό επηρεάζει τη θάλασσα, τους υφάλους, τη ζωή των υπόλοιπων κατοίκων αυτού του κόσμου». _

Τα νησιά και ο κίνδυνος εξαφάνισής τους λόγω κλιματικής αλλαγής