Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

«Eίκοσι χρονών πεθαίνεις»

euronews_icons_loading
«Eίκοσι χρονών πεθαίνεις»
Πνευματικά Δικαιώματα  euronews - inspire Middle East
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Με μια ολοένα αυξανόμενη παρουσία στα μεγάλα φεστιβάλ ο αφρικανικός κινηματογράφος παίρνει τη θέση του. Νέα ταλέντα αναδύονται από περιοχές που μέχρι σήμερα δεν είχαν καμία παρουσία. Η ταινία «Είκοσι Χρονών Πεθαίνεις» είναι το τέλειο παράδειγμα μια ταινία για τα ασφυκτικά δεσμά της παράδοσης που αμφισβητεί νομοτέλειες και απόλυτες αλήθειες.

Στη βάφτιση του Μοζαμίλ, ένας υπηρέτης του σεΐχη λιποθυμά την πιο κρίσιμη στιγμή, και ο οιωνός γεννά αυτόματα μια οδυνηρή προφητεία: το παιδί δεν θα ζήσει άλλη μέρα μετά τα είκοσί του χρόνια.

Φέροντας το βάρος της κατάρας, ο πατέρας του παιδιού αυτοεξορίζεται, ενώ ο Μοζαμίλ μεγαλώνει στη σκιά μιας αναπόδραστης μοίρας. Άλμα στον χρόνο, και ο Μοζαμίλ, που έχει εντρυφήσει στο Κοράνι, κοντεύει τα είκοσι. Ο ίδιος αντιμετωπίζει με στωικότητα το ριζικό του, ώσπου η συνάντηση με έναν νεοφερμένο στην κοινότητα τού γεννά αμφιβολίες.

''Στο Σουδάν δεν υπάρχει κινηματογράφος, νομίζω τα τελευταία 30 χρόνια κι αυτό είναι κακό. Την ίδια ώρα είναι θετικό το γεγονός ότι εμείς, η γενιά μου είμαστε τυχεροί να είμαστε κινηματογραφιστές στο Σουδάν σε μια χώρα με ιστορίες που δεν έχουν ειπωθεί. Ακολουθήσαμε τις αφρικανικές φόρμες, παρακολουθούσαμε τις αραβικές αλλά εδώ είναι κάτι νέο, υπάρχει μια μίξη που αντιπροσωπεύει το ίδιο το Σουδάν'' λέει ο σκηνοθέτης Αμιάντ Αμπού Αλαλά.

Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή της Γαλλίας, της Νορβηγίας, της Γερμανίας και της Αιγύπτου. Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ Βενετίας και απέσπασε τον Λέοντα του Μέλλοντος.

''Στόχος μου από τότε που αποφάσισα να κάνω την ταινία "πριν από μια δεκαετία ήταν να δημιουργήσω μια ταινία καλής ποιότητας. Ημουν πολύ σίγουρος για το τι ήθελα. ποιότητα στην δράση, στα εικαστικά και στον τρόπο συνεργασίας με τους Σουδανούς'' λέει ο σκηνοθέτης Αμιάντ Αμπού Αλαλά.

Η ταινία που προβάλλεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και παραμένει ένα παράδειγμα συνεργασίας μεταξύ Νότου και Βορρά, για να προβληθεί στην μεγάλη οθόνη μια ιστορία, που ασχολείται με την παράδοση, τη θρησκεία και τις πεποιθήσεις.