Έκθεση: ορισμένες τεχνολογίες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αυξάνουν την έκθεση σε μικροπλαστικά.
Τα μικροπλαστικά μπορούν να εισέλθουν στο σώμα μας από μια σειρά από καθημερινές, συχνά απρόσμενες, πηγές, όπως αποκαλύπτει νέα έκθεση.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η δρ Χέδερ Λέσλι, η πρωτοπόρος επιστήμονας που εντόπισε πρώτη μικροπλαστικά στο ανθρώπινο αίμα, το περιγράφει ως «καταιγίδα μικροπλαστικών» που τροφοδοτείται από οδούς έκθεσης που ακόμη δεν κατανοούμε καλά.
Ο νοσοκομειακός εξοπλισμός για πρόωρα βρέφη, τα παιδικά παιχνίδια και τα χρώματα ενέχουν όλοι πιθανούς κινδύνους, σύμφωνα με τη μελέτη.
Από τα ενθέματα στήθους έως τους σωλήνες σίτισης βρεφών: τα μικροπλαστικά στα νοσοκομεία
Η έκθεση «Exploring Everyday Microplastic Exposures», που χρηματοδοτήθηκε από το Plastic Soup Foundation και το The Flotilla Foundation και συντάχθηκε από τη Λέσλι, αναδεικνύει την έκταση της έκθεσης σε μικροπλαστικά στην καθημερινή ζωή.
Τα σωματίδια αυτά απειλούν την ανθρώπινη υγεία, καθώς συσσωρεύονται στα όργανα και αυξάνουν τον κίνδυνο φλεγμονών, κυτταρικών βλαβών, καρκίνου και καρδιαγγειακών προβλημάτων.
Βασιζόμενη σε περισσότερες από 350 αξιολογημένες από ομοτίμους μελέτες, η έκθεση χαρτογραφεί την απελευθέρωση μικροπλαστικών σε πέντε κατηγορίες της καθημερινότητας: υπαίθριες πηγές, εσωτερικούς χώρους, παιδικά προϊόντα, υγεία και προσωπική φροντίδα, καθώς και τρόφιμα και ποτά.
Στα νοσοκομεία, η έρευνα διαπιστώνει ότι πλαστικά σωματίδια μπορούν να εισέλθουν στο σώμα μέσω συσκευών και θεραπειών, ενώ έχει καταγραφεί εναπόθεση μικροπλαστικών σε χειρουργεία έως και 9.258 σωματίδια ανά τετραγωνικό μέτρο σε μία μόνο βάρδια.
Καρδιακοί καθετήρες, ενθέματα σιλικόνης στο στήθος, ορθοπεδικά εμφυτεύματα ή ενδοφλέβια υγρά αναφέρονται ως πιθανές πηγές ακούσιας χορήγησης μικροπλαστικών σε ασθενείς.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, τα πρόωρα βρέφη που τρέφονται ενδοφλεβίως σε μονάδες νεογνών μπορεί να λαμβάνουν έως και 115 σωματίδια μικροπλαστικών μέσα σε διάστημα 72 ωρών μόνο από τα συστήματα έγχυσης.
Παιχνίδια και χρώματα: τα μικροπλαστικά στο σπίτι
Ανησυχία προκαλούν και τα παιδικά προϊόντα, καθώς τουβλάκια, στρώματα παιχνιδιού για μωρά και άλλα είδη για παιδιά μπορούν να απελευθερώνουν PET, πολυπροπυλένιο, πολυαιθυλένιο και PVC στο περιβάλλον όπου ζει το παιδί.
Επειδή τα παιδιά καταπίνουν φυσιολογικά περισσότερη σκόνη κατά το παιχνίδι και αναπνέουν περισσότερο αέρα ανά κιλό σωματικού βάρους, η έκθεσή τους είναι αναλογικά υψηλότερη από των ενηλίκων.
Η κατανάλωση βρεφικού γάλακτος εκθέτει επίσης τα μωρά σε μικροπλαστικά, σε επίπεδα από <1 έως 17 σωματίδια ανά γραμμάριο, λόγω της συσκευασίας.
Μία ακόμη απρόσμενη πηγή έκθεσης σε κλειστούς χώρους είναι τα χρώματα. Το πλαστικό αποτελεί βασικό συστατικό πολλών χρωμάτων. Ως αποτέλεσμα, κατά τη φθορά τους ή όταν αφαιρούνται παλιές στρώσεις, τα χρώματα απελευθερώνουν μικροπλαστικά.
Εκτιμάται ότι μία μόνο στρώση χρώματος σε επιφάνεια 100 τετραγωνικών μέτρων μπορεί να περιέχει από 17 έως 68 τετράκις εκατομμύρια πολυμερή σωματίδια.
Τεχνολογίες για το κλίμα μπορεί να αυξάνουν την έκθεση σε μικροπλαστικά
Μεταξύ των βασικών συμπερασμάτων της έκθεσης είναι τα στοιχεία ότι οι νέες παρεμβάσεις για το κλίμα μπορεί να κάνουν την έκθεση σε μικροπλαστικά σημαντικά χειρότερη.
Για παράδειγμα, η έγχυση αερολυμάτων στη στρατόσφαιρα, μια μορφή ηλιακής γεωμηχανικής που προωθείται από χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες, συνεπάγεται τη διάχυση τεράστιων ποσοτήτων σωματιδίων ψηλά στην ατμόσφαιρα.
Ήδη υπάρχουν πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας που περιγράφουν την απελευθέρωση σωματιδίων, μεταξύ των οποίων πολυμερή σωματίδια μικρομετρικού μεγέθους σε ύψος έως 20 χιλιομέτρων στην ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μια δυνητικά «τεραστικής κλίμακας» πηγή σκόπιμα προστιθέμενων μικροπλαστικών στον αέρα και εναποθέσεων.
Η έρευνα επισημαίνει ότι η βροχή ήδη περιέχει μικροπλαστικά από τη φθορά ελαστικών αυτοκινήτων, συνθετικών υφασμάτων και ρούχων.
Το πλαστικό πρέπει να πάψει να είναι «η απάντηση σε κάθε σχεδιαστικό ερώτημα»
Η έκθεση στοχεύει να βοηθήσει τους πολίτες να μειώσουν την έκθεσή τους μέσω ατομικής και συλλογικής δράσης.
«Η έκθεση συμβαίνει διαρκώς, όχι μόνο από προϊόντα που αναγνωρίζουμε, αλλά και από συστήματα και διαδικασίες που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα φαντάζονταν ποτέ», λέει η Λέσλι.
«Δεν πρόκειται μόνο για απόβλητα ή περιβαλλοντική ρύπανση, αλλά για τα υλικά με τα οποία οι κατασκευαστές έχουν δομήσει τον κόσμο μας και για τα σωματίδια που απελευθερώνουν συνεχώς στους χώρους όπου ζούμε».
Η έκθεση καλεί τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να υιοθετήσουν την αρχή της προφύλαξης, να επιταχύνουν την έρευνα για τις επιπτώσεις στην υγεία και να δώσουν προτεραιότητα στα μέτρα περιορισμού έναντι της «παράλυσης από την υπερανάλυση».
«Όταν το πλαστικό πάψει να είναι η απάντηση σχεδόν σε κάθε σχεδιαστικό ερώτημα, από τα φακελάκια τσαγιού μέχρι τις πετσέτες, τα παιχνίδια και πολλά άλλα, η ανθρωπότητα μπορεί να καταφέρει να περιορίσει αποτελεσματικά την καταιγίδα μικροπλαστικών», προσθέτει η Λέσλι.