Κάτοικοι, καταστηματάρχες και εθελοντές στην μικρή ισπανική κωμόπολη στο Τολέδο, που βρέθηκε στο επίκεντρο της σιδηροδρομικής τραγωδίας, προσφέρουν ακόμα και τα σπίτια τους για να ανακουφίσουν τον πόνο των συγγενών - Συγκλονιστικές μαρτυρίες στο euronews
«Πιστεύω ότι η αλληλεγγύη του ισπανικού λαού είναι φανταστική. Το αποδείξαμε χθες», λέει ο φαρμακοποιός, Αντόνιο Γκαρθία, που εργάζεται στο φαρμακείο του εδώ και 55 χρόνια, συνοψίζοντας έτσι την αντίδραση των κατοίκων της μικρής κωμόπολης στην επαρχία Τολέδο μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα που έχει αφήσει τουλάχιστον 69 νεκρούς και πάνω από 180 τραυματίες.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Από τους πρώτους που έφτασαν στο σημείο του δυστυχήματος ήταν ο ίδιος και, όταν διαπίστωσε το μέγεθος της τραγωδίας, γύρισε στο φαρμακείο του για να πάρει υγειονομικό υλικό και να επιστρέψει, μαζί με την οικογένειά του, για να βοηθήσει τα θύματα.
«Εγώ νόμιζα ότι ήταν ένα πολύ ελαφρύ ατύχημα, όταν δεν είδα απολύτως κανένα ασθενοφόρο», αφηγείται ο Γκαρθία. Όταν όμως πλησίασε στα βαγόνια, βρέθηκε μπροστά σε μια «δαντική κόλαση» που δεν θα ξεχάσει ποτέ.
«Εκεί ήταν που είδα μια δαντική τραγωδία. Εκεί υπήρχε μια μάζα από σίδερα, με πτώματα και ετοιμοθάνατα θύματα που σου ζητούσαν λίγη βοήθεια», διηγείται σε συνέντευξή του στο Euronews, μπροστά από το φαρμακείο του, ένα από τα δύο που υπάρχουν στην Ούρδα, την κωμόπολη των περίπου 2.500 κατοίκων.
Ο φαρμακοποιός θυμάται ιδιαίτερα τη σιωπή που επικρατούσε ανάμεσα στα συντρίμμια των τρένων. «Πιστεύω ότι ήταν επειδή δεν είχαν ούτε τη δύναμη να φωνάξουν», εξηγεί. Η πρώτη του αντίδραση ήταν να προσπαθήσει να ανακουφίσει τον πόνο των τραυματιών, τοποθετώντας τα κεφάλια τους έτσι ώστε να είναι πιο άνετα, χωρίς να τους μετακινεί, μέχρι να φτάσουν τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης.
Όταν συνειδητοποίησε ότι δεν διέθετε τα απαραίτητα μέσα, γύρισε τρέχοντας στο φαρμακείο. «Πήρα όλο το υγειονομικό υλικό που μπορούσε να βοηθήσει: ορούς, γάζες, αναλγητικά, σύριγγες, από όλα», θυμάται.
Στη συνέχεια επέστρεψε στο σημείο του δυστυχήματος με τη γυναίκα του, τα δύο του παιδιά και τον γαμπρό του. «Εκεί προσπαθήσαμε να απαλύνουμε τον πόνο σε όλους όσους μπορέσαμε. Δεν ξέρω αν λειτούργησε ή όχι, αλλά τουλάχιστον τον σωματικό και τον ψυχικό πόνο τον έχουμε ηρεμήσει αρκετά», υπογραμμίζει.
Φαγητό, κουβέρτες και ανοιχτά σπίτια για τους συγγενείς
Η έκφραση αλληλεγγύης δεν περιορίστηκε στο σημείο του δυστυχήματος. Στο κλειστό γυμναστήριο που διαμορφώθηκε για να υποδεχθεί τους συγγενείς των επιβατών, οι κάτοικοι οργανώθηκαν ώστε να προσφέρουν φαγητό, νερό, κουβέρτες και ό,τι ήταν απαραίτητο σε όσους περίμεναν νέα για τους δικούς τους ανθρώπους.
Η Άνα Πέρεθ ήταν μία από τις εθελόντριες που βοήθησαν σε αυτές τις εγκαταστάσεις, όπου επίσης παρέχεται ψυχολογική υποστήριξη. Εκεί βίωσε ορισμένες από τις πιο σκληρές στιγμές της ημέρας, όταν οι γιατροί ανακοίνωναν στις οικογένειες τον θάνατο των συγγενών τους.
«Υπήρξαν τουλάχιστον δύο περιπτώσεις που είδα εγώ, που ήταν νεκροί. Σε μια μητέρα που πέθανε ο γιος της και μετά σε μια άλλη γυναίκα που περίμενε τον άντρα της επίσης της μετέφεραν την είδηση», δηλώνει στο Euronews. «Ήταν φρικτό να βλέπεις αυτή τη γυναίκα... Έχω κι εγώ έναν γιο στην ίδια ηλικία, 20 ετών, και σε μένα μου ράγισε η καρδιά, πραγματικά».
Μέσα σε αυτές τις σκηνές, οι κάτοικοι προσπάθησαν να μη λείψει τίποτα σε όσους περίμεναν νέα. «Δεν έλειπε φαγητό, κουβέρτες, ό,τι μπορέσαμε», εξηγεί η Πέρεθ, που τονίζει τη συμμετοχή καταστημάτων, μπαρ, αυτοαπασχολούμενων και ιδιωτών. Ο καθένας πρόσφερε ό,τι είχε στη διάθεσή του, από τρόφιμα μέχρι πιάτα μιας χρήσης για να μπορεί να σερβίρεται ζεστό φαγητό.
«Τα σούπερ μάρκετ, οι αυτοαπασχολούμενοι, τα μπαρ... ο καθένας ανεβάσαμε ό,τι μπορέσαμε από το σπίτι μας», λέει. Η εθελόντρια θυμάται ότι κάποιοι κάτοικοι έφεραν κουβέρτες και άλλοι αγόρασαν σκεύη για να εξυπηρετηθούν οι οικογένειες. «Αλλά τέλος πάντων, αυτό που είχε σημασία χθες ήταν οι συγγενείς, ήταν τα θύματα και κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε και τέλος», καταλήγει.
Η κωμόπολη της Ούρδα «αγκαλιάζει» θύματα και συγγενείς
Από την πλευρά της, σε δηλώσεις στο «Euronews», η Πιλάρ Φερνάντεθ, δημοτική σύμβουλος του δήμου Ούρδα, υπογραμμίζει επίσης την αυθόρμητη ανταπόκριση των κατοίκων. «Η κωμόπολη της Ούρδα έχει δοθεί ολόκληρη», διαβεβαιώνει.
Όπως εξηγεί, οι κάτοικοι έφτασαν στο γυμναστήριο με σακούλες, κιβώτια με νερό και τρόφιμα, ενώ άλλοι προσέφεραν τα σπίτια τους για να φιλοξενήσουν όσους χρειάζονταν ένα μέρος για να ξεκουραστούν ή να έχουν ιδιωτικές συνομιλίες.
«Μόνο όταν συμβαίνει μια τέτοια τραγωδία βλέπεις την ποιότητα των ανθρώπων», λέει η Φερνάντεθ, που εμφανίζεται ευγνώμων για την ανταπόκριση των συμπολιτών της. Η αλληλεγγύη επεκτάθηκε επίσης στους συγγενείς που ακόμη δεν γνώριζαν την κατάσταση των δικών τους και οι οποίοι έγιναν δεκτοί στο γυμναστήριο, όπου υπήρχαν επαγγελματίες ψυχολογικής υποστήριξης.
Η δημοτική σύμβουλος εξηγεί ότι ορισμένοι κάτοικοι διαμόρφωσαν χώρους στα ίδια τους τα σπίτια ώστε οι σιδηροδρομικές εταιρείες να μπορούν να μιλούν με τους συγγενείς σε ένα πιο οικείο περιβάλλον. Η βοήθεια ήρθε αυθόρμητα, χωρίς να χρειαστεί προηγούμενη οργάνωση, και στη συνέχεια ο δήμος άρχισε να αναδιανέμει τα ευπαθή τρόφιμα που δεν ήταν πλέον απαραίτητα στην Κάριτας και σε άλλα τοπικά κέντρα.
Την ίδια ώρα, οι αρχές συνεχίζουν τις προσπάθειες αναζήτησης και ταυτοποίησης των θυμάτων του δυστυχήματος, που σημειώθηκε στις 08:54 την Τετάρτη στη γραμμή υψηλής ταχύτητας μεταξύ Μαδρίτης και Ανδαλουσίας, κοντά στην Ούρδα. Στη σύγκρουση ενεπλάκησαν ένα τρένο AVE της Renfe και ένα της Iryo, στα οποία ταξίδευαν πάνω από 500 άνθρωποι.
Πέρα από τους 69 νεκρούς, πάνω από εκατό άνθρωποι τραυματίστηκαν, εκ των οποίων 18 πολύ σοβαρά, σύμφωνα με τον απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση της Καστίγια-λα Μάντσα. Η έρευνα προσπαθεί να διαλευκάνει τις συνθήκες της σύγκρουσης, ενώ τα συνεργεία έκτακτης ανάγκης συνεχίζουν το έργο τους στην περιοχή.
Στην Ούρδα, η τραγωδία άφησε πίσω της εικόνες πόνου δύσκολες να ξεχαστούν, αλλά και μια συλλογική ανταπόκριση την οποία οι κάτοικοι προβάλλουν με περηφάνια. Για τον Γκαρθία, που βρίσκεται για πάνω από μισό αιώνα πίσω από τον πάγκο του φαρμακείου του, όσα συνέβησαν δείχνουν ότι η αλληλεγγύη εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις βασικές δυνάμεις της κοινωνίας. «Πιστεύω ότι η ανθρώπινη αλληλεγγύη του ισπανικού λαού είναι φανταστική, φανταστική», επιμένει.