Η διάμεση καθαρή περιουσία των ατόμων 16‑34 ετών ποικίλλει σημαντικά, φθάνει τα 24.600 € στη ζώνη του ευρώ: ειδικός τονίζει τον ρόλο οικογενειακής στήριξης και ιδιοκατοίκησης στις διαφορές μεταξύ χωρών.
Οι νέοι Ευρωπαίοι έρχονται αντιμέτωποι με μια δύσκολη οικονομική πραγματικότητα. Τα υψηλά ενοίκια, η ακριβή στέγη και το διαρκώς αυξανόμενο κόστος ζωής δυσκολεύουν πολλούς κάτω των 35 να αποταμιεύσουν, να επενδύσουν ή να αγοράσουν το πρώτο τους σπίτι.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Σε ορισμένες χώρες, οι υψηλότεροι μισθοί, η προσιτή στέγη ή η στήριξη από την οικογένεια βοηθούν τα νεότερα νοικοκυριά να χτίσουν περιουσία νωρίτερα. Σε άλλες, οι περιορισμένες επαγγελματικές ευκαιρίες και το βαρύ κόστος στέγασης αφήνουν πολλούς με ελάχιστα, πέρα από μια μικρή αποταμίευση.
Πού λοιπόν ζουν οι πιο εύποροι νέοι της Ευρώπης; Και πόση περιουσία έχουν οι 16 έως 34 ετών;
Η διάμεση καθαρή περιουσία των ανθρώπων 16 έως 34 ετών στη ζώνη του ευρώ ανέρχεται σε 24.600 ευρώ, σύμφωνα με την Έρευνα για τα Οικονομικά των Νοικοκυριών και την Κατανάλωση (HFCS) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που δημοσιεύτηκε στα μέσα του 2026. Αυτό αντιστοιχεί μόλις στο 18% της συνολικής διάμεσης καθαρής περιουσίας, που είναι 140.100 ευρώ.
Η διάμεση καθαρή περιουσία κυμαίνεται από 5.700 ευρώ στη Φινλανδία έως 257.500 ευρώ στη Μάλτα, μεταξύ 22 ευρωπαϊκών χωρών για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.
«Για τους νέους ενήλικες, οι διαφορές στον πλούτο είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές, επειδή οι άνθρωποι 16 έως 34 ετών συνήθως δεν είχαν ακόμη πολύ χρόνο να συγκεντρώσουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία από το δικό τους εισόδημα εργασίας», δήλωσε στο Euronews Business ο καθηγητής Φάμπιαν Πφέφερ από το LMU του Μονάχου και ιδρυτικός διευθυντής του Munich International Stone Center for Inequality Research.
«Γι’ αυτό, όταν βλέπουμε μεγάλα ποσά περιουσίας σε νεαρά νοικοκυριά, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο πώς τα ερμηνεύουμε και να μην τα αποδίδουμε αποκλειστικά στην ατομική πειθαρχία στην αποταμίευση.»
Πέρα από τη σαφή εξαίρεση της Μάλτας, η καθαρή περιουσία των 16 έως 34 ετών υπερβαίνει τις 100.000 ευρώ μόνο στο Λουξεμβούργο (135.000 ευρώ). Το Βέλγιο καταλαμβάνει την τρίτη θέση, πολύ κοντά σε αυτό το επίπεδο, με περίπου 97.200 ευρώ.
Υψηλός πλούτος παρά τις χαμηλές αποδοχές
Ακολουθεί η Κροατία με 82.000 ευρώ. Πρόκειται για ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο, αν ληφθεί υπόψη η θέση της στις κατατάξεις καθαρών ετήσιων αποδοχών. Οι ετήσιες καθαρές αποδοχές για ένα άτομο χωρίς παιδιά ήταν στα 17.256 ευρώ στην Κροατία το 2025, σύμφωνα με την Eurostat.
Η τιμή αυτή αφορά τον εθνικό μέσο όρο, όχι μόνο τις ηλικίες 16 έως 34 ετών.
Η διάμεση καθαρή περιουσία των 16 έως 34 ετών είναι επίσης υψηλή στη Σλοβακία (74.600 ευρώ), την Εσθονία (62.200 ευρώ), την Τσεχία (59.900 ευρώ) και τη Λιθουανία (59.600 ευρώ), παρότι οι ετήσιες καθαρές αποδοχές σε αυτές τις χώρες βρίσκονται πολύ κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ.
Οι νέοι Ιταλοί είναι τρεις φορές πλουσιότεροι από τους νέους Γερμανούς
Στις τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ, η διάμεση καθαρή περιουσία των 16 έως 34 ετών είναι υψηλότερη στην Ιταλία, στα 53.500 ευρώ. Το ποσό αυτό είναι σημαντικά μεγαλύτερο από ό,τι στη Γαλλία (27.700 ευρώ) και την Ισπανία (23.700 ευρώ). Οι κάτω των 35 διαθέτουν τη χαμηλότερη καθαρή περιουσία στη Γερμανία, μόλις 17.600 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι νέοι Ιταλοί έχουν τριπλάσια περιουσία από τους συνομηλίκους τους στη Γερμανία.
Φινλανδία και Ελλάδα στις χαμηλότερες θέσεις
Η Ελλάδα (9.900 ευρώ) ακολουθεί τη Φινλανδία (5.700 ευρώ) στο κάτω άκρο της κατάταξης. Η Αυστρία (13.400 ευρώ) και η Λετονία (16.900 ευρώ) βρίσκονται επίσης κάτω από τη Γερμανία (17.600 ευρώ), που είναι η πέμπτη χαμηλότερη συνολικά.
Η διάμεση καθαρή περιουσία των 16 έως 34 ετών ανέρχεται σε 23.900 ευρώ στην Ιρλανδία, 36.200 ευρώ στην Πορτογαλία, 36.300 ευρώ στην Ουγγαρία και 40.900 ευρώ στην Ολλανδία.
Η οικογένεια και οι θεσμοί διαμορφώνουν τις διαφορές
Ο Πφέφερ υπογράμμισε ότι ο πρώιμος πλούτος λέει συχνά λιγότερα για όσα έχουν ήδη κερδίσει οι νέοι ενήλικες και περισσότερα για τις δομές που τους περιβάλλουν. Σε αυτές περιλαμβάνονται η πρόσβαση στη στέγη, τα στεγαστικά δάνεια, η οικογενειακή στήριξη, οι δωρεές, οι κληρονομιές και τα χρέη.
«Σε αυτή την ηλικία, η υψηλή ιδιωτική περιουσία δεν είναι συχνά μόνο μια ιστορία ατομικού επιτεύγματος. Είναι επίσης μια οικογενειακή ιστορία και μια ιστορία θεσμών», ανέφερε.
Ο Φάμπιαν Πφέφερ σημείωσε ότι η έγκαιρη απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας είναι συχνά η στιγμή που οι νέοι ενήλικες περνούν από το στάδιο της απλής αποταμίευσης στο να γίνουν πραγματικοί κάτοχοι περιουσίας. Ωστόσο, η είσοδος στη σκάλα της αγοράς κατοικίας συνήθως απαιτεί περισσότερα από πειθαρχία και ένα καλό υπολογιστικό φύλλο.
«Απαιτεί πρόσβαση σε πίστωση, σταθερό εισόδημα, προσιτές τιμές και, πολύ συχνά, γονείς που μπορούν να βοηθήσουν με την προκαταβολή ή να μεταβιβάσουν απευθείας ένα ακίνητο. Εκεί είναι που ο οικογενειακός πλούτος γίνεται ένας σιωπηλός αλλά ισχυρός μηχανισμός διαλογής», είπε.
Οι μεταβιβάσεις πλούτου συμβαίνουν πολύ νωρίτερα
Ο Πφέφερ τόνισε ότι σε μικρές ηλικίες η σημαντική περιουσία συνδέεται πολύ συχνά με τους πόρους των γονιών. Βεβαίως, οι νέοι ενήλικες μπορούν και πράγματι αποταμιεύουν από το δικό τους εισόδημα. Ωστόσο, υπάρχουν όρια στο πόση περιουσία μπορεί ρεαλιστικά να συγκεντρωθεί μέχρι τα 30 αποκλειστικά μέσω μισθών, ιδίως σε ακριβές αγορές κατοικίας.
Όπως είπε, οι μεταβιβάσεις περιουσίας επιτρέπουν σε ορισμένους νέους ενήλικες να ξεκινήσουν την ενήλικη ζωή αρκετά βήματα μπροστά: άλλοτε με μια προκαταβολή για στεγαστικό δάνειο, άλλοτε με ένα κληρονομημένο διαμέρισμα και άλλοτε απλώς με τη σιγουριά ότι η οικογενειακή βοήθεια είναι διαθέσιμη, αν χρειαστεί.
«Αυτό σημαίνει ότι οι ανισότητες στον πλούτο δεν αναπαράγονται μόνο τη στιγμή της κληρονομιάς, αργά στη ζωή. Αναπαράγονται πολύ νωρίτερα, όταν οι νέοι ενήλικες φεύγουν από το σπίτι, σπουδάζουν, ξεκινούν δουλειά, δημιουργούν οικογένεια ή προσπαθούν να αγοράσουν κατοικία», συμπλήρωσε.