Η Καταλανή σκηνοθέτρια επιτίθεται στην τεχνητή νοημοσύνη και την οικοκτονία σε επιστολή στο Ινστιτούτο Θερβάντες και παραδίδει «αναχρονιστικά» αντικείμενα για την Caja de las Letras, που θα ανοίξει σε 50 χρόνια.
Μια κασέτα με 18 τραγούδια όπου μπλέκονται ο Καμαρόν, ο Λούτσο Γκατίκα και, ιδιαιτέρως, η καταλανική ρούμπα του «La lista de la compra» της La Cabra Mecánica με τη Μαρία Χιμένεθ. Ένα δικό της κολάζ, με «λιντσαϊκό» ύφος λόγω της σκόπιμης έλλειψης ξεκάθαρου νοήματος. Και μια επιστολή γραμμένη με στυλό Bic, όπου η Ιζαμπέλ Κοϊξέτ προβάλλει τον χειροποίητο χαρακτήρα της χειρονομίας της και, παρεμπιπτόντως, τις torrijas, τα botijos και το θερινό σινεμά.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η σκηνοθέτρια (Σαντ Ανδριά ντελ Μπεσός, 1960) υπερασπίζεται με νοσταλγία, εντέλει, ένα παρόν που οδεύει προς εξαφάνιση, το οποίο ίσως να έχει πια χαθεί ολοκληρωτικά το 2076. Τότε θα ανοίξει ξανά η θυρίδα 1586 του Instituto Cervantes, όπου η τιμώμενη έχει καταθέσει αυτά τα αντικείμενα ως μέρος της παρακαταθήκης της για τον δημόσιο οργανισμό που προωθεί την ισπανική γλώσσα.
Το κολάζ, το στυλό, η κασέτα και η επιστολή της Ιζαμπέλ Κοϊξέτ που θα φυλάξει η Caja de las Letras τα επόμενα 50 χρόνιαΤο κολάζ, το στυλό, η κασέτα και η επιστολή της Ιζαμπέλ Κοϊξέτ που θα φυλάξει η Caja de las Letras τα επόμενα 50 χρόνια
«Η κατανόηση κάνει το μυαλό νωθρό», λέει η Φλόρενς Γκριν στο «Το βιβλιοπωλείο». Η Κοϊξέτ (ιστορικός, διαφημίστρια, σεναριογράφος και ένα από τα σύμβολα του τρίτου κύματος Ισπανίδων σκηνοθετριών) την επικαλέστηκε στην ομιλία της για να αιτιολογήσει την επιλογή της να μη δώσει συγκεκριμένο νόημα στο κολάζ της σερβαντινικής της παρακαταθήκης, φτιαγμένο πάνω στο εξώφυλλο ενός εγκαταλελειμμένου βιβλίου του 1913.
«Σου γράφω αυτό με ένα στυλό Bic, το αγαπημένο μου. Αναρωτιέμαι αν εξακολουθούν να υπάρχουν. Εσύ, όποιος κι αν είσαι, μην αφήσεις να σε ξεγελάσουν οι πραγματείες για τα θαύματα του κόσμου. Το στυλό Bic είναι μία από τις μεγάλες εφευρέσεις της ανθρωπότητας», γράφει στην επιστολή της, που διαβάστηκε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης στο Ινστιτούτο. Δεν είναι όλα διεκδικητικά: η Κοϊξέτ βρίσκει επίσης την ευκαιρία να τα βάλει με τις αλυσίδες καφέ ειδικότητας. «Ελπίζω», εύχεται στον ανώνυμο αναγνώστη της, «να μην έχεις την ατυχία να τις γνωρίσεις».
Ίσως γι’ αυτό, ανάμεσα στην επιλογή τραγουδιών που η Κοϊξέτ στέλνει στο μέλλον, επέλεξε να ξεχωρίσει το «La lista de la compra». «Μου φαίνεται πως, σε 50 χρόνια, όλα όσα αναφέρει αυτό το τραγούδι -το τραπέζι της κουζίνας γεμάτο ψίχουλα, τα ανυπόφορα πιάτα-συνδυασμοί, ο ιδρώτας, το πλύσιμο, το τρίψιμο... μπορεί να είναι πια πράγματα του παρελθόντος».
Η Καταλανή σκηνοθέτρια, που θα λάβει το βραβείοAntonio de Sancha 2026 από την Ένωση Εκδοτών της Μαδρίτης («για την εξαιρετική της δουλειά στο να φέρνει τη λογοτεχνία πιο κοντά στο ευρύ κοινό και για την υπεράσπισή της των βιβλιοπωλείων ως χώρων πολιτιστικής αντίστασης»), έχει στραφεί στην προτελευταία δημιουργική της φάση στο σύμπαν των κινηματογραφικών διασκευών. Στο προαναφερθέν «Το βιβλιοπωλείο», σε μια μορφή μεταμυθοπλασίας, η πρωταγωνίστρια υπερασπίζεται τη νέα της επιχείρηση στην αγγλική ύπαιθρο ως άσκηση και όπλο απελευθέρωσης.
Η εκδήλωση συνεχίστηκε με μια συζήτηση ανάμεσα στην Κοϊξέτ και την πρώην πρόεδρο της Ένωσης Γυναικών Σκηνοθετριών και Οπτικοακουστικών Μέσων, την Κριστίνα Ανδρέου, όπου οι δύο τους αναφέρθηκαν στην πλούσια διαδρομή τους. Προηγήθηκε σύντομη ομιλία του διευθυντή του Cervantes, Λουίς Γκαρθία Μοντέρο: «Ο κινηματογράφος της έχει ταξιδέψει πολύ, αλλά είναι λάθος να συγχέουμε αυτή τη διεθνή πορεία με την απλή γεωγραφία, αφού έχει μετατρέψει την ελευθερία και το ταξίδι σε τρόπο να δουλεύει προς το βάθος των πραγμάτων».
Η ηθοποιός Ζιλιέτ Μπινός (δεξιά) παραλαμβάνει από τα χέρια της Κοϊξέτ (αριστερά) το Βραβείο Ντονόστια για την προσφορά της στον κινηματογράφο στην 70ή έκδοση του Φεστιβάλ Σαν ΣεμπαστιάνΗ ηθοποιός Ζιλιέτ Μπινός (δεξιά) παραλαμβάνει από τα χέρια της Κοϊξέτ (αριστερά) το Βραβείο Ντονόστια για την προσφορά της στον κινηματογράφο στην 70ή έκδοση του Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν
Η σκηνοθέτρια έχει προταθεί τέσσερις φορές για τον Χρυσό Αρκτό του Φεστιβάλ Βερολίνου· μία (για τον «Χάρτη των ήχων του Τόκιο») για τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών. Διαθέτει επίσης οκτώ βραβεία Γκόγια στην πορεία της, τόσο ως σκηνοθέτρια όσο και ως σεναριογράφος και ντοκιμαντερίστρια. Από το 2015 είναι Ιππότισσα των Τεχνών και των Γραμμάτων στη Γαλλία και έχει λάβει το Εθνικό Βραβείο Κινηματογράφου της Ισπανίας, καθώς και το Χρυσό Μετάλλιο Καλών Τεχνών το 2009.
Η Caja de las Letras του Ινστιτούτου φυλάσσει σχεδόν 1.800 αφιερώματα στο θησαυροφυλάκιο της κεντρικής του έδρας στη Μαδρίτη· μια παράδοση που ξεκίνησε το 2007 για κάθε είδους προσωπικότητες -φυσικά και νομικά πρόσωπα, ζώντα ή μη- του ισπανόφωνου πολιτισμού.