Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Σενεγάλη: Πώς μια χώρα μετατρέπεται σταδιακά σε κόμβο για όλη την Αφρική

euronews_icons_loading
Σενεγάλη: Πώς μια χώρα μετατρέπεται σταδιακά σε κόμβο για όλη την Αφρική
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος, η απλοποίηση των διαδικασιών και η μείωση του κόστους είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί η Σενεγάλη για να γίνει ένας πραγματικός κόμβος για την Αφρική.

Σε ποιο σημείο βρίσκεται αυτή η προσπάθεια; Το euronews ταξίδεψε στο Ντακάρ για να ερευνήσει το θέμα.

Η πρωτεύουσα της Σενεγάλης Ντακάρ δείχνει το νέο της πρόσωπο, με μια έκρηξη ανάπτυξης. Οι νέες υποδομές έχουν δώσει μια τονωτική ένεση και τους τελευταίους μήνες αρκετά έργα έχουν ολοκληρωθεί. Η Σενεγάλη είναι αποφασισμένη να παραμείνει σε ρυθμούς ανάπτυξης τουλάχιστον μέχρι το 2035.

Η φιλοδοξία είναι να μετατραπεί η Σενεγάλη σε έναν αφρικανικό κόμβο, κυρίως για την Δυτικοαφρικανική Οικονομική Κοινότητα και τους 300 εκατομμύρια κατοίκους της.
Για να συμβεί όμως αυτό χρειάζεται να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο το επιχειρηματικό κλίμα, οι διαδικασίες πρέπει να απλοποιηθούν και το κόστος από τους επενδυτές πρέπει να κατέβει.
Η Σενεγάλη πρέπει να γίνει πιο ανταγωνιστική.

Ένα τεράστιο εργοτάξιο βρίσκεται 30 χιλιόμετρα νότια του Ντακάρ. Αυτός θα είναι ο μελλοντικός αστικός πόλος ανάπτυξης του Ντιαμνίαντιο (Diamniadio). Είναι κλειδί για την στρατηγική ανάπτυξη της χώρας. Εκεί εκτιμάται ότι θα μπορέσουν να δημιουργήσει 30.000 με 40.000 θέσεις εργασίας. Σκοπός είναι σε αυτήν την έκταση των περίπου 7.500 στρεμμάτων να δημιουργηθεί μια μεγάλη βιομηχανική πλατφόρμα με υπηρεσίες, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, γραφεία και μια νέα πόλη.

«Σε τρία χρόνια θα υπάρχουν εδώ 3.000 σπίτια για 15.000 κατοίκους, μαζί με μαγαζιά και γραφεία», λέει η Ντελφίν Γκνανκατζά, διευθυντικό στέλεχος της όλης προσπάθειας.

Το Ντιαμνιάντιο έχει επίσης το ολοκαίνουργιο διεθνές συνεδριακό κέντρο του Ντακάρ, που κατασκευάστηκε σε λιγότερο από ένα χρόνο. Κοντά βρίσκεται και το νέο αεροδρόμιο, που αναμένεται να ολοκληρωθεί το επόμενο έτος. Θα συνδέεται με το σιδηρόδρομο ταχείας κυκλοφορίας του Ντακάρ καθώς και έναν αυτοκινητόδρομο.

Τα πρώτα 25 χιλιόμετρα αυτού έχουν ήδη δοθεί προς χρήση στο κοινό εδώ και δύο χρόνια. Αυτός είναι ο πρώτος δρόμος της Δυτικής Αφρικής που έχει διόδια και χτίστηκε σε χρόνο ρεκόρ, μόλις 44 μηνών, από έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστικούς ομίλους της Γαλλίας με μία σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Είναι ένα σύστημα που οι αρχές της Σενεγάλης θέλουν να ενθαρρύνουν και σε άλλα μεγάλα έργα.

Ο Ζεράρντ Σενάκ, διευθύνων σύμβουλος της Eiffage Senegal σχολιάζει: «Αν δεις τον χάρτη της Αφρικής θα διαπιστώσεις ότι είναι τέσσερις με πέντε ώρες πτήσης από την Ευρώπη, 4-5 ώρες από τις ΗΠΑ, 5 με 6 ώρες από τη Νότιο Αμερική και 6 με 7 ώρες από την Ασία. Οπότε είναι πράγματι ένας κόμβος. Σήμερα το Ντακάρ είναι ο κόμβος εισόδου στην Αφρική».

Η «Diamniadio Valley», όπως κάποιοι ήδη την αποκαλούν, έχει αρχίσει να προσελκύει τις μεγάλες πολυεθνικές. Οι πέντε μεγαλύτερες εταιρείες ηλεκτρονικών υπολογιστών του κόσμου έχουν ήδη παρουσία στο Μαρόκο. Τώρα, η δεύτερη βάση τους στην στην Αφρική θα είναι εδώ, στη Σενεγάλη.

«Γιατί (να επενδύσει κάποιος στη) Σενεγάλη; Για εμένα υπάρχουν τέσσερα πλεονεκτήματα. Η πολιτική σταθερότητα, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για τους επενδυτές, η πολύ καλά εκπαιδευμένοι μηχανικοί της Σενεγάλης, οι καλές υποδομές και τα δίκτυα επικοινωνιών και το κόστος παραγωγής, που είναι χαμηλότερο από τις περισσότερες άλλες χώρες», υποστηρίζει ο Μομαντού Ντογιέ, πρότζεκτ μάνατζερ στην ATOS Sénégal.

Η Σενεγάλη έχει επίσης καταβάλει προσπάθειες για την αναβάθμιση των εθνικών δικτύων και τη μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος μέσω της διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας.

Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έχουν δημιουργηθεί διαδικασίες εξπρές σύνδεσης, που έχουν μειώσει το χρόνο αναμονής στο μισό. Αυτά είναι ισχυρά κίνητρα, και το μήνυμα που εκπέμπει η Σενεγάλη επιτυγχάνει τον στόχο του και βρίσκει απήχηση.

Ο διευθύνων σύμβουλος της APIX Μουντάγκα Σι εξηγεί: «Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2015 είδαμε το υψηλότερο ποσοστό δημιουργίας νέων εταιρειών εδώ και 15 χρόνια. Οι ξένες επενδύσεις που έρχονται εδώ, επίσης αυξήθηκαν κατά οκτώ ποσοστιαίες μονάδες, από το 2013 έως το 2014».

Η Σενεγάλη εκπέμπει ένα ισχυρό μήνυμα στους επενδυτές. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι εάν ένας επενδυτής έχει μια εμπορική διαφορά στην επικράτεια, θα διακανονιστεί εντός 90 ημερών ή στα πρότυπα του ΟΟΣΑ.

Μια άλλη ένδειξη ότι οι μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος αποδίδουν καρπούς είναι ότι η Σενεγάλη έχει εισέλθει στην πρώτη πεντάδα των πιο αναμορφωμένων κρατών, σύμφωνα με το Doing Business.

«Έχουν ληφθεί δύο σημαντικά μέτρα. Τα τέλη χαρτοσήμου έχουν περικοπεί από 15% το 2012 σε 5% σήμερα. Το δεύτερο είναι ότι η αγορά ακινήτων έχει απλοποιηθεί. Και πάλι, χάρη σε μια νέα διαδικασία εξπρές, είναι δυνατόν να έχεις τα χαρτιά στο χέρι σε 72 ώρες», εξηγεί ο Αχμέντ Τιντιανέ Μπα, γενικός διευθυντής της
φορολογικής διοίκησης.

Κατά την παραμονή του euronews στο Ντακάρ, επισκεφθήκαμε μια Σχολή Επιχειρήσεων. Έχει γίνει από τις κορυφαίες στην χώρα, έχοντας εκπαιδεύσει 12.000 νέους από 30 χώρες τα τελευταία 20 χρόνια.

Οι φοιτητές εδώ δημιουργούν πιλοτικές επιχειρήσεις, και πολλοί έχουν επωφεληθεί από τις ευκαιρίες που τους παρέχει η Σενεγάλη. Μία από αυτές δημιούργησε μια επιχείρηση φρούτων και λαχανικών σε αγροτικές περιοχές.

Λέει συγκεκριμένα η Κχαντιντιάτου Ντιοπ: «Οι αγροτικές περιοχές της Σενεγάλης έχουν τεράστιες δυνατότητες. Οργανώσαμε τις γυναίκες σε ομάδες, βοηθώντας τες με τις διαδικασίες της συσκευασίας, των ετικετών, της μεταποίησης. Έχουν αναπτύξει τη μελισσοκομία και την πτηνοτροφία. Τις βοηθάμε να κάνουν εμπορικά τα προϊόντα τους και να τα διαφημίσουν στην ιστοσελίδα μας».

Η Σενεγάλη γνωρίζει ότι απομένουν πολλές προκλήσεις. Αλλά περισσότερο από ποτέ, η χώρα πιστεύει ότι έχει πλέον τις προϋποθέσεις αλλά και την πίστη εμπιστοσύνη ότι μπορεί να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις για να γίνει μια και καλή βασικός παράγοντας στην αφρικανική ήπειρο.

Οι (άγνωστες) αποικίες των Γερμανών στο Αζερμπαϊτζάν

euronews_icons_loading
Οι (άγνωστες) αποικίες των Γερμανών στο Αζερμπαϊτζάν
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

To Χέλεντορφ ήταν η πρώτη γερμανική αποικία στο Αζερμπαϊτζάν και η πρώτη Αζέρικη πόλη που δημιουργήθηκε από αλλοδαπούς, το μακρινό 1819. Αργότερα μετονομάστηκε σε Κχανλάρ, αλλά τώρα είναι γνωστό ως Γκόιγκολ και φέρει την ανεξίτηλη σφραγίδα 122 χρόνων γερμανικής πολιτιστικής επιρροής.

Οι Γερμανοί άποικοι έφτασαν για πρώτη φορά στο Αζερμπαϊτζάν το 1818. Διακόσιες οικογένειες ήρθαν στην υπάρχουσα πόλη του Ελισάβετπολ, που τώρα ονομάζεται Γκαντζά. Το Χέλεντορφ ιδρύθηκε ένα χρόνο αργότερα από περίπου 120 οικογένειες. Το 1918 πάνω από 6.000 Γερμανοί είχαν μεταφερθεί για διάφορους λόγους στην περιοχή του Καυκάσου, σε οκτώ συνολικά αποικίες που δημιουργήθηκαν εκεί.

«Οι Γερμανοί που έφτασαν εδώ στις αρχές του 19ου αιώνα ήρθαν από την Βυρτεμβέργη, εξαιτίας της φτώχειας στην χώρα τους και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης, του πολέμου και της έλλειψης θέσεων εργασίας. Την ίδια περίοδο η ρωσική κυβέρνηση ήθελε να αυξήσει τον αριθμό των χριστιανών στην περιοχή», εξηγεί η Σερζίν Χουμπάτοβα, επικεφαλής του Γραφείου Πολιτισμού και Τουρισμού της περιοχής.

Πλέον δεν υπάρχουν Γερμανοί στο Γκοϊγκολ. Ο τελευταίος ονομαζόταν Βίκτορ Κλάιν και έφυγε από την ζωή το 2007 σε ηλικία 72 ετών.

Ο φίλος του, Φικρέτ Ισμαίλοφ, μας ξενάγησε στο σπίτι του, το οποίο είχε χτιστεί από τον πατέρα του Βίκτορ. Στην κάμερα του euronews δόθηκε ειδική άδεια να περιηγηθεί στο τελευταίο αυτό γερμανικό σπίτι στην πόλη, το οποίο σύντομα θα μετατραπεί σε μουσείο.

Η είσοδος σε αυτό το σπίτι είναι ένα ταξίδι στον χρόνο. Ο Βίκτορ Κλάιν ήταν τεχνικός ραδιοφώνου. Πέρα από τα Γερμανικά, μπορούσε να μιλήσει Αζέρικα και Ρώσικα. Ο ίδιος είχε αφομοιώσει πολλές διαφορετικές κουλτούρες και ουσιαστικά αποτελούσε ένα αμάλγαμά τους.

«Εγώ και ο Βίκτορ συναντηθήκαμε για πρώτη φορά το 1951, σε μία κατασκήνωση. Από το 1951 μέχρι και τον θάνατό του ήμασταν φίλοι, επισκεπτόμασταν ο ένας τον άλλον, ήμασταν πολύ κοντά», θυμάται.

Το 1941, μετά την επίθεση των Ναζί κατά της Σοβιετικής Ένωσης, η Μόσχα εξέδωσε διάταγμα με το οποίο εξορίστηκαν οι Γερμανοί από τον Καύκασο. Όμως η οικογένεια του Βίκτορ παρέμεινε, αλλά ήταν μια εξαίρεση.

Σε μόλις μία εβδομάδα περίπου 200.000 Γερμανοί απελάθηκαν από τον Καύκασο προς την Κεντρική Ασία και την Σιβηρία. Πάνω από 22.000 έπρεπε να εγκαταλείψουν το Αζερμπαϊτζάν και να εξοριστούν. Ήταν ένα πλήγμα για μια κοινότητα που είχε διαδραματίσει τόσο σημαντικό ρόλο στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή της περιοχής.

Ο Φικρέτ εξηγεί: «Ο πατέρας του Βίκτορ ήταν ένας ανώτερος Πολωνός γιατρός, ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Εκείνη την εποχή υπήρξε μια απόφαση ότι τα μεικτά ζευγάρια δεν θα απελαθούν. Για αυτόν τον λόγο, τους άφησαν να μείνουν».

Ο Βίκτορ όπως και πολλοί άλλοι Γερμανοί της πόλης λάτρευαν να παράγουν σπιτικό κρασί. Αυτό το πάθος ήταν αρκετά διαδεδομένο στο Γκοϊγκολ. Ακόμα και σήμερα ένας επισκέπτης έχει την ευκαιρία να γευθεί τοπικά παραγόμενο κρασί.

Ο οίνος είναι μέρος της κληρονομιάς των Γερμανών Αποίκων. Το 1860 δημιούργησαν το πρώτο οινοποιείο του Αζερμπαϊτζάν, φυσικά στο Γκοϊγκολ. Η εταιρεία που δημιουργήθηκε από τα αδέρφια Φόρερ και Χούμελ παρήγαγε περίπου το 60% του οίνου της περιοχής ως το τέλος του 19ου αιώνα. Σήμερα παραμένει ένα από τα πιο παραγωγικά οινοποιεία της χώρας. Το εργοστάσιο συνέχισε να λειτουργεί κατά τη σοβιετική περίοδο, παρήγαγε κονιάκ και οινοπνευματώδη ποτά που πωλούνταν στη ρωσική αγορά και στην Ευρώπη.

Οι Γερμανοί άφησαν επίσης το στίγμα τους σε σχέση με την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία.

Η πρώτη Λουθηρανική εκκλησία του Αζερμπαϊτζάν χτίστηκε στο Γκοϊγκολ το 1857. Σήμερα είναι μουσείο. Περπατώντας γύρω από το κέντρο της πόλης, ο επισκέπτης συναντά πάνω από 300 γερμανικά σπίτια κατά μήκος των, κατά βάση πέντε, κύριων δρόμων. Όλοι αυτοί οι δρόμοι είναι ευθείες, σε αντίθεση με την παλιότερη αρχιτεκτονική που υπήρχε.

«Υπάρχουν πράγματα που μάθαμε από αυτούς και πράγματα που έμαθαν από εμάς. Το 1822 αυτό το είδος της κατασκευής ήταν κάτι εξαιρετικά μεγάλο,» λέει ο Φικρέτ, ο οποίος ήταν αρχιτέκτονας. «Εκείνη την εποχή οι δρόμοι στις πόλεις του Αζερμπαϊτζάν ήταν κυρτοί».

Οι Γερμανοί ήταν μια ενεργή και καλά ενσωματωμένη κοινότητα στο Αζερμπαϊτζάν. Η κληρονομιά τους έχει γίνει μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

Οι (άγνωστες) αποικίες των Γερμανών στο Αζερμπαϊτζάν