Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Το «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μίλερ «χορεύει» φλαμένκο

Access to the comments Σχόλια
Από Γιώργος Μητρόπουλος
Το «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μίλερ «χορεύει» φλαμένκο

Μετά την «Δεσποινίδα Τζούλια» του Στρίντμπεργκ, ο Σταύρος Λίτινας συνεχίζει να «διαβάζει», μέσα από το φλαμένκο, κλασικά θεατρικά κείμενα, δίνοντάς τους μια νέα πνοή και μορφή. Φέτος καταπιάνεται με το «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μίλερ, με αφορμή την επέτειο των 20 χρόνων, από το θάνατο του μεγάλου γερμανού συγγραφέα του εικοστού αιώνα.

Το διάσημο έργο που γράφτηκε το 1980, βασίζεται στις «Επικίνδυνες Σχέσεις» του Σοντερλό ντε Λακλό, μια σειρά δηλαδή προκλητικών, ερωτικών επιστολών που κυκλοφόρησαν το 1782. Η νεότερη εκδοχή του Μίλερ χρησιμοποιεί τις δύο κεντρικές μορφές του μυθιστορήματος για να αποτυπώσει την αιώνια πάλη των φύλων, που στα δύο πρόσωπα της Μαρκησίας ντε Μερτέιγ και του Υποκόμη ντε Βαλμόν, αποκτά λυσσαλέες διαστάσεις εξόντωσης.

Στο Κουαρτέτο, οι δύο χαρακτήρες υποδύονται τέσσερα πρόσωπα: τους εαυτούς τους και τα δύο αθώα θύματά τους, τα οποία σχεδιάζουν να διαφθείρουν για να διασκεδάσουν: τη Βολάνζ, παρθένα ανιψιά της Μερτέιγ και την Κυρία του Προέδρου ντε Τουρβέλ. Σε αυτό το απόλυτα σχεδιασμένο παιχνίδι ρόλων, υποταγής και ταπείνωσης, ο έρωτας χρησιμοποιείται και από τους δύο για να πετύχουν τους προσωπικούς τους στόχους. Έχει αφαιρεθεί από αυτόν οποιοδήποτε συναίσθημα για να γίνει το απόλυτο όπλο εξουσίας και κυριαρχίας επάνω στον άλλο. Τελικό αποτέλεσμα: η καταστροφή.

Σε αυτό το πρωτότυπο εγχείρημα, που συνδυάζει το γνωστό χορό με την κλασική μουσική, ο σκηνοθέτης και χορογράφος έχει στο πλευρό του, την ομάδα χορού φλαμένκο Arroyo Nuevo. Κάθε σκηνή συνοδεύεται από την ηχογραφημένη φωνή» της Άντζελας Μπρούσκου, η οποία ερμηνεύει αποσπάσματα του έργου, κατευθύνοντας τη χορογραφική δράση των δύο χαρακτήρων πάνω σε μια σκακιέρα. Δημιουργείται με αυτόν τον τρόπο μια ισχυρή δραματουργία που δεν αφήνει σε καμιά περίπτωση τον θεατή να χαθεί στις αδιάκοπες μεταμορφώσεις των ηρώων. Ο Σταύρος Λίτινας μας εξηγεί πώς προσέγγισε για το έργο:

«Η μεταγραφή του συγκεκριμένου έργου σε χορό απαιτεί εξαιρετικά λεπτούς χειρισμούς καθώς φέρει σε πολλαπλά επίπεδα στοιχεία της κοσμοαντίληψης του συγγραφέα, η φιλοσοφική ματιά του οποίου είναι αδύνατον να αφαιρεθεί δίχως να επιφέρει μια απλουστευμένη αφήγηση. Επιλέγω έτσι μια αποσπασματική ανάγνωση φράσεων που ξεπηδούν σαν σκέψεις σε όλη τη διάρκεια της παράστασης δημιουργώντας τομές στον δραματικό ειρμό και σχολιάζοντας έμμεσα τη δράση. Ψάχνω σωματικά, καθώς το σώμα δεν ψεύδεται, το ψεύδος και την υποκρισία ως μέσο σαγήνης και ερωτικού καταναγκασμού σε έναν μη ρεαλιστικό αργό κινησιολογικό κώδικα. Αναζητώ τη διάβρωση της ειρωνείας που αναπτύσσεται στην καθεαυτή δράση σε ρωγμές ακινησίας στις οποίες, η ειρωνεία, όχι μόνο δεν εξασθενεί, καθώς δεν εκτείνονται χρονικά, αλλά αντίθετα αποσυμπυκνώνεται ακαριαία. Χρησιμοποιώ το χορό flamenco, που είναι το εκφραστικό μου εργαλείο, σε μια πιο εμπλουτισμένη μορφή προκειμένου να υπηρετήσει σκηνικά το έργο.

Αφαιρώ εξ ολοκλήρου τη μουσική flamenco, όχι γιατί δεν πιστεύω στη δύναμή της, αλλά επειδή θεωρώ πιο κατάλληλη την κλασική προκειμένου να αποδοθούν οι λεπτές αποχρώσεις των σκηνών. Εξάλλου η πολυπλοκότητα της σύνθεσης ενός κλασικού κομματιού με οδηγεί ασυναίσθητα στην πολυδιάστατη και “εξευγενισμένη” ιδιοσυγκρασία των προσώπων. Τοποθετώ τα τεκταινόμενα σε διπλό χρόνο, από το μπούνκερ πίσω στο σαλόνι, στο πλαίσιο ενός παιχνιδιού μεταμφιέσεων που έχουν στήσει οι δυο βασικοί χαρακτήρες, μέσα στο οποίο αφηγούνται και εκτελούν τα προμελετημένα, με ευφυΐα, σχέδια εξόντωσης των υποχείριών τους. Διαμορφώνω το σκηνικό χώρο σε μια σκακιέρα ανθρώπινης κλίμακας, τόπο θανάτου, με πιόνια εραστών-ερωμένων και τοποθετώ τους θεατές στη νοητή 1η & 8η γραμμή σε μια συμβολική εμπλοκή. Τη σκηνική εγκατάσταση συμπληρώνει το μπουντουάρ-θυσιαστήριο της Μαρκησίας, που περιβάλλεται από καθρέφτες, οι πολλαπλές αντανακλάσεις των οποίων γεννούν μιαν απατηλή αίσθηση λύτρωσης ακόμη και την τελευταία στιγμή.»

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μαρκησία ντε Μερτέιγ: Εύα Παρασκευοπούλου
Υποκόμης ντε Βαλμόν: Σταύρος Λίτινας
Πιάνο: Αλίνα Αναστασιάδη
Αφήγηση: Άντζελα Μπρούσκου

Τη μουσική επιμέλεια, τα σκηνικά, τους φωτισμούς και τα κοστούμια της παράστασης υπογράφει ο Σταύρος Λίτινας.

A R R O Y O N U E V O

Μ. Αλεξάνδρου 128, Κεραμεικός, Τηλέφωνο κρατήσεων : 210 34 69 575
Μέρες και ώρες παραστάσεων : Σάββατο 21:00, Κυριακή 20:00
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος : 12 ευρώ, Φοιτητικό & ανέργων : 10 ευρώ
Διάρκεια : 70 λεπτά

Ακολουθήστε το euronews στα Ελληνικά στο Facebook και στο Twitter