Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Μια άλλη εκδοχή του Φάουστ με πρωταγωνιστή τον... Στίβεν Χόκινγκ

euronews_icons_loading
Μια άλλη εκδοχή του Φάουστ με πρωταγωνιστή τον... Στίβεν Χόκινγκ
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο Εκτόρ Μπερλιόζ ήταν τόσο γοητευμένος από τον Φάουστ του Γκέτε, που συνέθεσε την δική του μουσική εκδοχή. Η «Kαταδίκη του Φάουστ» επιστρέφει στην Όπερα του Παρισιού με τον μεγάλο τενόρο Γιόνας Κάουφμαν στον ρόλο του Φάουστ και ξεχωριστό μπασοβαρύτονο Μπριν Τέρφελ στον ρόλο του Μεφιστοφελή.

Ο αρχαίος μύθος του Φάουστ, ενός επιστήμονα που υποκύπτει στον πειρασμό του διαβόλου, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς συνθέτες της Ρομαντικής Περιόδου.

Ο Γιόνας Κάουφμαν σχολιάζει: «Το βρίσκω συναρπαστικό. Το θεμελιώδες ερώτημα που πρέπει να θέσουμε στους εαυτούς μας είναι: Μιλάμε για ένα άτομο που ονομάζεται Φάουστ ή μιλάμε για την ανθρώπινη ύπαρξη αυτή καθαυτή και τον αιώνιο πειρασμό του κακού;».

Σε αυτήν την παραγωγή, ο διευθυντής σκηνής Αλβις Χερμανις επέλεξε τον φυσικό Στίβεν Χόκινγκ ως τον Φάουστ του 21ου αιώνα, εξαιτίας της επιθυμίας του να αποικίσει άλλους πλανήτες. «Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο διευθυντής έχει αυτήν την εικόνα της μεταφοράς του Φάουστ στον Άρη με εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Συνεπώς, αυτή είναι η καταδίκη του», εξηγεί ο Μπριν Τέρφελ.

Ο Μπερλιόζ είχε εμμονή με τον Φάουστ του Γκαίτε από τότε που διάβασε για πρώτη φορά το βιβλίο και σε μια έκρηξη ενθουσιασμού συνέθεσε οκτώ σκηνές που αργότερα μετατράπηκαν σε αυτό το αριστούργημα. Ο Κάουφμαν αναφέρει: «Ο Μπερλιόζ δεν σκόπευε ποτέ να γράψει όπερα, ούτε καν ένα ολόκληρο μουσικό κομμάτι, μόλις μερικές γραμμές. Είναι πραγματικά ένα μη τυπικό κομμάτι αναφορικά με την σκηνή, αλλά την ίδια στιγμή υπάρχει μια απίστευτη ένταση σε αυτή τη μουσική».

Ο Μπριν Τέρφελ προσθέτει: «Είναι σαν ένα κομμάτι ενός παζλ. Ήταν κάποιος που σίγουρα πειραματιζόταν με την ορχήστρα».

Ο Κάουφμαν αναφέρει: «Ο Μπερλιόζ δεν είχε μια εύκολη ζωή. Δεν ήταν και τόσο επιτυχημένος, αν και είχε απίστευτο ταλέντο, όπως γνωρίζουμε σήμερα. Δεν έπαιζε πιάνο, είχε μόνο ένα μηχάνημα εγγραφής και μια κιθάρα, που δεν είναι και οι ιδανικές συνθήκες για έναν συνθέτη. Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, είναι εκπληκτικό πόσα πολλά σύγχρονα στοιχεία ενσωμάτωσε στη μουσική του».

Ενώ ο Φαουστ του Γκέτε σώζεται, ο Μπερλιόζ επέλεξε άλλη μοίρα για τον δικό του ήρωα. Ο Γιόνας Κάουφμαν καταλήγει: «Νομίζω ότι ο Μεφιστοφελής πρέπει οπωσδήποτε να έχει το πάνω χέρι και μου αρέσει το τέλος που επιλέγει ο Μπερλιόζ, με την καταδίκη του. Ήταν αρκετά υπερβολικός με το τέλος, το οποίο εφηύρε ολοκληρωτικά ο ίδιος. Στη φαντασία του Μπερλιόζ, ο Φάουστ φεύγει μακριά, μαζί με τον Μεφιστοφελή στην άβυσσο, στην κόλαση, και εκεί είναι που τους υποδέχονται με σατανικά άσματα…».

Η Συλβί Γκιλέμ μιλά στο euronews λίγο πριν την τελευταία της αυλαία

euronews_icons_loading
Η Συλβί Γκιλέμ μιλά στο euronews λίγο πριν την τελευταία της αυλαία
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Την έχουν χαρακτηρίσει ως την απόλυτη μπαλαρίνα.

Θέλω να σταματήσω όσο έχω την ευτυχία να κάνω ό,τι κάνω περήφανα και με πάθος

Σε λίγες ημέρες η Συλβί Γκιλέμ θα κρεμάσει τις… πουέντ της.

«Θέλω να σταματήσω όσο έχω την ευτυχία να κάνω ό,τι κάνω περήφανα και με πάθος», λέει η ίδια στο euronews.

Η σκηνή του Festspielhaus στο Ζανκτ Πέλτεν της Αυστρίας φιλοξένησε την τελευταία ερμηνεία της σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Το Life In Progress, με το οποίο η κορυφαία χορεύτρια είχε τιμήσει το περασμένο καλοκαίρι το Φεστιβάλ Αθηνών, είναι η τελευταία της παράσταση.

Έπειτα από πέντε εμφανίσεις στο Τόκυο, το «αστέρι του Νουρέγιεφ» θα αποσυρθεί, κλείνοντας μια υπέροχη καριέρα με έναν εξίσου υπέροχο τρόπο.

Τη συναντήσαμε στο Ζανκτ Πέλτεν και συζητήσαμε για το παρόν και το μέλλον της, την αφοσίωσή της στην οικολογία, αλλά και για τη χορογραφική μεγαλοφυΐα του Ακράμ Καν.

«Νομίζω πως το κομμάτι του Καν έχει να κάνει με την έλλειψη κατανόησης, την αποτυχία, την ανικανότητα να ακούσουμε και να κοιτάξουμε τον κόσμο. Πρόκειται για ένα είδος σιωπηρού διαλόγου με ένα δέντρο επί σκηνής. Για την επιδίωξη της ένωσης, την αναζήτηση της κατανόησης και της αλληλοσωτηρίας. Τουλάχιστον, αυτό είναι που λέω στον εαυτό μου στο μυαλό μου, στο σώμα μου, καθώς ακολουθώ η μουσική. Αυτό είναι που αισθάνομαι», επεσήμανε η Γκιλέμ.

Τη ρωτήσαμε αν οι τελευταίες της εμφανίσεις συνοδεύονται κι από ένα συναίσθημα χαλαρότητας επί σκηνής.

Η απάντησή της υπήρξε αφοπλιστική μεν, ενδεικτική δε του μεγαλείου της: «Θα μπορούσα να πω στον εαυτό μου: είναι οι τελευταίες παραστάσεις, ηρέμησε. Ακόμη κι αν δεν είναι τέλειες, δεν χρειάζεται να δω το βίντεο για να διορθώσω λάθη, εν όψει της επόμενης παράστασης. Θα μπορούσα να το κάνω αυτό, αλλά δεν το κάνω. Αν και κάθε παράσταση είναι μοναδική. Ίσως να παραπατήσω λίγο ή να κάνω κάποια μικρολαθάκια. Τα δέχομαι καλύτερα τώρα, γιατί είναι μικρές ατέλειες που συμβάλουν στο τελικό συναίσθημα. Κι αυτό είναι κάτι που έμαθα να αποδέχομαι».

Μετά το χορό, το δεύτερο πάθος της Συλβί Γκιλέμ είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Μας εξηγεί: «Δεν πάω στο σούπερ μάρκετ, γιατί αυτό είναι που καταστρέφει τον πλανήτη μας, που καταστρέφει εμάς και φέρνει μεγάλα βάσανα. Σκότωσε δεξιότητες, σκότωσε θέσεις εργασίας και προκάλεσε τόσο πόνο στα ζώα. Όταν τα έμαθα όλα αυτά, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. Δεν επιθυμώ να αποτελέσω κομμάτι αυτής της καταστροφής».

Ανέκαθεν η Συλβί επιθυμούσε να αγγίζει τους ανθρώπους με το χορό της. Όπως λέει, αυτή είναι και η κατεύθυνση, στην οποία θα κινηθεί από εδώ και πέρα: «Φυσικά και έχω ιδέες για το μέλλον, γιατί η ζωή μου προχωρά, ακόμη κι αν ένα σπουδαίο κομμάτι της βαίνει προς το τέλος του. Εξακολουθώ να υπάρχω ως άτομο, με τις δικές μου ιδέες και επιθυμίες, τα δικά μου ενδιαφέροντα στα οποία θέλω να επιστρέψω. Δεν θέλω όμως να σχεδιάσω οτιδήποτε. Αυτό θα ήταν υπεκφυγή για μια σημαντική στιγμή της ζωής μου, την οποία οφείλω να βιώσω. Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να σταματήσω και να αντιληφθώ ποια πραγματικά είμαι και τι θέλω να είμαι χωρίς το χορό».

Η Συλβί Γκιλέμ μιλά στο euronews λίγο πριν την τελευταία της αυλαία