Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Τσερνόμπιλ: Αλήθειες και ψέματα 30 χρόνια μετά τον πυρηνικό όλεθρο

Τσερνόμπιλ: Αλήθειες και ψέματα 30 χρόνια μετά τον πυρηνικό όλεθρο
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Σάββατο 26 Απριλίου του 1986. Μια έκρηξη καταστρέφει έναν από τους αντιδραστήρες του πυρηνικού εργοστασίου Τσερνόμπιλ. Τριάντα χρόνια μετά το χειρότερο πυρηνικό δυστύχημα στην παγκόσμια ιστορία όλα τα ευρωπαϊκά δίκτυα κάνουν ένα flashback σε αυτό που καταγράφηκε ως η «μαύρη μέρα» της πυρηνικής ασφάλειας.

Με αγρυπνίες, καταθέσεις στεφάνων και κρατώντας αναμμένα κεριά οι Ουκρανοί θυμήθηκαν τα θύματα του πυρηνικού ολέθρου. Πυρηνική τέφρα κάλυψε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Επισήμως 61 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, εκτιμάται όμως ότι τελικά έως και 200.000 σύμφωνα με την ‘‘Greenpeace’‘:http://www.greenpeace.org/greece/el/blog/Greenblogging/eikosipente-chernobyl/blog/56278/ ήταν τα θύματα ενώ το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης μολύνθηκε.

Η ελβετική τηλεόραση στο αφιέρωμά της για τα 30 χρόνια από το Τσερνόμπιλ ξεδιπλώνει το δράμα στιγμή προς στιγμή. «Ο διευθυντής του κέντρου του Τσερνόμπιλ τηλεφώνησε αμέσως στη Μόσχα, οι οδηγίες όμως ήταν σαφείς, το ατύχημα ήταν κρατικό μυστικό», αποκαλύπτει το αφιέρωμα της RTS.

Κλήθηκαν αμέσως εθελοντές για να λύσουν το πρόβλημα και οι λεγόμενοι «καθαριστές». Την ίδια ώρα στην πλησιέστερη πόλη Πριπιάτ όλα κυλούσαν ήρεμα. Κανείς δεν γνώριζε τι θα ακολουθούσε. Την επόμενη μέρα όμως 45.000 άνθρωποι υποχρεώνονταν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και δεν επέστρεψαν ποτέ. Το μυστικό παραμένει έως ότου οι άνεμοι στέλνουν το ραδιενεργό νέφος στην δυτική Ευρώπη. Στις 28 Απριλίου το Κρεμλίνο αποφασίζει να επιβεβαιώσει την είδηση.

Στην Ευρώπη, δεν υπήρχε μια ενιαία αντίδραση. Την ώρα που η Γερμανία προχωρούσε σε ελέγχους σε τρόφιμα και υδάτινους πόρους, οι γαλλικές αρχές επέμεναν ότι δεν υπήρχε πρόβλημα, κάνοντας λόγο για καταστροφολογία. Λίγες μέρες αργότερα αποδεικνύονταν με τον χειρότερο τρόπο ότι οι αρχές προσπαθούσαν μόνο να αποφύγουν τον πανικό.

Τριάντα χρόνια μετά το έργο για την κατασκευή ενός νέου θόλου που θα καλύψει μόνιμα τον αντιδραστήρα Νο 4 δεν έχει ολοκληρωθεί. 2.500 άνθρωποι εργάζονται σε αυτό το έργο το κόστος του οποίου ανέρχεται στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ.