Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

«Babai»: Μια ταινία για την παιδική αθωότητα και την εμπιστοσύνη

Access to the comments Σχόλια
Από Γιώργος Μητρόπουλος
«Babai»: Μια ταινία για την παιδική αθωότητα και την εμπιστοσύνη

Ύστερα από την πανελλήνια πρεμιέρα του στην ενότητα «Ματιές στα Βαλκάνια» του περσινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κι έχοντας κερδίσει το βραβείο κοινού στην αθηναϊκή του πρεμιέρα στο πλαίσιο του 28ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το «Babai (O Μπαμπάς μου)» προβάλλεται για τρεις μόνο ημέρες, στις 28, 29 και 30 Νοεμβρίου στον ιστορικό κινηματογράφο «Άστορ» (Σταδίου 28, Στοά Κοραή).

Το φιλμ αποτελεί το κινηματογραφικό ντεμπούτο του ταλαντούχου Κοσοβάρου σκηνοθέτη Βίσαρ Μορίνα. Είναι μια ταινία επίκαιρη και ευαίσθητη για την παιδική αθωότητα, την επιμονή και την εμπιστοσύνη. Τοποθετημένη στο Κόσοβο και τη Γερμανία στα μέσα της δεκαετίας του ’90, αφηγείται μια ιστορία σκληρής ενηλικίωσης, ενώ ταυτόχρονα μιλά για θέματα όπως η πατρότητα, το μεταναστευτικό και η κοινωνική ένταξη.

Βραβευμένο με την «Κρυστάλλινη Σφαίρα» καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι 2015 και με σημαντικές διακρίσεις στο 33o Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Μονάχου, το «O Μπαμπάς μου» έχει διαγράψει μια εξαιρετική καριέρα σε διεθνή Φεστιβάλ (περισσότερα από 15 διεθνή βραβεία) και ήταν η επίσημη πρόταση του Κοσόβου για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας 2015.

Αμέσως μετά τις προβολές στο «Άστορ», το φιλμ θα είναι διαθέσιμο για online streaming σε συνεργασία με την διαδικτυακή πλατφόρμα MUBI (https://mubi.com), γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά με κινηματογραφική διανομή στην Ελλάδα. Οι θεατές που θα παρακολουθήσουν την ταινία στο «Άστορ» θα έχουν την μοναδική ευκαιρία να αποκτήσουν δωρεάν συνδρομή δύο μηνών στο MUBI για να απολαύσουν αγαπημένες ταινίες και να ανακαλύψουν σπάνια κινηματογραφικά διαμάντια.

Μιλήσαμε για με τον Κοσοβάρο σκηνοθέτη Βίσαρ Μορίνα για την ταινία του, για τους κεντρικούς χαρακτήρες και τα ζητήματα που θίγει το φιλμ του.

-Ποια ήταν η πηγή έμπνευσής σας γι’ αυτή την πρώτη σας ταινία μεγάλου μήκους;

Νομίζω ότι όλα ξεκινούν από την παιδική μου ηλικία. Από τις εμπειρίες μου από το Κόσοβο, αλλά και την αρχική περίοδο προσαρμογής μου στην γερμανική πραγματικότητα. Αυτό που θεωρώ βασική μου επιρροή είναι οι ιταλικές ταινίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά και ο Μπέρτολντ Μπρεχτ έχει παίξει ρόλο. Το τέλος στο «Babai» δεν θα ήταν το ίδιο, αν δεν υπήρχε η επιρροή του Γερμανού συγγραφέα.

-Πώς θα περιγράφατε τον νεαρό πρωταγωνιστή σας, τον μικρό Νόρι;

Δεν μπορώ να φανταστώ τον Νόρι χωρίς τον πατέρα του ή την πατρική φιγούρα να τον συνοδεύει. Στο «Babai» προσεγγίζω την πατρική φιγούρα ως ένα σύστημα αξιών, ως κάτι που σε βάζει στη ζωή, που εισάγει κάποιον άλλο άνθρωπο στον κόσμο. Όταν είσαι παιδί, δεν αμφισβητείς τον πατέρα σου, γιατί τον εμπιστεύεσαι απόλυτα. Αν αρχίζεις να χάνεις την εμπιστοσύνη σου σ’ αυτόν, όπως το παθαίνει ο Νόρι, τότε όλη αυτή η έννοια της ζωής και του κόσμου που έμαθες μέσα από τον πατέρα σου, αρχίζει να αλλάζει, να μετατοπίζεται. Δεν θεωρείς τίποτε δεδομένο πλέον. Για τον Νόρι, ο οποίος αντιλαμβάνεται τον πατέρα του ως κομμάτι του εαυτού του, ως μέρος της ταυτότητάς του, δεν υπάρχει κανένας επαρκής λόγος να προκαλέσει τον χωρισμό πατέρα και γιου. Για μένα, ο Νόρι προσπαθεί λιγότερο να κρατήσει κοντά τον πατέρα του. Αυτό που θέλει είναι να κρατηθεί ο ίδιος στη ζωή.

-Ήταν εύκολο να βρείτε το αγόρι που υποδύθηκε τον δεκάχρονο Νόρι;

Ήταν σαφές για μένα ότι ο μικρός θα έδινε τον τόνο στην ταινία που ήθελα να κάνω. Κάναμε οντισιόν για πέντε μήνες. Στην αρχή ψάξαμε στους δρόμους, μετά κάναμε μια διαφήμιση στην τηλεόραση, ζητώντας από γονείς να στείλουν ένα βίντεο με τα παιδιά τους. Στο τέλος ψάξαμε στα σχολεία, κάνοντας συνεντεύξεις από δεκάδες παιδιά. Εκεί βρήκαμε τον Βαλ. Με άξονα τον Βαλ αρχίσαμε να στήνουμε όλα τα υπόλοιπα πράγματα. Από τον Βαλ βρήκαμε στη συνέχεια τον πατέρα, γιατί θέλαμε να ταιριάζει απόλυτα μαζί του.

-Πώς θα περιγράφατε την ταινία σας;

Ξέρετε δεν μου είναι καθόλου εύκολο να περιγράψω την ταινία μου. Τα συναισθήματά μου είναι συγκεχυμένα. Ο στόχος μου ήταν να φτιάξω ένα φιλμ που να μιλάει για την εμπιστοσύνη και την παιδική αθωότητα.

-Το «Babai» είχε λαμπρή υποδοχή στα φεστιβάλ κινηματογράφου του Μονάχου και του Κάρλοβι Βάρι. Έχει ταξιδέψει πολύ;

Έχει πάει σε δεκάδες φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Αν δεν κάνω λάθος, έχουμε ξεπεράσει τα 80. Ανάμεσά τους μπορώ να ξεχωρίσω τις διοργανώσεις της Αδελαϊδας, της Θεσσαλονίκης, του Μπουσάν, του Καΐρου, του Μαρακές, του Γκέτεμποργκ, του Λονδίνου και στην Μπερλινάλε.

-Ποια είναι η γνώμη σας για την τεράστια προσφυγική κρίση που αντιμετωπίζει η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια;

Το έχω ξαναπεί. Δεν μου αρέσει καθόλου ο όρος κρίση. Αντιμετωπίζω κρίση στη σχέση μου ή είμαι σε κρίση, όταν δεν μπορώ να αντεπεξέλθω οικονομικά. Αλλά όταν εκατομμύρια άνθρωποι σαν εμένα και εσάς εγκαταλείπουν ό,τι έχουν πίσω τους και ξεκινούν ένα ταξίδι στο οποίο δεν έχουν και πολλές πιθανότητες να επιβιώσουν, τότε αυτό είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο, κάτι που η λέξη κρίση δεν μπορεί να περιγράψει. Δεν ξέρω τι σημαίνει όλο αυτό για την ανθρωπότητα και πού πηγαίνει η όλη κατάσταση, αλλά εμένα με φοβίζει.

-Συμφωνείτε με τον τρόπο που η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες, αλλά και τους οικονομικούς μετανάστες; Πώς βλέπετε αυτή την πολιτική των κλειστών συνόρων και των μεγάλων φρακτών που εφαρμόζουν αρκετές χώρες γύρω μας αυτή την εποχή;

Κανείς δεν εγκαταλείπει το σπίτι του από χαρά. Κανένας φράκτης δεν πρόκειται να συγκρατήσει αυτόν τον κόσμο που κινδυνεύει. Καμιά κοινωνία δεν πρόκειται να επιβιώσει μακροπρόθεσμα, όταν δέχεται τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων, εξαιτίας των κλειστών της συνόρων ή των φρακτών που χτίζει.

-Το Κόσοβο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω αυτής της μεγάλης ανθρωπιστικής κρίσης;

Έχουμε πολλά προβλήματα στο Κόσοβο, όπως όλες οι χώρες που έχουν βγει σχετικά πρόσφατα από έναν πόλεμο. Αλλά να είστε σίγουρος ότι η αστυνομία της χώρας δεν πρόκειται ούτε να σας χτυπήσει ούτε και να σας σκοτώσει, αν δεν υπάρχει λόγος. Τα πράγματα είναι πλέον διαφορετικά, από ό,τι ήταν στη δεκαετία του ’90.


Babai trailer – Greek subs from heretic on Vimeo.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ BABAI

Βρισκόμαστε στο Κόσοβο της δεκαετίας του ’90 υπό το καθεστώς του Μιλόσεβιτς, πριν το ξέσπασμα του πολέμου. Ο δεκάχρονος Νόρι και ο πατέρας του Γκεζίμ ζουν πουλώντας τσιγάρα στους δρόμους για να επιβιώσουν. Ο Γκεζίμ δεν θέλει ούτε ν’ ακούσει για τη μητέρα του Νόρι. Αυτό που κάνει καλύτερα απ’ όλα είναι να ξεφεύγει από το παρελθόν του κι έτσι και τώρα θέλει να φύγει από το Κόσοβο χωρίς τον Νόρι.

Το αγόρι κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να τον εμποδίσει, με αποτέλεσμα να συμβεί ένα ατύχημα. Όταν ο Νόρι βγαίνει από το νοσοκομείο, ο πατέρας του έχει ήδη φύγει με προορισμό τη Γερμανία για ένα καλύτερο μέλλον. Θυμωμένος αλλά αποφασισμένος, ο Νόρι ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι για να τον βρει.

ΒΙΣΑΡ ΜΟΡΙΝΑ

Γεννημένος στο Κόσοβο το 1979, ο Βίσαρ Μορίνα μετανάστευσε στη Γερμανία με τους γονείς του σε ηλικία 15 ετών. Ξεκίνησε να δουλεύει το σενάριο του BABAI/O Μπαμπάς μου το 2007 με την ιστορία να επικεντρώνεται στην σχέση ανάμεσα στον πατέρα και τον γιο, ειπωμένη από την πλευρά του μικρού αγοριού. «Στο τέλος το σενάριο αφορούσε περισσότερο την εμπιστοσύνη. Η σύγκρουση του δεκάχρονου Νόρι με τον πατέρα του αφορά τον καθένα μας». Το BABAI/O Μπαμπάς μου είναι η ακριβότερη παραγωγή που έχει γίνει ποτέ στο Κόσοβο και κόστισε 1,7 εκατομμύρια ευρώ.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

BABAI/O ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ
Γερμανία/Κόσοβο | 2015 | 104’
Σκηνοθεσία: Visar Morina
Σενάριο: Visar Morina
Διεύθυνση φωτογραφίας: Matteo Cocco
Μοντάζ: Stefan Stabenow
Ήχος: Igor Popovski
Μουσική: Benedikt Schiefer
Κοστούμια: Genoveva Kylburg
Με τους: Val Maloku (Nori)
Astrit Kabashi (Gezim)
Adriana Matoshi (Valentina)
Enver Petrovci (Adem)
Xhevdet Jashari (Bedri)



Ακολουθήστε το euronews στα Ελληνικά στο Facebook και στο Twitter