Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Η Λιλιάνα Σέγκρε, επιζήσασα του Ολοκαυτώματος στο Euronews

euronews_icons_loading
Η Λιλιάνα Σέγκρε, επιζήσασα του Ολοκαυτώματος στο Euronews
Πνευματικά Δικαιώματα  euronews
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η Ιταλίδα επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, Λιλιάνα Σέγκρε, στα 89 της, ζει υπό αστυνομική προστασία από πέρσι τον Νοέμβριο, επειδή απειλούν να την σκοτώσουν. Είναι ένα γεγονός που δείχνει την άνοδο του εξτρεμισμού στην Ιταλία και προκαλεί μεγάλη ανησυχία στη χώρα.

Η Σέγκρε οδηγήθηκε στο Άουσβιτς το 1944, σε ηλικία 13 ετών. Ήταν ένα από 776 παιδιά από την Ιταλία που στάλθηκαν στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μόνο 25 επιβίωσαν. Για 45 χρόνια δεν μπορούσε να μιλήσει για το τι έζησε. Άρχισε να μιλά, όταν έγινε 60. Πήγαινε σε σχολεία, συναντούσε μαθητές και μίλαγε για τις φρικαλεότητες που συνέβησαν εκεί. Έγινε δια βίου γερουσιαστής στην Ιταλία το 2018.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

75 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ευρώπης από τον φασισμό, πώς αισθάνεστε να επιστρέφετε και να μιλάτε για το Άουσβιτς;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Δεν είναι ακριβώς έτσι, υπό την έννοια, ότι όταν επιστρέψαμε από το Άουσβιτς, όλοι όσοι επιβίωσαν δεν μπορούσαν να μιλήσουν για ό,τι έζησαν για πολύ καιρό. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο εκείνη την εποχή να βρούμε τα σωστά λόγια και να πούμε τι είδαμε και τι βιώσαμε. Ήταν σχεδόν αδύνατο αυτοί που δεν είδαν τι συνέβαινε να κατανοήσουν τι υποφέραμε, όταν επιστρέψαμε στη φυσιολογική ζωή, μετά από εκείνα τα τρομερά χρόνια στο στρατόπεδο.

Φυσικά και υπήρχαν μεγάλες διαφορές ακόμη και ανάμεσά μας στο στρατόπεδο. Υπήρχαν διανοούμενοι, που ήταν πολύ ευαίσθητοι και πολύ μορφωμένοι. Μπορούσαν να μιλήσουν και να γράψουν γι' αυτή την εμπειρία. Ο συγγραφέας Πρίμο Λέβι έγραψε για το Άουσβιτς. Περιέγραψε πράγματα, που ήταν αδιανόητο να ειπωθούν. Εγώ ήμουν τότε ένα χαζό νεαρό κορίτσι. Έκλεισα τα 15 μου, όταν επέστρεψα. Ήμουν τόσο διαφορετική από τους γύρω μου και τα ελάχιστα μέλη της οικογένειάς μου, που είχαν επιβιώσει. Επέλεξα τη σιωπή. Μια βαριά σιωπή. Αλλά ήταν καλύτερα να μην μιλάς, από το να μιλάς και να μην σε καταλαβαίνει κανείς.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Κάποια στιγμή, αποφασίσατε να σπάσετε τη σιωπή σας. Τι συνέβη;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Δεν ήταν εύκολο να το κάνω, χωρίς φωνές, χωρίς κλάματα, χωρίς κάποιος να με διακόπτει. Πρέπει να δουλέψεις πολύ με τον εαυτό σου. Μου πήρε πολλά χρόνια. Μετά κάτι συνέβη μέσα μου. Φαντάζομαι ότι ήταν απλά η χαρά της ζωής. Έγινα γιαγιά. Κατάφερα τελικά να μιλήσω για τους εφιάλτες μου. Ήταν ένας μακρύς και δύσκολος δρόμος, αλλά σήμερα είμαι πολύ περήφανη. Ήταν σαν να ξερνούσα. Είναι αναμφίβολα μια δυσάρεστη εικόνα, αλλά με αυτόν τον τρόπο φαίνεται ανάγλυφα τι αισθανόμουν. Είναι όταν κάποιος έχει κάτι στο στομάχι του που τον ενοχλεί και δεν μπορεί να απαλλαγεί. Και μετά ξαφνικά...

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Οι λέξεις είναι ένα είδος θεραπείας.

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Οι λέξεις μπορούν να σε πληγώσουν σαν τις πέτρες. Μπορεί να είναι δύσκολο να τις βρεις, δύσκολο να τις καταλάβεις. Προσωπικά με βοήθησαν πολύ και συνεχίζουν να με βοηθούν.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Ξεφύγατε ποτέ από το Άουσβιτς;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Όχι, γιατί κάθε πρωί όταν κάνω μπάνιο, βλέπω το τατουάζ στο χέρι μου. Είναι κομμάτι μου. Δεν μπορώ να το ξεχάσω, όπως δεν μπορώ να ξεχάσω τη μύτη μου. Υπάρχει αυτός ο αριθμός που με έναν τρόπο με αντιπροσωπεύει. Είμαι εγώ. Αυτή η ανάμνηση δεν έχει φύγει ποτέ.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Τι είπατε γι' αυτό τον αριθμό στα παιδιά και τα εγγόνια σας;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Ποτέ δεν το συζήτησα με τα παιδιά μου με τον τρόπο που το κάνω μαζί σας. Τα παιδιά μου παρατήρησαν ότι οι άλλες μητέρες δεν είχαν το τατουάζ. Τη δεκαετία του '60, δεν υπήρχε τέτοια μόδα. Παρόλα αυτά, όταν ήταν μικρά, με ρωτούσαν, μου ζητούσαν εξηγήσεις. Συνήθιζα να τους λέω ότι όταν μεγαλώσουν, θα τους πω. Ποτέ δεν φτάσαμε εκεί. Αυτά σταμάτησαν να ρωτούν. Με έναν τρόπο μεγαλώσαμε όλοι μαζί.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Καθημερινά δέχεστε δεκάδες μηνύματα μίσους στο ίντερνετ. Τι άνθρωποι είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από ένα πληκτρολόγιο και τι είδους κοινωνία είναι αυτή που έχουμε που συνεχίζουν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Ειλικρινά λυπάμαι για αυτά τα άτομα. Εάν στη ζωή σου δεν έχεις τίποτε άλλο να κάνεις από το να στέλνεις θανάσιμες απειλές σε ένα άτομο, που είναι ήδη 90 ετών, τι να πω. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να αξιοποιούν καλύτερα τον χρόνο τους: να βλέπουν τηλεόραση, να πηγαίνουν καμιά βόλτα, να προσέχουν τα παιδιά τους, να διαβάζουν βιβλία. Αυτή είναι η ζωή.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Στην Ευρώπη όμως, έχει επιστρέψει ο αντισημιτισμός στην καθημερινή μας ζωή.

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Συγνώμη! Έχει επιστρέψει γιατί συζητάμε γι' αυτόν. Αυτό το μίσος όμως ήταν πάντα εδώ. Στις 25 Απριλίου, μέρα απελευθέρωσης από τον φασισμό στην Ιταλία, όλοι οι αντισημίτες υποκρίνονται ότι δεν είναι πλέον αντισημίτες. Η μεγάλη διαφορά σήμερα είναι ότι μπορούμε να συζητήσουμε αυτό το ζήτημα. Είναι πολύ σημαντικό.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Υπάρχουν ομοιότητες με το παρελθόν; Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να ξαναζήσουμε τα ίδια;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Σε καμιά περίπτωση. Σίγουρα όχι αυτό που εγώ βίωσα. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να επιστρέψουμε σ' εκείνες τις φρικαλεότητες. Επειδή ζούμε σε ένα δημοκρατικό καθεστώς, ελπίζω ότι υπάρχουν περισσότεροι δίκαιοι άνθρωποι, από ότι άδικοι.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Τι μέτρα μπορεί να πάρει η κοινωνία;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Δεν υπάρχει συνταγή ενάντια σ' αυτό το κακό, που το θεωρώ πολύ παλιό. Πιστεύω επίσης όμως ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Πριν από 75 χρόνια, βρεθήκατε πολύ κοντά στον θάνατο. Συνεχίζετε να τον φοβάστε;

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Νομίζω ότι όλοι φοβόμαστε τον θάνατο. Μπορώ να πω με σιγουριά ότι προτιμώ τη ζωή. Πιστεύω στους ανθρώπους. Ελπίζω να παραμείνω η ίδια μέχρι τέλους.

Τσετσίλια Κατσιότο, Euronews:

Όπως είπατε, ο άνθρωπος πρέπει να είναι ελεύθερος

Λιλιάνα Σέγκρε, Επιζήσασα Ολοκαυτώματος:

Ελεύθερος και εν ειρήνη

Brexit: Η Ευρωβουλή ενέκρινε τη Συμφωνία Αποχώρησης

euronews_icons_loading
Brexit: Η Ευρωβουλή ενέκρινε τη Συμφωνία Αποχώρησης
Πνευματικά Δικαιώματα  AP
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Με 621 ψήφους υπέρ, σαράντα εννέα κατά και δέκα τρεις αποχές η συμφωνία αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.

Σε μια ιστορική όσο και συναισθηματικά φορτισμένη συνεδρίαση, οι υπέρ του Brexit ευρωβουλευτές τόνισαν πως το Ηνωμένο Βασίλειο παίρνει πίσω την εθνική του κυριαρχία, ενώ οι υπέρ του Remain συνάδελφοί τους επεσήμαναν σε κάθε τόνο ότι ελπίζουν κάποτε να έρθει η ώρα της επιστροφής.

Ενδεικτική ήταν η τοποθέτηση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία συμμετείχε στη συνεδρίαση, σύμφωνα με την οποία η ενωμένη ευρώπη πάντα θα κρατά και θα τιμά τη φιλία που έχτισε με το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο δε πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Νταβίντ Σασόλι επικαλέστηκε τα λόγια της δολοφονηθείσας βουλευτή Τζο Κοξ που είχε πει ότι όσα μας ενώνουν είναι περισσότερα από όσα μας χωρίζουν.

Ο συντονιστής του Ευρωκοινοβουλίου για το Brexit Γκι Φερχόφστατ σημείωσε ότι είναι λυπηρό να φεύγει από την ΕΕ μια χώρα που δύο φορές έδωσε το αίμα της για να απελευθερώσει την Ευρώπη. «Είναι ευθύνη μας να διασφαλίσουμε ότι η Ένωση στην οποία το Ηνωμένο Βασίλειο θα επιστρέψει θα είναι μια άλλη Ένωση. Μια Ένωση που θα πείσει όλους τους Βρετανούς, ακόμη και τους σκεπτικιστές, ότι το μέλλον τους είναι δικό μας μέλλον και ότι αυτό το μέλλον βρίσκεται στην Ευρώπη».

Για στενάχωρη όσο και ιστορική ημέρα έκανε λόγο ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης που κάλεσε την Ευρώπη να μάθει από όσα οδήγησαν στο Brexit. Ο Έλληνας ευρωβουλευτής υπενθύμισε τα λόγια του Ζαν Μονέ, ότι η Ευρώπη θα σφυρηλατηθεί μέσα από κρίσεις και θα είναι το αποτέλεσμα των λύσεων που θα προκύψουν από αυτές τις κρίσεις.

AP

Στα αξιοσημείωτα της συνεδρίασης, η στιγμή κατά την οποία οι βουλευτές του κόμματος Brexit - υπό την καθοδήγηση του Νάιτζελ Φάρατζ - κούνησαν βρετανικές σημαίες εν είδει αποχαιρετισμού. Αντιδρώντας, η προεδρεύουσα του Κοινοβουλίου έκοψε το μικρόφωνο του Φάρατζ, λέγοντας ότι παραβίασε τον κανονισμό. Ο Φάρατζ, πάντως, νωρίτερα στην ομιλία του φρόντισε να προκαλέσει αίσθηση, λέγοντας ότι το 1534 ο βασιλιάς Ερρίκος 8ος «μας έβγαλε από την Εκκλησία της Ρώμης κι εμείς τώρα φεύγουμε από τη Συνθήκη της Ρώμης», εννοώντας την ιδρυτική συνθήκη της ΕΟΚ του 1957.

Μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος και σε μια πρωτοφανή στιγμή, οι ευρωβουλευτές εν χορώ αποχαιρέτησαν το Ηνωμένο Βασίλειο, τραγουδώντας το Auld Lang Syne, ένα σκοτσέζικο παραδοσιακό τραγούδι με θέμα τον αποχαιρετισμό.

Και τώρα τι;

Μετά την έγκριση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Συμφωνία Αποχώρησης υποβάλλεται στο Συμβούλιο, το οποίο καλείται να ψηφίσει κι αυτό υπέρ ή κατά. Παρ' όλο που στην Ευρωβουλή αρκούσε η απλή πλειοψηφία, όπως προβλέπει το Άρθρο 50 της Συνθήκης για την ΕΕ, το Συμβούλιο χρειάζεται ειδική πλειοψηφία, η οποία καθορίζεται από το άρθρο 238 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ. Με άλλα λόγια, για να εγκριθεί από το Συμβούλιο η Συμφωνία Αποχώρησης χρειάζεται να ψηφίσουν υπέρ της 20 κράτη-μέλη που θα εκπροσωπούν το 65% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Ηνωμένο Βασίλειο εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Ιανουαρίου 1973 και φεύγει 47 χρόνια μετά, στις 23:00 GMT της Παρασκευής 31 Ιανουαρίου 2020 (01:00 ώρα Ελλάδας/Κύπρου). Οι ευρωβουλευτές του μέχρι εκείνη την ώρα θα πρέπει να έχουν αδειάσει τα γραφεία τους, αφού ουσιαστικά χάνουν τη δουλειά τους!

Όσον αφορά στον αριθμό των ευρωβουλευτών, αυτός θα μειωθεί από τους 751 στους 705.

Οι 46 από τις 73 έδρες που εκλέγει το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ευρωβουλή θα διατεθούν για μελλοντικές διευρύνσεις της ΕΕ. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες προορίζονται για ευρωβουλευτές, καθώς ενδεχομένως κάποιες να μην πληρωθούν με σκοπό το μέγεθος του Ευρωπαϊκού Κοινοβοουλίου να μειωθεί. Εξάλλου, το άρθρο 14 της Συνθήκης της ΕΕ ορίζει τον μέγιστο αριθμό ευρωβουλευτών στους 750 + ο/η πρόεδρος.

Οι υπόλοιπες 26 έδρες θα ανακατανεμηθούν σε 14 υποεκπροσωπούμενα κράτη-μέλη βάσει της αρχής της φθίνουσας αναλογικότητας (τα μεγαλύτερα κράτη-μέλη έχουν κατ' αναλογία πληθυσμού λιγότερες έδρες από τα μικρότερα). Στο πλαίσιο αυτό θα δοθούν από πέντε έδρες σε Γαλλία και Ισπανία, από τρεις σε Ιταλία και Ολλανδία, δύο στην Ιρλανδία και από μία σε Σουηδία, Αυστρία, Δανία, Φινλανδία, Σλοβακία, Κροατία, Εσθονία, Πολωνία και Ρουμανία.

Brexit: Η Ευρωβουλή ενέκρινε τη Συμφωνία Αποχώρησης