Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

GAFA: Νέα διατλαντική κόντρα

euronews_icons_loading
GAFA: Νέα διατλαντική κόντρα
Πνευματικά Δικαιώματα  EN
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Την παύση των διεθνών διαπραγματεύσεων σχετικά με την φορολόγηση των τεχνολογικών και ψηφιακών κολοσσών επέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις σε Γαλλία και Βρυξέλλες.

Την απόφαση γνωστοποίησε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Στίβεν Μνούτσιν, με επιστολή σε ορισμένους από τους Ευρωπαίους ομολόγους του καθώς και τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, που επέβλεπε τις διαπραγματεύσεις.

Ο στόχος που είχε τεθεί από τους εμπλεκόμενους ήταν να επιτευχθεί συμφωνία έως τα τέλη του 2020, κάτι που τώρα μοιάζει ανέφικτο.

«Η επιστολή είναι πρόκληση. Είναι μια πρόκληση για όλα τα μέλη του ΟΟΣΑ. Ήμασταν μερικά εκατοστά μακριά από μια συμφωνία για φορολόγηση των ψηφιακών κολοσσών, σε μια συγκυρία που οι ψηφιακές εταιρείες είναι οι μόνες σε όλο τον κόσμο που άντλησαν τεράστια κέρδη κατά την κρίση με τον κορονοϊό», δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας της Γαλλίας Μπρούνο Λε Μερ.

Μέσω twitter, ο Επίτροπος Οικονομικών Πάολο Τζεντιλόνι διαμήνυσε πως ο ψηφιακός φόρος είναι απαραίτητος και ότι αν η Ουάσιγκτον τον μπλοκάρει, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα βάλει έναν άλλο στο τραπέζι.

Η μακρόχρονη διαμάχη ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Ευρώπη για την φορολόγηση των κολοσσών του διαδικτύου κορυφώθηκε όταν η Γαλλία εισήγαγε τον φόρο GAFA, από τα αρχικά των εταιρειών Google, Amazon, Facebook και Apple, και οι Ηνωμένες Πολιτείες απάντησαν απειλώντας με δασμούς σε γαλλικά προϊόντα.

Το Παρίσι είχε δεχθεί να αναστείλει την είσπραξη του φόρου όσο εξελίσσονταν οι διαπραγματεύσεις για μια διεθνή συμφωνία.

Το 1% της ανθρωπότητας έχει ξεριζωθεί

Rohingya refugees
Rohingya refugees   -   Πνευματικά Δικαιώματα  Suzauddin Rubel/RUBEL
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) απευθύνει έκκληση σε όλες τις χώρες του κόσμου να κάνουν πολλά περισσότερα ώστε να βρουν σπίτι σε εκατομμύρια πρόσφυγες και άλλους ανθρώπους που έχουν εκτοπιστεί λόγω των συγκρούσεων, των διώξεων ή γεγονότων που έχουν διαταράξει σε μεγάλο βαθμό τη δημόσια τάξη.

O αναγκαστικός εκτοπισμός επηρεάζει στις μέρες μας πάνω από το ένα τοις εκατό ολόκληρης της ανθρωπότητας – 1 άτομο στα 97 – με όλο και λιγότερους ξεριζωμένους να καταφέρνουν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Σύμφωνα με την ετήσια Έκθεση της Υ.Α. Παγκόσμιες Τάσεις, η οποία δημοσιεύεται δύο ημέρες πριν από την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων στις 20 Ιουνίου, είναι η πρώτη φορά που ο αριθμός των εκτοπισμένων φτάνει τα 79,5 εκατομμύρια στα τέλη του 2019.

Είναι ο υψηλότερος αριθμός που έχει δει ποτέ η Ύπατη Αρμοστεία.

Η Έκθεση τονίζει επίσης ότι οι προοπτικές να τελειώσουν γρήγορα τα δεινά των προσφύγων ολοένα και λιγοστεύουν.

Τη δεκαετία του ’90, κάθε χρόνο 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες κατά μέσο όρο ήταν σε θέση να επιστρέψουν στο σπίτι τους.

Την τελευταία δεκαετία o αριθμός αυτός μειώθηκε στους 385.000 περίπου, που σημαίνει ότι η αύξηση των εκτοπισμένων σήμερα ξεπερνά κατά πολύ την εύρεση λύσεων.

«Είμαστε μάρτυρες μιας διαφορετικής πραγματικότητας, καθώς ο αναγκαστικός εκτοπισμός στις μέρες μας είναι όχι μόνο πιο διαδεδομένος αλλά και ένα φαινόμενο που απλά δεν είναι πια βραχυπρόθεσμο ούτε προσωρινό», δήλωσε ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Filippo Grandi. «Δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι οι άνθρωποι θα ζουν σε συνθήκες αναταραχής για χρόνια, χωρίς τελειωμό, χωρίς μια ευκαιρία να επιστρέψουν στο σπίτι τους ή την ελπίδα να χτίσουν ένα μέλλον εκεί που βρίσκονται. Χρειαζόμαστε μια θεμελιωδώς καινούρια και πιο ανοιχτή στάση απέναντι σε όλους τους ανθρώπους που τρέπονται σε φυγή, σε συνδυασμό με μια πολύ μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να βάλουμε ένα τέλος στις συγκρούσεις που μαίνονται για χρόνια και αποτελούν τη ρίζα τόσο μεγάλων δεινών.»

Η Έκθεση της Υ.Α. Παγκόσμιες Τάσεις δείχνει ότι από τα 79,5 εκατομμύρια ανθρώπους που εκτοπίστηκαν στα τέλη της περασμένης χρονιάς, τα 45,7 εκατομμύρια ήταν άνθρωποι που διέφυγαν σε άλλες περιοχές της ίδιας τους της χώρας. Οι υπόλοιποι εκτοπίστηκαν αλλού: 4,2 εκατομμύρια ήταν άνθρωποι που περίμεναν την έκβαση των αιτημάτων ασύλου τους, ενώ 29,6 εκατομμύρια ήταν πρόσφυγες και άλλοι βίαια εκτοπισμένοι εκτός της πατρίδας τους.

Αυτή η ετήσια αύξηση, από τα 70,8 εκατ. στα τέλη του 2018, είναι αποτέλεσμα δύο βασικών παραγόντων.

Ο πρώτος είναι ο ανησυχητικός νέος εκτοπισμός που έλαβε χώρα το 2019, ιδίως στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Sahel, την Υεμένη και τη Συρία. Η τελευταία βρίσκεται στο δέκατο έτος συρράξεων, ενώ από τη Συρία μόνο προέρχονται 13,2 εκατ. πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο και εσωτερικά εκτοπισμένοι, δηλαδή το ένα έκτο του παγκόσμιου συνόλου.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι η καλύτερη αποτύπωση της κατάστασης των κατοίκων της Βενεζουέλας που εγκατέλειψαν τη χώρα τους, πολλοί από τους οποίους δεν έχουν νόμιμα καταγραφεί ως πρόσφυγες ή αιτούντες άσυλο, αλλά για τους οποίους απαιτούνται ρυθμίσεις που να φροντίζουν για την προστασία τους.

Για παράδειγμα, ο αριθμός των παιδιών (30-34 εκατ. κατ’ εκτίμηση, μεταξύ των οποίων δεκάδες χιλιάδες ασυνόδευτα) που έχουν εκτοπιστεί είναι μεγαλύτερος από το συνολικό πληθυσμός της Αυστραλίας, της Δανίας και της Μογγολίας μαζί. Στο μεταξύ, η αναλογία των εκτοπισμένων άνω των 60 ετών (4%) είναι πολύ χαμηλότερη από αυτή του παγκόσμιου πληθυσμού (12%) – ένα στατιστικό στοιχείο που αποτυπώνει τεράστιο σπαραγμό, απελπισία, θυσίες και σκληρό αποχωρισμό από οικεία πρόσωπα.

Το 1% της ανθρωπότητας έχει ξεριζωθεί