Έκτακτη είδηση
Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Ο ρόλος των αμερικανικών κυρώσεων στην εκλογή του υπερσυντηρητικού προέδρου του Ιράν

Access to the comments Σχόλια
Από Anelise Borges
euronews_icons_loading
euronews Witness
euronews Witness   -   Πνευματικά Δικαιώματα  euronews
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Προσγειώθηκα στο Ιράν στις 14 Ιουνίου, τέσσερις μέρες πριν τις προεδρικές εκλογές. Δεν ήταν αρκετό το διάστημα για να πιάσω τον σφυγμό ενός έθνους, αλλά το προξενείο στο Παρίσι που μου έδωσε την βίζα, μου είπε ότι οι ημερομηνίες δεν ήταν διαπραγματεύσιμες. Πήγα λοιπόν στο Ιράν για να δω τι πιστεύουν οι πολίτες της χώρας, ενόψει των κρίσιμων εκλογών.

Οι ψηφοφόροι έπρεπε να εκλέξουν έναν νέο πρόεδρο που θα διαδεχόταν τον μετριοπαθή Χασάν Ροχανί. Αυτή τη φορά οι σκληροπυρηνικοί είχαν τον πρώτο λόγο, καθώς οι σκληρές αμερικανικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν από τον Ντόναλντ Τράμπ, έχουν γονατίσει την ιρανική οικονομία.

Η πρώτη μου συνάντηση ήταν με τον πρώην πρόεδρο της χώρας Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, που μας περιέγραψε με μελανά χρώματα τη σημερινή κατάσταση της χώρας και του πολιτικού συστήματος, που του επέτρεψε όμως να έχει ολοκληρώσει δύο θητείες στο παρελθόν.

Ο πρώην πρόεδρος τόνισε την ανάγκη μεταρρυθμίσεων σε όλα τα επίπεδα. Ήταν κάτι που επισήμαναν όλοι οι άνθρωποι που συνάντησα.

Οικονομική καταστροφή

Η ζωή είναι δύσκολη στο Ιράν και τα πράγματα έχουν δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τη τελευταία δεκαετία. Οι αρχές της χώρας ρίχνουν την ευθύνη της οικονομικής κατάρρευσης στις διεθνείς κυρώσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Όλοι οι υπόλοιποι όμως κατηγορούν την κυβέρνηση για κακοδιαχείριση και διαφθορά.

Το επίσημο νόμισμα του Ιράν είναι το ριάλ. Έχει σημειώσει ιστορικό χαμηλό σε σχέση με το δολάριο. Οι τιμές είναι ανεξέλεγκτες και ο πληθωρισμός αναμένεται να αγγίξει το 39% φέτος. Άλλα τέσσερα εκατομμύρια πολίτες έχουν βυθιστεί στην φτώχεια.


Η φετινή προεκλογική εκστρατεία ήταν διαφορετική. Οι δρόμοι ήταν άδειοι και ήσυχοι και σπάνια έβλεπες πολιτικές συγκεντρώσεις. Άλλωστε οι μεγάλες συναθροίσεις ήταν απαγορευμένες από τις αρχές, με το φόβο μήπως υπάρξει άνοδος των κρουσμάτων του κορονοϊού.

«Δεν μπορείς να εμπιστευθείς την Αμερική»

Εάν ήθελα να πάρω μια ιδέα για την πιο σκληροπυρηνική κατεύθυνση που θα έπαιρνε το Ιράν, η απάντηση ήταν στον τοίχο. Όπου κι αν κοίταζα, έβλεπα αφίσες του στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί.

Ο κορυφαίος στρατιωτικός του Ιράν δολοφονήθηκε μετά από εντολή του τέως προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, πέρσι τον Ιανουάριο.

Για πολλούς Ιρανούς είναι ήρωας και σύμβολο ότι δεν μπορούν να εμπιστευθούν την Αμερική.

Πολλά από αυτά που συμβαίνουν σήμερα στο Ιράν αποφασίστηκαν πριν τρία χρόνια στην Ουάσιγκτον. Ο Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τις Ηνωμένες Πολιτείες από την συμφωνία για τα πυρηνικά και επέβαλε σκληρές κυρώσεις, που βίωσαν οι απλοί πολίτες του Ιράν. Οι τελευταίοι ήταν εύκολο να παρασυρθούν από τα κηρύγματα των σκληροπυρηνικών ενάντια στον αμερικανικό ρόλο στην περιοχή. Αυτά είχαν ως στόχο τη νίκη στις τωρινές εκλογές.

Οι εκλογές αυτές είχαν να κάνουν όμως και με το σύστημα εξουσίας στο Ιράν και το συμβούλιο των Ειδικών, που έχει τον τελευταίο λόγο για το ποιος μπορεί να κατέβει για πρόεδρος. Από τους πάνω από τους 500 δυνητικούς υποψηφίους, μόνο επτά πήραν την έγκριση να συμμετάσχουν στις εκλογές. Οι περισσότεροι ήταν συντηρητικοί.

Οι μεταρρυθμιστές και οι μετριοπαθείς αισθάνθηκαν ότι δεν τους δόθηκε η πραγματική ευκαιρία, ενώ η απάθεια ήταν το κυρίαρχο συναίσθημα των ψηφοφόρων.

Αβέβαιο μέλλον

Η συμμετοχή στις εκλογές του Ιουνίου σημείωσε ιστορικό χαμηλό. Μόνο το 48,8% των ψηφοφόρων πήραν μέρος στη διαδικασία. Το 14,4% ψήφισε λευκό.

Τα επίσημα αποτελέσματα ανακήρυξαν τον υπερσυντηρητικό ιερωμένο Εμπραχίμ Ραϊσί πρόεδρο της χώρας με 62%. Θα διαδεχθεί τον Ρουχανί στις 6 Αυγούστου.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης συνέντευξης τύπου που παραχώρησε μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, τον ρώτησα αν ήθελε να στείλει ένα μήνυμα στον έξω κόσμο για το μέλλον του Ιράν. Είπε ότι θα δώσει προτεραιότητα στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας και όχι στην εξωτερική πολιτική.

Έμοιαζε σαν κάποιος που έχει μελετήσει προσεκτικά την πολιτική που έχουν ακολουθήσει οι λαϊκιστές της Δύσης. Όλα είχαν να κάνουν με το «Πρώτα το Ιράν».

Έχοντας κληρονομήσει μια κατεστραμμένη οικονομία και μια τεράστια δυσαρέσκεια, ο νέος πρόεδρος θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρές προκλήσεις στο μέλλον. Το πιο σημαντικό του όμως καθήκον θα είναι να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη του ιρανικού λαού και να τον πείσει για το όραμά του για το μέλλον.