Η αντιπρόεδρος του Τζο Μπάιντεν και εκλεκτή του για την διαδοχή δεν πορεύθηκε εύκολα μέχρι να φτάσει ένα βήμα από την προεδρία - Αν λάβει το χρίσμα των Δημοκρατικών, μια εκστρατεία εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ θα αποτελέσει γι' αυτήν την απόλυτη δοκιμασία.
Όταν ο Τζο Μπάιντεν αποσύρθηκε από τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές έπειτα από εβδομάδες πιέσεων από το κόμμα του, ξεκαθάρισε γρήγορα ότι είχε μόνο έναν διάδοχο στο μυαλό του.
«Η πρώτη μου απόφαση ως υποψήφιος του κόμματος το 2020 ήταν να επιλέξω την Κάμαλα Χάρις ως αντιπρόεδρό μου», έγραψε σε ανάρτησή του στο X.
«Και ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα ποτέ. Σήμερα θέλω να προσφέρω την πλήρη υποστήριξή μου στην Κάμαλα για να είναι η υποψήφια του κόμματός μας φέτος. Δημοκρατικοί - ήρθε η ώρα να ενωθούμε και να νικήσουμε τον Τραμπ. Ας το κάνουμε».
Στη δική της δήλωση, η Χάρις έγραψε: «Εκ μέρους του αμερικανικού λαού, ευχαριστώ τον Τζο Μπάιντεν για την εξαιρετική ηγεσία του ως πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και για τις δεκαετίες υπηρεσίας του στη χώρα μας. Είναι τιμή μου να έχω την υποστήριξη του προέδρου και πρόθεσή μου είναι να κερδίσω και να κερδίσω αυτή την υποψηφιότητα».
Η Χάρις πρέπει ακόμη να προταθεί επίσημα από το κόμμα στο συνέδριό του Σικάγο σε λίγες εβδομάδες και δεν είναι ακόμη γνωστό αν υπάρξει αντίπαλη υποψηφιότητα.
Ωστόσο, ο συνδυασμός της σημερινής της θέσης, της υποστήριξης του Μπάιντεν και της συλλογικής εξάντλησης από την προσπάθεια να τον πείσουν να παραιτηθεί, θα καταστήσει δύσκολο για τους άλλους υποψηφίους να εξηγήσουν γιατί θα πρέπει να παλέψει για το χρίσμα - ειδικά από τη στιγμή που, αν εκλεγεί, θα είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας και μόλις η δεύτερη μαύρη πρόεδρος.
Πώς λοιπόν η Χάρις έφτασε ένα βήμα από την προεδρία;
Κόρη ενός Αμερικανοτζαμαϊκανού πατέρα και μιας Ινδής μητέρας από το Ταμίλ, η 59χρονη Χάρις μεγάλωσε στο Όκλαντ της Καλιφόρνια. Αφού αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο και τη Νομική Σχολή, έγινε εισαγγελέας, ανερχόμενη στο νομικό σύστημα της Καλιφόρνια, προτού εκλεγεί γενική εισαγγελέας της πολιτείας το 2010.
Επανεξελέγη το 2014 και στη συνέχεια εξελέγη στη Γερουσία των ΗΠΑ το 2016, αντικαθιστώντας την απερχόμενη Δημοκρατική γερουσιαστή Μπάρμπαρα Μπόξερ. Μόλις μπήκε στη Γερουσία, η Χάρις έγινε γρήγορα γνωστή σε παναμερικανικό επίπεδο για την αξιοποίηση των εισαγγελικών της ικανοτήτων σε ακροάσεις επιτροπών, υποβάλλοντας ενημερωμένους και έμπειρους μάρτυρες σε εγκληματολογικές ερωτήσεις που αρκετές φορές έγιναν είδηση από μόνες τους.
Μεταξύ αυτών ήταν οι δύο μοναδικοί επιβεβαιωμένοι υπουργοί Δικαιοσύνης του Τραμπ, ο Τζεφ Σέσιονς και ο Μπιλ Μπαρ, καθώς και ο υποψήφιος του για το Ανώτατο Δικαστήριο Μπρετ Κάβανο.
Η διαδικασία επιβεβαίωσης του Κάβανο το 2018, η οποία τελικά τον οδήγησε στο ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ, έχει μείνει περισσότερο στην συλλογική μνήμη για τις σοβαρές καταγγελίες σεξουαλικής επίθεσης που διατυπώθηκαν δημοσίως εναντίον του από γυναίκες που τον γνώριζαν στο λύκειο και το κολέγιο - οι οποίες όμως δεν αποδείχθηκαν.
Ωστόσο, πριν οι ισχυρισμοί διατυπωθούν και στη συνέχεια συζητηθούν στη Γερουσία, η Χάρις είχε ήδη χρησιμοποιήσει τις ακροάσεις για να ασκήσει πίεση στον Κάβανο σχετικά με τις περιοριστικές απόψεις του για τις αμβλώσεις. Τον είχε ρωτήσει, κάνοντας αίσθηση, αν μπορεί να σκεφτεί «οποιονδήποτε νόμο που δίνει στην κυβέρνηση την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις για το ανδρικό σώμα».
Λίγο καιρό μετά τις ακροάσεις του Κάβανο, η Χάρις ανακοίνωσε ότι θα διεκδικούσε το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών - μια εκστρατεία που θα την έφερνε αντιμέτωπη με τον Τζο Μπάιντεν.
«Αυτό το κοριτσάκι ήμουν εγώ»
Έχοντας χτίσει ένα ισχυρό όνομα σε εθνικό επίπεδο, η Χάρις ξεκίνησε την προεκλογική της εκστρατεία τον Ιανουάριο του 2019. Στην πρώτη της συγκέντρωση έδωσαν το παρών 20.000 υποστηρικτές και τα στοιχεία της πρώτης ημέρας συγκέντρωσης χρημάτων έδειξαν ότι ήταν μια υπολογίσιμη δύναμη.
Ωστόσο, το πεδίο των Δημοκρατικών σύντομα διογκώθηκε σε περισσότερους από 20 υποψηφίους και το να ξεχωρίσει σε θέματα πολιτικής έγινε δύσκολο για τη Χάρις, ιδίως απέναντι στους εμπειρότερους αριστερούς Μπέρνι Σάντερς και Λιζ Γουόρεν.
Κατά τραγική ειρωνία, η πιο αξιομνημόνευτη στιγμή της ήρθε όταν αντιμετώπισε τον Μπάιντεν κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συζήτησης σχετικά με την αντίθεσή του στις πολιτικές των «λεωφορείων» που εφαρμόστηκαν για να βοηθήσουν τον διαχωρισμό των σχολείων μετά την ψήφιση του νόμου για τα πολιτικά δικαιώματα. Εγκαλώντας τον για την «πολιτισμένη» σχέση του με γερουσιαστές που τάσσονται υπέρ του διαχωρισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1970, υπενθύμισε στον Μπάιντεν τον αντίκτυπο που είχε ο διαχωρισμός.
«Και ξέρετε, υπήρχε ένα κοριτσάκι στην Καλιφόρνια που ανήκε στη δεύτερη τάξη που ολοκλήρωσε τα δημόσια σχολεία της και πήγαινε στο σχολείο με λεωφορείο κάθε μέρα. Και αυτό το κοριτσάκι ήμουν εγώ».
Η ανταλλαγή απόψεων αποδείχθηκε το αποκορύφωμα της εκστρατείας της Κάμαλα Χάρις. Κατά το τρίτο τρίμηνο του 2019 ήταν σαφές ότι η εκστρατεία της είχε περιπέσει σε ανοργανωσιά, κατέγραφε συνεχείς αλλαγές στο προσωπικό και είχε πρόβλημα στην συγκέντρωση πόρων. Ακόμα και όταν το πεδίο των Δημοκρατικών άρχισε να συρρικνώνεται και να ενοποιείται γύρω από τους πρωτοπόρους, τα ποσοστά της στις δημοσκοπήσεις δεν αυξήθηκαν και εγκατέλειψε πριν από τις πρώτες προκριματικές εκλογές.
Στη συνέχεια, το καλοκαίρι του 2020, ο Μπάιντεν την επέλεξε ως υποψήφια αντιπρόεδρό του, περιγράφοντάς την ως «μια ατρόμητη μαχήτρια για τους αδύναμους και μια από τις καλύτερες λειτουργούς της χώρας».
Παρά τους περιορισμούς της πανδημίας, η Χάρις αποδείχθηκε ότι μπορούσε να τρέξει μια αποτελεσματική προεκλογική εκστρατεία στην κούρσα του 2020, περιλαμβανομένης της επιτυχημένης της εμφάνισης απέναντι στον αντιπρόεδρο του Τραμπ Μάικ Πενς.
Όταν η ίδια και ο Μπάιντεν κέρδισαν τις εκλογές, η Χάρις έγινε με μία κίνηση η πρώτη γυναίκα, η πρώτη μαύρη γυναίκα και ο πρώτος άνθρωπος με καταγωγή από τη Νότια Ασία που υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.
Η εποχή της Χάρις ως αντιπρόεδρος, ωστόσο, θα αποδεικνυόταν δύσκολη.
Δύσκολα στην κορυφή
Η διακυβέρνηση Μπάιντεν ξεκίνησε στη σκιά της επίθεσης της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ και με την πανδημία να εξακολουθεί να σκοτώνει χιλιάδες Αμερικανούς, ενώ η οικονομία δεν διένυε την καλύτερή της φάση.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μπάιντεν ανέθεσε στον Χάρις ένα χαρτοφυλάκιο με πολύ σημαντικά ζητήματα, μεταξύ των οποίων η μετανάστευση και το δικαίωμα ψήφου - βαθιά διχαστικά ζητήματα που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν μόνο μέσω σημαντικής νομοθεσίας, κάτι που με τη σειρά του απαιτούσε την υποστήριξη μιας υπερπλειοψηφίας στη Γερουσία, την οποία οι Δημοκρατικοί δεν διέθεταν.
Έτσι, η Χάρις βρέθηκε να προσπαθεί να υποστηρίξει σαρωτικές μεταρρυθμίσεις που δεν είχαν ποτέ πολλές πιθανότητες επιτυχίας στο Κογκρέσο. Η προσπάθειά της να αντιμετωπίσει τα εδώ και δεκαετίες προβλήματα μετανάστευσης των ΗΠΑ δεν βοηθήθηκε από μια περιβόητη συνέντευξη, στην οποία εμφανώς εκνευρίστηκε όταν ρωτήθηκε γιατί δεν είχε ακόμη επισκεφθεί τα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού.
Υπήρχε επίσης μια συνεχής ροή αρνητικών δημοσιευμάτων σχετικά με την ατμόσφαιρα στο γραφείο της Χάρις, όπου παρατηρήθηκε εντυπωσιακά υψηλή κινητικότητα προσωπικού κατά τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης, ενώ έδιναν και έπαιρναν μη κολακευτικές εικασίες σχετικά με το πόσο ουσιαστικός ήταν ο ρόλος της.
Ωστόσο, με την έναρξη της εκστρατείας επανεκλογής του Μπάιντεν, η Χάρις άρχισε και πάλι να εμφανίζεται στο προσκήνιο, όπου απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι σε θέση να προσελκύει και να ενθουσιάζει το πλήθος, ακόμη και όταν ο ηλικιωμένος πρόεδρος αγκομαχούσε όλο και περισσότερο.
Όταν κατέστη σαφές ότι το κόμμα στρεφόταν κατά της προοπτικής να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα ο Μπάιντεν, άρχισαν αμέσως να αυξάνονται οι εικασίες ότι θα ήταν η φυσική διάδοχος, οδηγώντας σε μια έκρηξη memes που αναπαρήγαγαν το χαρακτηριστικό γέλιο της και την επανειλημμένη επίκληση μιας από τις αγαπημένες ρήσεις της μητέρας της: «Νομίζεις ότι μόλις έπεσες από έναν κοκοφοίνικα;», εννοώντας ότι κανείς μας δεν είναι ουρανοκατέβατος και ότι όλοι λειτουργούμε με βάση το περιβάλλον πλαίσιο.
Μένει να φανεί αν η Χάρις μπορεί να βελτιώσει τα αναιμικά ποσοστά του Μπάιντεν στις δημοσκοπήσεις και την υποτονική συγκέντρωση χρημάτων, ενώ δεν είναι ακόμη σαφές αν θα αντιμετωπίσει πρόκληση για το χρίσμα.
Ωστόσο, η ανακούφιση για την αποχώρηση του Μπάιντεν θα στείλει νέα ενέργεια και αισιοδοξία στο κόμμα της, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα - και οι καλά συντονισμένες επιθέσεις της εκστρατείας του Τραμπ για την ηλικία του προέδρου καθίστανται τώρα ξαφνικά ανούσιες.
Ακόμη πιο ενοχλητικό για τον αντίπαλό της, πάντως, είναι το ότι εκλογικό σώμα του υπενθυμίζει ότι, πριν μπει ο ίδιος στην πολιτική, έκανε προσωπικά δωρεά και στις δύο εκστρατείες της στην Καλιφόρνια.