Ελλάδα: Το ύστατο χαίρε στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Το τελευταίο αντίο στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ μια από τις σημαντικότερες μορφές της επιστήμης ιστορίας και της διανόησης, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και στο διεθνές στερέωμα, απηύθυνε στη Μητρόπολη Αθηνών η ελληνική Πολιτεία.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Την εξόδιο ακολουθία, που τελέσθηκε δημόσια δαπάνη, χοροστατούντος του αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, παρακολούθησαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, πλήθος στελεχών της κυβέρνησης και κομμάτων της αντιπολίτευσης καθώς και εκπρόσωποι από την ελληνική επιχειρηματική και ακαδημαϊκή κοινότητα.

Παράλληλα, απλοί πολίτες πέρασαν το κατώφλι της Μητρόπολης προκειμένου με ένα θερμό και ειλικρινές χειροκρότημα να αποτίσουν φόρο τιμής στην διακεκριμένη Βυζαντινολόγο και εξέχουσα προσωπικότητα της ελληνικής διανόησης.

Η συγκίνηση των παρισταμένων κατά την έξοδο της σορού στο φέρετρο που ήταν σκεπασμένο με τη γαλανόλευκη, αλλά και τη γαλλική σημαία, ήταν απτή απόδειξη της μεγάλης εκτίμησης που έχαιρε πάνδημα η Ελένη Γλυκατζη- Αρβελέρ.

«Η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ ήταν ένα υπόδειγμα αυθεντικότητας, πνευματικού θάρρους και ελευθερίας της σκέψης» τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας στον επικήδειο λόγο του, κατά την εξόδιο ακολουθία της αείμνηστης Βυζαντινολόγου.

«Νίκησε τον χρόνο με όλους τους τρόπους και σε όλα τα αλώνια. Με το έργο της, αλλά και με τη μακρά ζωή της. Και με το νεανικό πείσμα της κατόρθωσε να επιβεβαιώσει ότι η πνευματική εγρήγορση δεν γνωρίζει ηλικία», σημείωσε και προσέθεσε: «Το έργο της, αλλά και το υπόδειγμα σκέψης και ζωής που την αξίωσε να επιτύχει αυτό το έργο μπορεί να είναι πρότυπο και οδηγός για κάθε νέα και για κάθε νέο που θέλει να σπάσει στεγανά και να κατακτήσει κορυφές».

Στην πορεία της Αρβελέρ από τα προσφυγικά του Βύρωνα μέχρι τη Σορβόνη, την UNESCO, το ΜΟΜΑ και τις διεθνείς Ακαδημίες, των οποίων υπήρξε εκλεκτό μέλος, αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Όπως τόνισε, η Γλύκατζη-Αρβελέρ πέτυχε να γίνει αυτό που ήθελε, μια γέφυρα ανάμεσα στα προσφυγικά και στο διεθνές στερέωμα, εκφράζοντας επιστημονικές απόψεις και δημόσιο λόγο χωρίς αγκυλώσεις. Η προσφορά της, τόνισε, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά, αλλά στο σύνολό της πρέπει να ειδωθεί με βάση τρία στοιχεία: την αγάπη για την πατρίδα και την ιστορία, την έγνοια για τον συνάνθρωπο και κυρίως την τολμηρή άποψη, ανεξάρτητα από τις εφήμερες ενστάσεις που αντιμετωπίζει.

Ο κ. Μητσοτάκης προσέθεσε πως η αφήγησή της είναι μοναδική, καθώς η Γλύκατζη- Αρβελέρ έβλεπε την ιστορία ως κτήμα όλων, ενώ ως πολίτης επέλεγε να μεταφέρει τη γνώση και την εμπειρία, επισημαίνοντας κι αυτός πως για την ίδια, ο εφησυχασμός είναι η μεγαλύτερη δειλία και πως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως όποιος θέλει να αλλάξει δεν πρέπει να διστάζει.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός τόνισε πως ακόμη κρατά ως κειμήλιο την επιστολή με την οποία το 2015 τον ενθάρρυνε να διεκδικήσει την ηγεσία της ΝΔ λέγοντάς τους "όταν φτωχαίνουμε οι πλούσιοι δεν πλουτίζουν οι φτωχοί κι όταν κυβερνούν οι ανίκανοι φταίνε οι ικανοί".

Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος μετέφερε εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου τον ύστατο χαιρετισμό στη μεγάλη Ελληνίδα που κόσμησε τη Ρωμιοσύνη και την αδιάσπαστη συνέχεια του γένους, με ένα μνημειώδες εκλαϊκευμένο έργο, που ταυτόχρονα υπηρετούσε την επιστήμη.

Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ: Λίγα λόγια για την ζωή της

Γεννημένη στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς, σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, ενώ έζησε από κοντά τα γεγονότα των Δεκεμβριανών.

Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών και το 1953 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές της. Σύντομα εντάχθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS), όπου εξελίχθηκε ακαδημαϊκά, πριν εκλεγεί καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα ès lettres με τη μελέτη της «Byzance et la mer», έργο αναφοράς για τη βυζαντινή ιστορία.

Διετέλεσε διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, αντιπρύτανις και τελικά πρύτανις του Paris I, ανοίγοντας δρόμους για τις γυναίκες στην ανώτατη εκπαίδευση.

Στο Παρίσι γνώρισε και τον σύζυγό της, Ζακ Αρβελέρ, αξιωματικό του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ υπήρξε μια εμβληματική μορφή της ιστορικής έρευνας και της πανεπιστημιακής ζωής, με έργο που ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα και σφράγισε τη μελέτη του Βυζαντίου διεθνώς.