Ο Νετανιάχου αποκλείει από το τραπέζι την Χεζμπολάχ - Καζάνι που βράζει η κοινωνία του Λιβάνου μετά το μακελειό της Τετάρτης, με πολλούς να ρίχνουν την ευθύνη για την κατάσταση στη χώρα στην Χεζμπολάχ
Η λιβανική προεδρία ανακοίνωσε ότι την Τρίτη προγραμματίζεται συνάντηση αντιπροσωπειών του Λιβάνου και του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον, για να εξεταστεί το ενδεχόμενο κατάπαυσης του πυρός.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ο Iσραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου από την πλευρά του, έδωσε εντολή να διεξαχθούν «απευθείας διαπραγματεύσεις» ανάμεσα στις δυο χώρες, ωστόσο ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να συζητήσει με τη Χεζμπολάχ.
Αφού τέθηκε σε εφαρμογή την Τετάρτη κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, το Ισραήλ υποστήριξε μεσολαβητή κλειδί- ότι ο Λίβανος δεν συμπεριλαμβανόταν στη συμφωνία και κλιμάκωσε τους βομβαρδισμούς και άλλες επιχειρήσεις εναντίον της Χεζμπολάχ.
Την Τετάρτη, μαζικοί βομβαρδισμοί του Ισραήλ σκότωσαν τουλάχιστον 357 ανθρώπους και τραυμάτισαν άλλους 1.223, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό.
Ο ισραηλινός στρατός από την πλευρά του υποστήριξε ότι «εξάλειψε πάνω από 180 μέλη» της Χεζμπολά στους βομβαρδισμούς, που εξαπολύθηκαν χωρίς καμιά προειδοποίηση ιδίως σε πυκνοκατοικημένους τομείς της Βηρυτού.
Αυτές οι «οδυνηρές» απώλειες «ενισχύουν την αποφασιστικότητά μας να εξασφαλίσουμε κατάπαυση του πυρός που θα προστατεύσει τον Λίβανο και τον πληθυσμό στον νότο», είπε ο πρωθυπουργός Ναουάφ Σαλάμ.
Ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν από την πλευρά του κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να «αναλάβει τις ευθύνες της για να βάλει τέλος στις επανειλημμένες ισραηλινές επιθέσεις».
Υπέρμαχοι και επικριτές της Χεζμπολάχ στον Λίβανο
Συνολικά, έχουν σκοτωθεί σχεδόν 2.000 άνθρωποι (1.953) κι έχουν τραυματιστεί άλλοι 6.300 και πλέον αφότου ο πόλεμος εξαπλώθηκε στον Λίβανο τη 2η Μαρτίου, σύμφωνα με τις αρχές.
Η τρέχουσα, όπως και οι προηγούμενες συγκρούσεις με το Ισραήλ, έχουν τις ρίζες τους στην πολύπλοκη εθνοτική, θρησκευτική και πολιτική σύσταση του Λιβάνου, με την συνύπαρξη πολλαπλών αιρέσεων του Ισλάμ και διαφορετικής ιδεολογίας πολιτικών κομμάτων.
Μια ματιά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φανερώνει πόσο διχασμένη είναι η κοινή γνώμη στη χώρα μεταξύ εκείνων που κατηγορούν τη Χεζμπολάχ για τα ισραηλινά πλήγματα και εκείνων που υποστηρίζουν ότι τα "εγκλήματα" κατά των αμάχων ήταν έργο του Ισραήλ, τονίζοντας την ανάγκη η Χεζμπολάχ να συνεχίσει ως κίνημα "αντίστασης" στο Λίβανο.
Ένας χρήστης δημοσίευσε βίντεο από επιδρομή στη Βηρυτό στην πλατφόρμα X, υποστηρίζοντας ότι η Χεζμπολάχ "κατέστρεψε τον Λίβανο για χάρη της Τεχεράνης" Ένας άλλος απάντησε λέγοντας ότι "το Ισραήλ είναι κατέστρεψε τον Λίβανο, όχι η Χεζμπολάχ".
Άλλοι αρνούνται να θεωρήσουν τη Χεζμπολάχ υπεύθυνη για τα πλήγματα και δεν δέχονται καμία δικαιολογία για τη "δολοφονία αμάχων" από το Ισραήλ.
Στην αντίπερα όχθη, οι επικριτές της σιιτικής οργάνωσης τονίζουν ότι οι ενέργειες του Ισραήλ είναι αποτέλεσμα "των ενερειών μιας ιρανικής πολιτοφυλακής στο Λίβανο που δεν αναγνωρίζει το λιβανέζικο κράτος και πυροδοτεί πόλεμο όποτε της το λέει το Ιράν", όπως λένε.
Άλλες πολιτικές παρατάξεις υποστηρίζουν ότι "τόσο το Ισραήλ όσο και η Χεζμπολάχ φέρουν ευθύνη", εν μέσω εκκλήσεων να αναζητηθεί μια "ριζοσπαστική λύση αντί της άρνησης της εσωτερικής ευθύνης".
Από την άλλη πλευρά, δεν είναι λίγοι αυτοί που ζητούν να διαχωριστεί η πολιτική διαμάχη από την ανθρωπιστική διάσταση του προβλήματος, καθώς ορισμένοι Λιβανέζοι θεωρούν ότι η βοήθεια θα πρέπει να κατευθύνεται προς τους αμάχους, μακριά από σεχταριστικές γραμμές και κομματικές διαιρέσεις.
Μια ανάρτηση έγραφε: "Δεν είμαι με τη Χεζμπολάχ, αλλά πώς μπορώ να είμαι εναντίον των παιδιών της Βηρυτού που σκοτώθηκαν από ισραηλινούς πυραύλους; Πώς μπορώ να είμαι εναντίον των γυναικών που σκοτώθηκαν "στους πάγκους με τα λαχανικά" ή των ανδρών που προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν το καθημερινό τους ψωμί; Μπορούμε να διαφωνήσουμε πολιτικά, αλλά πρέπει να συμφωνήσουμε ανθρώπινα".
Διαμάχη για τις διαπραγματεύσεις
Εν μέσω της διαμάχης, καταγράφονται αντιπαραθέσεις σχετικά με το θέμα των διαπραγματεύσεων και το δικαίωμα της κυβέρνησης του Λιβάνου να εκπροσωπεί τον εαυτό του.
Ο δημοσιογράφος Tony Boulos έγραψε ότι "η συντριπτική πλειοψηφία των Λιβανέζων απορρίπτει την λογικη ότι ο Λίβανος θα πρέπει να αποτελεί μέρος μιας συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, στην οποία ο Λίβανος δεν θα βρίσκεται στο τραπέζι", τονίζοντας ότι "ο Λίβανος δεν είναι ένα διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του Ιράν, αλλά ένα κράτος που θα πρέπει να είναι το μοναδικό σημείο αναφοράς για οποιαδήποτε συμφωνία", όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, η πρόταση αυτή συνάντησε επιφυλακτικές αντιδράσεις από ορισμένους που αμφισβήτησαν την λογική της εκπροσώπησης της κυβέρνησης. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η παρουσία στο τραπέζι ηγετών όπως ο πρόεδρος Αούν ή ο πρωθυπουργός Σαλάμ θα είναι διακοσμητική, σημειώνοντας ότι η πραγματική απόφαση για τη διακοπή ή τη συνέχιση του πολέμου βρίσκεται στα χέρια της Χεζμπολάχ.
Ο πρόεδρος Ζόζεφ Αούν δήλωσε την Πέμπτη ότι συνεχίζονται οι προσπάθειες, σε συντονισμό με τον πρωθυπουργό, για την κινητοποίηση της διεθνούς υποστήριξης ώστε να συμπεριληφθεί ο Λίβανος σε οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, ως προοίμιο για τη συμμετοχή της Βηρυτού σε μια διαπραγματευτική διαδικασία.
Ο Αούν τόνισε ότι μόνο η κυβέρνηση είναι εξουσιοδοτημένη να διεξάγει οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις, αρνούμενος κατηγορηματικά να επιτρέψει σε οποιοδήποτε άλλο μέρος να αναλάβει αυτόν τον ρόλο.
Οι συζητήσεις αυτές ξεπερνούν την άμεση διάστασή τους και εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διαιρέσεων που τροφοδοτούνται από τον πόλεμο. Με φόντο την περιφερειακή σύγκρουση και το ξέσπασμα της πρόσφατης αντιπαράθεσης, όταν η Χεζμπολάχ εξαπέλυσε επιθέσεις κατά του Ισραήλ υποστηρίζοντας το Ιράν, οι θρησκευτικές εντάσεις έχουν αναζωπυρωθεί, εγείροντας φόβους για επιπτώσεις στην ασφάλεια στον Λίβανο.
Ορισμένοι Λιβανέζοι αισθάνονται ότι έχουν παρασυρθεί άθελά τους σε αυτόν τον πόλεμο, ιδίως από τη στιγμή που το ξέσπασμά του συνδέθηκε με την εκτόξευση ρουκετών από τη Χεζμπολάχ προς το Ισραήλ, τη στιγμή που η κυβέρνηση αδυνατεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες περισσότερων από ένα εκατομμύριο εκτοπισμένων.
Η κυβέρνηση του Ναουάφ Σαλάμ, σε συνεργασία με τον πρόεδρο Ζοζέφ Αούν, έλαβε μέτρα για την απαγόρευση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Χεζμπολάχ και επιχείρησε να απελάσει τον πρεσβευτή της Τεχεράνης στη Βηρυτό, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ιρανική, όπως χαρακτηρίστηκε, ανάμειξη στις υποθέσεις του Λιβάνου.
Η απάντηση της Χεζμπολάχ ήταν σαφής: αρνήθηκε να αφοπλιστεί και προειδοποίησε για τον κίνδυνο κλιμάκωσης και επιπτώσεων που θα απειλούσαν την ειρήνη σε μια χώρα που επιβαρύνεται από τις θρησκευτικές εντάσεις και τον πολυετή εμφύλιο πόλεμο, τα σημάδια του οποίου είναι ακόμη νωπά.