Wildlife Photographer of the Year 2026: Ελέφαντες που ραγίζουν καρδιές και...πονηρά κογιότ
Οι φετινοί νικητές αναδεικνύουν συγκλονιστικές ιστορίες από τον φυσικό κόσμο και την επιτακτική ανάγκη να τον προστατεύσουμε.
Μια συγκινητική φωτογραφία θηλυκού ελέφαντα που μεταφέρει το νεκρό μικρό της κέρδισε τον διαγωνισμό Wildlife Photographer of the Year 2026.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Με τίτλο “The Aftermath”, η λήψη ανήκει στον Ιταλό φωτογράφο άγριας ζωής Federico Veronesi, ο οποίος την τράβηξε ενώ παρακολουθούσε ελέφαντες στην κοιλάδα του ποταμού Huab, στη Ναμίμπια.
Αφού παρατήρησε ένα ασυνήθιστο μοτίβο από ίχνη συρσίματος στην άμμο μιας ξεραμένης κοίτης ποταμού, έφτασε μια οικογένεια ελεφάντων· μία από αυτές είχε το μικρό σφηνωμένο ανάμεσα στον χαυλιόδοντα και την προβοσκίδα της.
Δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρούνται πιθανές εκδηλώσεις πένθους σε ελέφαντες, με προηγούμενες συμπεριφορές να περιλαμβάνουν φωνητικές εκφράσεις, φύλαξη των νεκρών και εξέταση και μεταχείριση οστών.
Η ασπρόμαυρη εικόνα έχει περιγραφεί από την Kathy Moran, πρόεδρο της κριτικής επιτροπής του Wildlife Photographer of the Year, ως ένα συναισθηματικό “χτύπημα στο στομάχι” και “απελπιστικά συγκινητική” απόδειξη της συνείδησης των ζώων.
Πέρα από το βραβείο Young Wildlife Photographer of the Year 2026, ακόμη 19 νικητές κατηγοριών επιλέχθηκαν ανάμεσα σε έναν αριθμό-ρεκόρ 65.403 συμμετοχών από 121 χώρες και περιοχές.
Ποιος κέρδισε το Young Wildlife Photographer of the Year 2026;
Ο Oscar Whitfield, που ήταν 14 ετών όταν τράβηξε τη βραβευμένη φωτογραφία του, απέσπασε φέτος το κύριο βραβείο νέων για μια λήψη σκαθαριού κοπριάς εν ώρα εργασίας στο Εθνικό Πάρκο Zambezi, στη Ζιμπάμπουε.
Παρότι μικροσκοπικά, αυτά τα δυνατά έντομα συμβάλλουν στον περιορισμό των αερίων του θερμοκηπίου της Γης, καθώς διασπούν και θάβουν την κοπριά, εμποδίζοντάς την να παράγει μεθάνιο που θερμαίνει τον πλανήτη. Αυτό βοηθά επίσης την ταχύτερη αποδόμησή της, μειώνοντας τον αριθμό των παρασίτων που πλήττουν τα ζώα εκτροφής και την άγρια ζωή.
Πάνω από 5.000 είδη σκαθαριών κοπριάς έχουν καταγραφεί σε όλο τον κόσμο.
Βραβευμένοι φωτογράφοι καταγράφουν την άγρια ζωή στις πόλεις
Από κογιότ που περιπλανιούνται στους λόφους του Σαν Φρανσίσκο έως γιγάντιες σαύρες που κυνηγούν στην Μπανγκόκ, οι φετινές βραβευμένες φωτογραφίες δείχνουν επίσης πώς τα ζώα προσαρμόζονται στη ζωή δίπλα στους ανθρώπους.
Στο βραβευμένο του πορτφόλιο “Wily Coyotes of San Francisco”, ο Αμερικανός φωτογράφος Loren Elliott καταγράφει μια αγέλη κογιότ που ζει ανάμεσα στους περισσότερους από 800.000 κατοίκους της πόλης.
Υπολογίζεται ότι περίπου 100 κογιότ ζουν στην πόλη, όπου οι στάσεις απέναντι στα ζώα είναι διφορούμενες. Παρότι μερικές φορές επιτίθενται σε κατοικίδια, συμβάλλουν επίσης στον έλεγχο των πληθυσμών τρωκτικών που μεταφέρουν ασθένειες. Οι φωτογραφίες του Elliott καλούν τους θεατές να ξανασκεφτούν αυτά τα συχνά παρεξηγημένα ζώα και τη θέση τους σε έναν ολοένα πιο αστικοποιημένο κόσμο.
Μια άλλη αστική συνάντηση, από τον Βρετανό φωτογράφο Seth Forestson, κέρδισε την κατηγορία Urban Wildlife.
Καθώς φωτογράφιζε μια κοινή σαύρα-βαράνο να μεταφέρει το θήραμά της μέσα από το πάρκο Lumphini της Μπανγκόκ, ο Seth ξάπλωσε στο λασπωμένο έδαφος για να τη πλαισιώσει πάνω στο φόντο της πόλης.
Οι κοινοί βαράνοι του νερού έχουν προσαρμοστεί με επιτυχία στο αστικό περιβάλλον της ταϊλανδικής πρωτεύουσας, εκμεταλλευόμενοι την άφθονη τροφή, συμπεριλαμβανομένων γατόψαρων και koi στις λίμνες των πάρκων της Μπανγκόκ.
Υποβρύχιες συναντήσεις αποκαλύπτουν όσα κρύβονται στα βάθη
Οι ανθρώπινες επιπτώσεις στην άγρια ζωή δεν περιορίζονται στη στεριά. Κάτω από την επιφάνεια, οι φωτογράφοι καταγράφουν τόσο προσωπικές συναντήσεις με ζώα όσο και τις αυξανόμενες πιέσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα.
Ο νικητής στην κατηγορία Animal Portraits, Aaron Sanders, καταδυόταν ανοιχτά μιας παραλίας στην Κορνουάλη όταν πρόσεξε τα αποτυπώματα από τις βεντούζες ενός χταποδιού πάνω σε μια λεπτή λωρίδα φύκους. Καθώς εμφανίστηκε ένα μοναδικό μάτι, “μείναμε απολύτως ακίνητοι, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο με μια φαινομενικά κοινή περιέργεια”, θυμάται.
Η συνάντηση προσφέρει μια ματιά σε μια ευρύτερη ιστορία που εξελίσσεται στα νερά ανοιχτά της νοτιοδυτικής Αγγλίας, όπου οι εμφανίσεις κοινών χταποδιών έχουν αυξηθεί θεαματικά. Αν και τα σαρκοφάγα αυτά αρπακτικά συναντώνται συχνότερα στη Μεσόγειο, οι ανοιξιάτικες θερμοκρασίες της θάλασσας πάνω από τον μέσο όρο έχουν διευρύνει την επικράτειά τους, με καταστροφικές επιπτώσεις στις τοπικές αλιευτικές δραστηριότητες.
Σε μια ακόμη ένδειξη της ανθρώπινης επίδρασης στη θαλάσσια ζωή, ο Αμερικανός φωτογράφος Alex Lindbloom απαθανάτισε έναν καρχαρία-φάλαινα να εξετάζει την ψαριά ενός “bagan”, δηλαδή μιας κινητής πλατφόρμας αλιείας με δίχτυα, στα σκοτεινά νερά ανοιχτά της Παπούα, στην Ινδονησία.
Το είδος έχει μειωθεί δραστικά τα τελευταία 75 χρόνια, κυρίως λόγω συγκρούσεων με πλοία, μπλεξιμάτων σε αλιευτικά εργαλεία και παράνομης αλιείας.
Ένας νερόλακκος φέρνει την άγρια ζωή κοντά
Κάποιες από τις βραβευμένες εικόνες αποκαλύπτουν τις απρόσμενες αλληλεπιδράσεις που συμβαίνουν όταν διαφορετικά είδη συγκεντρώνονται στο ίδιο ενδιαίτημα.
Στο “The Meeting Place”, ο Βρετανός φωτογράφος James Lewin αποτυπώνει έναν νεαρό αρσενικό ελέφαντα να ραντίζει ένα κοπάδι ζεβρών καθώς συγκεντρώνονται γύρω από έναν νερόλακκο στους λόφους Chyulu της Κένυας. Ο Lewin χρησιμοποίησε μια φωτογραφική μηχανή μετατροπής υπερύθρων για να μαλακώσει το σκληρό φως, δίνοντας στη σκηνή μια ονειρική χροιά.
Οι νερόλακκοι μπορούν να εξελιχθούν σε ζωτικής σημασίας πηγή ζωής κατά τη διάρκεια σοβαρών ξηρασιών, φέρνοντας κοντά ζώα που υπό άλλες συνθήκες θα κρατούσαν αποστάσεις.
Το Wildlife Photographer of the Year αναπτύσσεται και παρουσιάζεται από το Natural History Museum, στο Λονδίνο. Οι βραβευμένες φωτογραφίες θα εκτίθενται στο Natural History Museum (πηγή στα Αγγλικά) από τις 16 Οκτωβρίου 2026 έως τον Ιούλιο του 2027.
