Νέα ανασκαφή στη Μαρίνα Ελ Αλαμέιν (αρχαία Λευκάσπις): εντοπίζονται 18 τάφοι ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής με σπάνια φυλαχτά και χρυσές λωρίδες της «χρυσής γλώσσας», ανακάλυψη που εμπλουτίζει την αρχαιολογία της Μεσογείου.
Νέα σημαντικά στοιχεία έρχονται να προστεθούν στην ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου. Στα βορειο-δυτικά παράλια, περίπου 300 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, το Κάιρο, μια εκστρατεία αρχαιολογικών ανασκαφών έφερε στο φως 18 ταφές που χρονολογούνται στη ρωμαϊκή και πτολεμαϊκή περίοδο.
Τα ευρήματα προέρχονται από τον αρχαιολογικό χώρο της Μαρίνα Ελ Αλαμέιν, όπου κάποτε βρισκόταν η ακμάζουσα πόλη Λούκασπις, και η είδηση ανακοινώθηκε επισήμως από το αιγυπτιακό Υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων.
Με αυτή τη νέα ανακάλυψη, ο συνολικός αριθμός των τάφων που έχουν εντοπιστεί στην περιοχή από το 1986, χρονιά κατά την οποία αποκαλύφθηκε ο χώρος, ανέρχεται σε 44.
Ειδικότερα, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν 11 υπόγεια συγκροτήματα, λαξευμένα απευθείας στον βράχο, καθώς και άλλες 7 επιφανειακές κατασκευές από ασβεστολιθικούς ογκόλιθους, ορισμένες από τις οποίες βρέθηκαν ακόμη ακέραιες και προστατευμένες από τα αρχικά τους καλύμματα.
Τα πολύτιμα ευρήματα και το τελετουργικό της «χρυσής γλώσσας»
Πέρα από τις κτιριακές κατασκευές, οι ανασκαφές έφεραν στο φως μια πλούσια συλλογή αντικειμένων: λυχνίες, αμφορείς, άψογα διατηρημένα κεραμικά αγγεία, λεκάνες και μικρά πέτρινα θυσιαστήρια. Ανάμεσα στα πιο εντυπωσιακά ευρήματα ξεχωρίζει και μια μεγάλη γρανιτένια σαρκοφάγος μήκους δυόμισι μέτρων, στο εσωτερικό της οποίας διατηρούνται ακόμη ανθρώπινα λείψανα.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ανακάλυψης αφορά όμως τα ταφικά έθιμα της εποχής. Οι ερευνητές εντόπισαν 24 λεπτά φύλλα χρυσού, τοποθετημένα στο στόμα των νεκρών.
Πρόκειται για την παλαιά συνήθεια της «χρυσής γλώσσας», μια μαγικοθρησκευτική πρακτική ιδιαίτερα διαδεδομένη στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο, που σκοπό είχε να επιτρέψει στους νεκρούς να επικοινωνούν με τις θεότητες του κάτω κόσμου. Την ισχυρή αντοχή της παραδοσιακής αιγυπτιακής πίστης μαρτυρά και ένα χρυσό φυλαχτό που απεικονίζει το Μάτι του Ώρου.
Ο Αιγύπτιος υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων, Σερίφ Φάθι, υπογράμμισε ότι η ανακάλυψη αυτή επιβεβαιώνει την ιστορική σημασία της Λούκασπις (που αναφέρεται και από τον γεωγράφο Στράβωνα).
Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 100 χιλιομέτρων από την Αλεξάνδρεια και αποτελούσε στρατηγικό κόμβο για τις εμπορικές και πολιτιστικές ανταλλαγές ανάμεσα στην Αίγυπτο και την υπόλοιπη Μεσόγειο, ενώ σήμερα συγκαταλέγεται στους καλύτερα διατηρημένους παράκτιους οικισμούς της κλασικής εποχής στη χώρα.