Το Χόλιγουντ εξακολουθεί να θρηνεί τον θάνατο της ηθοποιού Χέιντεν Πανετίερ, πυροδοτώντας συζήτηση για τον τρόπο που η βιομηχανία αντιμετωπίζει τα παιδικά αστέρια.
Ο πρόωρος θάνατος της ηθοποιού Χέιντεν Πανετιέρ έχει αναζωπυρώσει τη συζήτηση για την έλλειψη προστασίας των παιδιών-σταρ στη βιομηχανία του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Πολλοί διάσημοι έχουν μιλήσει δημόσια για την προστασία των παιδιών ηθοποιών, μεταξύ των οποίων η Ρόουζ ΜακΓκάουαν, η Άνα Πάκουιν και η Μελίσα Γκίλμπερτ, που ζητούν αυστηρότερους κανόνες.
Η ΜακΓκάουαν και η Πάκουιν δημοσίευσαν μηνύματα στη μνήμη της Πανετιέρ, της πρωταγωνίστριας των Heroes, Nashville και Scream, η οποία πέθανε σε ηλικία 36 ετών στις 16 Αυγούστου, σχολιάζοντας αμφότερες τη «βαθιά θλιβερή» μεταχείριση των παιδιών ηθοποιών.
«Αναπαύσου με δύναμη, Χέιντεν Πανετιέρ. Μην βάζετε παιδιά στη σόουμπιζ», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η ΜακΓκάουαν – που συμμετείχε στη σειρά ταινιών Scream. «Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι φυσιολογικό. Είθε το πνεύμα της να απαλλαγεί από εκείνους που τα οργάνωσαν».
Η Πάκουιν, που κέρδισε Όσκαρ σε ηλικία 11 ετών για την ερμηνεία της στο The Piano και, συμπτωματικά, είχε επίσης εμφανιστεί στις ταινίες Scream, εξέφρασε παρόμοια άποψη, γράφοντας: «Δεν είναι τυχαίο ότι τόσες πολλές πρώην, ειδικά κορίτσια-παιδιά “σταρ” που σεξουαλικοποιήθηκαν πρόωρα, έχουν βαθιά θλιβερές ζωές και πρόωρα τέλη», έγραψε στο Instagram. «Δεν ήμασταν τόσο προστατευμένες από τα “συστήματα” που στα χαρτιά φαίνονται άψογα, όσο υποτίθεται ότι θα έπρεπε».
Συνέχισε: «Αναπαυθείτε εν ειρήνη, [Hayden Panettiere], [Michelle Trachtenberg], [Daveigh Chase] και τόσες άλλες. Είναι ένα παράξενο μικρό κλαμπ στο οποίο ανήκουμε και αξίζετε στήριξη, ό,τι κι αν μας έκανε να νιώθουμε η βιομηχανία μας. Κυριολεκτικά, στείλτε μου DM. Σας πιστεύω και θα σταθώ δίπλα σας. Δεν είστε μόνες. Ας στηρίζουμε η μία την άλλη. Ίσως έτσι η δημόσια αποκάλυψη να γίνει λιγότερο τρομακτική».
Η Μισέλ Τράχτενμπεργκ πέθανε τον Φεβρουάριο του 2025 σε ηλικία 39 ετών, ενώ η Ντέιβιγκ Τσέιζ πέθανε τον Ιούλιο σε ηλικία 35 ετών.
Αργότερα, η Πάκουιν διευκρίνισε ότι μιλούσε «πολύ συγκεκριμένα για την εμπειρία ενός παιδιού στο πλατό που βρίσκεται πρόωρα να γίνεται “αντικείμενο σεξουαλικής επιθυμίας”».
Πρόσθεσε: «Δεν υπονοώ ότι δεν γίνεται ζημιά και εκτός του πλαισίου της ψυχαγωγίας. Απλώς αυτό είναι μια μεγαλύτερη ανάρτηση για κάποια άλλη στιγμή. Επίσης, χρησιμοποίησα τα αρχικά των γυναικών γιατί δεν είχα άλλο χώρο. Δεν υπάρχει κάτι να διαβαστεί πίσω από αυτό. Απλώς πρακτικοί λόγοι».
Η Μελίσα Γκίλμπερτ δημοσίευσε το Σαββατοκύριακο ένα κείμενο στο Substack (πηγή στα Αγγλικά), στο οποίο διερωτήθηκε: «Πώς είναι δυνατόν κανένα μέσο του mainstream να μην έχει ασχοληθεί με αυτό; Μέσα σε έναν χρόνο, η Μισέλ Τράχτενμπεργκ, η Ντέιβιγκ Τσέιζ και η Χέιντεν Πανετιέρ έχουν πεθάνει. ΠΕΘΑΝΕΙ! Τρεις πρώην παιδικές ηθοποιοί, γυναίκες της ίδιας γενιάς, δεν είναι πια εδώ. Τραγικά, σπαρακτικά, βασανιστικά πολύ νωρίς».
«Δεν γνώριζα προσωπικά τη Χέιντεν και δούλεψα μόνο για λίγο με τη Μίσι και τη Ντέιβιγκ. Το νιώθω προσωπικά γιατί ήμουν κι εγώ αυτές», έγραψε η Γκίλμπερτ. «Είμαστε όλες μέλη της ίδιας φυλής· πρώην παιδικές ερμηνεύτριες, και όταν μία από εμάς πεθαίνει, αυτό διαπερνά όλες μας σαν ηλεκτρικό ρεύμα. Όταν τρεις από εμάς πεθαίνουν σε τόσο κοντινό χρονικό διάστημα, κάτι πάει πολύ, πολύ στραβά. Όλες ξέρουμε τις ιστορίες για το πώς η βιομηχανία της ψυχαγωγίας χρησιμοποιεί, κακοποιεί, εκμεταλλεύεται και μετά πετάει τα νεότερα μέλη της, αλλά για κάποιο λόγο αυτή η τάση χειροτερεύει».
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Πού είναι το συνδικάτο μας σε όλα αυτά; Πού είναι η συλλογική αγανάκτηση; Πού είναι οι κανονισμοί; Πού είναι η προστασία της ιδιωτικότητας;»
«Πραγματικά μοιάζει σαν να μη νοιάζεται κανείς αρκετά ώστε να φέρει πραγματική αλλαγή. Τουλάχιστον, όχι μέχρι τον επόμενο θάνατο, όταν όλοι μιλούν για το πόσο λυπημένοι είναι και ότι πρέπει να κάνουμε κάτι, και μετά το ξεχνούν και συνεχίζουν τη ζωή τους, μέχρι να ξανασυμβεί, ξανά και ξανά», συνέχισε η Γκίλμπερτ. «Ναι, ο εθισμός είναι μια πραγματική ασθένεια. Η δυσλειτουργία στην οικογένεια είναι πραγματική. Η μετατραυματική διαταραχή άγχους είναι πραγματική. Για τους ηθοποιούς, όλα αυτά είναι “περιουσιακά στοιχεία”. Μας επιτρέπουν να έχουμε πρόσβαση στο συναίσθημα και να το μοιραζόμαστε με το κοινό. Όταν όμως περνούν μέσα από παιδιά, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τρυφερότητα, προστατευτικά, με σεβασμό και με τρόπο όσο το δυνατόν πιο περιορισμένο».
Η Πανετιέρ ξεκίνησε να δουλεύει στο Χόλιγουντ από πολύ μικρή, εμφανιζόμενη στη σαπουνόπερα One Life to Live μόλις σε ηλικία τεσσάρων ετών, προτού πρωταγωνιστήσει, στα 10 της, στην ταινία του 2000 Remember the Titans, μεταξύ άλλων έργων.
Γνωστή κυρίως από τους ρόλους της στις σειρές Heroes και Nashville, καθώς και στις ταινίες Scream, η Πανετιέρ βρέθηκε χωρίς τις αισθήσεις της στο Γκρινβιλ της Νότιας Καρολίνας. Η ηχογράφηση της κλήσης στο 911 έκανε λόγο για ύποπτη «υπερβολική δόση». Οι διασώστες την κήρυξαν νεκρή αφού της χορήγησαν «προχωρημένη καρδιοπνευμονική υποστήριξη».
Η επίσημη αιτία θανάτου δεν έχει γίνει γνωστή και η έρευνα για τον θάνατό της βρίσκεται σε εξέλιξη.