Μια νέα μελέτη έδειξε ότι χιλιάδες πιγκουίνοι σκοτώθηκαν από πούμα σε διάστημα τεσσάρων ετών, όμως οι περισσότεροι έμειναν μισοφαγωμένοι.
Απροστάτευτοι πιγκουίνοι θανατώνονται μαζικά καθώς οι πληθυσμοί των πούμα ανακάμπτουν στο Εθνικό Πάρκο Μόντε Λεόν, στην αδυσώπητα άγρια Παταγονία της Αργεντινής.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Αφότου η κτηνοτροφία εγκαταλείφθηκε στο νότιο τμήμα της χώρας τη δεκαετία του 1990, τα πούμα άρχισαν να επαναποικίζουν τμήματα της ιστορικής τους εξάπλωσης. Την ίδια περίοδο, οι αποικίες μαγγελανικών πιγκουίνων επεκτάθηκαν από τα γειτονικά νησιά στην ηπειρωτική χώρα, όπου μέχρι τότε δεν υπήρχαν «χερσαίοι θηρευτές».
Αυτό έχει οδηγήσει σε αυτό που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν «δίλημμα διατήρησης», το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει τη συρρίκνωση των αποικιών πιγκουίνων στην περιοχή. Τώρα, μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ποσοτικοποιεί τον κίνδυνο μακροπρόθεσμης επιβίωσης των πληθυσμών των πιγκουίνων.
Πώς τα πούμα εξελίχθηκαν στη μεγαλύτερη απειλή για αυτούς τους πιγκουίνους
Ερευνητές από το Centro de Investigaciones de Puerto Deseado του Universidad Nacional de la Patagonia Austral και φύλακες του Εθνικού Πάρκου Μόντε Λεόν παρακολουθούν τους πληθυσμούς πιγκουίνων στο πάρκο.
Σε διάστημα τεσσάρων ετών (2007 έως 2010) κατέγραψαν τον αριθμό των πτωμάτων πιγκουίνων που αποδόθηκαν σε θήρευση από πούμα. Στη συνέχεια συνεργάστηκαν με τη Μονάδα Έρευνας για τη Διατήρηση της Άγριας Ζωής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης για την ανάλυση των δεδομένων.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Journal for Nature Conservation, εκτιμά ότι πάνω από 7.000 ενήλικοι πιγκουίνοι σκοτώθηκαν στη διάρκεια της τετραετίας, αλλά οι περισσότεροι δεν καταναλώθηκαν πλήρως. Πρόκειται για περίπου το 7,6% του ενήλικου πληθυσμού.
Η κύρια συγγραφέας, Μελίσα Λέρα, δηλώνει ότι ο αριθμός των πτωμάτων στην αποικία με εμφανή σημάδια θήρευσης είναι «συντριπτικός».
«Το γεγονός ότι έμεναν άφαγα σημαίνει ότι τα πούμα σκότωναν περισσότερους πιγκουίνους απ’ όσους χρειάζονταν για τροφή», προσθέτει. «Αυτό συνάδει με αυτό που οι οικολογοί περιγράφουν ως “πλεονάζουσα θήρευση” (surplus killing).»
Παρόμοιο φαινόμενο παρατηρείται και με τις οικόσιτες γάτες, οι οποίες μπορεί να κυνηγούν πολύ περισσότερα πουλιά – ακόμη κι αν δεν τα τρώνε – επειδή είναι άφθονα και ευάλωτα.
Κινδυνεύουν οι πιγκουίνοι στην Παταγονία με εξαφάνιση;
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μοντελοποίηση των δεδομένων και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα πούμα από μόνα τους είναι «απίθανο» να οδηγήσουν την αποικία του εθνικού πάρκου σε εξαφάνιση.
Το μέλλον των πιγκουίνων φαίνεται να είναι πιο ευάλωτο σε παράγοντες όπως η αναπαραγωγική επιτυχία και η επιβίωση των νεαρών – όμως τα υψηλά επίπεδα θήρευσης από πούμα θα επιδεινώσουν αυτές τις εξελίξεις.
«Η μελέτη αναδεικνύει μια νέα πρόκληση για τη διατήρηση της άγριας ζωής, καθώς οι ανακάμπτοντες πληθυσμοί σαρκοφάγων συναντούν νέα θηράματα», αναφέρει η συν-συγγραφέας δρ Χοργκελίνα Μαρίνο.
«Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές οι διατροφικές μετατοπίσεις επηρεάζουν τόσο τους θηρευτές όσο και τα θηράματα είναι κρίσιμη για τον σχεδιασμό των δράσεων διατήρησης.»
Καθώς τα μοντέλα ανέδειξαν την αναπαραγωγική επιτυχία και τη θνησιμότητα των νεαρών ως ορισμένους από τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν τη βιωσιμότητα του πληθυσμού, οι συγγραφείς υπογραμμίζουν την ανάγκη να κατανοηθεί πώς περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως τα θρεπτικά συστατικά, η διαθεσιμότητα τροφής και η θερμοκρασία – οι οποίοι είναι γνωστό ότι επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή – μπορούν να επηρεάσουν την αναπαραγωγική επιτυχία των πιγκουίνων.
Οι αρχές του Πάρκου συνεχίζουν να παρακολουθούν τους πληθυσμούς πούμα και πιγκουίνων.