Μετά από δύο δεκαετίες από τα εγκαίνια της Παγκόσμιας Τράπεζας Σπόρων, το νησί στην καρδιά της Αρκτικής ετοιμάζεται να υποδεχτεί το πιο χαρακτηριστικό δέντρο ολόκληρης της Μεσογείου και των γύρω περιοχών, από τη Δυτική Σαχάρα μέχρι τη Λωρίδα της Γάζας
Η ζωή στο Λόνγκγιαρμπιεν (Longyearbyen) προσφέρει λίγες εκπλήξεις. Αυτός ο απομακρυσμένος θύλακας είναι ο πολυπληθέστερος δήμος του Σβάλμπαρντ, του αρκτικού αρχιπελάγους με νορβηγική σημαία, και έχει λιγότερους κατοίκους (2.528, σύμφωνα με την απογραφή στον ιστότοπο της Στατιστικής Υπηρεσίας της Νορβηγίας) από τις πολικές αρκούδες στην περιοχή του- υπολογίζεται ότι υπάρχουν 2.650 σε ολόκληρη τη γύρω θάλασσα του Μπάρεντς.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Εκτός από τις εξορμήσεις των πολικών αρκούδων, την παρθένα και νηφάλια χιονισμένη άγρια φύση, το Βόρειο Σέλας και μια μακρά περίοδο στο πολικό σκοτάδι, η διαμονή στο Σβάλμπαρντ είναι εξαιρετικά ήρεμη. Ωστόσο, μετά το 2008, η άφιξη ενός φουτουριστικής εμφάνισης καταφυγίου λίγα χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο του νησιού έφερε επανάσταση όχι μόνο στη ζωή των κατοίκων του, αλλά και της ανθρωπότητας στο σύνολό της.
Η Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων του Σβάλμπαρντ (γνωστή και ως Παγκόσμιος Θόλος) δημιουργήθηκε με έναν κρίσιμο στόχο: να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερα αγγειόσπερμα και γυμνόσπερμα σε περίπτωση φυσικής, ανθρωποκεντρικής ή εξωγήινης καταστροφής. Τα φυτά φυλάσσονται από τη νορβηγική κυβέρνηση σε μια εγκατάσταση εκατοντάδων μέτρων κάτω από το έδαφος, σεισμογενή και πυρηνικά ανθεκτική.
Τώρα, ένα κοινό πρόγραμμα μεταξύ των πανεπιστημίων της Κόρδοβα, της Γρανάδας, του κυβερνητικού Κέντρου Φυτογενετικών Πόρων (CRF-INIA), του CSIC, του Υπουργείου Γεωργίας, του FAO των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Συμβουλίου Ελιάς (IOC) έχει μεταφέρει δείγματα σπόρων ελιάς σε άγνωστα γεωγραφικά πλάτη για αυτό το τυπικά μεσογειακό δέντρο.
Οι 500 σπόροι αυτού του φυτού που στάλθηκαν στο Σβάλμπαρντ, το οποίο είναι αντιπροσωπευτικό της νότιας Ευρώπης σε όλη την ιστορία, τα τοπία και την κλασική λογοτεχνία, προέρχονται από την τράπεζα βλαστικού υλικού της Κόρδοβα. Η παρτίδα αυτή περιλαμβάνει 50 γηγενείς ποικιλίες από διάφορες χώρες με παράδοση στην ελαιοκαλλιέργεια: Ισπανία, Πορτογαλία, Μαρόκο, Ιταλία, Γαλλία, Ελλάδα, Τυνησία και Τουρκία.
Οι καρποί που εστάλησαν συλλέχθηκαν μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 2024 και υποβλήθηκαν σε διαδικασία ξήρανσης και κατάψυξης για να εξασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη διατήρησή τους, αφού διαπιστώθηκε η βιωσιμότητά τους στις συνθήκες της αρκτικής αποθήκης. Πρόκειται για μια πολύπλοκη διαδικασία όπου η επιστήμη και η διπλωματία είναι αλληλένδετες και η οποία απαίτησε τον συντονισμό πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, επιστημονικών εργαστηρίων και των προαναφερθέντων εθνικών και υπερεθνικών οργανισμών.
Η πρωτοβουλία αυτή ξεκίνησε, από ισπανικής πλευράς, το 2022. Αυτό ήταν το πρώτο έτος κατά το οποίο το CRF-INIA ενσωμάτωσε ποικιλίες από το ανατολικό κράτος της Ιβηρικής Χερσονήσου. Οι σπόροι που αποστέλλονται, ωστόσο, δεν μεταβιβάζουν την κυριότητά τους στη Νορβηγία και παραχωρούνται με χρησικτησία: μόνο η Ισπανία -ή οποιαδήποτε χώρα συμμετέχει σε αυτό το τιτάνιο αλλά κρίσιμο έργο- θα μπορεί να ανακτήσει τους σπόρους που αποστέλλει, αν χρειαστεί.