Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα «μεγαλύτερα συνδικάτα» στηρίζουν τη ρύθμιση, παρά τους μήνες διαμαρτυριών από επαγγελματίες σε όλο το ιδεολογικό φάσμα. Το νομοσχέδιο πρέπει τώρα να εγκριθεί από το Κοινοβούλιο.
Η υπουργός Υγείας, Μόνικα Γκαρθία, επέλεξε να μην εμφανιστεί στη συνέντευξη Τύπου μετά το Υπουργικό Συμβούλιο, όπου παρουσιάστηκε, ύστερα από μήνες κινητοποιήσεων που ένωσαν γιατρούς και υγειονομικούς κάθε ιδεολογικής απόχρωσης, το νέο βασικό καταστατικό πλαίσιο (Estatuto Marco) για το προσωπικό αυτού του καίριου για κάθε κράτος τομέα.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τη ρύθμιση υπερασπίστηκε η υπουργός και κυβερνητική εκπρόσωπος, η σοσιαλίστρια Έλμα Σάιθ, παρότι πρόκειται για μέτρο ανοικτά αντιδημοφιλές, καθώς, όπως είπε, στηρίζεται από τα «μεγαλύτερα συνδικάτα», δηλαδή τα SATSE-FSES, CC.OO., UGT και CSIF, σε αντιπαράθεση με τις οργανώσεις που συνασπίστηκαν για να διαμαρτυρηθούν για το κείμενο που εγκρίθηκε σήμερα από την κυβέρνηση, ενώ απομένει ακόμη η ψήφισή του στο Κογκρέσο.
Οι επαγγελματίες του κλάδου διεκδικούν σειρά μέτρων που δεν βλέπουν να αποτυπώνονται στη μεταρρύθμιση της Γκαρθία, η οποία είναι αναισθησιολόγος και ανήκει στη μειοψηφική πτέρυγα της κυβέρνησης από το Sumar, στην «ποσόστωση» του Más Madrid. Μεταξύ άλλων, ζητούν το έκτακτο μέρος της εργασιακής τους ημέρας – τις εφημερίες – να υπόκειται σε εισφορές προς την Κοινωνική Ασφάλιση και να προβλέπεται για αυτούς επίδομα νυχτερινής εργασίας ή ημέρες ανάπαυσης μετά από πολλαπλές συνεχόμενες βάρδιες, όπως συμβαίνει σε συμβάσεις όπως της Εθνικής Αστυνομίας ή των σωφρονιστικών υπαλλήλων.
Ζητούν επίσης τη δημιουργία μιας ειδικής επαγγελματικής κατηγορίας A1 για τους γιατρούς, μια ανώτατη εβδομαδιαία απασχόληση 35 ωρών (πρωινές ώρες, εργάσιμες ημέρες) και κάθε υπέρβαση του ωραρίου να θεωρείται εθελοντική και αμειβόμενη. Παράλληλα, αιτούνται την εφαρμογή ενός συστήματος εθελοντικής πρόωρης συνταξιοδότησης, πλήρους ή μερικής, καθώς και την απαγόρευση της εξαναγκαστικής μετακίνησης.
Ο νόμος, που επικαιροποιεί το πλαίσιο για το κοινωνικοϊατρικό προσωπικό για πρώτη φορά εδώ και δύο δεκαετίες, μειώνει το ανώτατο εβδομαδιαίο ωράριο σε 45 ώρες, κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του κλάδου. Η υπουργός Εργασίας, Γιολάντα Ντίαθ, είχε επιχειρήσει να θεσπίσει ανώτατο όριο 37,5 ωρών εβδομαδιαίως για το σύνολο του πληθυσμού έναντι των 40 σημερινών, αλλά το νομοσχέδιο καταψηφίστηκε από τα δεξιά κόμματα τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Στην περίπτωση των εφημεριών, το ανώτατο όριο μειώνεται σε 17 ώρες πραγματικής εργασίας, φαινομενικά επιτυγχάνοντας μείωση από τις 24 ώρες που ισχύουν σήμερα, ωστόσο υπάρχει παραθυράκι: το άρθρο 97 του προσχεδίου ορίζει ότι, εάν δεν μπορεί να διασφαλιστεί η συνεχής και κατάλληλη φροντίδα και «εφόσον υπάρχουν οργανωτικοί ή υγειονομικοί λόγοι που το δικαιολογούν, μπορεί να υπερβαίνεται η μέγιστη διάρκεια» της βάρδιας. Το κείμενο προβλέπει επίσης τη δημιουργία κατηγορίας ερευνητικού προσωπικού με ειδικό καθεστώς και μέτρα για τη διευκόλυνση της συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.
Οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι που ασκούν κριτική (CESM, SMA, Metges de Catalunya, AMYTS, SME και O'MEGA), αντί να συναινέσουν στο προσχέδιο, έχουν καλέσει σε νέα πανεθνική συγκέντρωση στις 15 Ιουνίου, στις 12:00, μπροστά από την έδρα του υπουργείου Υγείας. Κατηγορούν τουπουργείο ότι ακολουθεί στρατηγική «κωλυσιεργίας, ακινησίας και πλήρους απουσίας προτάσεων».
Η Σάιθ υποστήριξε ότι μεγάλο μέρος των διεκδικήσεων που εξακολουθούν να τίθενται δεν εξαρτώνται πλέον από το υπουργείο: «Αρμόδιες για τους μισθούς, τις οργανικές θέσεις, την οργάνωση των υπηρεσιών και μεγάλο μέρος των συνθηκών εργασίας των επαγγελματιών είναι οι αυτόνομες κοινότητες», υπογράμμισε η υπουργός, που έχει επίσης τα χαρτοφυλάκια Ένταξης, Κοινωνικής Ασφάλισης και Μετανάστευσης.