Η βροχή σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια της Τελετής δεν πτόησε τους αθλητές και την συντριπτική πλειονότητα των θεατών που έδειξαν να διασκεδάζουν με την ψυχή τους μια άνευ προηγουμένου εμπειρία - Εντυπωσιακές ερμηνείες από καλλιτέχνες και ακροβάτες
Η βροχή δεν σταμάτησε να πέφτει το βράδυ της Παρασκευής στην Πόλη του Φωτός, όπως όμως δεν έπεσε ούτε στιγμή η διάθεση και δεν σταμάτησε επίσης η χαρούμενη διάθεση θεατών και συμμετεχόντων στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων Παρίσι 2024.
Από νωρίς οι κερκίδες δίπλα στον Σηκουάνα είχαν γεμίσει με απλούς πολίτες, αλλά και αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων που ανυπομονούσαν για αυτήν την μοναδική εμπειρία και επέλεξαν να αψηφήσουν την βροχή με αδιάβροχα και ομπρέλες.
Την πρώτη στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων Τελετή Έναρξης που πραγματοποιήθηκε εκτός σταδίου άνοιξε ο Ζινεντίν Ζιντάν. Ο Γαλλοαλγερινός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής εμφανίστηκε πριν την έναρξη της Τελετής σε βίντεο να μεταφέρει πεζή την Ολυμπιακή Φλόγα μέσα από το (χαοτικό) μποτιλιάρισμα και, αφού μπει στο μετρό, να την δίνει σε μια ομάδα παιδιών, τα οποία τη μεταφέρουν από τις κατακόμβες στον Σηκουάνα κι από εκεί σε έναν... μυστηριώδη λαμπαδηδρόμο για την αρχή της Τελετής.
Ακολούθησε η ομάδα των Προσφύγων και έπειτα οι υπόλοιπες με αλφαβητική σειρά κατά το γαλλικό αλφάβητο.
Αν και συνήθως η παρέλαση των αθλητών γίνεται μεσούσης της τελετής, στο Παρίσι έσπασε ακόμη μία παράδοση: Παρέλαση και σόου έγιναν παράλληλα, συνδυάζοντας τον αθλητισμό με την καλλιτεχνική έκφραση.
Εκθαμβωτική υπήξε η παρουσία της Λέιντι Γκάγκα που ήταν η πρώτη μουσική ερμηνεία της βραδιάς - αν και η ερμηνεία της ήταν προηχογραφημένη. Η Αμερικανίδα ερμηνεύτρια εμφανίστηκε σε σκαλιά στην όχθη του Σηκουάνα, καλωσόρισε τον κόσμο στο Παρίσι και τραγούδησε το "Mon Truc en Plumes" της μπαλαρίνας, ηθοποιού και τραγουδίστριας Ζιζί Ζανμαίρ.
Σημειώνεται ότι η παρουσία της Λέιντι Γκάγκα ήταν έκπληξη, αφού δεν περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα που δόθηκε στα ΜΜΕ εκ των προτέρων. Ωστόσο, οι φήμες ότι θα συμμετείχε στην Τελετή είχαν οργιάσει, αφού η δημοφιλής ερμηνεύτρια εθεάθη στο Παρίσι.
Εντυπωσιακή υπήρξε η παρουσία της δημοφιλέστερης γαλλόφωνης τραγουδίστριας στον κόσμο Άγια Νακαμούρα, η οποία τραγούδησε το "Djadja" συνοδεία της ορχήστρας της Προεδρικής Φρουράς, βγαίνοντας μέσα από πυροτεχνήματα και ντυμένη στα χρυσά.
Εξίσου εντυπωσιακή όμως υπήρξε και η παρουσία του συγκροτήματος Gojira που, αφού «αναγγέλθηκε» από την αποκεφαλισμένη Μαρία Αντουανέτα, συνδύασε το χέβι μέταλ με την όπερα, συνοδεύοντας την μέτσο σοπράνο Μαρίνα Βιότι.
Ιστορικός και σύγχρονος πολιτισμός... εις σάρκαν μίαν, αφού ξεχωριστό κομμάτι της Τελετής αποτέλεσαν τα Minions, δημιούργημα του γαλλικού στούντιο "Illumination". Το περισκόπιο από το υποβρύχιό τους εμφανίστηκε στον Σηκουάνα κι αμέσως η τηλεοπτική μετάδοση μεταφέρθηκε μέσα σε αυτό για να μας δείξει ότι σε αυτήν τους την περιπέτεια, τα κίτρινα διαβολικά πλάσματα έκλεψαν - τι άλλο; - τη Μόνα Λίζα!
Ακροβάτες και χορευτές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό στην Τελετή, αλλά και ο μασκοφόρος λαμπαδηδρόμος που μετέφερε το Ολυμπιακό Φως από ταράτσα σε ταράτσα.
Για τον μασκοφόρο οι απόψεις του συμβολισμού του διίστανται. Άλλοι είπαν ότι είναι o Μπελφεγκόρ από την γαλλική ταινία «Το φάντασμα του Λούβρου», άλλοι ότι ήταν ο Άνδρας με το Σιδηρούν Προσωπείο, άλλοι ότι ήταν ο Ερίκ, το Φάντασμα της Όπερας από το κλασικό μυθιστόρημα του Γκαστόν Λερού κι άλλοι ότι ήταν ο Έζιο από το επιτυχημένο ηλεκτρονικό παιχνίδι "Assassin's Creed". Όποιος κι αν ήταν, ο μασκοφόρος έτρεξε πάνω από το Μουσείο Ορσέ, πέρασε την γέφυρα Πον Νεφ, μπήκε σε ένα σκάφος μαζί με ένα παιδί και έπειτα έκανε «ρόδα» σε έναν κόκκινο διάδρομο.
Μπροστά στον Πύργο του Άιφελ είχε στηθεί μία σκηνή, η οποία είχε το σχήμα του διασημότερου μνημείου του Παρισιού και μετά τις ομιλίες του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής Τόνι Εστανγκέ, του βραβευθέντα Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Φιλίπο Γκράντι, την εκφώνηση του όρκου των αθλητών και τον Ολυμπιακό Ύμνο, η Τελετή μπήκε στην τελική ευθεία για την κορύφωσή της. Ένα εκπληκτικό light show μετέτρεψε το Τροκαντερό σε ένα σκηνικό ακόμη πιο εντυπωσιακό από όσο είναι ούτως ή άλλως.
Στην τελική ευθεία, έχοντας παραλάβει τη Φλόγα από τα παιδιά, στα οποία την είχε δώσει ο Ζιντάν στην αρχή της Τελετής, επέστρεψε το Ολυμπιακό Φως στον Ζιζού πάνω στην σκηνή κι αυτός με τη σειρά του την παρέδωσε στον τενίστα Ράφα Ναδάλ. Εν συνεχεία, ο Ναδάλ, με τη Φλόγα ανά χείρας ανέβηκε σε ένα ταχύπλοο. Τη Φλόγα έπειτα πήρε η παλαίμαχη τενίστρια και πλέον προπονήτρια Αμελί Μοεσμό και μετά ο καλαθοσφαιριστής Τόνι Πάρκερ.
Δεν θα μπορούσε βέβαια από τα τελευταία μέτρα να λείπει ο κορυφαίος Γάλλος χαντμπολίστας Μικαέλ Γκιγού.
Στα τελευταία μέτρα τη Φλόγα μετέφεραν η τρεις φορές Χρυσή Ολυμπιονίκης του στίβου Μαρί-Ζοζέ Περέκ και ο επίσης τρεις φορές Χρυσός Ολυμπιονίκης και 11 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής του τζούντο Τέντι Ρινέρ, οι οποίοι άναψαν τον βωμό που είχε τη μορφή ενός αερόστατου (!) που θα σκορπά το Ολυμπιακό Φως στην γαλλική πρωτεύουσα καθ' όλη την διάρκεια των Αγώνων.
Στην κορύφωση της Τελετής Έναρξης, όταν κανείς δεν πίστευε ότι η συγκίνηση θα μπορούσε να φθάσει σε υψηλότερα επίπεδα, οι Γάλλοι πάλι εξέπληξαν. Το πλήθος ήρθε αντιμέτωπο με την μεγαλειώδη φωνή της Σελίν Ντιόν, η οποία από το μπαλκόνι του Πύργου του Άιφελ καθήλωσε όσους είχαν την τύχη να παρακολουθούν την Τελετή που τελείωσε με τον καλύτερο και εντυπωσιακότερο δυνατό τρόπο.
Οι διοργανωτές - και ιδιαίτερα ο σκηνοθέτης της Τελετής Τομά Ζολί, το δημιουργικό μυαλό πίσω από όλο το υπερθέαμα - κατάφεραν να συνδυάσουν την γαλλική ιστορία με τα εμβληματικά μνημεία της γαλλικής πρωτεύουσας, προβάλλοντας με κάθε ευκαιρία το τρίπτυχο «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη».
Κατά μήκος του Σηκουάνα αναδύθηκαν επίσης σε χρώμα χρυσό 10 εμβληματικές για την γαλλική ιστορία γυναικείες μορφές, από την φιλόσοφο και συγγραφέα Σιμόν ντε Μποβουάρ έως την επιζήσασα του Ολοκαυτώματος και πρώτη γυναίκα πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Σιμόν Βέιλ.
Εξαιρετικά συγκινητική ήταν η στιγμή κατά την οποία η μέτζο σοπράνο Αξέλ Σαιν-Σιρέλ έψαλε τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας, την «Μασσαλιώτιδα», από την ταράτσα του Γκραν Παλαί.
Το έργο του Ζολί ήταν δύσκολο, αλλά το έφερε ιδανικά εις πέρας. Ο βραβευμένος σκηνοθέτης κατάφερε να ανανεώσει την εικόνα της γαλλικής πρωτεύουσας και να αναζωπυρώσει το ηθικό της, καθώς, εννέα χρόνια μετά, οι μνήμες από τις φονικές επιθέσεις του 2015 παραμένουν νωπές.
Νωπές όχι μόνο στους κατοίκους, αλλά και στα μέτρα ασφαλείας. Η περιοχή του κέντρου έμοιαζε με φρούριο για ώρες πριν την Τελετή με οδοφράγματα, αυστηρή απαγόρευση εισόδου για όσους δεν είχαν ειδικές άδειες και ζώνη απαγόρευσης πτήσεων σε ακτίνα 150 χιλιομέτρων.
Γεγονός είναι ότι το ρίσκο ήταν τεράστιο, αφού μια Τελετή Έναρξης σε ανοικτό χώρο έχει πολλά περισσότερα κινούμενα μέρη σε σχέση με το αν γινόταν σε γήπεδο, όπως ίσχυε μέχρι πρότινος. Όμως, όπως είπε ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής Τόνι Εστανγκέ, στόχος της διοργάνωσης είναι «να δείξουμε σε όλο τον κόσμο και σε όλους τους Γάλλους σε αυτήν τη χώρα ότι είμαστε ικανοί για εξαιρετικά πράγματα».