Είκοσι έξι άτομα παραμένουν σε νοσοκομειακή απομόνωση λόγω της μεγάλης περιόδου επώασης και της υψηλής θνησιμότητας της νόσου. Μία 65χρονη Γαλλίδα εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση με σοβαρές επιπλοκές στους πνεύμονες και την καρδιά.
Όλοι οι Γάλλοι που είχαν χαρακτηριστεί ως στενές επαφές της Ολλανδής επιβάτιδας που πέθανε αφού προσβλήθηκε από χανταϊό «βρέθηκαν αρνητικοί, χωρίς καμία εξαίρεση», ανακοίνωσε την Πέμπτη 14 Μαΐου η υπουργός Υγείας της Γαλλίας, Στεφανί Ριστ.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τα 26 αυτά άτομα, μεταξύ των οποίων και τέσσερις από τους πέντε επιβάτες του MV «Hondius», «θα συνεχίσουν να παρακολουθούνται ιατρικά και να υποβάλλονται σε εξετάσεις τρεις φορές την εβδομάδα», έγραψε επίσης στο X.
Τα επόμενα αποτελέσματα δεν θα ανακοινώνονται πλέον από τις αρχές, «εκτός εάν υπάρξει κάποιο θετικό τεστ», διευκρίνισε η ίδια.
Ωστόσο, τα άτομα αυτά θα παραμείνουν σε νοσοκομειακή απομόνωση, λόγω της θνησιμότητας της νόσου, η οποία εκτιμάται «μεταξύ 30% και 40%», αλλά και εξαιτίας της μεγάλης διάρκειας επώασης, η οποία «εκτιμάται σήμερα στις 42 ημέρες», εξήγησε η υπουργός.
«Κατά συνέπεια, είναι δυνατόν σε αυτό το στάδιο των επιστημονικών εργασιών που συντονίζονται από τη Santé Publique France, το Inserm και την ANRS για τις αναδυόμενες λοιμώδεις ασθένειες, να αποκλειστεί οποιαδήποτε προηγούμενη μετάδοση σε άλλα άτομα», πρόσθεσε.
Ανάμεσα στις στενές επαφές, οκτώ άτομα είχαν επιβιβαστεί σε πτήση που συνέδεε την Αγία Ελένη με το Γιοχάνεσμπουργκ στις 25 Απριλίου, στην οποία επέβαινε και η Ολλανδή γυναίκα. Άλλα 14 άτομα βρίσκονταν σε πτήση μεταξύ Γιοχάνεσμπουργκ και Άμστερνταμ, στην οποία η ίδια επιβάτιδα είχε επιβιβαστεί για σύντομο χρονικό διάστημα.
Μία ασθενής παραμένει «στην εντατική»
Η 65χρονη Γαλλίδα που διαγνώστηκε θετική στον χανταϊό παραμένει «στη μονάδα εντατικής θεραπείας».
Η γυναίκα πάσχει από σοβαρή μορφή της νόσου, η οποία προκάλεσε δυνητικά θανατηφόρα προβλήματα στους πνεύμονες και την καρδιά, δήλωσε ο δρ Ξαβιέ Λεσκίρ, ειδικός στις λοιμώδεις νόσους στο νοσοκομείο Bichat.
Όπως εξήγησε, η ασθενής υποστηρίζεται από μηχάνημα εξωσωματικής υποστήριξης ζωής, το οποίο αντλεί το αίμα προς έναν τεχνητό πνεύμονα, το οξυγονώνει και το επαναφέρει στο σώμα.
Η ελπίδα είναι ότι το σύστημα αυτό θα μειώσει αρκετά την πίεση στους πνεύμονες και την καρδιά, ώστε να τους δοθεί χρόνος να ανακάμψουν.
Ο Ξαβιέ Λεσκίρ χαρακτήρισε τη μέθοδο αυτή ως «το τελευταίο στάδιο της υποστηρικτικής φροντίδας».