Χιλιάδες διαδηλώνουν στη Μαδρίτη κατά της αύξησης των ενοικίων και ζητούν μέτρα για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης
Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν την Κυριακή στη Μαδρίτη για να διαμαρτυρηθούν για την έκρηξη των τιμών στα ακίνητα, τόσο στα ενοίκια όσο και στην αγορά κατοικίας. Η πορεία, που οργανώθηκε από το Συνδικάτο Ενοικιαστών της Μαδρίτης και υποστηρίχθηκε από άλλα συνδικάτα και κοινωνικές συλλογικότητες, έδωσε το έναυσμα για ένα κύμα κινητοποιήσεων που θα επεκταθεί μέσα στον Ιούνιο σε περισσότερες από είκοσι ισπανικές πόλεις.
Η διαμαρτυρία ξεκίνησε λίγο μετά τις 12:20 από το Paseo del Prado, με κατεύθυνση την οδό Sevilla. Στην κεφαλή της πορείας ένα πανό με το σύνθημα «Η στέγη μάς κοστίζει τη ζωή». Καθ’ όλη τη διαδρομή, οι συμμετέχοντες φώναζαν συνθήματα κατά της εκτίναξης των τιμών και κατήγγειλαν την επισφαλή στεγαστική κατάσταση στην ισπανική πρωτεύουσα, όπου το μέσο ενοίκιο ξεπερνά ήδη τα 1.500 ευρώ τον μήνα.
Στα κύρια αιτήματα περιλαμβάνονται η επαναφορά συμβάσεων ενοικίασης αορίστου χρόνου, γενικευμένη μείωση τιμών, καθώς και η αύξηση του κατώτατου μισθού και των συντάξεων στα 1.500 ευρώ. Οι διοργανωτές υποστηρίζουν ότι στη Μαδρίτη τα ενοίκια έχουν αυξηθεί πάνω από 50% τα τελευταία πέντε χρόνια, γεγονός που αναγκάζει τους εργαζόμενους να διαθέτουν πάνω από το 70% του μηνιαίου μισθού τους για στέγαση.
Πριν από την έναρξη της πορείας, η εκπρόσωπος του συνδικάτου, Αλίθια ντελ Ρίο, δήλωσε ότι το ισχύον στεγαστικό μοντέλο «κοστίζει τη ζωή σε όσους θέλουμε κατοικίες για να ζούμε» και κάλεσε σε πολιτική ανυπακοή ως τη μοναδική οδό για την ανατροπή της κατάστασης.
Η κινητοποίηση πραγματοποιείται σε ένα πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από την επισφάλεια της κατάστασης των νεότερων γενεών. Σύμφωνα με στοιχεία του Συμβουλίου Νεολαίας της Ισπανίας, ένας νέος μισθωτός θα έπρεπε να διαθέτει σχεδόν το 99% του καθαρού μισθού του για να νοικιάσει μόνος του μια κατοικία, ενώ το ποσοστό με το οποίο οι νέοι εγκαταλείπουν την οικογενειακή εστία μειώθηκε το 2025 στο 14,5%, το χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί. Οι διοργανωτές προειδοποιούν ότι, χωρίς διαρθρωτικά μέτρα, η πρόσβαση στη στέγη θα συνεχίσει να αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες κοινωνικής ανισότητας.