Η απόφαση προειδοποιεί επίσης κληρικούς και πιστούς να μην ταυτιστούν με τη στάση της Αδελφότητας, επισημαίνοντας ότι ακόμη και η απλή συμμετοχή στο σχίσμα επισύρει τις ίδιες κανονικές κυρώσεις
Το Βατικανό ανακοίνωσε τον αυτόματο αφορισμό των ηγετικών στελεχών της Ιερατικής Αδελφότητας του Αγίου Πίου Χ (Λεφεβριανοί), μετά την αμφιλεγόμενη χειροτονία τεσσάρων νέων επισκόπων χωρίς παπική εντολή.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η απόφαση εκδόθηκε από το Δικαστήριο για το Δόγμα της Πίστης και φέρει την υπογραφή του προέδρου του, Βίκτορ Μ. Φερνάντες. Στο κείμενο χαρακτηρίζεται η πράξη ως «σχισματικής φύσης» και γίνεται επίκληση των προβλεπόμενων κυρώσεων του κανονικού δικαίου για το αδίκημα του σχίσματος.
Σύμφωνα με την απόφαση, ο επίσκοπος Αλφόνσο δε Γκαλεράτα έχει υποπέσει σε latae sententiae αφορισμό, μαζί με τους νεοχειροτονηθέντες ιεράρχες Πασκάλ Σράιμπερ, Μάικλ Γκολντέιντ, Μισέλ Πουανσινέ ντε Συβρί και Μαρκ Ανάπιε. Δεύτερη κύρωση αφορά τον επίσκοπο Μπερνάρ Φελέ, ο οποίος χαρακτηρίζεται συν-χειροτονών και άρα άμεσος συμμετέχων στην πράξη που το Βατικανό θεωρεί αντικανονική.
Η απόφαση προειδοποιεί επίσης κληρικούς και πιστούς να μην ταυτιστούν με τη στάση της Αδελφότητας, επισημαίνοντας ότι ακόμη και η απλή συμμετοχή στο σχίσμα επισύρει τις ίδιες κανονικές κυρώσεις.
Η χειροτονία και η ρήξη με τη Ρώμη
Η εξέλιξη ακολουθεί την τελετή χειροτονίας στην Εκόν της Ελβετίας, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό τον δε Γκαλεράτα, παρά τη σαφή έκκληση του Πάπα να ανασταλεί η διαδικασία. Οι χειροτονίες έγιναν χωρίς παπική έγκριση, πράξη που σύμφωνα με το κανονικό δίκαιο αποτελεί μία από τις σοβαρότερες παραβιάσεις στην εκκλησιαστική τάξη.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο ανώτατος ηγέτης της Αδελφότητας, ιερέας Νταβίντε Παλιγκιάνι, υπερασπίστηκε την πράξη, υποστηρίζοντας ότι η κοινότητα δεν επιδιώκει ρήξη με την Εκκλησία αλλά «να την υπηρετήσει μέσα στην παράδοση».
Η επίσημη θέση της Ιερατικής Αδελφότητας του Αγίου Πίου Χ παραμένει ωστόσο σε έντονη αντίθεση με το Βατικανό, το οποίο θεωρεί τη χειροτονία χωρίς παπική εντολή πράξη ρήξης της εκκλησιαστικής κοινωνίας.
Τις ημέρες πριν από την τελετή, ο Πάπας είχε απευθύνει άμεση έκκληση για ακύρωση της διαδικασίας, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο οριστικής ρήξης και καλώντας σε αναδίπλωση, προκειμένου να αποφευχθούν κανονικές και ποιμαντικές συνέπειες.
Σύμφωνα με το Βατικανό, μια επίσημη αποκοπή θα σήμαινε και στέρηση των πιστών από τη νόμιμη πρόσβαση στα μυστήρια της Εκκλησίας, οδηγώντας σε νέα φάση έντασης.
Μια σύγκρουση με βαθιές ρίζες
Η υπόθεση εντάσσεται σε μια μακρά ιστορία τεταμένων σχέσεων μεταξύ της Αδελφότητας και της Ρώμης. Το παραδοσιακό κίνημα, που ιδρύθηκε από τον Μαρσέλ Λεφέβρ το 1970, αναπτύχθηκε σε αντίθεση με μεταρρυθμίσεις της Β’ Βατικανής Συνόδου, ιδιαίτερα στη λειτουργική ανανέωση και τη χρήση των τοπικών γλωσσών στη λειτουργία.
Η μεγαλύτερη ρήξη είχε ήδη σημειωθεί το 1988, όταν ο ίδιος ο Λεφέβρ χειροτόνησε τέσσερις επισκόπους χωρίς παπική εντολή, οδηγώντας σε αφορισμό που αργότερα επανεξετάστηκε εν μέρει.
Η προσπάθεια προσέγγισης ξεκίνησε επί πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ’ και κορυφώθηκε με τη μερική άρση των αφορισμών το 2009, χωρίς όμως να αποκατασταθεί πλήρως η εκκλησιαστική κοινωνία, λόγω συνεχιζόμενων δογματικών διαφορών.
Σήμερα, το Βατικανό κάνει λόγο για επανεμφάνιση μιας πληγής που δεν έχει ποτέ πλήρως επουλωθεί, ενώ η Αδελφότητα επιμένει ότι πρόκειται για υπεράσπιση της παράδοσης και όχι για ρήξη με τη Ρώμη.
Το αν η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει σε περαιτέρω απομόνωση ή σε νέο κύκλο διαλόγου παραμένει ανοιχτό, σε μία από τις πιο ευαίσθητες εκκλησιαστικές εντάσεις των τελευταίων ετών.