Από το Φοίνιξ έως τη Μελβούρνη: διεθνής συμμαχία δημάρχων λέει ότι η άνθηση των κέντρων δεδομένων AI εξαντλεί ενέργεια, νερό και γη και δεν περιμένει άλλο
Σαράντα δήμαρχοι από πόλεις σε τέσσερις ηπείρους υπέγραψαν μια ορόσημη συμφωνία που καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους θα αποδέχονται κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η πρωτοβουλία έρχεται καθώς οι δημοτικές αρχές αντιδρούν σε έναν κλάδο που, όπως λένε, επιβαρύνει τα δίκτυα ηλεκτροδότησης, εξαντλεί τα αποθέματα νερού και πιέζει την αγορά κατοικίας.
Η συμφωνία, που παρουσιάστηκε την Τρίτη κατά τη London Climate Action Week από το δίκτυο C40 Cities, μια συμμαχία σχεδόν 100 πόλεων που εργάζονται για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, θεσπίζει κοινά πρότυπα για την καθαρή ενέργεια, την επιλογή τοποθεσίας, τη χρήση νερού και τα οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες.
Πρόκειται για την πρώτη συντονισμένη παγκόσμια προσπάθεια δημοτικών αρχών να προλάβουν την επέκταση των κέντρων δεδομένων προτού αυτή τις υπερβεί.
Ήδη περίπου 1.700 κέντρα δεδομένων λειτουργούν σε πόλεις που συμμετέχουν στο δίκτυο C40 και η ανάπτυξη προβλέπεται να αυξηθεί πάνω από 40% σε 50 από αυτές.
Από το Φοίνιξ στη Μελβούρνη
Η συμφωνία γεννήθηκε από μια συζήτηση ανάμεσα στους δημάρχους του Φοίνιξ και της Μελβούρνης, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι αντιμετώπιζαν τα ίδια προβλήματα: κέντρα δεδομένων που καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας και νερού και ανταγωνίζονται τους κατασκευαστές κατοικιών για διαθέσιμη γη.
«Διαπιστώσαμε ότι οι προκλήσεις σε κάθε περιοχή του κόσμου ήταν πολύ παρόμοιες», δήλωσε η Cassie Sutherland, γενική διευθύντρια στο C40. «Η προσέγγισή μας ήταν να πούμε: εντάξει, πώς αξιοποιούμε τώρα μια παγκόσμια φωνή των δημάρχων ώστε να συμφωνήσουμε στους όρους υπό τους οποίους θα αποδέχονται κέντρα δεδομένων».
Το Φοίνιξ συγκαταλέγεται στις 10 μεγαλύτερες αγορές κέντρων δεδομένων στη Βόρεια Αμερική.
Μόνο οι εκκρεμείς αιτήσεις αδειοδότησης στη μητροπολιτική περιοχή θα διπλασίαζαν τη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας της πόλης, εάν εγκρίνονταν όλες. Η δήμαρχος Kate Gallego ανέφερε ότι το τρέχον κύμα επενδύσεων επιδεινώνει την κλιματική αλλαγή και δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.
«Κατανοούμε τη σημασία αυτής της καινοτομίας, δημιουργεί πολύ καλές θέσεις εργασίας στην πόλη μας», είπε η Gallego. «Θέλουμε απλώς να διασφαλίσουμε ότι θα γίνει με τον σωστό τρόπο για τους κατοίκους μας και για την υγεία του πλανήτη».
Στη Μελβούρνη, η εικόνα είναι ακόμη πιο ανησυχητική. Αν η πόλη υλοποιήσει όλα τα τρέχοντα σχέδιά της, τα κέντρα δεδομένων θα καταναλώνουν έως και 20 δισεκατομμύρια λίτρα νερού τον χρόνο, δηλαδή περίπου το 4% των διαθέσιμων ποσοτήτων πόσιμου νερού, σύμφωνα με τον δήμαρχο Nicholas Reece.
Η υδροδότηση της πόλης βρίσκεται ήδη υπό πίεση λόγω της αύξησης του πληθυσμού, των μεγαλύτερων ξηρών περιόδων και της εντεινόμενης ζέστης.
Τι απαιτεί η συμφωνία
Τα πρότυπα είναι συγκεκριμένα. Τα κέντρα δεδομένων θα πρέπει να κατασκευάζονται σε εγκαταλελειμμένη ή υποχρησιμοποιούμενη γη, να τροφοδοτούνται με ανανεώσιμη ενέργεια και συστήματα αποθήκευσης με μπαταρίες, και να υποχρεώνονται να μειώνουν τη χρήση νερού, να περιορίζουν τις εκπομπές και να αξιοποιούν τη θερμότητα που παράγεται ως απόβλητο.
Πρέπει επίσης να δημιουργούν τοπικές θέσεις εργασίας, να προμηθεύονται αγαθά και υπηρεσίες από την περιοχή, να χρηματοδοτούν οι ίδιες τις αναβαθμίσεις υποδομών που χρειάζονται και να έχουν ουσιαστική επαφή με τις κοινότητες.
Οι δήμαρχοι έχουν περιορισμένες δυνατότητες δράσης όταν ενεργούν μόνοι τους. Η Sutherland σημείωσε ότι το όραμα πρέπει να μεταφραστεί σε τοπικούς κανονισμούς και οδηγίες, με τη στήριξη των εταιρειών κοινής ωφέλειας, άλλων βαθμίδων διακυβέρνησης και του ιδιωτικού τομέα.
Περίπου οι μισές από τις 40 πόλεις που υπέγραψαν τη συμφωνία είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ των οποίων το Σιάτλ, το Σικάγο, το Μαϊάμι, το Φοίνιξ και το Πάλο Άλτο.
Έχουν επίσης υπογράψει ευρωπαϊκές πόλεις από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νορβηγία, μαζί με πόλεις στον Καναδά, την Κένυα, τη Νότια Αφρική, τη Σιέρα Λεόνε, την Ακτή Ελεφαντοστού, την Ινδία, την Αυστραλία και τον Λίβανο.
Η αισθητή απουσία της Νοτιοανατολικής Ασίας
Καμία πόλη της Νοτιοανατολικής Ασίας δεν υπέγραψε τη συμφωνία, παρότι η περιοχή ευθύνεται για το ένα τέταρτο της παγκόσμιας αύξησης της ζήτησης ενέργειας.
Πάνω από 2.000 κέντρα δεδομένων λειτουργούν ήδη σε Ινδονησία, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ και Φιλιππίνες, σύμφωνα με το think tank Ember.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας εκτιμά ότι η ετήσια ζήτηση ενέργειας από αυτές τις εγκαταστάσεις θα υπερδιπλασιαστεί μέσα σε πέντε χρόνια.
Η Μαλαισία ειδικότερα έχει εξελιχθεί σε πόλο έλξης επενδύσεων από τη Microsoft, τη Google και τη Nvidia.
Ορισμένες πόλεις της Νοτιοανατολικής Ασίας δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν να υπογράψουν λόγω εθνικών πολιτικών ή άλλων δυσκολιών, ανέφερε το C40, προσθέτοντας ότι οι συζητήσεις συνεχίζονται.
Τα κέντρα δεδομένων τείνουν να εγκαθίστανται σε πόλεις επειδή τα συστήματα που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη απαιτούν σχεδόν ακαριαίους χρόνους απόκρισης, γεγονός που καθιστά την εγγύτητα στους πελάτες ουσιαστική.
Συνήθως συγκεντρώνονται σε συστάδες, σχηματίζοντας μητροπολιτικά οικοσυστήματα όπου η επιχειρηματική λογική υπερισχύει του κόστους γης – μια δυναμική που μόνο πρόσφατα άρχισε να ωθεί την ανάπτυξη σε αγροτικές περιοχές, σύμφωνα με τον Andrew Batson, επικεφαλής παγκόσμιας έρευνας για τα κέντρα δεδομένων στην JLL.
Οι πόλεις που υπέγραψαν τη συμφωνία ποντάρουν ότι ένα ενιαίο μέτωπο θα αλλάξει τους συσχετισμούς. Όπως το έθεσε η Gallego, χωρίς αυτό οι επενδυτές θα αναζητούν απλώς πόλεις τόσο αδύναμες ώστε να μην μπορούν να απαιτήσουν κάτι καλύτερο.