Από το ghost launching στη broligarchy: Οι όροι της σημερινής τεχνολογίας

Τα τελευταία χρόνια ο ψηφιακός κόσμος έχει επεκταθεί θεαματικά, χάρη στην ταχύτατη πρόοδο του cloud, της τεχνητής νοημοσύνης και των διεπαφών νέας γενιάς. Αυτό έχει φέρει μια καταιγίδα νέων τεχνολογικών όρων, που εμφανίζονται πιο γρήγορα απ’ όσο προλαβαίνουμε να τους παρακολουθήσουμε.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Η είσοδος των ψηφιακά γηγενών εργαζομένων της Generation Z στην αγορά εργασίας έχει ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη μετάβαση, δημιουργώντας ανάγκη για πιο πιασάρικους τεχνολογικούς όρους σε όλο το ψηφιακό και εταιρικό περιβάλλον.

Αυτοί είναι μερικοί από τους αγαπημένους μας τεχνολογικούς όρους που δεν ξέρατε ότι πρέπει να γνωρίζετε.

Ghost launch (λανσάρισμα-φάντασμα)

Ghost launching ονομάζουμε όταν ένα προϊόν ή μια νεοφυής επιχείρηση βγαίνει αθόρυβα στην αγορά, χωρίς καμία δόση hype, δημόσιες ανακοινώσεις, καμπάνιες μάρκετινγκ ή χτίσιμο προσμονής.

Συνήθως γίνεται για να μπορούν οι δημιουργοί να παρακολουθήσουν διακριτικά την πραγματική συμπεριφορά των καταναλωτών, χωρίς πίεση, αφήνοντας το προϊόν σε ένα app store, σε μια ιστοσελίδα ή σε πλατφόρμες όπως το Product Hunt και μετρώντας την οργανική του δυναμική.

Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται επίσης για να εξεταστεί η απόδοση και η χρήση σε πραγματικές συνθήκες, εντοπίζοντας τυχόν σφάλματα χωρίς το άγχος μιας τεράστιας βάσης χρηστών.

Απαλλάσσοντας τους ιδρυτές από τον ψυχολογικό φόβο της αποτυχίας, το ghost launch μπορεί να τους βοηθήσει να αποφύγουν την παγίδα της τελειότητας, δηλαδή την ατέρμονη αναβολή ενός project, και να τους αναγκάσει να διαθέσουν ό,τι είναι έτοιμο.

Από την άλλη πλευρά, ένα ghost launch μπορεί να οδηγήσει σε απόλυτη σιωπή, αορατότητα και αδιαφορία από την πλευρά των χρηστών.

Broligarchy

Ο όρος broligarchy περιγράφει μια μικρή ομάδα εξαιρετικά πλούσιων και ισχυρών ανδρών, των λεγόμενων tech bros, όπως ο Έλον Μασκ, ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ και ο Πίτερ Τιλ, που αξιοποιούν τον τεράστιο πλούτο τους για να αποκτήσουν πολιτική ισχύ.

Αντί απλώς να προσλαμβάνουν λομπίστες, οι συγκεκριμένοι ηγέτες συνήθως αναλαμβάνουν άμεσους ρόλους ή χτίζουν στενότερες σχέσεις με κεντρικές πολιτικές φιγούρες, ώστε να επηρεάζουν ρυθμιστικά πλαίσια, να εξασφαλίζουν χρηματοδότηση ή άλλες ιδιαίτερα προσοδοφόρες συμβάσεις.

Για παράδειγμα, ο Έλον Μασκ ξόδεψε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στηρίζοντας την προεκλογική εκστρατεία για την προεδρία των ΗΠΑ και υπηρέτησε για σύντομο διάστημα ως ανώτερος σύμβουλος του Προέδρου και ντε φάκτο επικεφαλής του Υπουργείου Κυβερνητικής Αποδοτικότητας (DOGE).

Αντίστοιχα, στον Πίτερ Τιλ αποδίδεται η εκκίνηση της πολιτικής καριέρας του αντιπροέδρου JD Βανς, ενώ η εταιρεία εξόρυξης δεδομένων του, Palantir, εξασφάλισε συμβάσεις ύψους δισεκατομμυρίων σε τομείς άμυνας και κρατικών υπηρεσιών.

AI-horning

Με τον όρο AI-horning περιγράφουμε τη διοχέτευση λειτουργιών τεχνητής νοημοσύνης σε οτιδήποτε χρησιμοποιείτε ή θέλετε να κάνετε online σήμερα. Ξεκινά από το AI Overview της Google στις αναζητήσεις, μέχρι τις εικόνες με AI στο Instagram και τον AI DJ στο Spotify.

Το φαινόμενο έχει επεκταθεί και σε επιχειρήσεις που δεν χρειάζονται πραγματικά την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά την ενσωματώνουν απλώς για να ανέβουν στο «τρένο της μόδας», καταλήγοντας να κάνουν τις υπηρεσίες τους αντικειμενικά χειρότερες, ακριβότερες και πιο μπερδεμένες για τους καταναλωτές.

Ενδεικτικά παραδείγματα είναι τα περίπλοκα και ελλιπή συστήματα πλοήγησης που σας οδηγούν στη μέση του πουθενά, καθώς και τα chatbots που δεν απαντούν ποτέ στην πραγματική σας ερώτηση, πλημμυρίζοντάς σας με αυτοματοποιημένα, τυποποιημένα μηνύματα.

Quit shaming

Έχετε προσπαθήσει ποτέ να ακυρώσετε μια συνδρομή και βρεθήκατε αντιμέτωποι με ατελείωτες σελίδες που σας βομβαρδίζουν με όλο και πιο απεγνωσμένες ερωτήσεις για το γιατί φεύγετε και τι μπορούν να κάνουν για να σας κρατήσουν;

Τότε συγχαρητήρια: μόλις γίνατε στόχος quit shaming.

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε την ολοένα αυξανόμενη ενόχληση του να πρέπει να πατάμε «όχι» σε κάθε προσφορά που μας πετάει η πλατφόρμα για να μην ακυρώσουμε: παύσεις, εκπτώσεις, πακέτα και πολλά ακόμη.

Το να πρέπει μάλιστα να τηλεφωνήσουμε σε κάποιον για να ακυρώσουμε μια συνδρομή, αντί να υπάρχει απλά ένα κουμπί unsubscribe, δυστυχώς έχει γίνει πλέον συχνό φαινόμενο τώρα.

Algospeak

Καθώς όλο και περισσότερα social media και ψηφιακές πλατφόρμες επιβάλλουν αυστηρότερους κανόνες περιεχομένου και λογοκρισίας, το algospeak έχει γνωρίσει αξιοσημείωτη άνοδο τους τελευταίους μήνες.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια μορφή αυτολογοκρισίας ώστε οι δημιουργοί και οι χρήστες να μην μπλοκάρονται ή να μην «θάβονται» από τις πλατφόρμες, χρησιμοποιώντας ασφαλή ή κωδικοποιημένη γλώσσα για να παρακάμψουν τα αυστηρά αυτοματοποιημένα φίλτρα περιεχομένου. Αυτό μπορεί να σημαίνει λέξεις-υποκατάστατα και εναλλακτικές γραφές, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και χρήση emojis.

Ενδεικτικά, αντί για «die» λένε «unalive», αντί για «sex» γράφουν «seggs», «pew pew» για όπλο ή πυροβόλο και «leg booty» για την LGBTQ+ κοινότητα.

Αν και αυτή η πρακτική μπορεί προσωρινά να βοηθήσει στην παράκαμψη των κανόνων, αναδεικνύει ένα βαθύτερο και πιο θεμελιώδες πρόβλημα στον τρόπο με τον οποίο τα αυτοματοποιημένα φίλτρα αναγνωρίζουν το απαγορευμένο ή ευαίσθητο περιεχόμενο.

Subscription creep

Άλλο φαινόμενο που μας φαίνεται πλέον υπερβολικά οικείο είναι το λεγόμενο subscription creep.

Πρόκειται για τη σταδιακή, υπόγεια συσσώρευση μικρών μηνιαίων χρεώσεων για λογισμικό και συνδρομές, που αδειάζουν σιωπηλά τον τραπεζικό μας λογαριασμό στο παρασκήνιο, μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι πληρώνουμε δεκάδες ευρώ για υπηρεσίες και εργαλεία που δεν χρησιμοποιούμε ποτέ.

Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί από το γεγονός ότι οι συνδρομές προστίθενται πλέον σε ολοένα περισσότερες υπηρεσίες που πράγματι χρειαζόμαστε, αφήνοντάς μας ουσιαστικά χωρίς εναλλακτική. Σκεφτείτε βιντεοθυροτηλέφωνα, fitness trackers, εκτυπωτές, κονσόλες παιχνιδιών και πολλά ακόμη, που όλα μαζί γρήγορα συσσωρεύονται.

Enshittification

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια όλοι έχουμε συναντήσει κάποια μορφή enshittification ή άλλη. Ο όρος περιγράφει τη σταδιακή, εσκεμμένη υποβάθμιση της ποιότητας μιας ψηφιακής πλατφόρμας ή υπηρεσίας με την πάροδο του χρόνου, καθώς η εταιρεία δίνει προτεραιότητα στην αύξηση των κερδών.

Ένα παράδειγμα είναι οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι ροές περιεχομένου απομακρύνονται από όσα δημοσιεύουν πραγματικά φίλοι και οικογένεια και γεμίζουν με πιο επεμβατικό tracking, στοχευμένες διαφημίσεις και clickbait που υπαγορεύεται από αλγορίθμους.

Αντίστοιχα, αρκετές μηχανές αναζήτησης δίνουν πλέον προτεραιότητα στις πληρωμένες διαφημίσεις έναντι των σχετικών αποτελεσμάτων, ενώ τα online marketplaces προωθούν χορηγούμενες καταχωρίσεις που μπορούν να πνίξουν τις πραγματικές επιλογές προϊόντων.

Το φαινόμενο επεκτείνεται ακόμη και σε «έξυπνες» συσκευές, όπως εκτυπωτές, τρακτέρ και άλλες οικιακές ή επαγγελματικές συσκευές, οι οποίες μπορεί να λαμβάνουν ενημερώσεις λογισμικού που προσθέτουν συνδρομητικά paywalls ή μπλοκάρουν τις επισκευές από τρίτους.