Κροατία σε τέσσερις τροχούς: η μεγάλη διαδρομή του Αδριατικού με κάμπερ

Το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο επιτρέπει να ταξιδεύεις με τον ρυθμό του τοπίου και να σταματάς σε μέρη που δύσκολα θα χωρούσαν σε ένα συμβατικό δρομολόγιο. Ξεκινάμε από Rovinj, στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου της Ιστρίας, με προορισμό το Ντουμπρόβνικ, στο νότιο άκρο της χώρας. Στη διαδρομή διαδέχονται η μία την άλλη ιστορικές πόλεις, εθνικά πάρκα, ψαροχώρια, οχυρά και νησιά, με το Αδριατικό ως σκηνικό.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Όμως το ταξίδι με τέσσερις τροχούς στην Κροατία δεν είναι πάντα εύκολο. Ο παραλιακός δρόμος είναι, σε ορισμένα σημεία, στενός και με πολλές στροφές. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται η στάθμευση του αυτοκινούμενου τροχόσπιτου οπουδήποτε: πρέπει να καταφύγει κανείς σε κάμπινγκ και σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους, που συχνά βρίσκονται μακριά από τα ιστορικά κέντρα και, κατά καιρούς, έχουν υπέρογκες τιμές.

Στην περίοδο αιχμής, ιδίως τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, το πρόβλημα εντείνεται. Γι’ αυτό η άνοιξη, οι αρχές του καλοκαιριού ή το φθινόπωρο μπορεί να είναι καλύτερες στιγμές για να ξεκινήσει κανείς τη διαδρομή.

Ιστρία, η πιο ιταλική όψη της Κροατίας

Το ταξίδι ξεκινά στο Rovinj, ένα από τα μέρη που δεν πρέπει να χάσει κανείς στην Ιστρία. Η παλιά πόλη, με τα στενά, λιθόστρωτα δρομάκια, υψώνεται πάνω σε ένα παλιό νησί και δεσπόζεται από την εκκλησία της Αγίας Ευφημίας. Οι πολύχρωμες προσόψεις, το λιμάνι και τα μικρά νησιά που ξεπροβάλλουν ανοιχτά της ακτής κάνουν την πόλη μία από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες του κροατικού Αδριατικού.

Πιο νότια βρίσκεται η Pula, στο νοτιότερο άκρο της Ιστρίας. Η πόλη συνδυάζει κρυστάλλινα νερά με μία από τις σημαντικότερες ρωμαϊκές κληρονομιές της Κροατίας. Η Αρένα της Πούλα, που χτίστηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ., είναι ένα από τα έξι μεγαλύτερα ρωμαϊκά αμφιθέατρα στον κόσμο που σώζονται μέχρι σήμερα. Οι κερκίδες της φιλοξενούν σήμερα συναυλίες, φεστιβάλ και θεάματα, φέρνοντας την Αρχαιότητα μέσα στη σύγχρονη πολιτιστική ζωή.

Η βόλτα στην Πούλα περνά επίσης από την καμάρα των Σέργιων, που βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο, την Πύλη του Ηρακλή και το φρούριο Kaštel. Αυτό το βενετσιάνικο κάστρο του 17ου αιώνα είναι χτισμένο σε ύψωμα και προσφέρει προνομιακή θέα στο λιμάνι και στις στέγες της πόλης.

Η Ιστρία ξεχωρίζει από την υπόλοιπη κροατική ακτογραμμή. Η χερσόνησος, με το χαρακτηριστικό σχήμα καρδιάς, μοιράζεται ανάμεσα σε Κροατία, Σλοβενία και Ιταλία και διατηρεί έντονη ιταλική επιρροή. Οι πράσινοι λόφοι, οι αμπελώνες, οι ελαιώνες, τα δάση και τα μεσαιωνικά χωριά δικαιολογούν το προσωνύμιο «η Τοσκάνη του Αδριατικού». Στο εσωτερικό της, κωμοπόλεις όπως η Motovun κυριαρχούν στο τοπίο από ψηλά. Ωστόσο, η έλλειψη κατάλληλων χώρων για αυτοκινούμενα τροχόσπιτα μάς ανάγκασε να την αφήσουμε εκτός διαδρομής.

Από την κομψότητα της Opatija στις λίμνες Πλίτβιτσε

Αφού διασχίσαμε μεγάλο μέρος της Ιστρίας, επόμενη στάση ήταν η Opatija, πολύ διαφορετική από την υπόλοιπη ακτή. Εδώ κυριαρχούν οι μεγάλες βίλες, τα ιστορικά ξενοδοχεία, οι κήποι και μια ατμόσφαιρα αυστροουγγρικής κομψότητας. Για δεκαετίες υπήρξε ένας από τους αγαπημένους προορισμούς ανάπαυλας της αριστοκρατίας της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, που την επέλεγε για τα λουτρά και το κλίμα της.

Το Lungomare, ένας παραλιακός πεζόδρομος περίπου δέκα χιλιομέτρων, επιτρέπει να ακολουθήσει κανείς την ακτή ανάμεσα σε βίλες, μικρούς όρμους και κρυστάλλινα νερά. Το ιδανικό είναι να περπατά κανείς χωρίς βιασύνη και να σταματά στα διάφορα κρυφά σημεία για μια βουτιά. Αξίζει επίσης να φτάσει κανείς μέχρι το Volosko, ένα παλιό ψαροχώρι με ιδιαίτερη γοητεία.

Από την Opatija μπορεί κανείς να συνεχίσει από τον παραλιακό δρόμο προς νότο, κάτω από τα βουνά Velebit, σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά τμήματα της διαδρομής. Στη δική μας περίπτωση επιλέξαμε τον αυτοκινητόδρομο για να φτάσουμε μέχρι το Nin, κοντά στο Zadar. Εκεί το τοπίο αλλάζει ξανά.

Το μικρό ιστορικό κέντρο του Nin βρίσκεται πάνω σε ένα μικροσκοπικό νησί, περιτριγυρισμένο από λιμνοθάλασσες. Η κωμόπολη διατηρεί μερικά από τα αρχαιότερα ίχνη της κροατικής ιστορίας και έχει ως ένα από τα κύρια σύμβολά της την εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, του 9ου αιώνα. Παραδοσιακά είναι γνωστή ως η μικρότερη καθεδρική του κόσμου. Το Nin ξεχωρίζει επίσης για τις αμμώδεις παραλίες του, τις θεραπευτικές λάσπες και τις αλυκές του.

Στο Zadar, τα αυτοκινούμενα τροχόσπιτα δυσκολεύονται περισσότερο να βρουν χώρο στάθμευσης, αλλά η επίσκεψη αξίζει τον κόπο. Ανάμεσα σε ρωμαϊκά και μεσαιωνικά κατάλοιπα, ο παραλιακός δρόμος συγκεντρώνει δύο από τα μεγάλα αξιοθέατα της πόλης: το Θαλάσσιο Όργανο, που μετατρέπει την κίνηση των κυμάτων σε ήχους μέσω σωλήνων τοποθετημένων κάτω από τις πέτρινες σκάλες, και τον Χαιρετισμό στον Ήλιο, έναν κύκλο από ηλιακά πάνελ που φωτίζεται με τη δύση.

Το ηλιοβασίλεμα είναι το μεγάλο σήμα κατατεθέν του Zadar. Η φράση που αποδίδεται στον Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο οποίος το περιέγραψε ως το ωραιότερο στον κόσμο, αποτελεί πλέον μέρος του τουριστικού αφηγήματος της πόλης. Από εκεί αφήνουμε για μία μέρα το μπλε του Αδριατικού για να βουτήξουμε στο πράσινο του Εθνικού Πάρκου Λιμνών Πλίτβιτσε. Οι 16 λίμνες του, σε διαφορετικά επίπεδα και συνδεδεμένες με ποτάμια και καταρράκτες, συνθέτουν ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά τοπία της Κροατίας. Το πάρκο, που έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, λειτουργεί ως ιδανικό αντίβαρο στην ακτή.

Η επίσκεψη γίνεται μέσα από μονοπάτια και ξύλινες διαβάσεις, καθώς και με ηλεκτρικά πλοιάρια και εσωτερικά οχήματα σε ορισμένες διαδρομές. Ο μεγάλος καταρράκτης Veliki Slap φτάνει περίπου τα 78 μέτρα και είναι ο ψηλότερος της Κροατίας. Αν και το τιρκουάζ χρώμα του νερού και η ζέστη προδιαθέτουν για κολύμπι, η κολύμβηση στις λίμνες απαγορεύεται.

Šibenik, Trogir και η καρδιά της Δαλματίας

Επιστρέφοντας στην ακτή φτάνουμε στο Šibenik, μια πόλη από λευκή πέτρα, στενά σοκάκια, σκάλες και μικρές πλατείες. Ο Καθεδρικός του Αγίου Ιακώβου, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, έχει χτιστεί εξ ολοκλήρου από πέτρα και διαθέτει ένα ιδιαίτερο ανάγλυφο με 71 ανθρώπινα κεφάλια, όλα διαφορετικά μεταξύ τους. Περίπου 50 χιλιόμετρα πιο πέρα βρίσκεται το Trogir, μια μικρή νησιωτική πόλη που μοιάζει με Δαλματία σε μικρογραφία.

Το καλύτερο είναι να χαθεί κανείς στα στενά πέτρινα δρομάκια της πριν συνεχίσει προς το Split, την αστική καρδιά της περιοχής. Το Split αναπτύχθηκε γύρω από το γιγαντιαίο παλάτι του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, που χτίστηκε πριν από περισσότερα από 1.700 χρόνια. Σήμερα, τα παλιά τείχη, τα περάσματα και τα δωμάτιά του συνθέτουν ένα ζωντανό κέντρο όπου συνυπάρχουν κατοικίες, καταστήματα, εστιατόρια και βεράντες.

Το λιμάνι του είναι επίσης μία από τις βασικές πύλες προς τα νησιά του Αδριατικού, με φέρι και καταμαράν προς Brač, Hvar, Šolta ή Vis. Στην περίοδο αιχμής, η κίνηση των επιβατών είναι πυρετώδης και οι τιμές των δρομολογίων μπορεί να είναι υψηλές. Η Κροατία διαθέτει περισσότερα από 1.200 νησιά, αν και κατοικημένα είναι μόλις περίπου 60. Στη δική μας διαδρομή επισκεφθήκαμε την Korčula, τη Lopud και τη Lokrum, η τελευταία απέναντι από το ιστορικό κέντρο του Ντουμπρόβνικ και γνωστή για τη μικρή αλμυρή λίμνη της, τη Νεκρά Θάλασσα.

Η Ριβιέρα της Makarska και η χερσόνησος Pelješac

Φεύγοντας από το Split, ο δρόμος πλησιάζει ξανά το Αδριατικό και ξεκινά ένα από τα πιο θεαματικά τμήματα του ταξιδιού: η Ριβιέρα της Makarska. Από τη μία πλευρά απλώνεται η θάλασσα, από την άλλη υψώνονται τα απότομα βουνά Biokovo. Η απόσταση ανάμεσα στο βουνό και την ακτή είναι ελάχιστη και οι στροφές προσφέρουν μερικές από τις καλύτερες πανοραμικές εικόνες της διαδρομής προς το Ντουμπρόβνικ. Πριν φτάσουμε στην οχυρωμένη πόλη, στρίβουμε προς τη χερσόνησο Pelješac.

Το Ston είναι μία από τις μεγάλες εκπλήξεις της: μια μικρή κωμόπολη προστατευμένη από ένα τείχος που σκαρφαλώνει στο βουνό, το οποίο θεωρείται ένα από τα πιο εντυπωσιακά αμυντικά συστήματα της Ευρώπης. Ο κόλπος Mali Ston είναι φημισμένος για τα στρείδια του. Να τα δοκιμάσει κανείς μόλις ανοιγμένα, ωμά, με λίγες σταγόνες λεμονιού, είναι μία από τις απαραίτητες γαστρονομικές εμπειρίες της περιοχής.

Ύστερα από μια στάση στην παραλία Prapratno, συνεχίζουμε προς το Orebić για να επιβιβαστούμε σε πλοίο με προορισμό το νησί Korčula. Η παλιά πόλη της έχει σχήμα ψαροκόκαλου, ένας σχεδιασμός που ευνοεί την κυκλοφορία του αέρα και προστατεύει τους δρόμους από τους ανέμους. Η Korčula διεκδικεί τον τίτλο της γενέτειρας του Μάρκου Πόλο και η μορφή του εμφανίζεται παντού στην πόλη. Τείχη, πύργοι και πέτρινα κτίρια θυμίζουν τους αιώνες βενετσιάνικης επιρροής.

Πριν αφήσουμε την Pelješac, η Žuljana προσφέρει μια πιο ήσυχη ανταμοιβή: διαυγή νερά, βουνά και κολπίσκους με μεσογειακό χαρακτήρα. Μια χρήσιμη συμβουλή για να απολαύσει κανείς τη θάλασσα: οι κροατικές παραλίες είναι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, με βότσαλα. Αξίζει να έχει μαζί του κανείς ψάθες ή φουσκωτά στρώματα, όπως κάνουν οι ντόπιοι, και να μην ξεχάσει τα ειδικά παπούτσια για τα βράχια.

Ντουμπρόβνικ, το μεγάλο φινάλε

Ο δρόμος προς το Ντουμπρόβνικ σηματοδοτεί τη μετάβαση από μια ήρεμη Κροατία στο κύριο τουριστικό της επίκεντρο. Μετά από μια τελευταία στροφή εμφανίζεται η οχυρωμένη πόλη, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες του Αδριατικού.

Στην περίοδο αιχμής, χιλιάδες επισκέπτες διασχίζουν τη Stradun, τον κεντρικό της άξονα, και σταματούν σε κάθε γωνιά για να βγάλουν φωτογραφίες. Τα τείχη, ο καθεδρικός και τα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης μπορούν να γνωριστούν σε μία ημέρα, αν και τρεις ημέρες επιτρέπουν πιο χαλαρούς ρυθμούς και την προσθήκη μιας εκδρομής σε κάποιο νησί. Μια καλή ιδέα είναι να εξερευνήσει κανείς το Ντουμπρόβνικ το σούρουπο, όταν πολλοί τουρίστες έχουν ήδη φύγει.

Από το Rovinj μέχρι το Ντουμπρόβνικ, η Κροατία αλλάζει πρόσωπο ξανά και ξανά. Η Ιστρία προσθέτει την ιταλική της κληρονομιά· η Δαλματία, τις πέτρινες πόλεις και τα νησιά της· η Πλίτβιτσε, τα δάση και τους καταρράκτες της· και το Ντουμπρόβνικ, το μεγάλο ιστορικό σκηνικό δίπλα στη θάλασσα. Αυτή η ποικιλία, συγκεντρωμένη σε μια σχετικά συμπαγή ακτογραμμή, εξηγεί γιατί η Κροατία ανταγωνίζεται σήμερα τα μεγάλα ευρωπαϊκά τουριστικά θέρετρα και εξακολουθεί να προσφέρει πολλά περισσότερα από ήλιο και θάλασσα.