Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Αντρέα Μποτσέλι: Ο τενόρος που κατέκτησε την ποπ σκηνή

Αντρέα Μποτσέλι: Ο τενόρος που κατέκτησε την ποπ σκηνή
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Είναι ο τενόρος, που κατάφερε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη σύγχρονη και την κλασική μουσική. Ο Αντρέα Μποτσέλι, με πωλήσεις δίσκων που ξεπερνούν τα 80 εκατομμύρια παγκοσμίως, θεωρείται ο δημοφιλέστερος ερμηνευτής στην ιστορία της όπερας.

Ο γεννημένος στην Τοσκάνη καλλιτέχνης αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο. Στα είκοσι χρόνια της διαδρομής του, έχει καταφέρει να κατακτήσει το μουσικό στερέωμα και να γίνει ο βασιλιάς του classical crossover, του νέου μουσικού είδους, που ξεπερνάει τα όρια της κλασικής και της ποπ μουσικής. Με όπλο την «αγγελική» του φωνή έφερε ευρύτατα στρώματα του κοινού σε επαφή με τα κλασικά ακούσματα. «Αν ο Θεός τραγουδούσε, θα ακουγόταν σαν τον Αντρέα Μποτσέλι» δήλωσε κάποτε η Σελίν Ντιόν.

Αντιμετωπίζοντας εκ γενετής προβλήματα όρασης, ο Μποτσέλι έμεινε τυφλός σε ηλικία 12 ετών, όταν χτύπησε στο κεφάλι κατά την διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα. Μέχρι τα 34 του χρόνια, τραγουδούσε πίσω από τα σκούρα γυαλιά του σε διάφορα πιάνο-μπαρ. Παρά τα εμπόδια, έστω και καθυστερημένα, το ταλέντο του ξέφυγε από την αφάνεια. Το 1992, ο Ιταλός ροκ σταρ Ζούκερο τον ανακάλυψε τυχαία και τον συμπεριέλαβε στην περιοδεία του. Δυο χρόνια αργότερα, ο Μποτσέλι κέρδισε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη στο μουσικό φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, με το άλμπουμ «Il Mare Calmo della Serra», που έγινε πλατινένιο μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Από τότε, η φήμη του εκτοξεύτηκε. Ακολούθησαν το ποπ άλμπουμ «Bocelli» και η συλλογή «Romanza». Η τελευταία έχει πουλήσει 20 εκατομμύρια αντίτυπα και θεωρείται το δημοφιλέστερο άλμπουμ όλων των εποχών από Ιταλό τραγουδιστή. Για το άλμπουμ «Sogno» του 1999, ο Μποτσέλι προτάθηκε ως υποψήφιος για βραβείο Γκράμι στην κατηγορία του καλύτερου νέου καλλιτέχνη.

Στην διάρκεια της νέας χιλιετίας κυκλοφόρησε το «Verdi» με τις γνωστότερες άριες του Βέρντι, το ποπ «Cieli di Toscani» και το «Sentimento» με τραγούδια των Λιστ και Λεονκαβάλο, αλλά και συνθετών της ελαφριάς κλασικής μουσικής.

Το 2010, ο Μποτσέλι απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ, ως αναγνώριση των προσπαθειών του να φέρει πιο κοντά τον κόσμο της όπερας με αυτόν της ποπ μουσικής.

Η εκπομπή Musica συνάντησε τον διάσημο τενόρο στην πόλη Λούκα της Τοσκάνης, στο περιθώριο της συναυλίας του για την έναρξη των εργασιών του συνεδρίου της Unesco.

Παράλληλα με την σπουδαία καλλιτεχνική του πορεία, ο Μποτσέλι διακρίνεται για την ανθρωπιστική του δράση. Το 2011, ίδρυσε φιλανθρωπικό οργανισμό που φέρει το όνομα του. «Πρώτος και κυριότερος στόχος είναι η καταπολέμηση της φτώχειας. Υπάρχουν αρκετά προγράμματα με σκοπό την βελτίωση της ποιότητας ζωής των αναξιοπαθούντων. Σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο ΜΙΤ στην Βοστώνη, χρηματοδοτούμε μια έρευνα, που ελπίζουμε να επιτρέψει στους τυφλούς να ξεπεράσουν, μια για πάντα, τα προβλήματα στην μετακίνησή τους» δηλώνει ο Ιταλός τενόρος, που τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για την πατρίδα του.

«Έχω ιδιαίτερους δεσμούς με την χώρα μου, τις ρίζες μου, την γλώσσα μου, τους φίλους μου και γενικότερα την Ιταλία. Όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό μου λείπουν όλα αυτά», τονίζει ο Μποτσέλι.

Ο διάσημος καλλιτέχνης εναποθέτει πολλές από τις ελπίδες του για την βελτίωση της κοινωνίας στην τέχνη και τον πολιτισμό: «Ο Ρωμαίος πολιτικός Κάτων υποστήριζε ότι, αν οι στρατιώτες ακούνε μουσική και μαθαίνουν γράμματα, θα ξεχάσουν την τέχνη του πολέμου. Αυτό λέει πολλά για την σημαντική ιδιότητα της τέχνης και του πολιτισμού γενικότερα, να μεταμορφώνουν την κοινωνία μας σε μια λιγότερο βίαιη και περισσότερο συνειδητοποιημένη κοινωνία».

Ο Αντρέα Μποτσέλι απαντάει σε όσους επικρίνουν τα μουσικά μονοπάτια που έχει επιλέξει και πρεσβεύουν την καθαρότητα της όπερας: «Ο τραγουδιστής της όπερας Φράνκο Κορέλι, ο οποίος είναι το πρότυπό μου, όταν του έκαναν τεχνικής φύσεως ερωτήσεις, όπως αν θεωρεί τον εαυτό του δραματικό ή λυρικό τενόρο, εκείνος απαντούσε ότι θα ήθελε απλώς να θυμούνται τη φωνή του».

Για πολλά χρόνια ο Μποτσέλι υπήρξε αγνωστικιστής, αλλά το 1994, εντρυφώντας στο έργο του Τολστόι, ξαναβρήκε την πίστη του στον χριστιανισμό: « Κάθε ημέρα η μεγαλύτερη αγωνία μου είναι να εξαρτώμαι όλο και λιγότερο από τα εφήμερα πράγματα, που δεν έχουν πραγματική αξία».

Στα τέλη του περασμένου Ιανουαρίου, ο Αντρέα Μποτσέλι κυκλοφόρησε το νέο άλμπουμ με τίτλο «Passione». Στη συλλογή, από ερωτικά τραγούδια της Μεσογείου, περιλαμβάνονται ντουέτα με τη Τζένιφερ Λόπεζ και τη Νέλι Φουρτάδο.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το φιλανθρωπικό ίδρυμα «Αντρέα Μποτσέλι»: http://www.andreabocellifoundation.org

Ο Γιόνας Κάουφμαν ερμηνεύει Βάγκνερ στη Met

Ο Γιόνας Κάουφμαν ερμηνεύει Βάγκνερ στη Met
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο «Πάρσιφαλ» του Ρίχαρντ Βάγκνερ θριάμβευσε στη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης. Η χαρισματική ερμηνεία του γερμανού τενόρου, Γιόνας Κάουφμαν, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία της παράστασης. O «Πάρσιφαλ» είναι μια ρομαντική όπερα τριών πράξεων και είναι η τελευταία όπερα που έγραψε ο Βάγκνερ.

Είναι μια περίπλοκη ιστορία γύρω απο το Άγιο Δισκοπότηρο. Ένα μυστηριώδες δράμα που βασίζεται σε ένα ποίημα του 13ου αιώνα για τον Αρθουριανό ιππότη Πάρσιφαλ που αναζήτά το Άγιο Δισκοπότηρο. «Ο Πάρσιφαλ είναι ο ήρωας με την καθαρή καρδιά» που στο τέλος του ταξιδιού του, σώζει τους ιππότες του Αγίου Δισκοπότηρου.

«Αν αφεθείς, αν βουτήξεις σε αυτό το καταπληκτικό κομμάτι, νομίζω πως θα πιάσεις φώτια! Είναι κάτι το εκπληκτικό, το μοναδικό. Μοιάζει με ένα υπερβατικό ταξίδι, είναι μια πολύ μυστηριώδης εμπειρία» υποστηρίζει ο τενόρος, Γιόνας Κάουφμαν.

Στις δύο τελευταίες παραστάσεις, στο πόντιουμ βρέθηκε ο Ισραηλινός Ασέρ Φίς. Υποστηρίζει, πως όταν διευθύνεις Βάγκνερ είναι σαν να κάνεις γιόγκα: ο αυτο-έλεγχος είναι το παν.

«Στον Πάρσιφαλ πρέπει να δεχτούμε ότι ο εσωτερικός ρυθμός του κομματιού στηρίζεται στην απόλυτη ηρεμία. Είναι σαν να προσπαθείς να μειώσεις το σφυγμό σου και την αρτηριακή σου πίεση, ώστε η μουσική να μιλήσει στη σωστή γλώσσα. Αυτή είναι μια πολύ δυσκολη διαδικασία» υποστηρίζει ο Άσερ Φις.

«Είναι μια φιλοσοφική εμπειρία, που με βοηθά να κατανοήσω την αποτυχία της ανθρωπότητας. Καθώς και τι θα είχε συμβεί αν ο άθρωπος ακολούθησε την ιδέα «ότι αυτός που δεν ξέρει τίποτα τελικά θα φωτιστεί, αν δείχνει έλεος και οίκτο για τους άλλους άνθρωπους. Αν εφαρμόζαμε αυτό τον κανόνα, δεν θα υπήρχε πόλεμος, μόνο ειρήνη σε όλο τον κόσμο. Έρχονται άνθρωποι και μου λένε, ότι αυτή η όπερα τους βοηθά να θυμηθούν γιατί είναι Χριστιανοί. Υπάρχουν ακόμα θεατές που κάθονται δίπλα τους και πραγματικά τους ζηλεύουν. «Μακάρι να ήμουν Χριστιανός όπως εσείς!!» λένε και ξαναλένε σύμφωνα με τον Κάουφμαν.

«Ο Βάγκνερ δεν ήταν άνθρωπος που πήγαινε στην Εκκλησία, δεν ήταν θρήσκος. Με αυτό το έργο όμως στρέφεται στη θρησκεία και μάλιστα στο τέλος της ζωής του. Ειλικρινά δεν μπορώ να δεχτώ, ότι λίγο πριν φύγει απο τη ζωή, ξαφνικά πίστεψε στον θεό. Ο Βάγκνερ ήταν ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο και νομίζω με αυτή την όπερα, ασκεί κριτική στο θρησκευτικό κατεστημένο και στο συντηρητισμό της Εκκλησίας» υποστηρίζει ο Φις.

«Μετά από μια, ίσως δύο ώρες ο θεατής πραγματικά αφήνεται, ακούει και επικεντρώνεται στη μουσική του Βάγκνερ. Παίρνει λίγο χρόνο για να το πετύχουμε αυτό, αλλά όταν συμβεί είναι κάτι μοναδικό. Πραγματικά, είναι μια εμπειρία που ο θεατής δεν θα ξεχάσει ποτέ..» πιστεύει ο τενόρος Γιόνας Κάουφμαν.

Αν θέλετε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συνέντευξη (στα αγγλικά) του τενόρου Γιόνας Κάουφμαν και του μαέστρου Άσερ Φις, παρακαλούμε κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:
Jonas Kaufmann, Asher Fisch: interview extras

Ο Γιόνας Κάουφμαν ερμηνεύει Βάγκνερ στη Met