Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Εδώ Βραζιλία, τα ημερολόγια του euronews.gr: Μπάλα, μαγεία... Βραζιλία!

Εδώ Βραζιλία, τα ημερολόγια του euronews.gr: Μπάλα, μαγεία... Βραζιλία!
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ανταπόκριση: Γιάννης Γιαγκίνης

Η επιστροφή από το Μπέλο Οριζόντε στο Αρακαζού έδωσε την ευκαιρία για μια βόλτα στην αμμώδη παραλία της περιοχής, που αποτελεί την βάση της Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Σε αυτήν την βόλτα μας, ίσως και να συνοψίζεται ο λόγος που το ποδόσφαιρο αποτελεί μαγεία σε αυτήν την χώρα.

Αρκεί μια προσεκτική ματιά στην σημερινή κεντρική φωτογραφία. Την τράβηξε ο Άρης Μεσσίνης του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP), ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες φωτορεπόρτερ με πολλές αποστολές ακόμα και σε εμπόλεμες ζώνες και εξίσου πολλές δημοσιογραφικές επιτυχίες. Είναι από τις παράλληλες αυτού του Μουντιάλ φωτογραφίες, που το τελευταίο ένα εικοσιτετράωρο κάνει τον γύρο του διαδικτύου με απίστευτη ταχύτητα και αποσπά το ένα εγκωμιαστικό σχόλιο μετά το άλλο. Δεν αποκλείεται να την δούμε να βραβεύεται στο τέλος της χρονιάς, όπως τόσες και τόσες άλλες στο παρελθόν.

Φυσικά ο νεαρός βραζιλιάνος που κάνει την δική του ποδοσφαιρική επίδειξη μπροστά στον φακό, δεν είναι κάποιος επαγγελματίας. Βρέθηκε στην παραλία, είδε την μπάλα και άρχισε τα… μαγικά . Όχι μόνος του. Τα είχε αρχίσει από… νωρίτερα, μαζί με την παρέα του. Η μπάλα είναι το άθλημα που αγαπούν και παίζουν οι πάντες στην Βραζιλία, όχι μόνο την περίοδο του Μουντιάλ. Αγόρια, κορίτσια, νέοι, περισσότερο ηλικιωμένοι. Όλοι με το τόπι, το πιο αγαπημένο παιχνίδι μικρών και μεγάλων.

Λίγο πιο δίπλα, κάποιοι άλλοι χρησιμοποίησαν καρύδες για να σχηματίσουν τέρμα και να παίξουν πάνω στην καυτή άμμο δύο εναντίον δύο με την «μπραζούκα», την επίσημη μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Καθίσαμε παρέα με τον Άρη αλλά και τους υπόλοιπους συναδέλφους φωτογράφους της παρέας, τον Γιώργο τον Ματθαίο και τον Δημήτρη Μπίρνταχα, χαζεύοντας με τις ώρες τις ενέργειες των τεσσάρων αυτών παιχταράδων. Κυριολεκτούμε σε αυτόν τον χαρακτηρισμό. Οι ντρίπλες, οι κινήσεις, η όλη αύρα έδειχνε ότι το ποδόσφαιρο είναι στο dna αυτού του λαού. Έστω και αν, όταν λίγο αργότερα ο Άρης ζήτησε από τον έναν να επαναλάβει μόνος του την ενέργειά του στον φακό, εκείνος δυσκολεύθηκε. Και έφερε… αντίπαλο, για να καταφέρει να κάνει όσα ήθελε μπροστά στα κλικ των φωτογράφων.

Είναι ωραία η τηλεόραση και η κινούμενη εικόνα, ωραίες είναι και οι μακροσκελείς περιγραφές ημών των δημοσιογράφων, αλλά τελικά η πραγματική μαγεία αποτυπώνεται καταρχήν στο μυαλό και στην συνέχεια, αν υπάρχει κάτι που μπορεί να την αποδώσει, αυτό γίνεται μόνο με την φωτογραφία. Και η αλήθεια είναι ότι καταλληλότερες εικόνες για το πώς περνάει ο απλός κόσμος την ώρα του, το μεσημέρι της Κυριακής στην παραλία του Αρακαζού, δεν θα μπορούσαμε να έχουμε αν δεν αναλάμβανε αυτό το «καθήκον» ο Άρης. Ο οποίος πήγε την ιστορία ακόμα πιο πέρα, εστιάζοντας και πέραν του ποδοσφαίρου, στα άλλα αθλήματα που δείχνει να αγαπά ο κόσμος εκεί. Με ένα από αυτά να είναι οι… beach ιπποδρομίες.

Είναι μαγική η εικόνα να βλέπεις δυο άλογα να τρέχουν πάνω στην άμμο, εκεί όπου σκάει το κύμα, σέρνοντας από πίσω άμαξες και δίνοντας τους δικούς τους ξεχωριστούς αγώνες. Είναι μια εικόνα που σε ξεκουράζει. Ειδικά όταν αυτό το κάνεις απαλλαγμένος εκείνη την στιγμή από το άγχος της δουλειάς, έχοντας φορέσει και εσύ το μαγιό σου και έχοντας αράξει κάτω από κάτι αυτοσχέδιες ομπρέλες, πίνοντας τη μία καϊπιρίνια μετά την άλλη καθώς και κάτι περίεργους δροσιστικούς χυμούς που σερβίρονταν μέσα σε… καρύδες.

Κάπου εκεί, περνάει από μπροστά σου και ένας άλλος τύπος βραζιλιάνου, με την σανίδα του σερφ στο χέρι. Η θάλασσα του Αρακαζού είναι ανοιχτή. Μπροστά σου είναι ο Ατλαντικός Ωκεανός. Μπορεί να μην σε εμπνέει να κολυμπήσεις, καθώς βλέπεις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από την ακτή τις πετρελαιοπηγές της Petrogas, ωστόσο δημιουργεί πολλά κύματα που σε προκαλούν να… σερφάρεις. Έστω και αν το μόνο σερφάρισμα που ξέρεις να κάνει στην ζωή σου, είναι αυτό του ίντερνετ.

Τελικά οι ωραίες φωτογραφίες, σαν και αυτές του Άρη Μεσσίνη, είναι αυτές που μένουν από κάτι τέτοιες στιγμές. Και από αυτές τις εικόνες μπορεί ένα εικοσιτετράωρο μετά να ανακαλύψεις ότι ο τύπος με την σανίδα του σερφ που έβλεπες το μεσημέρι είναι ο ίδιος που λίγες ώρες αργότερα, περασμένα μεσάνυχτα, σου σέρβιρε μπύρες στο μπαράκι που τυχαία ανακαλύψαμε με την live ροκ βραζιλιάνικη μουσική και τον πολύ alternative κόσμο, το οποίο ίσως τελικά να αποδειχθεί το στέκι της ελληνικής δημοσιογραφικής αποστολής τις επόμενες μέρες. Και σε κάθε περίπτωση, το δικό μας…